...

...

2013 .. ΕΥΧΕΣ



αν βρεις το μονοπάτι που φέρνει το καλό και τη χαρά σε όλους,
περπάτησε επάνω του αταλάντευτα, ίδια Σελήνη που ταξιδεύει στ' άστρα.
                                                      ΝΙΚΗ



Βιώσιμος  κόσμος  είναι  ο δίκαιος  κόσμος

                                                ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
 

οι ζαρακίτικες νότες πενθούν....... έφυγε ο ΝΙΟΝΙΟΣ




                                          στις  22 Δεκέμβρη  απεβίωσε  στο  Κυπαρίσσι 
                                   ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΕΛΙΩΤΗΣ  ή  '' νιόνιος΄΄ ο βιολιτζής
                                                                         

του Μητροπολίτη μας ........



                                                            .................................................
                                                           η  ζωή  μας   χωρίς  ΘΕΟ  είναι
                                                               χρόνος   χωρίς   άνοιξη
                                                               άνοιξη  χωρίς  λουλούδια
                                                               λουλούδια  χωρίς  άρωμα
                                                                 ημέρα   χωρίς  ήλιο
                                                                νύχτα  χωρίς  σελήνη
                                                              αυτοκίνητο   χωρίς  φρένα
                                                           .....................................................

                                                        απο  το  χριστουγεννιάτικο   μήνυμα
      

παραμονή χριστουγέννων ... στο χωριό μας


Καλή μέρα στο χωριό σήμερα-λιακάδα ,
πολλές βροχές φέτος τρεις μέρες με το τουλούμι έριχνε.
Λεφτά από το ίδρυμα καπούτ -παραιτήθηκε  και  ο πρόεδρος ...άστα 
νάναι καλά οι Κοπέλες από το ΒΟΗΘΕΙΑ για φάρμακα και τέτοια….
Τον ‘’ φουσέκα ‘’ είχα παρέα – έφυγε κι’ αυτός.
Στην πάνω γειτονιά δεν υπάρχει ψυχή 
συντροφιά έχω τα πρόβατα του Μπότη.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ …… Μπάρμπα –σταμάτης


Με βρήκες στο κολατσό.
Σήμερα είχε εκκλησία για χριστούγεννα .
Στο ψαλτήρι η φιλίτσα και ο Μπότης , παπαδάκια τα παιδιά του Νίκου και του Γιάννη.
 Ήλθαν επι τούτου…
Στην κάτω γειτονιά υπάρχουν ‘’ψυχές’’ για συντροφιά
Του +Μήτρου , του +Χιόνη , του +Κορμαράκη …
.........μη μου κάψει το φαί η ΄΄΄φιλιπινέζα ‘’ χρονιάρα μέρα πού’ναι
ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ ........... Θια-βασιλική

ΚΑΛΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΑΡΧΟΝΤΕΣ.......



 
πως  να κρυφτείς  απ'  τα  παιδιά 
έτσι  κι'  αλλιώς  τα  ξέρουν  όλα
.....................................................
ζούμε  μέσα  σ' ένα  όνειρο  που τρίζει
σαν το ξύλινο  ποδάρι  της  γιαγιάς  μας
...................................................................
 
έτος 2012 - παραμονή  χριστουγέννων   10.30 π.μ
 

η αγροτιά... στο art kolonaki


 

 
απο  έκθεση  του  σύγχρονου  λαικού  ζωγράφου
 
ΝΩΝΤΑ  ΡΕΝΤΖΗ

 
 

12 12 ..12 ΕΠΙ ΤΗ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ


 
στις  παρέες  που  σκορπίσανε
στις  φιλίες  που  κρατήσανε
στις  φωνές που πια  σιωπήσανε
ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ - φίλε
κράτα  γερά -  ΑΝΤΩΝΗΣ
 

