 |
| η προπύρα της θεια-βασιλικής |
 |
| ο βασιλικός της θεια-πετρούλας |
 |
| το φλέρι της θεια-μπότας |
 |
| η σωτήρα του μπάρμπα - γιώργου |
 |
| οι πικροδάφνες του μπάρμπα-παναγιώτη |
 |
| οι μελιτζανιές του μπάρμπα-σταμάτη |
παρασκευή 16 σεπτέμβρη 2011....... στον ΧΑΡΑΚΑ
Ελένη.......
οταν εχεις μεγαλώσει σε ένα χωριό που ήταν τσιφλίκι
και δούλευες την γή για ένα κομμάτι ψωμί
οταν έχεις γεννήσει οχτώ παιδιά κι έχεις αποκτήσει
είκοσι δύο εγγόνια και πέντε δισέγγονα
οταν έχεις ζήσει δύο παγκόσμιους πολέμους
και έναν εμφύλιο
...Λάθη στραβά και πάθη .......μ' έφεραν ως εδώ.
Το μυαλό είναι κολλημένο στα «λουκέτα»,
στο ποσοστό – εφιάλτη της ανεργίας ,που έχει χτυπήσει κόκκινο…
Έτσι μάθαμε,έτσι μας έμαθαν.
Στην υπερκατανάλωση,στην αποδοχή,στο χειρότερο,στο κυνήγι του περιττού,στη λατρεία του «φο»,
στην επίδειξη που μας δίνει κοινωνικά υπόσταση…
Έτσι κάναμε το χώμα πλαστικό χαλί,τη θάλασσα πισίνα ,τη χαρουπιά φοίνικα εισαγωγής ,
το αμαξάκι,που καλά μας πήγαινε ,4χ4 με γραμμάτια ,το πορτοφόλι μας κάρτες πιστωτικές ..
Έτσι κάναμε τα …γκλαμ ψευτοείδωλα ,που μας πλασάρει η τηλεόραση ,πρότυπα ζωής…
Και τώρα ,που το ταμείο κατέληξε μείον , χωρίς πάτο - μάλλον,τι;
ολγα Μπακομάρου - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Οι Έλληνες ήσαν άσωτοι στην πενία τους ,θρυμματικοί στην εμμονή τους,
και χαρούμενα μελαγχολικοί.
Τους βρίσκουμε να προτιμούν τη φιλόκαλη σπατάλη του σήμερα
από την εξοικονόμηση του υστερόβουλου αύριο.
…Ένα συμπόσιο πλούσιο σε λόγους σε πιοτά και σε αυλητρίδες
οι Έλληνες δεν το αντάλλαζαν ούτε με εννιά μήνες περισσότερους στη ζωή τους.
δημήτρης Λιαντίνης
ΕΞΩ ...... Μπαρόζο - Ρεν - Σόιμπλε - Τρισέ - Τόμσεν - Λακάρντ..........
ΜΕΣΑ...... Σωκράτης......και η ελλάδα που φεύγει......
Για τους εραστές ......των " ΟΡΕΩΝ "
......ένα τοπίο δεν είναι , όπως το αντιλαμβάνονται μερικοί ,
κάποιο απλό σύνολο γής , φυτών και υδάτων.
είναι η προβολή της ψυχής ενός λαού επάνω στην ύλη.
οδυσσέας ελύτης
οι τρεις ιεράρχες στον .......ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ
Το βαπόρι έχει αφήσει πίσω του το στενό της Μάγχης και κατηφορίζει για τα νησιά των Καναρίων,τα Κανάρια ,όπως είναι πιο γνωστά στους Ναυτικούς.
Ο Ατλαντικός ,σπάνια περίπτωση ,είναι ήσυχος και το βαπόρι κατάφορτο με γενικό φορτίο καταπίνει τα μίλια λες και βιάζεται να επωφεληθεί όσο πιο πολύ μπορεί απ’αυτή την κάμα.Με τον Ατλαντικό δεν ξέρεις ποτέ τι σου γίνεται ,όταν μάλιστα , «κροσάρεις» τον περίφημο Μπέη ,κατά τους Ναυτικούς ,τον Βισκαικό κατά την διεθνή γεωγραφική του ονομασία.
Έτσι και είσαι στη μέση αυτή του κόλπου όταν είναι στις κακές ,μαθαίνεις τι θα πει προσευχή.
Ο τηλεγραφητής έχει τελειώσει την τελευταία του βραδινή βάρδια (8-10)και ,όπως πάντα πριν πάει για ύπνο,θα κάνει την απαραίτητη βόλτα από τη γέφυρα του πλοίου.Είναι η μόνη μέσα από τη μικρή αποκομμένη κοινωνία του πλοίου που επικοινωνεί με τον υπόλοιπο κόσμο.Πολλά ,έχουν να τον ρωτήσουν,πολλα έχει να πει και δικαιολογημένη η κοσμοσυρροή τέτοιες ώρες κάθε βράδυ.
Περίεργο όμως ,κείνο το βράδυ,μεγάλη ησυχία επικρατεί στη γέφυρα.Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη.Είπαμε ,με τη θάλασσα (όπως και με τη γυναίκα!!)δεν ξέρεις ποτέ τι σε περιμένει.
