 |
| ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ |
 |
| ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΡΟΒΑΤΣΟΣ |
 |
| ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ |
 |
| ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΕΠΠΑΣ |
 |
| ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ |
 |
| ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ |
 |
| ΣΩΤΗΡΗΣ ΡΟΒΑΤΣΟΣ |
 |
| ΙΩΑΝΝΗΣ ΗΛ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ - JEROME |
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διάλογος ΧΑΡΑΚΙΩΤΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διάλογος ΧΑΡΑΚΙΩΤΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΡΑΚΙΩΤΕΣ
Απαντήσεις Δελτίου 1 - Νίκος Παπαγεωργίου (Καραμελάς)
1. Τo «γέννημα και θρέμμα»
2. Οι στιγμές που ζούσαμε στις «τούρλες» [πρόχειρο καλύβι] στο βουνό.
Ο ύπνος στο στρώμα από ρείκια και σκίντα, απάνω μας ριγμένο το καπερώνι και ο αέρας που σφύριζε μέσα στις τρύπες του ξερότοιχου.
3. Κανένα πρόβλημα δε θα υπήρχε αν όλοι μας παραμερίζαμε το ατομικό συμφέρον προς όφελος του χωριού. Επίσης οι επιτροπές πρέπει να φροντίζουν για περισσότερα έργα που θα ομορφαίνουν το χωριό και να βοηθούν πιο πολύ τους μόνιμους Χαρακιώτες που μένουν στο Χάρακα όλο το χρόνο.
4. Θα έλυνα το πρόβλημα του νερού και θα έφτιαχνα τα αμπέλια να βγάζουν πάλι το ξακουστό χαρακιώτικο κοκκινέλι.
5. i. Δημήτρης Πέππας - ο δάσκαλος και παπάς, στυλοβάτης του χωριού στα χρόνια της φτώχειας (αξέχαστη θα μου μείνει η μοιρασιά κάθε Κυριακή μετά τη λειτουργία, των πρόσφορων στις φτωχές οικογένειες του χωριού).
ii. Κωνσταντίνος Πετρολέκας (ο μπαρμπαγιατρός)
2. Οι στιγμές που ζούσαμε στις «τούρλες» [πρόχειρο καλύβι] στο βουνό.
Ο ύπνος στο στρώμα από ρείκια και σκίντα, απάνω μας ριγμένο το καπερώνι και ο αέρας που σφύριζε μέσα στις τρύπες του ξερότοιχου.
3. Κανένα πρόβλημα δε θα υπήρχε αν όλοι μας παραμερίζαμε το ατομικό συμφέρον προς όφελος του χωριού. Επίσης οι επιτροπές πρέπει να φροντίζουν για περισσότερα έργα που θα ομορφαίνουν το χωριό και να βοηθούν πιο πολύ τους μόνιμους Χαρακιώτες που μένουν στο Χάρακα όλο το χρόνο.
4. Θα έλυνα το πρόβλημα του νερού και θα έφτιαχνα τα αμπέλια να βγάζουν πάλι το ξακουστό χαρακιώτικο κοκκινέλι.
5. i. Δημήτρης Πέππας - ο δάσκαλος και παπάς, στυλοβάτης του χωριού στα χρόνια της φτώχειας (αξέχαστη θα μου μείνει η μοιρασιά κάθε Κυριακή μετά τη λειτουργία, των πρόσφορων στις φτωχές οικογένειες του χωριού).
ii. Κωνσταντίνος Πετρολέκας (ο μπαρμπαγιατρός)
iii. Δαμιανός Πετρολέκας - ο επί 22 χρόνια Πρόεδρος του Χάρακα, αξέχαστος για τα έργα του και για τη προσφορά φιλοξενίας σε κάθε ξένο που περνούσε από το χωριό.
iv. Λευτέρης Παπαγεωργίου (κουτσολεφτέρης)
v. Σωτήρης Ροβάτσος
iv. Λευτέρης Παπαγεωργίου (κουτσολεφτέρης)
v. Σωτήρης Ροβάτσος
Απαντήσεις Δελτίου 1 - Θεόδωρος Παπαγεωργίου (του Τζίμη)
1. Γενικά ο τόπος που ο άνθρωπος είδε το πρώτο φως της ημέρας κι έζησε τα παιδικά του χρόνια είναι αρκετά ριζωμένος μέσα του.
