ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ



                                                           ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Κάτι τέτοιες ημέρες σαν την Πρωτοχρονιά καθένας θυμάται τα περασμένα.Κι εγώ λοιπόν θυμήθηκα το παραμύθι που μας έλεγε ο παππούς για τους καλικάντζαρους ,όξω από την αφεντιά σας!
Ήτανε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.Αφού αποφάγαμε μαζευτήκαμε γύρω από τη φωτιά.Ο παππούς πούταν τότε παπάς στο χωριό,είχε πιάσει τη μια γωνιά και την άλλη η κυρούλα,με το χιράμι πάντα στην πλάτη ,που όλο ανακάτευε τη χόβολη με την τσιμπίδα.Η μάνα μου έφερε στην ποδιά της κάστανα και σύκα.
Το παραμύθι αρχίνιζε τώρα.Το σύνθημα τόδωσε η κυρούλα : «Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώστης κλότσο να γυρίσει,παραμύθι να αρχινίσει .»
Κι ο παππούς αφού χάιδεψε τα πατριαρχικά γένια του κι έβγαλε το κομπολόι του αρχίνισε:
-Που λέτε παιδιά μου θα σας πω σήμερα πώς εγλίτωσε ο μακαρίτης ο πατέρας μου,Θεός συγχωρέστ’τον,από τα καρκαντζέλια.Πάνε χρόνια πολλά,πάρα πολλά,κι ήταν τέτοια εποχή.Περιμέναμε Πρωτοχρονιά.Ο Χειμώνας πλάκωσε βαρύς ,νερά,χιόνια,κακό μεγάλο.Οι κακόμοιροι οι άνθρωποι οι είχαν κλειστεί στα σπίτια τους πού να ξεμυτίσουν .Θυμάμαι το μπαρμπα –Γιάννη με τα πολλά γίδια τα έκλεισε δέκα μέρες στο μαντρί με τα πράματα.Έπαθε καταστροφή τότες ο μαγκούφης γιατί τα γίδια ήτανε απάνω στη γέννα και θέλανε τροφή.

ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΡΑΚΙΩΤΕΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ  Ν. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΡΟΒΑΤΣΟΣ


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  ΠΕΠΠΑΣ

ΜΙΧΑΗΛ  ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ  ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΣΩΤΗΡΗΣ  ΡΟΒΑΤΣΟΣ


ΙΩΑΝΝΗΣ  ΗΛ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ - JEROME


Γιατί γίναμε Αντάρτες του ΕΛΑΣ

1943 στο Αλεποχώρι. πρώτη συνάντηση  με τους ΕΛΑσίτες  του Πάρνωνα

Ήταν τότε κατά τον μήνα Ιούλιο του 1941,που ένα από τα εφτά παιδιά ενός αγροτοκτηνοτρόφου από ένα μικρό και ήσυχο χωριουδάκι του απομονωμένου δήμου Ζάρακα Λακωνίας.
Ο 18χρονος Γιώργος γυρνούσε στο σπίτι της οικογένειας από κάποιο χτήμα επάνω σε μία άσπρη φοράδα που είχε φέρει στο χωριό ,ο μεγαλύτερος αδερφός του ,ένας από τους νικημένους νικητές,επιστρέφοντας από το αλβανικό πολεμικό μέτωπο,και είδε από κοντά για πρώτη φορά τους Ιταλούς κατακτητές φασίστες του Μουσολίνι ,που με τις πλάτες των Γερμανο-Βουλγάρων φασιστών ,είχαν καταλάβει τη χώρα μας…
Το χωριουδάκι ήταν αναστατωμένο,που για πρώτη φορά οι Ιταλοί είχαν φτάσει μέχρις εκεί ,και είχαν κατασχέσει διάφορα τρόφιμα από τα λίγα που υπήρχαν .Ανάμεσά τους ,και ένα αρνί μαρτίνι που είχε η κατά δύο χρόνια μεγαλύτερη αδερφή του ,η οποία παρακαλούσε έναν Ιταλό στρατιώτη να της το επιστρέψει ,χωρίς αποτέλεσμα…Το νεαρό αγροτόπαιδο ,βλέποντας την αδερφή του κλαμένη ,απευθύνθηκε κάπως θυμωμένα στον πατέρα του που παρακολουθούσε λυπημένος την σκηνή ,λέγοντάς του …

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2010

                                           Η ελλαδίτσα  μας.............................................
                                           σκυμμένη - μοναχική 
                                           μες  στο προσκύνημα  της  αναζητησής  σου.
                                                                                   ΚΙΚΗ  ΔΗΜΟΥΛΑ


Πάντοτε,αλλά ιδιαίτερα τις ημέρες αυτές,οφείλουμε να προσεγγίζουμε το εξαίσιο και ανεπανάληπτο γεγονός της θείας ενανθρωπήσεως με πνεύμα μαθητείας και σκοπό πολυμερώς και πολυτρόπως να ωφεληθούμε πνευματικά.
Είναι αδύνατο να μη συγκλονίζεται ο άνθρωπος ,όταν βλέπει πλησίον του το Θεάνθρωπο.Είναι αδύνατο να μη γεμίζει η καρδιά μας από ευγνωμοσύνη ,όταν αναλογιζόμαστε τις πολλές δωρεές του Θεού και μάλιστα την πιο μεγάλη ,δηλαδή τον ερχομό Του στη γη ,προκειμένου ν’αλλάξει η βοσκηματώδης ζωή μας και ο καθένας μας να έχει τη δυνατότητα να γίνεται ουράνιος άνθρωπος και επίγειος άγγελος.
Εξυπακούεται ,επίσης ,ότι δεν ωφελούμαστε ,όταν μόνο σκεπτόμαστε ,αναλογιζόμαστε και θαυμάζουμε την επί γης παρουσία Του.Ωφελούμαστε και σωζόμαστε ,όταν μέσω της πίστης μας ,της θέλησής μας και της αγωνιστικής διάθεσής μας,οικιοποιούμαστε τα αγαθά της επίγειας παρουσίας Του,πράγμα που εύχομαι και για σας με όλη την καρδιά μου.

Ο Μονεμβασίας και Σπάρτης ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ .

ΤΟΠΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μια διαχρονική αλήθεια του 1876


Ο Νικολάκης Παπαμιχαλόπουλος ,που ήταν υπoυργός της κυβερνήσεως Κουμουνδούρου,διατηρούσε στους Μολάους πολιτικό γραφείο για τους ψηφοφόρους του,οι οποίοι όταν κατέβαιναν για δουλειά περνούσαν και από το γραφείο του υπουργού.Γιατί πάντα υπήρχε κανένας μεζές ,καμιά ελιά και μπόλικο κρασί.Ξαπόσταιναν ,άλλαζαν και καμιά κουβέντα μεταξύ τους και κατόπιν ανηφόριζαν για τα χωριά τους πεζοί ,εκτός και αν είχαν κανένα παλιομούλαρο ή κανένα γαιδούρι.
Όταν όμως κατέβαινε ο υπουργός στα χωριά τότε γινόταν σωστό πανηγύρι από τους ψηφοφόρους. Ο μπαρμπα-Λάμπρος ο Καραγιάννης από τη Ρηχιά (γνωστός κι ως Καπελέρης)βρέθηκε σε μια τέτοια σύναξη ,όπως την έλεγε ,ή μπορεί να πήγε και επί τούτου.Μπαιλντισμένος από τα ψέματα που τους έλεγε κάθε φορά ο Υπουργός ,ενώ ο Παπαμιχαλόπουλος μιλούσε για νόμους και εθνικά θέματα ,τον έκοψε λέγοντάς του: ΄΄ ήθελα ,Υπουργέ μου,να μπορούσα να ερχόμουν κι εγώ μια φορά σε κείνο το μεγάλο σπίτι της Αθήνας που μαζευόσαστε όλοι εσείς οι σοφοί και οι γραμματιζούμενοι και φροντίζετε για το καλό της πατρίδας και το δικό μας να σας άκουγα ,εκεί σε μιαν άκρη θρονιασμένος για να μη σας κάνω και μπελά.΄΄

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ ΧΑΡΑΚΑΣ

Ο Χάρακας κάθε χρόνο τους καλοκαιρινούς μήνες και κυρίως Ιούλιο –Αυγουστο παίρνει άλλη μορφή.Οι απόδημοι Χαρακιώτες δεν παραλείπουν να επισκεφτούν το αγαπημένο τους χωριό.Ετσι και φετος,αν και λιγότεροι από τον προηγούμενο χρόνο ,έδωσαν ζωή στην πλατεία και στα δύο μαγαζιά(πολύ χαρακτηριστικό,τα πολλά μικρά παιδιά) .
Οι γιορτές τιμήθηκαν δεόντως , και της Αγίας Παρασκευής και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος με τα συνοδεύοντα αυτές πανηγύρια και γλέντια.

ΤΟ ΓΕΝΕΟΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ ......

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ
γιος του Νικολάου και Ματίνας αδελφός του ευεργέτη .
φωτο - Janean συζ. James Lekka (ΑΜΕΡΙΚΗ)

ΤΑ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΑ ΤΟΥ ΖΑΡΑΚΟΣ


Πολύ περίεργος θα είναι ο κάθε Ζαρακίτης αναγνώστης μου να μάθη πώς συμβαίνει να μιλούσαν άλλοτε και να μιλάν και σήμερον ακόμη ,εντελώς ελάχιστα βεβαίως , τ’Αρβανίτικα στον τόπο μας.
Από πότε,δηλαδή,και πώς άρχισε να μιλιέται αυτή η γλώσσα μεσ’στο Ζάρακα.
Είναι βέβαια μια εύλογος και δικαιολογημένη απορία την οποία θα προσπαθήσωμεν να ικανοποιήσωμεν κατά το δυνατόν .

Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει ........

οι έλληνες γεννιούνται πολιτισμένοι μόνο και μόνο
μιλώντας ελληνικά αδιάκοπα εδώ και 2.500 χρόνια.
και στο κάτω - κάτω προσθεσε αναφερόμενη στις τωρινές δυσκολίες
ο έλληνας ποτέ σκλάβος -μόνο αιχμάλωτος.
η ΕΛΕΝΗ ΑΡΒΕΛΕΡ στην ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ

Μην μάχεστε εναντίον του γιατρού
δεν ήλθαμε μόνοι - μας καλέσατε
μας χρειαζόσαστε απελπιστικά

Ο ΣΤΡΟΣ - ΚΑΝ στην ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ( 7-12-2010)

της αιώνιας μεγάλης μάνας .......


Αγαπημένο μου παιδί τώρα που ετέλειωσα το σπορειό σου γράφω δυο λόγια για να σου στείλω τα χαιρετίσματά μας .Το ξέρεις πως τα γράμματά μου είναι λιγοστά και για αυτό σου γράφω πού και πού και όταν καταφέρνω δεν ξεπερνώ τις δυο τρεις αράδες.
Κάθουμαι καμιά φορά, και τα βάνω με το μυαλό μου. Μωρέ.γιατί να μην τελειώσω το Δημοτικό,να μάθω λίγο συνταχτικό,να πάρω τον αέρα του μολυβιού ,να γράφω αράδες παστρικές και ντόμπρες;

ο κολοκοτρώνης ..... στον ΖΑΡΑΚΑ



Ο Ιμπραήμ με ισχυρές δυνάμεις αποβιβάστηκε στη Μεθώνη το Φεβρουάριο του 1825,μέσα στην καρδιά του Χειμώνα .Μετά τις επιτυχίες του στην περιοχή της Μεσσηνίας προέλασε ταχύτατα προς το κέντρο της Πελοποννήσου,κατέστησε την Τριπολιτσά ορμητήριό του και «εκείθεν εφοβέριζεν όλας τας επαρχίας» , αποβλέποντας στην καταστολή της επανάστασης .
……………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………….

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΔΡΙΒΑΣ

Σκληρά και αδυσώπητος μοίρα κατά της οποίας δεν ίσχυσαν ούτε των συγγενών η στοργική περιποίησις,ούτε της επιστήμης η σοφή και αφοσιωμένη προσπάθεια ,απέσπασεν από του μέσου απαρηγορήτων οικείων ,και εν διαστήματι δυο και μόλις μηνών ,δυο αδράς και ευγενείς φυσιογνωμίας του νεωτέρου ελληνικού μεγαλεμπορίου ,τους πρώτους εξάδελφους και συνεταίρους Γεώργιον Ν.Πετρολέκαν και Γεώργιον Θ.Δρίβαν.

τα τραγούδια ...... της ζωής μου (1)


Στίχοι: Μαρία Πολυδούρη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες - σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα - και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου - μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο - κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

το ήμισυ είναι έλλειψη - το διπλάσιο υπερβολή - το μέσον αρμονία .......


ΣΚΑΓΚΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
Κατάγεται από τη Μονεμβασία, προέρχεται από ναυτική οικογένεια
και εργάζεται ως φιλόλογος. Έχει σπουδάσει Ιστορία και
Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και είναι κάτοχος
μεταπτυχιακού διπλώματος στη Βυζαντινή Αρχαιολογία και Τέχνη.
Έχει λάβει μέρος σε διεθνή, επιστημονικά συνέδρια και σεμινάρια
ιστορικού − αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, και έχει δημοσιεύσει
άρθρα και μελέτες για συναφή θέματα που αφορούν κυρίως
τον λακωνικό χώρο. Είναι ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου «Πολιτιστικές Διαδρομές»
και μέλος του Πολιτιστικού και Αθλητικού Συλλόγου «Ρίζες» στη Μονεμβασία .
Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές κατέβηκε ως υποψήφιος δημοτικός
σύμβουλος με τον συνδυασμό που πλειοψήφισε του ΗΡΑΚΛΗ ΤΡΙΧΕΙΛΗ

Λίγο πριν τις εκλογές του έστειλα καμιά δεκαριά ερωτήσεις
–έξω από στερεότυπα Μου απάντησε άμεσα .απολαύστε τον

• Είσαστε λέει ο Νώε του νεοσύστατου ΔΗΜΟΥ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ.
ερχόταν η καταστροφή. Πείτε μου τι θα μεταφέρατε στην κιβωτό σας;
Θα μετέφερα την αγάπη, την ειλικρίνεια, την τιμιότητα και την ανιδιοτέλεια,
την αυτοθυσία και τη γενναιότητα, την καλοσύνη, την αλληλεγγύη,
τη γενναιοδωρία, τη φιλία, την ηθική και τη δικαιοσύνη.
Όλα όσα συνιστούν την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης και διασφαλίζουν
την εξελικτική, αναπτυξιακή πορεία της κοινωνίας μας.
Από την γενέτειρά μου θα μετέφερα τα παλαιά βιβλία της γνώσης
και της ιστορίας, τους καρπούς, τα φυτά, τα ζώα και τους καλούς ανθρώπους.