ο ΗΛΙΟΣ ο βιγλάτορας






                                            χρόνους   μας   ταξιδεύει  -  δεν  βουλιάξαμε
                                            χιλίους   καπεταναίους  -  τους  αλλάξαμε

                                             κατακλυσμούς   ποτέ  -  δεν  λογαριάσαμε
                                             μπήκαμε  μεσ ΄ τα όλα -  και  περάσαμε

                                              κι  έχουμε  στο κατάρτι  μας - βιγλάτορα
                                              παντοτινό  τον  ΗΛΙΟ  -  τον  Ηλιάτορα

                                                                         ΟΔΥΣΣΕΑΣ  ΕΛΥΤΗΣ

μοναστηρηο Χαρακα ονομαζομαίνο Αγιος Θαιοδορος....





Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων βρίσκεται στην περιοχή του ορεινού οικισμού Χάρακα στον Ζάρακα. Πρόκειται για το παλαιό καθολικό μοναστηριού που συνθέτει μαζί με τα κτηριακά κατάλοιπα στον περιβάλλοντα χώρο του και στον πλησιόχωρο ,βυζαντινό οικισμό της Παλαιοχώρας σημαντική αρχαιολογική ενότητα.
Στο εσωτερικό του μνημείου σώζεται τοιχογραφικός διάκοσμος που χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα.
Η πρώτη ,γνωστή ,γραπτή μνεία για τον ναό των Αγίων Θεοδώρων απαντά στα τέλη του 17ου αιώνα σε έγγραφα που αφορούν στην εκκλησιαστική περιουσία των ναών και των μοναστηριών της Πελοποννήσου .
Στις 14 Δεκεμβρίου του 1698 ο ιερομόναχος Ναθαναήλ αναφέρει σε γραπτό σημείωμά του ότι διαβίωνε ολομόναχος στο μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων ,το οποίο διέθετε αμπέλια 15 ξηναρίων και τρία κομμάτια χωράφια 24 μετρητικίων στον Χάρακα,χωράφια 8 μετρητικίων και δύο μελίσσια στον Λάμπο ,χωράφια 6 μετρητικίων στη Μακριά Λάκκα και ένα οίκημα (κελλί)στον οικισμό της Κρεμαστής .
Σε ένα άλλο σημείωμα με τη χρονολογία 10 Νοεμβρίου του 1699 ο παπα Ναθαναήλ αναφέρει ότι ήταν ηγούμενος στο μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων και επισημαίνει ότι ο επίσκοπος Ρέοντος και Πραστού,Ιάκωβος Σαλούφας ,είχε αποστείλλει εγκύκλιο σε όλα τα μοναστήρια της δικαιοδοσίας του , με την οποία κοινοποιούσε τη διαταγή των βενετικών αρχών για την καταγραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας .
Επίσης ,παραθέτει την περιουσία του μοναστηριού του ,στην οποία περιλαμβάνονται χωράφια 22 μετρητικίων στον Χάρακα ,χωράφια 9 μετρητικίων στο Λάμπο και χωράφια 4 μετρητικίων στα Νιάτα.
Επιπλέον, δηλώνει την καταγωγή του από τα Τζήτζηνα και αναφέρει ότι εγκαταβίωνε μαζί με ένα παιδί ,ονόματι Στάθης ,το οποίο πιθανόν ασκείτο στη μοναστική ζωή.
 Η πληροφορία ότι το μοναστηράκι…ευρίσκεται εις το μέρος της Κρεμαστής ,εις τον Χάρακα εις όνομα του Αγίου Θεοδώρου.
Κοντά εις τον αιγιαλόν ερημομένον ,από τους φόβους δείχνει ότι το μονύδριο ,τα προηγούμενα χρόνια ,είχε ισχυρότερο ανθρώπινο δυναμικό.
Από την εξέταση των δυο σημειωμάτων προκύπτει ότι ο μοναστηριακός ναός ,αφιρερωμένος εις όνομα του Αγίου Θεοδώρου ,υπάγεται στα τέλη του 17ου αιώνα στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία του επισκόπου Ρέοντος και Πραστού καθώς και στο διοικητικό διαμέρισμα της βενετοκρατούμενης Μονεμβασίας .


