Ανασύροντας από το αρχείο μου ένα παλιό video για το χωριό μας.
Η λήψη έγινε το καλοκαίρι του 1996 τριάντα χρόνια πριν.
- Στην αυλή του σπιτιού μου το κρίνο της Παναγιάς ανθισμένο.
- Η θια-Τασία(+) η γειτόνισσα μου με γκρι πικέ ρόμπα και μπαστουνάκι.
- Η θια-Βασιλική στο εικονοστάσι της θια-Βασίλως(+) με λαδάκι,
καντηλήθρα και «λουμίνι», για το συγχώριο.
- Η γιαγιά κυρά-Βικτωρία(+) με το «φακιόλι».
- Η μαυροφορεμένη Μαρίκα(+) στην πάνω γειτονιά.
- Η θια-Λένη με την «τέστα» για το αμπέλι στην «πίλιζα».
- Η γαλανομάτα κόρη μου αυτοεπιβεβαιώνεται.
- Ψιλόφυλλοι παραδοσιακοί βασιλικοί της θια-Αντωνιάς(+).
- Οι ανθισμένες ροδάφνες του μπάρμπα-Παναγιώτη(+).
- Κάτασπρες αυλές παντού, με λίγο λουλάκι στον ασβέστη.
- Μια ποδιά νοικοκυράς, βιαστικά πεταμένη σε μια καρέκλα
στο «λιακό» , για την υποδοχή απρόσμενου επισκέπτη.
- Η Λάμπα η «καλή» με το πλεκτό πετσετάκι, η «καλη-μέρα»
και η «Πάντα» με την γοργόνα να παίζει «άρπα»,
πρωταγωνίστρια των παιδικών ονείρων μου.
- Τα σπιτάκια στην πλαγιά σαν ανθρωπάκια σε κοιτούν……
όλα με δυο παράθυρα στην σάλα και ένα μικρότερο στο κατώι.
Συμπερασματικά: «κρύβει πόνο-κρύβει πόνο/ένα τέτοιο ταξίδι
στα παλιά» ή «Μεγάλωσα νοστάλγησα /αυτά που πίσω άφησα»
όπως θα τραγουδούσαν Παπάζογλου & «Μαζώ».
η κυρα-Βικτωρία