Ιδιαίτερα για εμάς τους Χαρακιώτες αυτό ισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό, διότι ζήσαμε τα παιδικά μας χρόνια σε ένα περιβάλλον κλειστό και "οικογενειακό", που οι άνθρωποι αισθάνονται πιο κοντά μεταξύ τους.
Συνεπώς, πρώτος λόγος του ομφαλίου λώρου με το χωριό είναι οι παραστάσεις των παιδικών μας χρόνων.
Μάλιστα από μελέτες, έχει βρεθεί ότι στα πρώτα παιδικά χρόνια αποθηκεύονται περισσότερες εικόνες από όσες στα υπόλοιπα χρόνια της ζωής.
Όταν επιπλέον υπάρχει και το σπίτι και η αυλή που μεγαλώσαμε και υπάρχουν και δικοί μας άνθρωποι, τότε ο σύνδεσμος είναι εντονότερος.
2. Πολλές σκηνές της παιδικής μας ηλικίας αναπολούμε με συγκίνηση: Το παιχνίδι με τις ξύλινες μπάλες που έπαιζαν οι μεγάλοι άνδρες στην πλατεία και εμείς παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον. Το "βόσκημα" της γίδας στην πλεύρα πάνω από του Παπαλέκα, μαζί με άλλους.
-Η "μόρφω" μας ήταν λίγο άγρια και με "κουρούλαγε" στην κατηφόρα. Ακόμη πολύ ωραία ανάμνηση ο τρύγος, το πάτημα των στυαφυλιών, το αλώνισμα και το λίχνισμα .
3. Πράγματι το ίδρυμα Πετρολέκα αποτελεί για το Χάρακα σοβαρή πηγή εσόδων, που έδωσε όλα αυτά τα χρόνια, πνοή ζωής στο χωριό. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε και την αρνητική πλευρά, που συνίσταται στη δημιουργία σχετικής αδιαφορίας για τα κοινά – αφού υπάρχει το ίδρυμα γιατί να ασχοληθούμε εμείς; Ακόμη δημιουργεί αντιπαραθέσεις μεταξύ των κατοίκων για τον τρόπο διανομής. Επίσης καλό είναι να ενισχύονται με σοβαρά ποσά οι νέοι που δημιουργούν οικογένεια στο χωριό. Τέλος, να ανακαινιστεί η οικία του ευεργέτη μας στο χωριό.
4. α) Εάν δε με είχε προλάβει η Πίτσα, θα έφερνα μπόλικο νερό στο χωριό.
β) Θα έφερνα όμορφες ή και λιγότερο όμορφες νύφες για όλα τα παλικάρια του χωριού.
γ) Θα άνοιγα το Δημοτικό Σχολείο γεμίζοντάς το με παιδιά.
δ) Θα δημιουργούσα μια νέα οδική αρτηρία –ευθεία– "Αθήνα - Χάρακας", ώστε να φτάνω γρήγορα και ξεκούραστα.
ε) Και για να γελάσουμε, θα καταργούσα τις απότομες και δυσκολοανάβατες σκάλες του σπιτιού μου.
5 α) Ο πρώτος ευεργέτης ΔΗΜ. ΡΟΒΑΤΣΟΣ, ο οποίος διέθεσε τεράστια ποσά για την ανοικοδόμηση του Σχολείου, καθώς και άλλα που δυστυχώς χάθηκαν, λόγω συνθηκών της εποχής (Βαλκανικοί πόλεμοι κλπ.)
β) Ο μεγάλος ευεργέτης ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ, ο οποίος είχε τη μοναδική ιδέα να βοηθήσει τους συγχωριανούς του με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε.