• Η ζωή σας καρέ–καρέ ταινία σε μια οθόνη. Σταματήστε σε 2–3 σκηνές
σταθμούς στην πορεία σας, για να μας τις περιγράψετε.
Θυμάμαι μικρό παιδί το υπαίθριο πανηγύρι στα Τέρια, στα Εννιάμερα της Παναγίας.
Με τον παππού, τη γιαγιά, τους γονείς και τους συγγενείς ήμασταν
σε ένα περιβόλι με ελιές και πορτοκαλιές, επάνω σε στρωσίδια,
κουρελούδες, ξαπλωμένοι τρώγοντας και πίνοντας. Δίπλα στο ρεματάκι
έτρεχε το νερό από την αέναη πηγή της Παναγίας. Εκεί μέσα είχαμε
βυθίσει το μεγάλο παγούρι με το νερό και θυμάμαι που προσπάθησα
να το ανοίξω για να γεμίσω το ποτήρι του πατέρα μου, μα δεν τα κατάφερα,
ήμουν μικρός και αδύναμος.

εμπορικός οίκος ΛΕΚΑΣ - ΔΡΙΒΑΣ

ΚΩΣΤΑΣ Ι. ΛΕΚΑΣ
γιος του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Μ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ στο Σικάγο
φωτο - Janean συζ. James Leka ( ΑΜΕΡΙΚΗ )

περασμένα μεγαλεία.......

Με πρωτοβουλίαν των γεωργών του χωριού μας
ιδρύθηκε αγροτικός σύλλογος με την επωνυμίαν «Η ενωσις»
ο οποίος ενεκρίθη και από το Πρωτοδικείον Σπάρτης.
Σκοπός του Συλλόγου είναι η λήψις μέτρων και η διάδοσις
ωφελίμων γνώσεωνπρος εξύψωσιν της ηθικής
οικονομικής και κοινωνικής ζωής των μελών αυτού και της Κοινότητας.

ΛΕΚΑΣ & ΔΡΙΒΑΣ

14 ΝΟΕΜΒΡΗ 1937.
Διαφημηστική καμπάνια της εταιρείας στην Αμερική.
παρθένο ελαιόλαδο & κρασί απο την Πάτρα

Ο προφήτης Ηλίας στο κάστρο της ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑΣ

γύρω στο 1936 - στο πανηγύρι
θαυμάστε καπελαδούρα και κουστουμιές ........

ταξίδι στον ΖΑΡΑΚΑ και στην ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΆ

αισθητική τοπίου φυσικού & ανθρωπογενούς ...( στο κυπαρίσι)

η φύση ξεφαντώνει .... πριν έλθει ο χειμώνας ( στον χάρακα )



άνθρωπος-φύση & θεός αντάμα ....( μονή ευαγγελίστριας )


στου βράχου την σχισμάδα.....


η καστροπολιτεία .......................

27-30 Οκτώβρη 2010
χρήστος - μυρτώ



ομορφιά και χάρη .....


χορευτική φιγούρα ενος ποταμογλάρονου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Οιωνός

υπάρχει ελπίς ....

άνθρωποι ... μονάχοι

Μόνος , μόνος με τους λογισμούς μου
εις την διάκρισιν του κύματος
εις το έλεος του ανέμου και της τρικυμίας
όταν έχεις τις πληγήν , βαθείαν κρυφήν
εις την θάλασσαν πρέπει να πλέει μόνος
ολομόναχος
αλέξανδρος παπαδιαμάντης
πατριωτάκια καλό χειμώνα ......

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΧΑΡΑΚΙΩΤΩΝ



Αγαπητοί συμπατριώτες , φίλες και φίλοι , με χαρά επικοινωνούμε μαζί σας,
ευχόμενοι υγεία σε όλους.
Με την παρούσα επιστολή θέλουμε να σας ενημερώσουμε για τις εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν από το Σύλλογο και σας καλούμε με πολλή χαρά να συμμετάσχετε σε αυτές :
1.Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010 :
Μονοήμερη εκδρομή με προορισμό τη Δημητσάνα - Μονή Φιλοσόφου - Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης - Στεμνίτσα
Τιμή συμμετοχής : 20 ευρώ
Προυπόθεση να πραγματοποιηθεί η εκδρομή είναι να δηλώσουν συμμετοχή τουλάχιστον 30 άτομα μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 2010.
Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στα Μέλη του Συλλόγου.
2.Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011,ώρα 11.00Κοπή πίτας και Τακτική Γενική Συνέλευση και Αρχαιρεσίες για την εκλογή Νέου Διοικητικού Συμβουλίου.
3.3ήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή των Τριών Ιεραρχών στο Χάρακα (29,30,31/1/2011)
4.Εντός Φεβρουαρίου 2010


Στέλλα Παπαγεωργίου τηλ.6934595459 e-mail : gsdesign@hol.grΜατούλα Παπαγεωργίου τηλ.6976375991 e-mail : matpapag@otenet.gr
Επίσης ,θα θέλαμε να μας ενημερώσετε για τυχόν αλλαγές ή προσθήκες στις διευθύνσεις των μελών του Συλλόγου , ώστε να ενημερωθούν κατάλληλα τα αρχεία μας.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Η ΠρόεδροςΧρυσάνθη Ροβάτσου- Γραμμένου
Η Γενική ΓραμματεύςΕυφημία Αν.Τραιφόρου

Αποκριάτικος χορός.

Παρακαλείσθε να τιμήσετε με την παρουσία σας και να ζεστάνετε με την αγάπη σας τις ανωτέρω εκδηλώσεις του Συλλόγου.

