...

...

Παραδοσιακοί οι οικισμοί του Ζάρακα

Υπεγράφη το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το χαρακτηρισμό των οικισμών του Ζάρακα ως παραδοσιακών από τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.
Απομένει ο έλεγχος από το ΣτΕ και η υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η ολοκλήρωση της διαδικασίας θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα για το Δήμο από συστάσεως του.


σπυρος πετρολεκας

οι ομορφιές μας...

Σάββατο, 16 Μάη - μεσημεράκι...
δίπλα στον Άγιο Θόδωρο, στο Χάρακα...
Μια παπαρούνα, σκέτη απόλαυση!..

Γιάννης Κοφινάς

Σπυροτσιβίλης, Καλιούνης, μπαρμπα-Σπύρος

" Δελτίο Ταυτότητος - Βασίλειο της Ελλάδος - Ελληνική Χωροφυλακή
Πετρολέκας Σπυρίδων του Κων/νου
έτος γεννήσεως: 1893
επάγγελμα: γεωργοκτηνοτρόφος"

Βόγια, Αφιόν Καραχισάρ, Εσκί Σεχίρ...
...α ρε παππού!!.

Ο Μητροπολίτης μας είπε...

- Τί μποροῦμε νά ποῦμε σ΄αὐτούς πού ἐνδεχομένως μᾶς κατηγορήσουν ὡς τοπικιστές, γιατί προτιμᾶμε τήν ἐπιστροφή τῆς εἰκόνας-μνημεῖο τῆς θρησκευτικῆς καί καλλιτεχνικῆς μας κληρονομιᾶς, στόν τόπο της, ἀπό τήν ἀσφαλῆ φύλαξή της στό Βυζαντινό Μουσεῖο, ὅπου θά μποροῦν νά τήν θαυμάζουν καί χιλιάδες ἄνθρωποι;
Αὐτή τήν ἐρώτηση πού μοῦ κάνετε μοῦ τήν διετύπωσε καί ἕνας πολύ ἐπίσημος ἁρμόδιος τοῦ Ὑπουργείου σέ κάποια συνεργασία μαζί του. Μοῦ εἶπε: «Σεβασμιώτατε, ἐδῶ περνάει κόσμος πολύς χιλιάδες κάθε χρόνο καί τήν θαυμάζουν. Δέν εἶναι καλύτερα να΄μείνει ἐδῶ καί νά τήν βλέπουν περισσότεροι ἀπό ὅ,τι στήν Μονεμβάσια;».Τοῦ εἶπα α) Οἱ εἰκόνες δέν ἔγιναν γιά τά Μουσεῖα ἀλλά γιά τούς ἱερούς Ναούς. Αὐτή εἶναι ἡ φυσική τους θέση. β) Δέν ἁγιογραφήθηκαν, γιά νά θαυμάζει κάποιος τήν καλλιτεχνική τους ἀξία ἀλλά γιά νά προσεύχεται μπροστά τους. Ἀλήθεια πόσοι μπροστά στήν Εἰκόνα αὐτή δέν στάθηκαν εὐλαβικά καί δέν ἄνοιξαν τήν καρδιά τους γιά νά ποῦν εἴτε τήν χαρά τους γιά νά τήν κάνουν πιό μόνιμη καί πιό ἀληθινή ἤ τόν πόνο τους , γιά νά τόν κάνουν λιγότερο ἤ καί νά τόν ἐξαφανίσουν τελείως. Πόσα δάκρυα δέν χύθηκαν στό δάπεδο τοῦ Ἑλκομένου μπροστά στήν Εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου καί πόσοι δέν θά ἔφυγαν γιά τό σπίτι τους ἀνακουφισμένοι ἤ καί μέ διάθεση αὐτοκριτικῆς, σιγοψιθυρίζοντας τό ἁγιογραφικό χωρίο: « Ἡμεῖς μέν δικαίως ἄξια γάρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν, Οὗτος δέ οὐδέν ἄτοπον ἔπραξε».

Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, σε τοπική εφημερίδα, σχετικά με τη μεταφορά της εικόνας του Εσταυρωμένου από το Βυζαντινό Μουσείο Αθήνας, στον Ιερό Ναό Ελκομένου στη Μονεμβάσια.

ο μπαρμπα-Πενταλές...

Πατέρας του Λάμπρου Κατσώνη, τσοπάνος στο επάγγελμα, εκεί γύρω στην Κατοχή...
Μπροστά στους 3 Ιεράρχες.
Με τσαρούχια από δέρμα χοιρινού - μαγκούρα από μέλεο...
Μπονοβράκι, στραβογέλεκο, όλα υφαντά στον αργαλειό...

10 Μάη, ημέρα της μητέρας...

ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ

Ήταν μια μέρα ανοιξιάτικη.
Του Μάη και των λουλουδιών.
Η φύση σκόρπιζε νέκταρ και ευω-
διές και ο ήλιος με τις αγκαλιές του
ολάνοιχτες, καθρέφτιζε στο φως του
την ομορφιά του κόσμου.
Ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό.

Μόνον χελιδόνια και πεταλούδες και οι φτερωτοί εργάτες της γης που τρυγούσαν των λουλουδιών τους γλυκούς χυμούς.

Τέτοια μέρα ήθελε να ξημερώσει ο Θεός για να δημιουργήσει το γλυκύτερο πλάσμα. Τέτοια μέρα του Μαγιού έπλασε ο Θεός τη μάνα.

Κι αφού δε γνώρισε δική του, την έπλασε έτσι όπως θα την ήθελε για ΄κείνον, αλλά τη χάρισε στους ανθρώπους.

Φώναξε λοιπόν τους αγγέλους του.
Εκείνα τα σγουρομάλλικα ξανθά αγ-
γελούδια με τα αφράτα χέρια και τα
ρόδινα μάγουλα. Σ’ αυτά πάντα εμπι-
στευόταν ο Θεός τα πιο όμορφα δημι-
ουργήματα του.

Κι έφτασαν πρόθυμα οι άγγελοι στην ώρα τους και στις προσταγές του Θεού.

- Να της δώσουμε, είπε τέσσερα χέρια. Η μάνα η πολύτεκνη με τα πολλά της τα παιδιά χρειάζεται ίσως και πέντε κι έξι χέρια.

- Και τέσσερα πόδια, συμπλήρωσε σε λίγο .Πώς να στηρίζει το βάρος που κρύβεται στην αγκαλιά της; Πώς να τρέχει παντού όπου την καλούν φωνές του έξω και του κόσμου μέσα της;

Όμως για σκέψου, μήπως τη στρογγυλή της αγκαλιά πρέπει άγρυπνα να τη φρουρούν και τέσσερα ζευγάρια μάτια;

- Πώς ν’ αγρυπνούν μόνον τα δυο; Ας ξεκουράζονται τα άλλα δύο, ύπνο να φέρνουνε γλυκό και κάτω από τα βλέφαρα όσα συμβαίνουν γύρω της όλα να τα προφταίνουν.

Άπλωσε τότε ο Θεός όλα
τα σχέδια μπροστά του. Πιάσαν
οι άγγελοι και φέρανε υλικά και
χρώματα, χαρτιά και αρώματα
και στη στιγμή ξεκίνησαν να σκα-
ρώνουν σύμφωνα με τα προστάγ-
ματα του Θεού- πατέρα τους.