γ) Ο γιατρός ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ, που αφιέρωσε την ιατρική του σπουδαία καριέρα βοηθώντας τους κατοικους του Ζάρακα, υπό συνθήκες πολύ δύσκολες. Αλλά και για το πλούσιο συγγραφικό του έργο, κυρίως το αναφερόμενο στο Ζάρακα.
δ) Ο ΣΩΤΗΡΟΣ ΡΟΒΑΤΣΟΣ, για την μεγάλη του αγάπη για το χωριό, με αποκορύφωμα την ολοκληρωτική αφοσίωση στη γιγαντιαία προσπάθεια ανοικοδομήσεως του κτιρίου του Ιδρύματος Γ.Ν. Πετρολέκα. Ακόμη και για τις επιδόσεις του στον ορειβατικο τομέα.
ε) Τον ιερέα και Δάσκαλο ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΠΕΠΠΑ, ο οποίος επί 35 χρόνια εποίμανε ιερατικώς το Χαρακα και δίδαξε τα πρώτα γράμματα σε πολλές γενιές Χαρακιωτών και ο οποίος ενδιαφερόταν περισσότερο για τους άλλους –ιδίως τους πτωχούς- και λιγότερο για τον εαυτό του και την οικογένειά του. Ας είναι αιωνία η μνήμη όλων .
Απαντήσεις Δελτίου 1 - Αντώνης Παπαγεωργίου (του Νικολάου)
1. Τα παιδικά μου χρόνια… οι μνήμες από τα καλοκαίρια της ξεγνοιασιάς.. ο Σταυρός, η Στομπιά.. τα αρμάθια.. οι ακακίες.. τα χτιράκια στου Καρανάσου.. τα πλυμένα μουστοβάρελα το Σεπτέμβρη…..
2. Σχολική εκδρομή στον Αγιο Λιά….. την άνοιξη της ζωής μας, με γέλια και λουλούδια πολλά. Ο δάσκαλος να διαβάζει και εμείς να πιστεύουμε ότι η Παραπόλα είναι η άκρη του κόσμου..
3. Το βασικότερο πιστεύω πρόβλημα που αντιμετωπίζει η διοίκηση του ιδρύματος είναι ο ίδιος ο Οργανισμός διοικήσεώς του, ο οποίος πλέον δεν είναι επαρκής για να αντιμετωπίσει τις διαμορφωμένες σήμερα κοινωνικές συνθήκες και σε πολλά σημεία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτές (μονιμότητα κατοίκων, επάρκεια εισοδήματος κλπ.)
Προβλήματα επίσης αποτελούν:
- Το απαρχαιωμένο νομοθετικό πλαίσιο (Ν.2039/39) που διέπει τα της λειτουργίας των κοινωφελών ιδρυμάτων το οποίο υπάρχει επί 69 χρόνια.
- Η απροθυμία συμμετοχής στην διοίκηση, ειδικότερα στην Επιτροπή Πειραιά, νέων ανθρώπων, που οφείλεται στην έλλειψη κινήτρων (π.χ ικανοποιητική οικονομική αποζημίωση ως αντιστάθμισμα εξόδων μετακίνησης, συμμετοχής κλπ.)
- Η μη ικανοποιητική αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων του ιδρύματος προς νέες επενδύσεις, παρ΄ότι η δυνατότητα αυτή ρητά προβλέπεται στον Οργανισμό.
- Η συνεχής συρρίκνωση του αριθμού των δικαιούχων (κατά τον Οργανισμό) βοηθημάτων, ως αποτέλεσμα της μείωσης των μόνιμων κατοίκων του Χάρακα, που έχει ως συνέπεια την σταδιακή αδυναμία εκπλήρωσης του σκοπού του ιδρύματος.
- Η αδυναμία κατάρτισης και υλοποίησης συγκεκριμένου ετήσιου προγράμματος εκτέλεσης κοινωφελών έργων, στο βαθμό που αυτή οφείλεται στην επικρατούσα στο Χάρακα αντίληψη ότι «ό,τι ήταν να γίνει έγινε».