Με την υπ’αριθμόν 3/101/27.04.2010 απόφασή του ,το ΔΣ του Συλλόγου αποφάσισε να δημιουργήσει ιστοσελίδα ,ώστε να έχουν πρόσβαση όλοι οι Χαρακιώτες εντός και εκτός Ελλάδος ,αλλά και οποιοσδήποτε άλλος ενδιαφέρεται για το Χάρακα και τον Σύλλογό του.
Παρακαλούμε όποιον ενδιαφέρεται και έχει υλικό ,να επικοινωνήσει μαζί μας προκειμένου αυτό να αξιοποιηθεί :
Xρυσάνθη Ροβάτσου τηλ .6937189037 e-mail : toufis111@yahoo.com

ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΡΗΧΙΑΣ



Περπατώντας στις γειτονιές της Ρηχιάς ,θα δούμε ότι έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους.Στενά δρομάκια,μαντρότοιχοι γύρω από τα σπίτια , κήποι , μαντριά, κτιράκια στις αυλές για να κάθονται τα βραδάκια τους Καλοκαιρινούς μήνες.Κάθε σπίτι,έχει το φούρνο του.
Τα σπίτια θα τα βρούμε ισόγεια και δίπατα τα νεώτερα.Θα βρούμε σπίτια κτισμένα δίχως λάσπη ,αλλά με ΄΄κουρασάνι΄΄ (πηλός από σπασμένο κεραμίδι). Δεν υπήρχε ο ασβέστης τότε,στην δική μας περιοχή.Τα σπίτια ,είτε ισόγεια ,είτε δίπατα είχαν κοινά χαρακτηριστικά : στέρνα ,φούρνο,μαντρί , κήπο.
Νερό για τη στέρνα ,το μάζευαν από τη στέγη του σπιτιού και η υδρορροή ήταν μέρος του τοίχου του σπιτιού .Αργότερα χρησιμοποίησαν μεταλλική υδρορροή(από τσίγκο.)
Τα παλαιότερα ισόγεια σπίτια,είχαν μια μονόφυλλη πόρτα .
Αριστερά της πόρτας , με δυο ή και τρία πλατύσκαλα κάτω ,ήταν το κατώγι,που εβαζαν τα ζώα: βόδια,μουλάρια κατσίκες. Απάνω από το κατώγι ήταν το πάτωμα που ανέβαινε κανείς απ’τη γωνιά , με δυο τρία σκαλιά.Εκεί ήταν το επίσημο καθιστικό.Είχε ένα παράθυρο στο βάθος και απ’έξω ,δεξιά κι αριστερά του παραθύρου ,είχαν δυο προεκτεινόμενες πλάκες κτιστές για τις γλάστρες ,βασιλικό ,ματζουράνα,γαρυφαλλίνες!

Επίσης,στο καθιστικό υπήρχαν και τα κασόνια που αποθήκευαν τα στόρια κι όλα τα υπάρχοντά τους,τα χρησιμοποιούσαν δε και στα κρεβάτια τους.
Στα δίπατα ,το ισόγειο το έλεγαν κατώι.Αριστερά της εισόδου ήταν η θέση για τα ζώα και δεξιά ήταν γυρισμένη μια τοξοειδής ,πέτρινη καμάρα που εκεί αποθήκευαν τα τρόφιμα.Εκεί υπήρχαν τα πιθάρια για τα λάδια , τα κασόνια για τα σταριά ,τα βαρέλια για τα κρασιά .Επίσης,και όλα τα υπάρχοντα του νοικοκυριού τους: τυριά,ελιές,τραχανάδες, χυλοπίτες,σκόρδα,κρεμμύδια κ.ά.
Πριν την είσοδο για το κατώι ,δεξιά ή και αριστερά ,ήταν οι σκάλες απ’ όπου ανέβαινε κανείς ,στο λιακό ή χαγιάτι ,με περίπου 12-14 σκαλιά.Το λιακό,ήταν περιτριγυρισμένο με κτιράκι περίπου 0,80 εκ.Εκεί ,συνήθως ,υπήρχε ο φούρνος.Αν δεν ήταν ο φούρνος στο λιακό,τότε θα ήταν στην αυλή.Στο λιακό πολλές φορές βρισκόταν η στέρνα.
Στην είσοδο του σπιτιού από το λιακό ,ήταν ένα χωλάκι και μια καμαρούλα στο βάθος.Δεξιά της εισόδου ήταν η γωνιά ή κουζίνα και αριστερά της εισόδου ,η σάλα ή το πάτωμα.Το έλεγαν πάτωμα ,γιατί από την είσοδο και δεξιά ήταν πέτρινη κάμαρα ,ενώ απ’την είσοδο και αριστερά ήταν σανιδένιο πάτωμα.Η σάλα , επιπλωμένη με ένα κρεβάτι,μια κασέλα ,την ντάνα με τα χοντρά ρούχα ,τα παπλώματα ,τις βελέτζες,τα χιράμια ,τα σαίσματα και τις κουβέρτες .Επίσης ,το δωμάτιο ήταν στολισμένο με φωτογραφίες ξενιτεμένων , πεθαμένων ,στρατιωτών ,νυφικές και οικογενειακές.Στο χωλάκι αριστερά της εισόδου ήταν το εικονοστάσι με το καντηλάκι και το θυμιατό.
Μαζί με το εικόνισμα ,ήταν και η στεφανοθήκη με τα στέφανα του γάμου.Στα ισόγεια σπίτια το εικονοστάσι ήταν δεξιά της εισόδου.Υπήρχαν και εξαιρέσεις αλλά αυτός ήταν ο γενικός κανόνας του Ρηχιώτικου Κωδικα Οικοδόμησης.
Στα ισόγεια σπίτια στην γωνιά , ηταν ένα κτιράκι όσο και το φάρδος του σπιτιού κτισμένο κατά μήκος του τοίχου του δωματίου.Στη μέση υπήρχε ένα κενό όπου ήταν η παρεστιά που άναβαν τη φωτιά.Τα παλαιότερα σπίτια ,δεν είχαν καπνοδόχο και ο καπνός σκορπιζόταν μέσα στο σπίτι.Τα νεώτερα ,είχαν καπνοδόχο. Στο κτιράκι αυτό,ακουμπούσαν τα οικιακά τους σκεύη ,συνήθως υπήρχε και κάποιο ντουλαπάκι.Απαραίτητο ήταν κι ένα τραπέζι χαμηλό και στρογγυλό (σοφράς) με ισαριθμα σκαμνιά ,όσα και τα μέλη της οικογένειας.Στη δεξιά μεριά της γωνιάς ,ήταν μόνιμα τα στρωσίδια .Πιθανόν είχαν κλαδιά ή και φάνες ή ρείκια καταγής και επάνω έβαζαν το σάισμα ή τις κουρελούδες.Εκεί ,ήταν η άκρη για τους γέρους,η μόνιμη αγκωνή τους,μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους.Από αυτήν την αγκωνή ο παππούς και η γιαγιά μεταφέρουν με πάθος την παράδοση στα εγκόνια τους τα πνευματικά ιερά μνημεία (παραμύθια,τραγούδια,έθιμα,παράδοση).
Ο παππούς γινόταν ο δάσκαλος στο χωράφι ,στο αμπέλι στα γιδοπρόβατα και η γιαγιά μετέφερνε στα κορίτσια τον αργαλειό,το κέντημα ,το ράψιμο ,το νοικοκυριό.Τα γηροκομεία είναι εφεύρεση της εξέλιξης και η απομάκρυνσις από την παράδοση.