Ευκαιρία λοιπόν για όσους δεν έχουν βάρδια να απολαύσουν λίγο ξεκούραστο ύπνο μια και ο κ.Ατλαντικός κοιμάται κι αυτός του καλού καιρού.
Στη γέφυρα βρίσκεται ο Καπετάνιος του βαποριού (Γιάννης Μέξης) ένας ήρεμος κι ευγενικός θαλασσόλυκος από την Άνδρο που καπνίζει μονίμως μια …σβηστή πίπα ,κι ο ναύτης –τιμονιέρης που δεν έχει και πολύ δουλειά σήμερα.Το κράτημα της πορείας εύκολη υπόθεση αφού είπαμε,ο Ατλαντικός κοιμάται και δεν υπάρχουν… λακκούβες .
Τι νέα Μαρκόνη,ρωτάει ο Καπετάν-Γιάννης (που είχε λίγο καιρό στο πλοίο)τον μόλις εισελθόντα στη γέφυρα τηλεγραφητή ,δηλαδή εμένα.
Μα πριν προλάβω να απαντήσω συμπληρώνει.Σήμερα δεν υπάρχει απαρτία ,όλοι μας εγκατέλειψαν.
Και δεν είχε άδικο.Μοναστήρι η γέφυρα.Στο σκοτάδι που παντού επικρατεί απόλυτη ησυχία ούτε φωνές ,ούτε αιωρούμενες στο σκότος φωτίτσες από τα τσιγάρα,και επομένως καθόλου καπνίλα ,και προπαντός ούτε ιστορίες για τις περιπέτειες και τις κατακτήσεις του λιμανιού από τους «αθεράπευτους» γόητες του βαποριού που πάντα έχουν να διηγηθούν μια περιπέτεια μετά από κάθε απόπλου.
Απόψε δεν έχει ούτε πειράγματα και αντεγκλήσεις.Ευτυχώς ,όμως ,γιατί εκείνη την Κυριακή είχε χάσει κι ο Ολυμπιακός ,και ποιος άντεχε τον Σαντορινιό Υποπλοίαρχο ,που ήταν πάντα με το νικητή κι είχε τόσο ιδέα στο ποδόσφαιρο όσο εγώ από αστροναύτες.
Κατάφερνε όμως ο αθεόφοβος να κάνει τους ηττημένους μπαρούτι.Και δεν θα άντεχε την πλάκα του εκείνο το βράδυ.
«Τίποτα το σπουδαίο»καπετάν Γιάννη απάντησε άκεφα ο Μαρκόνης (Κάθε ασυρματιστής χάνει το όνομά του στα βαπόρια ,και το φωνάζουν με το όνομα του Ιταλού εφευρέτη της ασύρματης επικοινωνίας,Μαρκόνι)Και μετά από λίγη σιωπή. «Μόνο ένα τηλεγράφημα ήρθε για τον τάδε ναύτη.»Παντρεύεται η αδερφή του τον άλλο μήνα στην Αθήνα και του ζητούν να ξεμπαρκάρει. «Η ώρα η καλή»ανταπάντησε ο καπετάνιος,αλλά γάμος στην Αθήνα σκέτη ταλαιπωρία και τυπική διαδικασία.
Πριν προλάβω να πω τίποτα ,άλλωστε τι να έλεγα;ακούστηκε η ευγενική φωνή της αθέατης στο σκοτάδι καπετάνισσας (είχε τόση θαλάσσια υπηρεσία όση κι ο άντρας της).Γιατί το λες αυτό Γιαννάκη; Ο γάμος για τον καθένα ,όπου και να γίνει,είναι η ωραιότερη στιγμή της ζωής του.Προσπάθησα να την εντοπίσω στο σκοτάδι για να συμφωνήσω μαζί της ,αλλά με πρόλαβε ο καπετάνιος. «Δε λέω έτσι είναι ,αλλά ο χωριάτικος γάμος είναι το κάτι άλλο.»Δεν μπορούσα παρά να συμφωνήσω και με αυτόν και απλώς συμπλήρωσα. «Ναι όταν μάλιστα η Ανδρος θα έχει τόσο όμορφα χωριά όσο φαντάζομαι.»
Δεν λέω για την Άνδρο ,ήταν η απάντησή του,αλλά για ένα όμορφο χωριουδάκι στην Πελοπόννησο.Και απευθυνόμενος στη γυναίκα του είπε:
Θυμάσαι Άννα τι ωραία περάσαμε δυο μέρες !!Τι γλέντι ήταν αυτό,τι φαγοπότι!!Αυτός μάλιστα ,ήταν γάμος.Η αφορμή για την κουβέντα είχε δοθεί .Και πώς βρέθηκες εσύ από την Άνδρο στην Πελοπόννησο;τον ρώτησα.Η απάντηση ήρθε αμέσως.Ένας συνάδελφος –Καπετάνιος-γινότανε κουμπάρος και μας κάλεσε και μας.Μας είχε «πρήξει»και με τις ομορφιές της περιοχής του κι έτσι πήγαμε να δούμε.