Η επίλυση των προβλημάτων μπορεί να επιτευχθεί εάν οι διοικήσεις του ιδρύματος επικεντρωθούν στα παρακάτω σημεία:
- Στην προσπάθεια τροποποίησης του άρθρ.2 του Οργανισμού (δικαιούχοι βοηθείας), ώστε αυτό να προσαρμοστεί στα σημερινά κοινωνικά δεδομένα (π.χ κατηγοριοποίηση δικαιούχων ανάλογη με το χρόνο παραμονής στο Χάρακα και σε ότι αφορά το εισοδηματικό κριτήριο εφαρμογή των προτύπων που εφαρμόζει η Πολιτεία στα διάφορα επιδόματα, δηλαδή δικαιούχοι βάσει ορίου εισοδήματος).
- Στην αξιοποίηση νέων επιστημόνων που κατάγονται από το Χάρακα, ως το υποστηρικτικό ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζεται το ίδρυμα (μηχανικοί, δικηγόροι, οικονομολόγοι κ.λ.π)
- Στην ενδυνάμωση των σχέσεων με άλλους φορείς που σχετίζονται με το Χάρακα (Δήμος, Σύλλογος, ομάδες νέων κ.λ.π) μέσω του από κοινού σχεδιασμού έργων, εκδηλώσεων και ενεργειών που χρειάζεται το χωριό.
Τέλος για την εφαρμογή των παραπάνω προαπαιτείται η αλλαγή της νοοτροπίας που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες και αναγκάζει τις διοικήσεις του ιδρύματος να ενεργούν «απομονωμένες» από τους λοιπούς Χαρακιώτες. Σε αυτό η ευθύνη πιστεύω ανήκει πρωτίστως στις εκάστοτε Επιτροπές που δεν δημιούργησαν τις συνθήκες συμμετοχής σε όλους τους Χαρακιώτες, μέσω ενός ετήσιου ή και ανά τριετία γενομένου συνεδρίου παρουσίασης πεπραγμένων, ανταλλαγής απόψεων και ιδεών.
Ανήκει όμως και σε όλους εμάς τους υπόλοιπους που εκ του ασφαλούς κρίνουμε σε επίπεδο καφενείου, πάντα υπερβολικά την κάθε Επιτροπή ή τον κάθε συνεργάτη της και αναπαράγουμε ή δημιουργούμε φήμες.
Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι το ίδρυμα πρέπει να «αγγίζει» κάθε Χαρακιώτη, όπου και αν βρίσκεται αυτός, αποτελεί μοναδική «προίκα» που κληρονομήθηκε σε εμάς και στους αυριανούς Χαρακιώτες σε εποχή που ίσχυαν άλλα ιδανικά και πρέπει να το προστατέψουμε ως κόρη οφθαλμού.
Γιατί το μεγαλύτερο επίτευγμα για το ίδρυμα δεν θα είναι ούτε τα έργα που θα κατασκευάσει ή οι εκδηλώσεις που χρηματοδοτήσει, ούτε το πόσα χρήματα θα δώσει στους Χαρακιώτες. Το μεγαλύτερο επίτευγμα θα είναι εάν αυτό αντέξει στο χρόνο, αν κάνει βήματα μπροστά και αν σταθεί σε ένα επίπεδο που θα του επιτρέψει να εκπληρώνει το σκοπό του στο πνεύμα πάντα του αείμνηστου διαθέτη Γεώργιου Πετρολέκα.
Και στο σημείο αυτό πιστεύω πως κρύβεται και η μεγαλύτερη πρόκληση για τη σημερινή αλλά και τις αυριανές Επιτροπές. Να καταφέρουν να προσαρμόσουν τον Οργανισμό του ιδρύματος στις σημερινές ανάγκες της κοινωνίας των Χαρακιωτών, χωρίς να «διαβρωθεί» το πνεύμα του ευεργέτη που είναι η βοήθεια των αναξιοπαθούντων ανθρώπων.
4. - Θα έφτιαχνα ένα χώρο όπου θα «έκλεινα» όλη την ιστορία του χωριού.