Μαζεύω τις θύμησες-απο την παράδοση
τις στίβω - με όλη μου τη δύναμη
να βγάνω και την τελευταία σταγονίτσα τους
τις σκορπίζω στα χωματά μας
μήπως ξαναφυτρώσουν

απο το βιβλίο του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΠΕΛΕΣΗ
ΣΤ΄ ΑΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΡΗΧΙΩΤΗ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΡΙΦΤΑΚΗΣ

φουστανέλλα - γιλέκο
και προπαντός κορμοστασιά'' κωτσοβάκης ''

Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΖΑΡΑΚΙ ....;;;



ΠΡΟΣ :
Δήμο ΖάρακαΔήμο Μονεμβάσιας
Δήμο Βοιών

ΘΕΜΑ : ΑΠΕ και Ανάπτυξη στο νέο Δήμο Μονεμβάσιας
Με αφορμή πρόσφατη απόφαση (1414/2010) της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) για νέα άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε αιολικό σταθμό ισχύος 24MW στον Δήμο Ζάρακα, έχουμε επιγραμματικά να σας ενημερώσουμε για τα παρακάτω :
1. Ο Καλλικρατικός νέος Δήμος Μονεμβάσιας (νυν δήμοι Μονεμβάσιας, Ζάρακα, Βοιών, Ασωπού και Μολάων) αποτελεί μία χωρική ενότητα – πλην νυν δήμου Ασωπού - που σύμφωνα με το θεσμοθετημένο Ειδικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) αποτελεί Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας (Π.Α.Π.). Τούτο έχει ως συνέπεια το έντονο ενδιαφέρον για εγκατάσταση Αιολικών Μονάδων. Επισημαίνουμε ότι αυτές οι παρεμβάσεις - εγκαταστάσεις θα έχουν σημαντικότατες κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις στο αναπτυξιακό μοντέλο της περιοχής.

2. Εξετάζοντας τις αναπτυξιακές παραμέτρους της περιοχής, εντός των διοικητικών ορίων του νέου Δήμου Μονεμβάσιας παρατηρούνται τα εξής :
- Τρεις περιοχές του οικολογικού δικτύου Natura 2000 (2 Τόποι Κοινοτικής Σημασίας : GR2540001, GR2540002 και 1 Ζώνη Ειδικής Προστασίας : GR2540007).
- Αναμένεται η υπογραφή Προεδρικού Διατάγματος για την κήρυξη 10 οικισμών του Δήμου Ζάρακα ως παραδοσιακών.
- Ο νυν Δήμος Μονεμβάσιας χαρακτηρίζεται από το Ειδικό Πλαίσιο Α.Π.Ε. ως Δήμος με υψηλό δείκτη τουριστικής ανάπτυξης και υψηλή ζήτηση αιολικών εγκαταστάσεων (Δήμοι Μονεμβάσιας, Αραχώβης, Καρπενησίου και Καρύστου).
- Στους τέσσερις από τους πέντε νυν Δήμους που θα αποτελέσουν το νέο Δήμο Μονεμβάσιας, βρίσκονται σε στάδιο θεσμοθέτησης τα Χωροταξικά τους Σχέδια, σύμφωνα με τα οποία, το φυσικό περιβάλλον και το πολιτιστικό απόθεμα της περιοχής, αποτελούν τις κυρίαρχες και μοναδικές παραμέτρους ανάπτυξης.
- Από το Υπουργείο Πολιτισμού ολοκληρώνονται στην περιοχή έρευνες αρκετών ετών με σημαντικότατα ευρήματα (ήδη αναμένεται η κήρυξη περιοχών ως Αρχαιολογικών Χώρων).

Μετά τα παραπάνω και με δεδομένη την αυτονόητη υποστήριξή μας στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, θεωρούμε παράλληλα αυτονόητες και τις παρακάτω ενέργειες :

1. Άμεση χρηματοδότηση για τη σύνταξη της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (Ε.Π.Μ.) και της αντίστοιχης Ορνιθολογικής για την περιοχή κατά προτεραιότητα, λόγω του χαρακτηρισμού της ως Π.Α.Π. Οι παραπάνω περιβαλλοντικές μελέτες - παρά το γεγονός ότι έχουν ζητηθεί κατ’ επανάληψη - δεν έχουν χρηματοδοτηθεί, ενώ παράλληλα οι χωροθετήσεις και οι εγκρίσεις για έργα και εγκαταστάσεις Α.Π.Ε. προχωρούν.
2. Άμεση κήρυξη των 10 οικισμών του Δήμου Ζάρακα ως παραδοσιακών με την υπογραφή του αντίστοιχου Π.Δ.
3. Θεσμοθέτηση των Αρχαιολογικών Χώρων, έστω και με προσωρινή οριοθέτηση (λόγω του επείγοντος) όπως προβλέπει ο Αρχαιολογικός Νόμος.
Εν κατακλείδι, θεωρούμε επιβεβλημένη και επείγουσα τη συνάντηση, με πρωτοβουλία των Δήμων και συμμετοχή και άλλων Φορέων της περιοχής (π.χ. πολιτιστικοί σύλλογοι, βουλευτές Νομού, υποψήφιοι δήμαρχοι νέου Δήμου κτλ.) με την Υπουργό ΠΕΚΑ κα Μπιρμπίλη, για υποβολή θέσεων, προτάσεων, ανταλλαγή απόψεων και κατάθεση σχετικού υπομνήματος.

Ν. Σμύρνη, 26/10/2010
σπύρος πετρολέκας
Τοπογράφος - Χωροτάκτης

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ στον δάσκαλο....

Προς
εφημέριον Δ.Δ.Χάρακα
π.ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΒΕΖΟ
κοιν.
Αρχιμανδρίτη
π. ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ

Θέμα : Κατασκευή Αδριάντα ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΠΠΑ


Στον προαύλιο χώρο του καθεδρικού ναού τριών Ιεραρχών στον Χάρακα (στο Δυτικό τριγωνικό χώρο πρασίνου ) προτείνουμε και ζητάμε την έγκρισή σας - για την ανέγερση αδριάντα του αείμνηστου Δημήτρη Πέππα που διατέλεσε ιερέας και δάσκαλος στον Χάρακα από το 1915 μέχρι το 1951.
Επιπροσθέτως σας αναφέρουμε ότι :
· Το κόστος για την κατασκευή του αδριάντα θα καλυφθεί από προσφορές ιδιωτών.
· Αυτή την περίοδο συστήνεται επιτροπή για την διαχείριση του έργου (συλλογή χρημάτων –επιλογή καλλιτέχνη-δημιουργού κ.λ.π.) η οποία ανά διαστήματα θα σας ενημερώνει για την πορεία του εγχειρήματος .
· Αναμένουμε το συντομότερο τις απόψεις σας –καθότι στόχος μας είναι σε περίπτωση θετικής έκβασης του θέματος – το Καλοκαίρι να εγκαινιαστεί το έργο - καθότι το 2011 συμπληρώνονται 60 χρόνια από το θάνατο του αείμνηστου Δημήτρη Πέππα.


Ν.Σμύρνη 11 / 10 / 2010

Θεόδωρος Παπαγεωργίου
σπυρος Πετρολέκας

άποψη του χωριού μας .....