ΛΕΚΚΑΣ & ΔΡΙΒΑΣ ..........και τα ελληνικά ποτά
 |
ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΟΤΩΝ ΚΑΙ ΚΡΑΣΙΩΝ απο την ΕΛΛΑΔΑ εισαγoμενα απο την εταιρεια LEKAS & DRIVAS |
Η ΣΤΑΜΩ ...... αιχμάλωτη του Ιμπραήμ
Ο Πατισάχ πασάς ,ο μεγάλος σουλτάνος του τουρκικού δοβλετιού ,έδωσε διαταγή στον αράπη υποτελή του ,το στρατηγό Ιμπραήμ ,να πνίξει στο αίμα τους ξεσηκωμένους Γκιαούρηδες.
΄΄Ρουθούνι μην αφήσεις.Και αυτής της γης βαλτης φωτιά και κάφ΄την απ’άκρη σ’άκρη.΄΄
Χιλιάδες ο στρατός .Εκατοντάδες τα πλεούμενα ,πλημμύρισαν της Πύλου το λιμάνι.
…………………………………....
Ο Ζάρακας δεν γλίτωσε από τη μανία των σκυλιών.Ένα λεφούσι από κείνα που ρημάζουν και κατάκαγαν το Μοριά ,πέζεψε στην Κρεμαστή.Έρημο το χωριό.Κλειστές οι πόρτες των λίγων σπιτιών,που στάθηκε το κέντρο των Ζαρακίτικων χωριών.Οι κάτοικοι αυτού του χωριού ,μαζί με άλλους πολλούς από χωριά του κάμπου που είχαν ζητήσει σε κείνο το ορεινό χωριό προστασία ,καταφύγανε στον οικισμό Παλιοχώρα που βρίσκεται στο ύψωμα Μπαμπάλα που παρείχε σιγουριά ,λόγω της απόκρυφης και απόκρημνης θέσης ,περιστοιχισμένης από πανύυψηλους βράχους.
Μια μοναδική αθέατη πρόσβαση οδηγούσε εκεί.Κατά τύχη όλων αυτών των κατατρεγμένων,ο εφιάλτης λούφαζε περιμένοντας την ευκαιρία να εκδικηθεί.Ποιους άραγες;
Τα αδέλφια του;Τους συγγενείς και φίλους του,την πατρίδα του;Τους χωριανούς του;Ποιος ήταν ο άνθρωπος αυτός που πήρε στο λαιμό του τόσες ψυχές;
Κατά τα λεγόμενα της μάνας ,που μας διηγιόταν αυτή την ιστορία κι άλλες πολλές ,με την παράκληση σαν μεγαλώσουμε να τις γράψουμε,μην τυχόν και ξεχαστούυν,ο εφιάλτης ήταν κάποιος γερο-Τούρκος ,που τον είχε υπηρέτη του κάποιος Παπαμιχαλόπουλος.
Άραγε αυτός ήταν ,ή κάποιος προσκυνημένος που έδρασε καλυπτόμενος πίσω απ’αυτόν;Υποθέσεις κάνω .Νύχτα οδήγησε εκείνο το μπουλούκι των πεινασμένων λύκων στον απόκρυφο οικισμό.
Νύχτα πέρασαν το πάνω Τούμπαλι ,τη μεγάλη λάκα ,πήραν την κατηφόρα προς Κυπαρίσσι και σε κάποιο αυτής της μεγάλης κατηφοριάς,μπήκανε στο κρυφό μονοπάτι που έβγαζε στην καρδιά του πανύψηλου βουνού ,την Μπαμπάλα,που ανάμεσα σε πανύψηλους βράχους βρισκότανε εκείνος ο οικισμός ,καταφύγιο των κατοίκων της Κρεμαστής και άλλων κατατρεγμένων και κυνηγημένων από το άρμα του θανάτου που έσερνε πίσω του ο αιμοσταγής εκείνος στρατηγός,ο Ιμπραήμ πασάς.
Όλο εκείνο το ανθρωπολόι από γέρους,γριές ,άντρες γυναίκες και παιδιά κραδαίνοντας πάνω από τα κεφάλια τους τα γιαταγάνια ,με σπρωξίματα και γιουχαίσματα που έκαναν το γύρω τόπο να ανατριχιάζει ,που έκανε τα γύρω βουνά να αντιλαλούν το μοιρολόι των μανάδων ,που έκαναν τις κόρες να βρουν γκρεμό να γκρεμιστούν ,το οδήγησαν στη μεγάλη χαράδρα που βρίσκεται ανάμεσα στο ύψωμα της Αγια-Βαρβάρας και στο απέναντι βουνό .
Αυτή την ώρα που ο ήλιος καταπόρφυρος ,αναδυόταν βαθιά στον ορίζοντα ,μέσα στα καταγάλανα νερά του Μυρτώου,άρχισε το μακελειό.Σκοτείνιασε ο ουρανός και ο ουρανός και ο ήλιος κρύφτηκε μες στη μεγάλη εκείνη σκοτεινιά.Άναψαν τα τούρκικα γιαταγάνια ,καθώς τα σφιγμένα κορμιά κατρακύλαγαν το ένα πίσω από το άλλο στο βάθος της βαθιάς εκείνης λαγκάδας.
Α!Ετούτη τη μορφονιά αφέντη μου ,μην τη χαλάσουμε ΄΄είπε ο δήμιος στο σερασχέρη δείχνοντας με το ματωβαμμένο χέρι του τη Στάμω ,που κράταγε σφιχτά στην αγκαλιά της το δωδεκάχρονο αδελφό της τον Αντώνη.΄΄Είναι πολύ γκιουζέλ.Θα χαρεί ο πασάς σαν του την πάμε να την έχει στολίδι στο χαρέμι του κι άπλωσε το χέρι του κείνος ο αδίστακτος φονιάς για να αποσπάσει μέσα από την αγκαλιά της το δωδεκάχρονο παιδί,να του πάρει το κεφάλι.