Τα ποσοτικά μεγέθη που αφορούν στην κτηματική περιουσία του μοναστηριού ,υπολογιζόμενα σε μετρητίκια ,ελάχιστη απόκλιση παρουσιάζουν κατά την αναγραφή τους στα δυο σημειώματα.
Ωστόσο,ο βαθμός της αξιοπιστίας τους δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί και επομένως δεν πρέπει να αποκλισθεί η κατά γενικό κανόνα απόκρυψη στοιχείων .
Από την καταγραφή της μοναστηριακής περιουσίας αποκαλύπτεται ποικιλία στην παραγωγή με την καλλιέργεια αμπελιών ,σιτηρών και μελισσών .Τα υποστατικά ,με βάση τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία ,κρίνονται ικανοποιητικά σε σύγκριση με αυτά άλλων μοναστηριών και ναών στην περιφέρεια της Μονεμβασίας και ειδικότερα στην σημερινή περιοχή του Ζάρακος .
  Η μαρτυρία του ηγουμένου Ναθαναήλ ότι το έτος 1699 είχαν απομείνει μόνο δύο μοναχοί στο μοναστήρι ,επειδή βρισκόταν κοντά εις τον αιγιαλόν ερημομένον ,από τους φόβους ,είναι ενδεικτική της πληθυσμιακής αναστάτωσης που υπέστη η ευρύτερη περιοχή στα τέλη του 17ου αιώνα .
Τα σωζόμενα κτιριακά κατάλοιπα του 13ου αιώνα στον μεσαιωνικό οικισμό του Χάρακα (σημερινή Παλαιοχώρα) και η γραπτή μνεία του οικισμού στα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα του δεύτερου μισού του 16ου και του 17ου αιώνα καθώς και στο χάρτη του Battista Agnese (1554) και στο γεωγραφικό έργο του D.M.Niger (1557) καταδεικνύουν την ύπαρξη οικιστικής συνέχειας στο χώρο ,η οποία πιθανόν διαταράχθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα .

Γυναίκα και Ανεμος ... δεν κλειδώνονται



 
σκιτσο  του  εξόριστου  Σύριου  γελοιογράφου  ΦΕΡΖΑΤ
                                        ( σημειωτέον  τα κλειδιά  του αφέντη  είναι 4  )
 

Διατελέσαντες κοινοτάρχες ΧΑΡΑΚΑ ....




                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Θ.ΠΡΙΦΤΑΚΗΣ (Αμερικάνος η Μάππας)

Γεννήθηκε στο Χάρακα το 1896 και έζησε όλα του τα χρόνια στο Χάρακα .
Είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο την Ματίνα Χελιώτη από το Κυπαρίσσι που πέθανε όμως λίγα χρόνια μετά και σε δεύτερο γάμο την κυρα Τασια Μπούτσαλη από τα Νιάτα. Παιδιά δεν απόκτησε. Συνέχισε το μαγαζί του πατέρα του (Αμερικάνου) μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του και όλοι τον θυμόμαστε για τον ήπιο χαρακτήρα του ,την ηρεμία και την αγαθότητα της ψυχής του.
  Διετέλεσε πρόεδρος της Κοινότητος πολλά χρόνια και άφησε εποχή για το ενδιφαφέρον του για τον εξωραισμό του χωριού.
Αυτός είναι που φύτευσε και φρόντισε να μεγαλώσουν οι ωραιότερες δάφνες που υπάρχουν σήμερα στους δρόμους του χωριού ,μάλιστα είχα δει γράμμα που του έστελνε ο μπαρμπα Λάζαρος Παπαγεωργίου από την Ερμιόνη ,και τον αποκαλούσε στο εξωτερικό φάκελο «πρόεδρος με τις δάφνες».
 Για αυτή του τη δραστηριότητα ως πρόεδος τιμήθηκε με τον σταυρόν του τάγματος του Φοίνικος.