ο χάρακας απο ψηλά .
στο βάθος ο προφήτης Ηλίας & η παραπόλα
φωτο-χρήστος παναγιωτόπουλος

ΤΟ ΝΕΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ....



ΧΑΡΑΚΑΣ ... η ομορφιά είναι στην " φύση μας "

σπυρος πετρολεκας







ΤΑ ΧΑΡΑΚΙΩΤΟΠΟΥΛΑ ΠΡΟΟΔΕΥΟΥΝ....

Ο Διαμαντής Αναστ.Κόκκορης , πτυχιούχος της Σχολής μεταλειολόγων του Μετσοβείου Πολυτεχνείου επέτυχε υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Καιμπριτς της Αγγλίας ,για διδακτορικό.

Η Ελένη θεοδ. Παπαγεωργίου , πτυχιουχος της σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών τελείωσε το μεταπτυχιακό της σε πανεπιστήμιο του Μαντσσεστερ Αγγλιας.

Η Μαγδαληνή Πετρολέκα ,του σπύρου & της Αγγελικής βάσει της βαθμολογίας που επέτυχε, εισάγεται στην Αρχιτεκτονική Αθηνών του Ε.Μ.Π (πρώτη προτίμηση).

Συγχαρητήρια και καλή πρόοδο.
γράφει ο θεόδωρος παπαγεωργίου


ΧΑΡΑΚΑΣ-πολιτιστικές εκδηλώσεις 2010

«Πετρολέκεια 2010» : Ο σύλλογος των απανταχού Χαρακιωτών «ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» , οπως επί σειρά ετών οργανώνει διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις εις μνήμην του μεγάλου ευεργέτου του χωριού ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ έτσι και φέτος οργάνωσε –και με την οικονομική ενίσχυση του ιδρύματος - στην πλατεία του χωριού τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων από 7-8-2010,που περιλάμβαναν
θεατρική παράσταση από προσκληθέντες ηθοποιούς με τη συμμετοχή παιδιών του χωριού υπό την ευθύνη και σκηνοθεσία της Ματούλας Παπαγεωργίου.
Βραδιά παραδοσιακών φαγητών , όπου οι νοικοκυρές ανταποκρίθηκαν με μεγάλη προθυμία.
Παιδικά παιχνίδια και παραδοσιακά τραγούδια και χορούς με τα παιδιά του χωριού και πάλι με την καθοδήγηση της εξαίρετης Χαρακιωτοπούλας ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Επίσης η θεατρική ομάδα με την επωνυμία «ΧΑΡΑΚΑΣ» , που έχει συσταθεί από το 1996 από τη ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΦΙΦΛΗ ,δικηγόρο Αθηνών και αποτελείται από παιδιά του Χάρακα έδωσε ωραία μουσική θεατρική παράσταση στις 7 Αυγούστου στην ΠΛΥΤΡΑ προσκεκλημένη του Δημου Ασωπού.
γράφει ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ( οκτώβριος 2010 )

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
1) Στις 15 Ιουλίου η ΑΡΧΟΝΤΙΑ σύζυγος Ιωάννου Πριφτάκη (γιος του Παναγιώτη και της Ματίνας) γέννησε στην Αθήνα δίδυμα (ένα αγόρι,ένα κορίτσι)



2) Στις 17 Αυγούστου η Βασιλική σύζυγος του Ιωάννου Θ.Χελιώτη γέννησε στη Σπάρτη το δεύτερο αγόρι ,ένα χρόνο ακριβώς μετά το πρώτο.

Να ζήσουν γονείς και νεογέννητα.

ΓΑΜΟΙ

1)Στις 27-12-2009 στον ιερό ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο Κιάτο Κορινθίας ο Γεωργιος Χελιώτης του Μιχαήλ και της Φιλίτσας (εγγονός τουΓιανλάζαρου) ετέλεσε το γάμο του μετά της Γκόλφως Λιάρου Νηπιαγωγού.

2) Στις 25-4-20210 στον ιερό ναό Αγίας Τριάδας Πειραιώς ο Ιωάννης Χελιώτης του Μιχαήλ (αδερφός του Γιώργου ) ετέλεσε το γαμο του μετά της Μαρίας-Ελένης Ευσταθίου ,πτυχιούχου της Σχολής «Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας.»

3) Στις 31-7-2010 στον Ιερό ναό Κοιμησεως της Θεοτόκου στο Θύριο Αιτωλοακαρνανίας ο Αναστάσιος Εμμανουήλ (ανιψιός του πατρός Θεολόγου) ετέλεσε το γαμο του μετά της Βασιλικής Σουρλά ,συγγραφέως.

5) Στις 24-7-2010 στον ιερό ναό Αγίας Μαρίνας στην Αγία Μαρίνα Αττικής ο Ελευθέριος Παπαγεωργίου του Γεωργίου και της Στέλλας επιχειρηματιας,ετέλεσε το γαμο του μετά της Βικτωρίας Εμματζιογλου επίσης επιχειρηματία. Ακολούθησε πλούσιας δεξίωση στο GRECOTEL

6) Στις 4-9-2010 στον ιερό ναό Ταξιαρχών Κορυδαλλού ο Παναγιώτης Χελιώτης του Νικολάου & της Δέσποινας ετέλεσε το γάμο του μετά της Ελένης Δόση με καταγωγή από το Λαύριο.
καλότυχοι νάναι & ευτυχισμένοι
ΠΕΝΘΗ
Μιχαήλ Πετρολέκας : Στις 27 Ιουλίου 2010 έφυγε από κοντά μας ο Μιχαήλ Διαμαντή Πετρολέκας σε ηλικία 76 ετών.
Μετά από ολιγοήμερη περιπέτεια της υγείας του κατέληξε στο νοσοκομείο Τριπόλεως και κηδεύτηκε την επομένη στο αγαπημένο του χωριό το Χαρακα εν μέσω γενικής θλίψεως συγγενών , φίλων και όλων των συγχωριανών για τον απρόσμενο και άδικο χαμό του.
Ο Μιχαλάκης,οπως τον προσφωνούσαμε ,ήταν το τελευταίο από τα 6 παιδιά του μπαρμπα Διαμαντή (Κοκοσίνη) . Ηταν ο άνθρωπος που δε λησμονιέται εύκολα από όσους τον γνωριζαν. Χαρακτήρας αυθόρμητος,ενθουσιώδης , με ζωντάνια και ενεργητικότητα και μεγάλη αγάπη για το Χάρακα.Η ζωντανή του παρουσία όλα τα Καλοκαίρια στο χωριό με τη δυνατή χαρακτηριστική φωνή.τα αστεία αλληλοπειράγματα στην πλατεία και ιδίως το «ταβλι» μένουν αξέχαστα και κάνουν αισθητή σε όλους την απώλειά του.Ιδιαιτέρως με συγκινεί η κοινή μας αγάπη για το ψαλτήρι τα τελευταία χρόνια.
Επίσης θερμή ήταν η έγνοια και το ενδιαφερον για το Ιδρυμα Γ.Ν.Πετρολέκα ,όπου συμμετείχε ενεργά με ιδιαίτερο ζήλο και φροντίδα για αυτό.
Ομως ο Μιχάλης έφυγε ευχαριστημένος ,διότι ευτύχησε να έχει 2 θαυμάσια παιδιά την Κατερίνα και το Νίκο με 2 θαυμάσιους συζύγους το Βαγγέλη και τη Νέλλη και τα τρία εγγόνια που λάτρευε υπερβολικά και γινόταν παιδί μαζί τους.