Η πεντάμορφη Στάμω έριξε όλο της το κορμί πάνω στο κορμάκι του δωδεκάχρονου αδελφού κι έτσι σφιχταγκαλιασμένοι,σαν ένα κουβάρι,κύλησαν κατά γης..
Άδικα προσπάθησαν οι φονιάδες να της τον πάρουν.Ο σερασχέρης που παρακολουθούσε την σκηνή τους έκανε νόημα να σταματήσουν.
Έτσι ,την όμορφη Στάμω ,την Παναρίτη και τον μοναδικό αδερφό της ,τον Αντώνη,τους μπάρκαραν σε ένα πλεούμενο,και από την Πύλο βρέθηκαν στην Αλεξάνδρεια ,συστημένοι για το χαρέμι του μεγάλου πασά.Τη λυγερή τη Στάμω,με την αέρινη κορμοστασιά ,εκείνος ο πασάς τη στόλισε στα μετάξια και τα χρυσαφικά.Την έκανε βασίλισσα του χαρεμιού του.
ΖΑΡΑΚΑΣ
Ιστορικά,η αφετηρία του εποικισμού της περιοχής ανάγεται στους αρχαίους χρόνους.Σώζονται τα ίχνη δυο αρχαίων πόλεων : του Ζάρακα και των Κύφαντων.Ιδρύθηκαν πιθανότατα κατά την Υστεροελλαδική περίοδο.(1600-1100 π.Χ.)
Ο Ζάρακας ,παραλιακή πόλη στη θέση του σημερινού οικισμού Λιμάνι Γέρακα σύμφωνα με την αρχαία παράδοση που διέσωσε ο Παυσανίας ,χτίστηκε από τον ήρωα Ζάρακα ,γιο του βασιλιά της Καρύστου.Η αρχαία πόλη ήταν γνωστή για την ασφάλεια του λιμανιού της και για την φυσική οχυρότητα της θέσης της.
Κατά τους ιστορικούς σπαρτιατικούς χρόνους ,λόγω των φιλονικειών των μεγάλων πόλεων Σπάρτης και Αργους .ο Ζάρακας τελικά κυριεύεται και σχεδόν καταστρέφεται από τον Πύρρο,βασιλιά της Ηπείρου,και σύμμαχο των Σπαρτιατών.Η πόλη ανεγείρεται και πάλι και κατά τους ρωμαικούς χρόνους βρίσκεται στην οικονομική και πολιτιστική της ακμή.Είναι μέλος του Κοινού των Λακεδαιμονίων και του -αργότερα μετονομαζόμενου –Κοινού των Ελευθερολακώνων .
Στην περίοδο αυτή αποδίδονται και οι αρχαιότητες ,όπως είναι ο Ναός του Απόλλωνα ,η ανασκευή αρχιτεκτονικών μελών των τειχών της Ακρόπολης καθώς και ο αρχαίος τάφος στον οποίο βρέθηκε το μικρό άγαλμα της Αφροδίτης .
Με το μεγάλο σεισμό του 375 η πόλη καταστρέφεται ολοσχερώς.
Η δεύτερη αρχαία πόλη ,τα Κύφαντα ,εντοπίζεται στη θέση του σημερινού οικισμού Κυπαρίσσι ,κοντά στην πηγή.Δε φαίνεται να έλαβε ποτέ ανάλογη σπουδαιότητα ,ίσως λόγω των γειτονικών πόλεων Πραστιάς(νομός Αρκαδίας)και Ζάρακα ,αλλά και λόγω του συγκοινωνιακού αποκλεισμού.Ο Παυσανίας ,κατά την περιήγησή του στην περιοχή το 174 π.Χ.αναφέρει την πόλη των ,αναφέρει την πόλη των Κυφάντων ερειπωμένη .Στις αρχαιότητες της περιοχής ,εκτός από τα τείχη της ακρόπολης αναφέρεται και ο ναός του Ασκληπιού.
Η οικιστική συνέχεια στους λεγόμενους «σκοτεινούς αιώνες»που ακολουθούν,από την Αρχαιότητα μέχρι τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους ,είναι γενικότερο πρόβλημα της Ιστορίας ,που αφορά ολόκληρο τον πελοποννησιακό χώρο.
Ωστόσο ,για τη Βυζαντινή περίοδο,από τον 10ο αιώνα περίπου και μετά ,οι ιστορικές μαρτυρίες ,τα λιγοστά βυζαντινά μνημεία καθώς και τα ερείπια κατεστραμμένων οικισμών είναι τα τεκμήρια του εποικισμού της περιοχής αυτή την περίοδο. Τα μεσαιωνικά χωριά του Ζάρακα,οι λεγόμενες σήμερα Παλιοχώρες ή Κάστρα είναι χτισμένα πάνω σε υψώματα,στην περιοχή των σημερινών οικισμών Κυπαρίσσι,Χάρακας ,Ρηχιά και Γέρακας.Φαίνεται μάλιστα από τις γραπτές ιστορικές μαρτυρίες ,ότι φέρουν το ίδιο όνομα με τους σημερινούς οικισμούς .Είναι οι λεγόμενοι οικισμοί «Κάστρο του Χάρακα», «Κάστρο της Ρηχιάς»και «Κάστρο του Ζάρακα ή Γέρακα.»Ερείπια τους εκκλησίες και άλλα οικοδομήματα σώζονται .