- Θα φύτευα πεύκα και κυπαρίσσια στις σάρες στο Σταυρό για να ολοκλήρωνα το έργο του Σωτήρη Ροβάτσου.
5. - Σωτήρης Ροβάτσος (ο άνθρωπος που θα ήθελα να είχα γνωρίσει περισσότερο)
- Κωνσταντίνος Πετρολέκας (ο γιατρός που ξεδίπλωσε το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής πάνω από όλα τα χωριά του Ζάρακα μέσα από την προσφορά της επιστήμης του και ίσως ο πρώτος υμνητής της ομορφιάς του τόπου)
- Δημήτρης Πετρολέκας (ο ακούραστος εργάτης που δουλεύοντας τη γη, μας όρισε τις έννοιες …..καλοσύνη, υπευθυνότητα και κοινωνική προσφορά.
- Πάνος Πετρολέκας (πανούλης) ο βράχος απέναντι στο κύμα.. η προσωποποίηση της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας…
2. Σχολική εκδρομή στον Αγιο Λιά….. την άνοιξη της ζωής μας, με γέλια και λουλούδια πολλά. Ο δάσκαλος να διαβάζει και εμείς να πιστεύουμε ότι η Παραπόλα είναι η άκρη του κόσμου..
3. Το βασικότερο πιστεύω πρόβλημα που αντιμετωπίζει η διοίκηση του ιδρύματος είναι ο ίδιος ο Οργανισμός διοικήσεώς του, ο οποίος πλέον δεν είναι επαρκής για να αντιμετωπίσει τις διαμορφωμένες σήμερα κοινωνικές συνθήκες και σε πολλά σημεία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτές (μονιμότητα κατοίκων, επάρκεια εισοδήματος κλπ.)
Προβλήματα επίσης αποτελούν:
- Το απαρχαιωμένο νομοθετικό πλαίσιο (Ν.2039/39) που διέπει τα της λειτουργίας των κοινωφελών ιδρυμάτων το οποίο υπάρχει επί 69 χρόνια.
- Η απροθυμία συμμετοχής στην διοίκηση, ειδικότερα στην Επιτροπή Πειραιά, νέων ανθρώπων, που οφείλεται στην έλλειψη κινήτρων (π.χ ικανοποιητική οικονομική αποζημίωση ως αντιστάθμισμα εξόδων μετακίνησης, συμμετοχής κλπ.)
- Η μη ικανοποιητική αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων του ιδρύματος προς νέες επενδύσεις, παρ΄ότι η δυνατότητα αυτή ρητά προβλέπεται στον Οργανισμό.
- Η συνεχής συρρίκνωση του αριθμού των δικαιούχων (κατά τον Οργανισμό) βοηθημάτων, ως αποτέλεσμα της μείωσης των μόνιμων κατοίκων του Χάρακα, που έχει ως συνέπεια την σταδιακή αδυναμία εκπλήρωσης του σκοπού του ιδρύματος.
- Η αδυναμία κατάρτισης και υλοποίησης συγκεκριμένου ετήσιου προγράμματος εκτέλεσης κοινωφελών έργων, στο βαθμό που αυτή οφείλεται στην επικρατούσα στο Χάρακα αντίληψη ότι «ό,τι ήταν να γίνει έγινε».
Η επίλυση των προβλημάτων μπορεί να επιτευχθεί εάν οι διοικήσεις του ιδρύματος επικεντρωθούν στα παρακάτω σημεία:
- Στην προσπάθεια τροποποίησης του άρθρ.2 του Οργανισμού (δικαιούχοι βοηθείας), ώστε αυτό να προσαρμοστεί στα σημερινά κοινωνικά δεδομένα (π.χ κατηγοριοποίηση δικαιούχων ανάλογη με το χρόνο παραμονής στο Χάρακα και σε ότι αφορά το εισοδηματικό κριτήριο εφαρμογή των προτύπων που εφαρμόζει η Πολιτεία στα διάφορα επιδόματα, δηλαδή δικαιούχοι βάσει ορίου εισοδήματος).