Αιωνία σου η μνήμη αγαπητέ Μιχάλη
Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

Μαρία Ανδρέα Ανδρούτσου : Επέθανε στις 30-8-2010 στην Αθήνα σε ηλικία 85 ετών και κηδεύτηκε την επομένη στο Χαρακα κατά την επιθυμία της .Κόρη του Κώστα Πετρολέκα έφυγε από μικρή από το χωριό για τον Πειραιά και αργότερα παντρεύτηκε τον Ανδρέα Ανδρούτσο.Υπήρξε ια πολύ ήσυχη γυναίκα ηπίων τόνων και με μεγάλη αγάπξη για το χωριό .Παιδιά δεν απέκτησε γιατί αλλά είχε ανίψια που πολύ τον φρόντισαν.

Παναγιώτης Ι.Ροβατσος : Πέθανε στις 5-9-2010 στο χωριό και κηδεύτηκε σε ηλικία 90 ετών . Γιος του Ιωάννη Ροβάτσου (Κραγκανού) ακολούθησε την παράδοση της οικογενείας του και έμενε ως κτηνοτρόφος στο χωριό , ολα τα χρόνια της ζωης του . Ησυχος και αγαπητός γνήσιος Χαρακιώτης , παντρεύτηκε την Πετρούλα Μανίκη από το Λαμπόκαμπο , μια αξιοθαύμαστη γυναίκα με την οποία απέκτησε εννέα παιδιά (5 κορίτσια και 4 αγόρια) ευτυχής πατέρας και παππούς - η εκκλησία γεμισε από παιδιά εγγόνια ,γαμπρούς ,νύφες , δισέγγονα)
Αιωνία η μνήμη αυτών.
γράφει ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου









18 Σεπτεμβρη 2010. φθινοπωρινές πινελιές στον ΧΑΡΑΚΑ












ένα σεργιάνι......
στο χωριό μου ....
στην αυλή μου...
στο αμπέλι μου...
μια προσευχή ....



Ο ΣΤΡΑΒΟΘΟΔΩΡΑΚΗΣ ....


Ο Θεοδωράκης Φριτζήλας εγεννήθηκε το 1880 στο Μπρακάκι ,
που είναι μια πλέβρα με άγρια βλάστηση
στην περιοχή των Καρυκιών του χωριού Ρηχιάς.
Όταν επήγε 2-3 χρόνων εκαταλάβανε οι δικοί του πως το κουτσόβελό τους δεν έβλεπε, πως ήτανε στραβό και για να μην μπερδεύεται στα πόδια τους το μεταφέρανε στη Ρηχιά , στα Μπελεσέικα , στο αστικό ας πούμε σπίτι τους ,όπου κι εδώ απέθανε στις 22 του Ιούλη το 1961 , 82 χρόνων.
Ήτανε ανίκανος για πραχτική δουλειά , καταδικασμένος στο παραγωνι,φτωχός,χωρίς χάδι, χωρίς παιχνίδι,χωρίς στοργή, χωρίς να μάθει ούτε την αλφαβήτα, μακριά από τον έρωτα-από τον γάμο ,περιφρονημένος,αποδιωγμένος.
Ο Θεοδωράκης τόχε καλά χωνέψει και τόδινε τραγουδιστά με στίχους.

Κλαίω με μαύρα δάκρυα - της γης το χώμα βρέχω
και δεν εβρέθηκε άνθρωπος - να με ρωτήσει τι έχω.
Όταν πεθάνω μη με κλαις - γιατί ΄μαι πεθαμένος,
κλάψε με τώρα πούμαι ζωντανός - κι είμαι τυφλός και καταφρονημένος.
ο Θοδωράκης με το ίδιο πάντα κοφτερό χιούμορ στιχοπλέκοντας ….

Τι τραγουδάκι να σου ειπώ - κούκλα μου να σ’αρέσει
πως έχεις αγγελικό κορμί - και δαχτυλίδι μέση;
Γιώργη ,τι να τα κάνεις τα λεφτά - με τους πολλούς τους τόκους
άμα δεν έχεις άνθρωπο καλό - με τους καλούς τους τρόπους.
Γιώργη, να μην κοιτάξεις χρήματα - παρά καλή γυναίκα
γιατί ποτέ τα χρήματα - δεν βγαίνουν στο σεργιάνι.
Πάρε γυναίκα όμορφη - να βγαίνεις στο σεργιάνι
να σκάζουν οι ρουφιάνοι.

Είχε όμως κι ο Θοδωράκης τις φουρτούνες του.

Αυτό το αχ να μούφευγε - απ’της καρδιάς τα φύλλα
όλο τον κόσμο θάκαιγα - δίχως φωτιά και ξύλα.
Καημένη Κουλοχέρα μου - πόχεις την τρύπια πέτρα
τρούπια είν’κι η καρδούλα μου - σαν τη δική σου πέτρα.


Αλλά εκεί που γίνεται πρωτότυπος σε σκληρότητα , είναι στη συνάντηση πούχε με ένα ομότεχνό του στη Σπάρτη.
Ποιος ξέρει ποιες διαβουλεύσεις να προηγήθηκαν για την ιστορική αυτή συνάντηση των δύο ποιητών.Ο Θοδωράκης σε ένα λεπτό ετοιμάστηκε για το ταξίδι, έβαλε τα καλά του,το καινούργιο φέσι ,το σταυρογέλεκο,το πουκάμισο του αργαλειού,το μπονοβράκι,τα μαλακά τσαρούχια, επερασε το ταγάρι στον ώμο και με τη μαγγούρα στον ώμο , μην τον είδατε, γραμμή για τη Σπάρτη.
Η Κωσταντίνα,η αδερφή του , εκαμάρωνε που ο αδερφός της ήτανε τόσο παστρικός και τούδωσε την εντολή της –τον καημό της : «Κοίταξε να μη μου γυρίσεις σεργούνι.»
Μόλις τον είδε ο Σπαρτιάτης , εσπαρτάρισε στα γέλια , δεν μπορούσε να φανταστεί πως υπάρχει ποιητής σε αυτά τα χάλια και για αυτό τον εκαλοσώρισε σαρκαστικά :

Kαλώς τον τυφλοπόντικα - με την καινούργια βράκα.
Αναψε και φούντωσε ο Θοδωράκης ,εξεδίπλωσε τη φαρμακερή του γλώσσα και απάντησε :

Αυτός ο τυφλοπόντικας - με την καινούρια βράκα
Αυτός για σένα χέζεται - Κι εσύ για αυτόνε φάτα.

Ο Σπαρτιάτης ανταποδίδει :

Eσύ ρε μπαστουνόβλαχε - τι θες εδώ στη Σπάρτη
εδώ είν’άλλος ποιητής - τη μύτη σου να σπάσει.