Το υλικό του κορμιού της μάνας το έφτιαξαν από βαμβάκι για να είναι απαλό και να ζεσταίνει. Θες κι από λάστιχο να τεντώνεται και να φτάνει ως την άλλη άκρη…

Θες κι από πέτρα για να σπάνε απάνω του όλες οι δυσκολίες, όπως τα κύματα του γιαλού που αφρίζουνε στο βράχο…

Μα ίσως κι από χαρτί που
γράφει και ξεγράφει που ρουφά-
ει και που συγχωρεί … Όμως δια-
λέξανε χαρτί αδιάβροχο να μην
το λερώνουν οι βρομιές και να μην
καταπίνει ό,τι δεν ξεπλένεται…

Ήταν αυτό το υλικό μυρωδάτο. Μύριζε Άνοιξη και γιασεμί το πρωί. Το μεσημέρι μάζευε απ’ τον ήλιο φως κι έφτιαχνε το άρωμα του βασιλικού – της μάνας μου το άρωμα, βγαλμένο μέσα από τα χρόνια και τα χτυπήματα της ζωής…

Ένα από τα αγγελούδια –
το πιο μικρό , ίσως και το
πιο χαϊδεμένο στην παρέα,
έκανε τότε μια πονηριά!
Έπιασε τη μάνα και την
έβγαλε στον ήλιο. Τότε το
υλικό έγινε πολύχρωμο κι
όσο ζεσταινόταν τόσο άλλα-
ζε χρώματα και ευωδιές…

Ύστερα το γύρισε προς το σκοτάδι γυρνώντας αδιάφορα την πλάτη κατά τον ήλιο. Κι αυτό άρχισε να φεγγοβολάει και να ζεσταίνει.

Σιγά – σιγά, το ένα μετά το άλλο, όλα τα αγγελούδια μπήκαν στο παιχνίδι κι άρχισαν να πασπατεύουν το υλικό της μάνας.

Το ένα το πετούσε στο
χώμα κι εκείνο βλάσταινε.
Ύστερα ένα άλλο το ξερίζωνε
και το ‘ χωνε μέσα σ’ ένα πιθάρι.
Μα κι από ‘κει πάλι μοσχοβολού-
σε η μάνα!

-Στον αέρα να το αφήσουμε ! είπαν δυο – τρία με μια φωνή, το πέταξαν ψηλά και το άφησαν μόνο του να πέσει. Αγέρωχα τα κοίταζε η μάνα με τα μάτια στυλωμένα απάνω τους, τα χείλια ανάλαφρα σφιγμένα και την καρδιά να χτυπά στους δικούς της παλμούς.

Όπου κι αν την έβαζαν,
αυτή με χίλια μάτια κι αυτιά
ορθάνοιχτα και με χίλια χέρια
απλωμένα για βοήθεια ,όλα
έτρεχε να τα προφτάσει για
να μη γίνει το κακό…

- Ρίχτο από ‘δω ! Φώναζε το ένα.
- Άστο σ’ εμένα έλεγε το άλλο.

Λάστιχο η μάνα, μπάλα που αλλάζει χέρια και ρόδα που γυρνά. Μα τσιμουδιά… κι ο πόνος να μη την φτάνει…

Και ξαφνικά σπρώχτηκαν τόσο δυνατά, στριμώχτηκαν το ένα πάνω στο άλλο, φώναζαν, τσίριζαν τα αγγελούδια και κάποιο έμπηξε τα κλάματα.
- Μη, με πονάς !

- Εγώ θα σε φροντίσω ! Έπεσε
ο λόγος της μάνας πάνω του μέσα
στη φασαρία κι όλα ξαφνιάστηκαν
από το βάλσαμο της φωνής της.
Και βγήκε η φωνή της από τα δυο
τα χείλια τα σφιγμένα και απ’ τη
ζεστή την αγκαλιά με τα δυο μόνο
χέρια…

-Ίδια με όλους στη μορφή, είπε τότε αποφασιστικά ο Θεός. Μα την ψυχή της θα τη φορτώσω με στολίδια, όπως αυτά που έχουν τα λουλούδια πάνω στη γη.

Να την ποτίζουν και να τη δροσίζουν οι χαρές, μα και στις λύπες το ίδιο να αντέχει, η μάνα.

Να τη γιατρεύει ο ήλιος με τη ζεστασιά, μα και την παγωνιά με δύναμη να αντέχει, η μάνα.