ΠΡΟΤΟΜΗ ΠΕΠΠΑ - προσφορες (5)
Παραθέτουμε στην συνέχεια ΛΕΥΚΩΜΑ προς τιμήν του ΔΗΜ. ΠΕΠΠΑ
Που διενεμήθη κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων καθώς
και την πανηγυρική ομιλία του Θεόδωρου Παπαγεωργίου.
Ευφρόσυνος η σημερινή μέρα .Αφού πρώτον ετελέσαμε χοροσταντούτος του Πανάξιου Ποιμενάρχου μας,το ιερό μνημόσυνο του μεγάλου ευεργέτη του Χάρακα Γεωργίου Πετρολέκα ,ο οποίος με την μεγάλης αξίας προσφορά του ευργέτησε το Χάρακα οικονομικά μάλιστα συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ανέγερση του περικαλούς τούτου ναού των Τριών Ιεραρχών,στη συνέχεια ερχόμαστε εδώ για να τιμήσουμε έστω και 60 ακριβώς χρόνια μετά το θάνατό του αειμνήστου παπα-Δημήτρη Πέππα ,ο οποίος ευεργέτησε το χωριό μας πνευματικά με την διακονία του στην εκκλησία και την παιδεία ,ως ιερέας και δάσκαλος του μικρού χωριού μας επί 35 συναπτά έτη αφήνοντας τα σημασία της ευεργετικής του επίδρασης σε πολλές γενιές Χαρακιωτών.
Θα μου επιτρέψετε Παναγιώτατε να αναφερθώ εν ολίγοις στον βίο του μακαριστού π.Δημήτρη που δεν ήταν Χαρακιώτης στην καταγωγή .Είχε γεννηθεί στην Μονεμβασία από ευλαβείς γονείς ,μάλιστα ο πατέρας του ήταν ιερέας εκεί μέχρι το 1916.
Πλην όμως ταυτίστηκε ολοκληρωτικά με τους Χαρακιώτες και δέθηκε υπερβολικά με το Χάρακα ,προσφέροντας ό,τι καλό είχε από τον εαυτό του και παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν τότε δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει το Χάρακα.
Αποφοίτησε με βαθμό «Αριστα» από το ιεροδιδασκαλείο της Τρίπολης και τοποθετήθηκε αμέσως δάσκαλος στις Βελιές και στη συνεχεια στον Αγιο Νικόλαο Μονεμβασίας.
ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ .......8 λέξεις
το φεγγαράκι σουλατσάρει στο Μυρτώο...
η ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ κοιμάται....
και στο Ξωκλήσι ξαγρυπνούν.......προσευχές
αυτά τα χέρια ....... μαρτυρούν πολλά.
Δευτέρα 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2011...... 7.12 π.μ
στο Αλσος της ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
τους συναντώ κάθε πρωί......
αν δεν είναι αυτό ευλογία - τι είναι ;
ΧΑΡΑΚΑΣ ... καλοκαίρι 2011
 |
| FOTO - χρηστος παναγιωτοπουλος |
Το χωριό μας,όλες τις εποχές του χρόνου , έχει τις χάρες του ,παρόλο που οι κάτοικοι και οι επισκέπτες είναι πολύ λίγοι.
Όμως τους καλοκαιρινούς μήνες με αιχμή Ιούλιο-Αύγουστο ,είναι κάτι το διαφορετικό ,γι αυτό και οι επισκέπτες Χαρακιώτες είναι πολυάριθμοι και το απολαμβάνουν με ευχαρίστηση.
Μεγάλο πλεονέκτημα η μοναδική πλατεία την οποία μοιράζονται τα δύο πολύ οργανωμένα μαγαζιά του Νίκου Παπαγεωργίου και του Γιάννη Χελιώτη.
Είναι ο τόπος συναντήσεως όλων είτε για καφεδάκι το πρωί είτε για κρασάκι ,το σουβλάκι ,τις γκόγκες ,τα καλτσούνια,το σανό κ.λ.π. το βράδυ.Αυτά για τους μεγάλους ,γιατί η πλατεία αποτελεί και παιδότοπο ,που κάθε βράδυ σφύζει από παιδικές φωνές ,δηλώνοντας ότι υπάρχει μέλλον.
Δεύτερο πλεονέκτημα είναι το εξαιρετικό κλίμα με τις δροσερές ημέρες και κυρίως τις νύχτες.
Ακόμα βασικό στοιχείο έλξεως των επισκεπτών είναι το Κυπαρίσσι με τις ολοκάθαρες θάλασσες ,τις εκτεταμένες παραλίες αλλά και η νυχτερινή ζωή κυρίως για τους νέους.