                                                 ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ (Δαμιανός)

Γεννήθηκε στο Χάρακα το 1892 ο μικρότερος γιος του παπα-Ηλία.
Νέος έφυγε για μερικά χρόνια στην Αμερική.
 Επανήλθε στο χωριό όπου έμεινε μέχρι το θάνατό του το 1967.
Είχε παντρευτεί την Ειρηνιώ Πριφτάκη ,παιδιά δεν απέκτησαν.
Διακρινόταν για τη δραστηριότητά του , όχι μόνο στη μεγάλη οικογενειακή περιουσία του αλλά και η προεδρία του συνδέθηκε με τη διάνοιξη μεγάλου μέρους του δρόμου ,όπου επιστατούσε και εργαζόταν με μεγάλη όρεξη και ζωηρό ενδιαφέρον ,αλλά και με έναν αναγκαίο για τέτοιες περιπτώσεις ,δυναμισμό.
«Όταν πρωτοστατούσε στη διάνοιξη της βόγιας ,περνώντας ο μπαρμπα – Θοδωράκης του είπε:
Γεια σου Δαμιανέ με τη Βόγια την καινούρια - που θα σε συγχωράνε άνθρωποι και γαιδούρια.»
Το σπίτι ήταν ανοιχτό και φιλόξενο σε όλους τους ξένους που περνούσαν από το χωριό.

 
                                            ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ Θ.ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ (Κοκοσίνης)

 Γεννήθηκε το 1883.Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Παναγ.Δούκα από το Λαμπόκαμπο και απέκτησαν έξι παιδιά την Κούλα,τη Μαρίνα ,το Θόδωρο , τον Παναγιώτη ,τον Ηλία και το Μιχαλάκη που βρίσκονται όλα στη ζωή. Το 1908 έφυγε για την Αμερική ,επέστρεψε το 1912 για να πάρει μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο (1912-1913)και το 1915 έφυγε πάλι για την Αμερική και επέστρεψε οριστικά στο Χάρακα το 1921. Χρημάτισε και πρόεδρος της Κοινότητας το 1925. Ήταν πράος και καλοκάγαθος άνθρωπος. Πέθανε το 1961 από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 78 ετών.



                                          ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Γ.ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Λευτέρης)

  Γεννήθηκε στο Χάρακα το 1901 και έζησε όλα τα χρόνια του εκεί.
 Παντρεύτηκε τη Βικτωρία Παπαγεωργίου και απέκτησαν τρία παιδιά το Γιώργο ,το Λεωνίδα και τη Γιώτα ,που όλοι ζουν στην Αθήνα αποκατεστημένοι επιστήμονες (ένα αγοράκι ακόμη πέθανε μικρό).
Διετέλεσε πολλά χρόνια πρόεδρος αναπτύσσοντας μεγάλη δραστηριότητα και ενδιαφέρον για όλα τα κοινά πράγματα του χωριού.
Ενέπνεε την εμπιστοσύνη όλων των συμπατριωτών μας ντόπιων και ξενιτεμένων οι οποίοι του εμπιστεύονταν μεγάλα χρηματικά ποσά για έργα στο χωριό (Δρόμο ,εκκλησία ,σχολείο κ.λ.π.)
Το σπίτι του ήταν πάντοτε ανοιχτό και όλοι σχεδόν οι ξένοι επίσημοι και μη ,δέχονταν την πρόθυμη φιλοξενία της οικογένειάς του ( η θεια Βικτωρία ήταν συνεχώς επί ποδός) .
  Πέθανε στις 26 Δεκεμβρίου 1969 σε ηλικία 69 ετών.