Κι αν την προσβάλλουν οι αρρώστιες να αντιστέκεται, να μη φοβάται να πολεμάει και τις παγίδες να αποφεύγει , η μάνα…

Έτσι τη θέλω τη μάνα του ανθρώπου:
« Φύλλο να πέφτει και φύλλο ν’ ανθίζει.
Κι αστείρευτη η φυλλωσιά να φτάνει ως την καρδιά της»


Ν.Σμύρνη, Μάιος 2009
Άννα-Βιολέττα Σέμπρου


Μεγάλη Εβδομάδα στο Παρίσι

η "εξόριστη" Αφροδίτη στο Λούβρο...
Μεγάλη Τετάρτη, 12.34 μ.μ.

στην Παναγία των Παρισίων, ο σύγχρονος "Γαλλικός Μάης"...
Μεγάλη Τρίτη, 1.14 μ.μ.
Παναγιώτης Νικολαϊδης


Λες κι ήταν σήμερα..

- Ίδρυμα ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ
Οπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος η Επιτροπή διαχειρίσεως του κληροδοτήματος του αειμνηστου Γ. Λέκκα διένειμεν εις τους κατοίκους το τακτικό Χριστουγεννιάτικο επίδομα, με όλη τη δυνατή ακριβοδίκαια εκτίμηση της απορίας εκαστης οικογενειας.
Όπως όμως πάντοτε έτσι και εφέτος ακούσαμε «τα απαραίτητα» στις περιστάσεις αυτές παράπονα και διαμαρτυρίες, τα οποία όμως δεν είναι δυνατόν να βαρύνουν ή οπωσδήποτε να θέσουν την Επιτροπή, ως δήθεν μεροληπτή χρηματων. Διότι αναγνωρίζεται από όλους τους λογικούς σκεπτόμενους ότι εις τις περιπτώσεις αυτές είναι φυσει αδύνατο να ικανοποιηθούν όλες οι αξιώσεις, όταν μάλιστα πολλές από αυτές είναι παράλογες και υπερβολικές.

- Το χαρούπι του ΖΑΡΑΚΟΣ

Προ τριών εβδομάδων επωλήθη προς την εμπορικήν εταιρία "Αρών – Κοέν και Σία¨ το χαρούπι της περισυνής εσοδείας και εφορτώθη εις βενζινόπλοιον της άνω εταιρίας από λιμάνι Κυπαρισσίου περί τους 300 τόννους, από δε το λιμάνι του Γερακος περί τους 250 τόνους. Απομένει ακόμα μικρή ποσότης εις Λιμάνι Γέρακος, η οποία πρόκειται να πωληθεί κατ’αυτάς.
Παρ’ όλην όμως την ύψωσιν των τιμών των άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, η τιμή του χαρουπιού είναι πολύ ξεπεσμένη εφέτος.

- Φιλανθρωπικός χορός

Με πρωτοβουλίαν της εφημερίδος μας και μεγάλης επιτροπής Λακώνων, θα δοθεί εις την αίθουσαν «Βερτίζ» (Ακαδημίας 49, Αθήναι) την 4ην Μαρτίου 1937 φιλανθρωπικός χορός υπερ των φυματικών Λακώνων της «Σωτηρίας».

- Κοινωνικά Χαρακος
Η Διαμάντω Σταμ. Ροβάτσου έκανε θήλυ.
Αφίχθη προ μηνός εκ Ρουμανίας ο κ. Γεώργιος Στ. Ροβάτσος.