Ακόμη ένα γεγονός που και εφέτος εγέμισε με ευχαρίστηση όλους τους χωριανούς είναι το «ΝΕΡΟ».Ένα απραγματοποίητο όνειρο πολλών ετών.Εύγε σε όσους αγωνίστηκαν και βοήθησαν για να πραγματοποιηθεί και νομίζω ότι πρέπει να αναφερθεί η μεγάλη συμβολή της συμπατριώτισσά μας πρώην δημάρχου Ζάρακα και νυν Αντιδημάρχου Μονεμβασίας Πίτσας ΠριφτάκηΧατζηγρηγορίου.
Μετά την οδική σύνδεση του χωριού με τους Μολάους και το Κυπαρίσσι προ πολλών ετών ,η ύδρευσή μας από τις γεωτρήσεις των Κουπιών είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο της τελευταίας εκοτονταετίας.
Η κοινωνική ζωή και εφέτος αρκετά ικανοποιητική .Οι θρησκευτικές γιορτές με τα γλέντια της Αγίας Παρασκευής και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος συγκέντρωσαν πολύ κόσμο και το κέφι κράτησε έντονο μέχρι τις πρωινές ώρες .
Οι εκδηλώσεις του Συλλόγου υπο την προεδρία της χρυσάνθης παπαγεωργίου- Γραμμένου με παραστάσεις Καραγκιόζη για τα παιδιά ,αθλητικούς αγώνες ,παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια υπό την καθοδήγηση της συμπατριώτισσάς μας Ματούλας Παπαγεωργίου ,τα παραδοσιακά φαγητά από τις νοικοκυρές του χωριού προκάλεσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο κοινό.Αξίζει να επαινεθεί το αφιέρωμα στους πολλούς Χαρακιώτες μετανάστες στην Αμερική από το 1885 μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.Επισκέψεις σύγχρονων μεταναστών δεν είχαμε πολλές εφέτος –παρόντες ο Λούης Πετρολέκας (Σολωμού)με τη σύζυγό του η Σοφία Βόλη(του Λάζαρου)με τον σύζυγό της από τον Καναδά και ο Μίμης Παπαγεωργίου (του Γκιόζη)με την οικογένειά του από την Αμερική ,ο οποίος μάλιστα εφιλοξένησε πολλούς από την Αμερική γιορτάζοντας και την κατάκτηση του κυπέλλου μπιτς βόλευ από την πρωταθλήτρια κόρη του.
Άλλο ευχάριστο γεγονός η μετατροπή του αρχοντικού σπιτιού του Νίκου Χελιώτη (Νικολενιώ) από το γιο του Τάσο και τη γυναίκα του Δήμητρα σε ένα πολύ φιλόξενο ξενώνα ,κάτι που ήταν αναγκαίο για το χωριό
Επίσης ευχάριστο γεγονός ήταν και ο γάμος του συμπατριώτη μας Δημήτρη Σωτ.Τραιφόρου μετά της Χριστίνας κατοίκου Σόφιας (εβαπτίστηκε χριστιανή προ του γάμου).
Στα πολύ ευχάριστα ακόμη να τονίσουμε τον γάμο του Ανδρέα Δημ.Παπαγεωργίου μετά της Μαρίνας Χατζηγρηγορίου κόρη της αντιδημάρχου Πίτσας Πριφτάκη –ο οποίος αναμένεται με πολύ ενδιαφέρον.Εν όψει του μεγάλου αριθμού προσκεκλημενου (άκουσα για 500)και της πλούσιας δεξίωσης που θα ακολουθήσει στον καταπληκτικό χώρο του αμπελώνα του Ηλία Δούκα (το κείμενο γράφτηκε πριν γίνει ο γάμος) .
Η Θια-Φιλιά θυμάται.........
Γεννήθηκα το 1912 στο Χάρακα.Ήμαστε 6 αδέρφια.Επήγα στο δημοτικό σχολείο,μετά έμαθα μοδιστρική και ζούσα ράβοντας.
Μεγάλωσα,πήγα 24 χρονών και παντρεύτηκα και έκανα 4 παιδιά.Με τον άντρα μου που ήταν αγωγιάτης δεν πολυπεινάσαμε στην Κατοχή.
Μια μέρα ήρθε ένας Γερμανός στρατιώτης στο σπίτι μας.Είδε την κόρη μου –είχε κι αυτός ένα γιο στην ίδια ηλικία- μας πόνεσε ,ήταν άνθρωπος με καρδιά.Του ΄πα «να σου δώσω λίγα αυγά και ψωμί;»Είπε : «Όχι ,όχι ,ας τα φάει το πίκουλο».Θυμάμαι στον Ανταρτοπόλεμο ,έδιναν οι Αντάρτες σε μας τις μοδίστρες υφάσματα να τους ράβουμε.
Ένας αντάρτης είχε το μπλοκ που έγραφε τα ονόματα των μοδιστρών και πόσα ρούχα έραβε η καθεμιά .Κάποια μέρα έπλενε ο αντάρτης αυτός τα χέρια του.
Εμφανίστηκαν ξαφνικά οι Χίτες και τον πυροβόλησαν.Αυτός πρόλαβε κι έφυγε ,γλίτωσε τη ζωή του.Βρήκαν οι Χίτες το μπλοκ ,είδαν τα ονόματά μας και μας βρήκανε όλες τις μοδίστρες .
Μας πιάσανε παραμονή Δεκαπενταύγουστου,μας κλειδώσανε σε ένα μπακάλικο κι είχαν σκοπό να μας σκοτώσουν.Μας φοβέριζαν πως θα μας τουμπάρουν από το Σταυρό.