Ο Θοδωράκης έτοιμος απαντάει :

Σαν λες και το παινεύεσαι - τη μύτη μου να σπάσεις
γρήγορα θα σε κάνω εγώ - όλα να τα ξεχάσεις.

Ο Σπαρτιάτης γίνεται προσεκτικός , φρονιμεύει και μιλά για το πλήθος των τραγουδιών του :

Ξέρω τραγούδια να σου ειπώ - γιομάτο ένα δεφτέρι
στο ξεροκάμπι τάφησα - ποιος πάει να μου τα φέρει;

Ηρθε η σειρά του Θοδωράκη να σαρκάσει :

Α , ρε φίλε δεν ξέρω - αν κοιμάσαι ή ονειριάζεσαι
κείνος πούχει καλό μυαλό - και άλλο δεφτέρι βγάζει.

Ο Σπαρτιάτης δεν τα βάζει κάτου,του απαριθμεί τα πολλά του τραγούδια , τα πολλά του δεφτέρια και κάθε τόσο καμαρώνει το κασμίρι και τα στολίδια του που βάζουνε τα γυαλιά στο μπονοβράκι και στα τσαρούχια του Θοδωράκη.
Ο Θοδωράκης εξακολουθεί να τον περιπαίζει για το φαντασμένο ύφος του και για το φουσκωμένο μυαλό του.

Ναι,φίλε μου ετούτο το μυαλό - βγαζει βελόνες άφθονες
χιλιάδες εκατομμύρια - να ράψεις τα κασμίρια σου
κι όλα σου τα στολίδια.

Ο Σπαρτιάτης εκαμώθηκε ,στο πεδίο της μαχης ,έμεινε νικητής και κυρίαρχος ο Θοδωράκης.
Υψώνει τη φωνή του σε υπεροπτική έξαρση και τραγουδάει το αγαπημένο του επινίκειο ,το θριαμβευτικό τετράστιχο .

Δεν το πιστεύω στο ντουνιά - κανένας να με φτάσει
στα τραγουδάκια τα πολλά - και ούτε να με περάσει.

απο το βιβλίο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Θ. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
θοδωράκης φριτζήλας - Ο ΤΥΦΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ


ΧΑΡΑΚΑΣ και Μεσαιωνικοί χάρτες

1696 - χάρτης laurenbergio



χάρακας 1920


Εχει δε ενδιαφέρον ότι και αρκετοί Μεσαιωνικοί χάρτες έχουν σημειώσει στην παραθαλάσσια περιοχή ανάμεσα Χάρακας και Κυπαρίσσι το τοπωνύμιο Stilo et Sil.

Aυτό πιθανότατα υποδεικνύει το ξύλο (stilus) της ώχρας (sil) και θα πρέπει να αναφέρεται στο χρυσόξυλο της περιοχής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χαράδρα του Σταυρού –με το ιδιότυπο κλίμα και την αγριάδα της – φιλοξενεί και διασώζει μέχρι σήμερα, εκτός από τα χρυσόξυλα,ένα πλήθος από άλλα φυτά,τα οποία ήδη σε άλλες περιοχές έχουν εντελώς εξαφανιστεί ή ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί πάρα πολύ.Εδώ,στα δάση που σχηματίζονται από τα σφενδάμια,τις αριές, τα κοκορέτσια,τα μέλεα και τις λιοφάτες,θα συναντήσουμε ακόμα και σκόζες,και επίσης πάρα πολλές φλόγες.Αυτό το τελευταίο είναι ένας θάμνος χαρακτηριστικός των Μονεμβασιώτικων βουνών ,που σε άλλα μέρη έχει αισθητά μειωθεί.
Ο Χαρακας - με μικρή παραφθορά στην ονομασία του – βρίσκεται σημειωμένος σε αρκετούς Μεσαιωνικούς χάρτες ,και μάλιστα σχεδιάζεται σαν οχυρό και τοποθετείται κοντά σε χείμαρρο.
Ετσι,στο χάρτη του Battista Agnese(1554) φερει την ονομασία Charaxo,ενώ στο χάρτη του Canteli de Vignola(1685) σημειώνεται ως Charans.Σε χάρτη του de Wit(τέλη του 17ου αιώνα) αναφέρεται με το όνομα Carans ,αλλά και Sarana , στις όχθες ενός χείμαρρου που ονομάζεται Carycus.
Kαι όσον αφορά τον χείμαρρο Carycus (Καρίκια) ,πρόκειται για τον χείμαρρο που που κατεβαίνει μέσω της χαράδρας μέχρι την Πίλιζα.Το τοπωνύμιο όμως Sarana ,που αποδίδεται σαν μια δευτερεύουσα ονομασία του Χάρακα,θα μπορούσε να εξηγηθεί στις χαρακτηριστικές σάρες(δηλαδή πετρώδεις κατρακύλες) που υπάρχουν ακόμη και σήμερα στη χαράδρα.
Οι παραλλαγές αυτές στην ονομασία είναι κατι φυσικό,αφού ο τόπος πατήθηκε από τόσους κατακτητές.Φράγκοι,Ενετοί,Τούρκοι άκουγαν την ελληνική ονομασία ,την πρόφεραν όπως μπορούσαν,την προσάρμοζαν στη γλώσσα τους,και φυσικά έτσι τη σημείωναν και στους χάρτες τους.Μάλιστα στο χάρτη του BLAEV(1688) ο οικισμός σημειώνεται μόνο με την ονομασία Sarana.
Περισσότερες όμως πληροφορίες παίρνουμε από το χάρτη του Laurenbergio (1696) ,καθώς και από το χάρτη του Sanson (τέλη του 17ου αιώνα).Σ’αυτούς , δίπλα από την οχυρά θέση που αντιστοιχεί στο Χάρακα,βρίσκουμε σημειωμένο : «Pyrrhy charaxo feu vallum hod charans».
Οι ονομασίες αυτές υποδηλούν το οχυρό,τον πύργο (pyrrhy) , τις οικογένειες που εκεί κατοικούν (feu) και την κοιλάδα (Vallum) που απλώνεται εμπρός του.

Κλείνοντας σημειώνουν : Hod charans,δηλαδή «Τώρα (το όνομα του οικισμού είναι ) Χάρακας


απο το βιβλίο του Γ.Δ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Η ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΝΔΟΧΏΡΑ ΤΗΣ -2001










ΑΝΑΤΟΛΗ στην παραπόλα ......


οι ορίζοντες των παιδικών μας χρόνων ...............στο χωριό μας - στην ζωή μας
σ.π





εγώ η ίδια συνήθως δεν ζητώ - ούτε και παίρνω τίποτα
απ' όσα φορτικά επιμένει - να δίνει η ελπίδα
εκτός αν μου δώσει - κανένα κλειδί

τότε ναί , ταπεινώνομαι - χωρίς ντροπή το αρπάζω

ό,τι κλειδί και να ΄ναι αυτό - και άλλης πόρτας , ξένο

το αρπάζω -

παρά να μείνω έξω

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