- Ανέκδοτες ιστορίες Χάρακος

Οι πρώτοι δάσκαλοι:
Ως πρώτοι δάσκαλοι του χωριού χρησίμευσαν οι λιγοστοί ευτυχείς Χαρακιώτες που γνώρισαν γραφήν κι ανάγνωσιν. Στην αρχή οι αυτοχειροτόνιτοι αυτοί δάσκαλοι μετέδιδαν τα φώτα τους δωρεάν, αργότερα όμως άρχισε η εκμετάλλευσις των γνώσεών τους! Έτσι, επληρώνοντο ως δίδακτρα από τον κάθε μαθητή μια δραχμή το μήνα κι ένα καρβέλι ψωμί, το οποίο αντικατέστησαν αργότερα με την αξία του.
Τέτοιοι δάσκαλοι εχρησίμευσαν με τη σειρά η Κυριάκα Δημ. Πετρολέκα, ο Παπαγιάννης, ο Αναγνώστης Δ. Παπαγεωργίου, ο Ιάκωβος Παπαγεωργίου, ο Πέτρος Παπαγεωργίου κι ο Γεώργιος Ι. Κομπόγιωργας. Για σχολικά κτίρια χρησιμοποιούσαν τις σκάλες ή τα υπόγεια κανενός σπιτιού. Τα σχολικά βιβλία αποτελούσαν το Οκτάηχον, το Ψαλτήρι και οι Απόστολοι. Όταν τελείωναν το βιβλίο των Αποστόλων, τελείωνε και η σπουδή κι οι μαθηταί περνούσαν στον κύκλο των …τελειοφοίτων. Ο πρώτος διορισθείς από το κράτος γραμματοδιδάσκαλος ήταν ο παπα-Ηλίας, κατόπιν ο Κων. Δημ. Πετρολέκας και τέλος ο Χαράλαμπος Παπαγεωργίου. Κατόπιν, ήλθαν επί τέλους διπλωματούχοι δημοδιδάσκαλοι.

H πρώτη καμπάναΗ πρώτη καμπάνα του χωριού ήταν ένα παλιό λοστάρι, το οποίο εκτυπούσε ο παπάς με ένα σφυρί.

Οι πρώτοι μετανάστες
Οι πρώτοι κατοικοι του χωριού ήταν τσοπάνηδες που δύσκολα ξεκολλούσαν από τις ράχες του χωριού. Βρέθηκε όμως κάποιος, που δεν γνωρίζουμε το όνομά του, ο οποίος ετόλμησε να ταξιδέψει ως τις Σπέτσες. Το πράγμα αναστάτωσε το χωριό και τον θεώρησαν ως απολεσμένον, γι' αυτό του έβρασαν και τα κόλλυβα. Εν τω μεταξύ όμως ξαναγύρισε σώος κι αβλαβής ο απωλεσθείς, ο οποίος έφαγε και το περισσότερο στάρι από τα κόλλυβά του.
Δεύτερος ταξιδιώτης ήταν ο Ιωάννης Δ. Πετρολέκας, ο οποίος από τις Σπέτσες έφτασε ως τη Σύρο, πράγμα που του έδωσε τον τιμητικό τίτλο του κυρ-Γιάννη.
Αργότερα, αρχισε η μετανάστευσις προς την Κωσταντινούπολιν, στη Ρουμανία, και τέλος στην Αμερική. Η πρώτη γυναίκα που πήγε στην Πόλιν ήταν η Μαρούλα Κοσμά Πετρολέκα. Ο πρώτος που πήγε στην Αμερική και ξαναγύρισε πρώτος ήταν ο Θεόδωρος Ι. Πριφτάκης, ο οποίος απεκλήθη και Αμερικάνος.

- Ζαρακίτικη ποίηση

Στην κρυφή αγάπη
Έμαθα κρυφή μου αγάπη
πως φεύγεις μακριά στα ξένα
σ’ αγκαλιά τετράγκωνη εργάτη
π’ αγάπησες καλύτερ’ από μένα

Τη φωλιά σας νύφες να πλέξουν
δεν έχω κάκητα καμιά
στους λογισμούς μου πλάι σου θα τρέχουν
δώσε μια άκρη απ’ την καρδιά

Στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο
θ’ αγρυπνάει του ερημίτη η ψυχή
με τους παλμούς του θα μετράει το χρόνο
που θα λείπεις στα ξένα, αγαπη κρυφή.

"Φωνή του Ζάρακος" - αρ. φύλλου 24 - Φεβρουάριος 1937