Τελικά μας κράτησαν εκεί μια νύχτα.Εγώ ήμουν έγκυος και μια άλλη μοδίστρα ,η Σταμάτα ,ήταν γριά.Έτσι εμάς τις δυο μας βγάλανε λόγω της κατάστασής μας .Μας είπανε «έχε χάρη που είσαι έγκυος και εσύ που ΄χεις άσπρα μαλλιά κι απέ θα σας τουμπάραμε στο γκρεμό.»
Εμείς με τη Σταμάτα οι κακομοίρες φεύγαμε σιγά σιγά φοβισμένες…
Θυμάμαι που οι Αντάρτες φέρνανε αλεύρι στα σπίτια μας και μας έλεγαν να ζυμώσουμε να τους φτιάξουμε ψωμί.Μερικές γυναίκες δεν είχαν φούρνο κι έτσι ήρθαν στο δικό μου σπίτι.
Ζυμώσαμε 21 καρβέλια σε 2 σκαφίδια.Είπαμε να ζυμώσουμε να τους φτιάξουμε ψωμί.Είπαμε να ζυμώσουμε ένα δικό μας να το φάμε εμείς.Και τα ρίξαμε όλα μια φουρνιά.
Καμιά φορά τα βγάλαμε –δεν είχαν καλά καλά κρυώσει,έρχεται ένας αντάρτης ,μας λέει φέρτε το εδώ.Του λέμε πάρτα όλα ,εκτός από αυτό που είναι ξένο.Μας είπε «ξένο ξε ξένο φέρτε το εδώ.
Πήρε όλα τα ψωμιά ,πήρε και το μουλάρι μας και πριν φύγει είπε στον άντρα μου «Κοίτα μη ρθεις γυρεύοντας για το μουλάρι γιατί θα σε σκοτώσουμε.»
μπορείτε να μου πείτε μια εικόνα που σας είχε συγκλονίσει ,σας είχε κάνει εντύπωση την περίοδο πολέμου;
Τοπολαλιά ..... ΖΑΡΑΚΙΤΙΚΗ
Aπίστωμα = Aνάποδα,μπρούμυτα -έβαλα την κατσαρόλα μου απίστωμα.
Κοιμήθηκα απίστωμα.
Ατζαίλα = ακαταστασία,αταξία,ασυγυρίλα - πολλή ατζαίλα έχεις στο σπίτι σου Μαριώ.
Αστροπελέκι = το αστραπόβροντο,ο κεραυνός - κακό αστροπελέκι να με βαρέσει αν σου λέω
ψέματα.
Βίτσα = βέργα που χτυπάνε τα ζώα - έχασα τη βίτσα
Γόμορο = το δικαίωμα(ενοίκιο)στο ενοικιαζόμενο χωράφι ,που παίρνει ο ιδιοκτήτης από τον
ενοικιαστή ,σέμπρο του.
Γαλαχτίζω = ξαναζυμώνω το ζυμάρι με λίγο ζεστό νερό.
Δαμάκι = το πεζούλι του χωραφιού,μικρός ξερότοιχος
Διάτανος = ο Σατανάς , ο Διάβολος
Ερημάδης = έρημος,μαγκούφης,δύστυχος,κακομοίρης
Ζουλάπι = μικρό άγριο ζώο:κουνάβι,αλεπού,λαγός κ.λ.π. και μεταφορικά ο κουτοπόνηρος
άνθρωπος - αυτός είναι πονηρό ζουλάπι πρόσεχέ τον.
Ζυγούρα = προβατίνα ηλικίας δυο ετών - έχω στη στάνη μου δέκα ζυγούρες πολύ καλές.
Ημερομήνια = οι πρώτες ημέρες του Αυγούστου ,οι οποίες προμηνύουν τον καιρό για τους 12 μήνες
του χρόνου ,κατά την πίστη των παλιών : η γριά –Παναγιώτα γνωρίζει τα ημερομήνια.
Θράψα = αμπελίσιο μαύρο σταφύλι ,λεπτόφλουδο ,νόστιμο
Ίγκλα = δερμάτινη ζώνη του σαμαριού ,που περνάει κάτω από το στήθος του ζώου και
συγκρατεί ,στερεώνει το σαμάρι στο άλογο ,το μουλάρι ή το γαιδούρι.
Κακάβι = καζάνι,το λεβέτι - θ’αγοράσω ένα κακάβι.
Καλιάκης = ζουρλός,ελαφρόμυαλος (λέγεται ειρωνικά και υβριστικά : ήρθε εκείνος ο καλιάκης)
ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ........
Πέντε σεβάσμιες γριούλες!Στο λυκόφως της ζωής!
Πολλά παιδιά-εγγόνια-δισέγγονα η Προσφορά τους στη ζωή.Ματιά ήρεμη-γαλήνια,Απόμαχες ,της τρίτης ηλικίας ζουν με το παρελθόν!τρομάζουν το μέλλον.
Και μια πίστη στο Θεό ακλόνητη-κράτημα στη ζωή .
Τις θυμάμαι πριν μερικά χρόνια στην εκκλησία καθώς πήγαιναν ο άντρας μπροστά κι αυτές πάντα δυο βήμτα πίσω κούτσα-κούτσα μπροστά ο αφέντης ο αρχηγός .
Τις θυμάμαι παλιά!μεσ’στο σπίτι με έγνοια στο φούρνο ,στα ζα στη σκάφη στη ρόκα μα και στον αργαλειό.Μια ζωή να δίνουν - ταγμένες να προσφέρουν .
Ηρωίδες της ανωνυμίας καταπιεσμένες ψυχούλες ο Θεός να σας έχει πάντα καλά!!
Να τι είπαν σε συνέντευξη που έδωσαν στην Αγγελική Πετρολέκα:
Η θεια-Βγενή του Ζάνου 92 χρονών
Η θεια-Αγγελική η Μπλέταινα 90 χρονών
Η θεια-Τασία του Αμερικάνου 88 χρονών
Η θεια-Βικτωρία του Κωτσιφιφλή 76 χρονών
Η θεια-Θοδώρα του Γιωργάκη 67 χρονών
 |
ΒΙΚΤΩΡΙΑ
|
 |
ΕΥΓΕΝΙΑ
|
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΠΠΑ
Την Κυριακή 31/7/2011 πραγματοποιήθηκε στο Χάρακα σε μια σεμνή τελετή τα αποκαλυπτήρια της προτομής του μακαριστού παπα-Δημήτρη Πέππα επί 35 χρόνια δασκάλου και ιερέως στο χωριό ,ευγενικό αφιέρωμα των μαθητών του για όσα τους προσέφερε (γράμματα και πίστη).
Μετά τη Θεία Λειτουργία - το ιερό μνημόσυνο του μεγάλου ευεργέτη του Χάρακα Γεωργίου Πετρολέκα στην οποία εχοροστάτησε ο παναγιώτατος μητροπολίτης μας κ.Ευστάθιος συνοδευόμενος από πλειάδα κληρικών : Αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Πετρολέκας - αρχιερατικός επίτροπος ,αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Κοσμάς , πατήρ Αναστάσιος Τραιφόρος - εφημέριος Αγ.Αθανασίου Ωρωπού,πατήρ Γεώργιος Σμπιλής - εφημέριος Αγίου Δημητρίου Εδέσσης ,πατήρ Χαράλαμπος - εφημέριος Κυπαρισσίου-Χάρακα ,πατήρ Ιωάννης Μιλίδης Ιερού Προσκυνήματος Αγ.Βαρβάρας Χαλκίδος ,πατήρ Νικόλαος Τζώρτζης ,Ιερολογιώτατος Κωσταντίνος Σκαλτσάς.
Εψάλη προ της προτομής στον αύλειον χώρο του Ναού ,στη δυτική πλευρά ,το τρισάγιον σε ατμόσφαιρα συγκίνησης και κατάνυξης αλλά και ψυχικής ευφορίας όλων και ιδιαίτερα των μαθητών του ,που αξιώνονται μετά από εξήντα χρόνια από το θάνατό του ,να τιμήσουν το δάσκαλό τους και πνευματικό τους πατέρα.
Στη συνέχεια ,και αφού είχε προηγηθεί η εμπνευσμένη ομιλία του Παναγιώτατου περί ευεργεσίας και σχέσεως ευεργέτου και ευεργετηθέντος ,που αναφερόταν εμμέσως στον μακαριστό ,και τους επαινετικούς λόγους του για όσους συνεβαλλαν ώστε να ευωδοθεί η πρωτοβουλία αυτή ,έλαβε το λόγο ο κ.Θεόδωρος Παπαγεωργίου –και ως ανηψιός του μακαριστού παπα-Δημήτρη Πέππα ,ο οποίος αναφέρθηκε διεξοδικά στη ζωή του παπα-Δημήτρη ,τονίζοντας ιδιαίτερα τα αισθήματα αγάπης ,φιλανθρωπίας και ακτημοσύνης που τον διέκριναν και αφού ευχαρίστησε τους συμπατριώτες καθώς και τους παρευρισκομένους συγγενείς του μακαριστού (20 και πλέον εγγόνια και δισέγγονα) εκάλεσε τον πατέρα Γεώργιο (εγγονό) και εδιάβασε τον εμπνευσμένο και μεστό αληθειών λόγο ,που είχε εκφωνήσει κατά τον θεμέλιον λίθον του Ιερού Ναού των Τριών Ιεραρχών στις 7 Ιουλίου 1930.
Και η σεμνή τελετή έληξε με την αποκάλυψη της προτομής και τα χειροκροτήματα όλων αλλά και τα συγχαρητήρια προς τον φιλοτεχνήσαντα την προτομή,ο οποίος ήταν παρών ,εκλεκτόν Γλύπτη κ.Νικόλαο Γεωργίου για την θαυμαστή απόδοση του προσώπου του παπα – Δημήτρη.
Αιωνία αυτού η μνήμη.
Να είμαστε όλοι εκεί .......
Σήμερα παρασκευή του Ιούλη 29 έγινε απο τον Γλύπτη Νίκο Γεωργίου
η μεταφορά και η τοποθέτηση της προτομής του Μακαριστού ιερέως και δάσκαλου
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΠΠΑ στον προαύλιο χώρο του ιερού ναού τριών-ιεραρχών.
την κυριακή 31 Ιουλίου θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια απο τον μητροπολίτη μας
παναγιώτατον κ.ΕΥΣΤΑΘΙΟΝ.
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ........
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