- Στην αξιοποίηση νέων επιστημόνων που κατάγονται από το Χάρακα, ως το υποστηρικτικό ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζεται το ίδρυμα (μηχανικοί, δικηγόροι, οικονομολόγοι κ.λ.π)
- Στην ενδυνάμωση των σχέσεων με άλλους φορείς που σχετίζονται με το Χάρακα (Δήμος, Σύλλογος, ομάδες νέων κ.λ.π) μέσω του από κοινού σχεδιασμού έργων, εκδηλώσεων και ενεργειών που χρειάζεται το χωριό.
Τέλος για την εφαρμογή των παραπάνω προαπαιτείται η αλλαγή της νοοτροπίας που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες και αναγκάζει τις διοικήσεις του ιδρύματος να ενεργούν «απομονωμένες» από τους λοιπούς Χαρακιώτες. Σε αυτό η ευθύνη πιστεύω ανήκει πρωτίστως στις εκάστοτε Επιτροπές που δεν δημιούργησαν τις συνθήκες συμμετοχής σε όλους τους Χαρακιώτες, μέσω ενός ετήσιου ή και ανά τριετία γενομένου συνεδρίου παρουσίασης πεπραγμένων, ανταλλαγής απόψεων και ιδεών.
Ανήκει όμως και σε όλους εμάς τους υπόλοιπους που εκ του ασφαλούς κρίνουμε σε επίπεδο καφενείου, πάντα υπερβολικά την κάθε Επιτροπή ή τον κάθε συνεργάτη της και αναπαράγουμε ή δημιουργούμε φήμες.
Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι το ίδρυμα πρέπει να «αγγίζει» κάθε Χαρακιώτη, όπου και αν βρίσκεται αυτός, αποτελεί μοναδική «προίκα» που κληρονομήθηκε σε εμάς και στους αυριανούς Χαρακιώτες σε εποχή που ίσχυαν άλλα ιδανικά και πρέπει να το προστατέψουμε ως κόρη οφθαλμού.
Γιατί το μεγαλύτερο επίτευγμα για το ίδρυμα δεν θα είναι ούτε τα έργα που θα κατασκευάσει ή οι εκδηλώσεις που χρηματοδοτήσει, ούτε το πόσα χρήματα θα δώσει στους Χαρακιώτες. Το μεγαλύτερο επίτευγμα θα είναι εάν αυτό αντέξει στο χρόνο, αν κάνει βήματα μπροστά και αν σταθεί σε ένα επίπεδο που θα του επιτρέψει να εκπληρώνει το σκοπό του στο πνεύμα πάντα του αείμνηστου διαθέτη Γεώργιου Πετρολέκα.
Και στο σημείο αυτό πιστεύω πως κρύβεται και η μεγαλύτερη πρόκληση για τη σημερινή αλλά και τις αυριανές Επιτροπές. Να καταφέρουν να προσαρμόσουν τον Οργανισμό του ιδρύματος στις σημερινές ανάγκες της κοινωνίας των Χαρακιωτών, χωρίς να «διαβρωθεί» το πνεύμα του ευεργέτη που είναι η βοήθεια των αναξιοπαθούντων ανθρώπων.
4. - Θα έφτιαχνα ένα χώρο όπου θα «έκλεινα» όλη την ιστορία του χωριού.
- Θα φύτευα πεύκα και κυπαρίσσια στις σάρες στο Σταυρό για να ολοκλήρωνα το έργο του Σωτήρη Ροβάτσου.
5. - Σωτήρης Ροβάτσος (ο άνθρωπος που θα ήθελα να είχα γνωρίσει περισσότερο)
- Κωνσταντίνος Πετρολέκας (ο γιατρός που ξεδίπλωσε το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής πάνω από όλα τα χωριά του Ζάρακα μέσα από την προσφορά της επιστήμης του και ίσως ο πρώτος υμνητής της ομορφιάς του τόπου)
- Δημήτρης Πετρολέκας (ο ακούραστος εργάτης που δουλεύοντας τη γη, μας όρισε τις έννοιες …..καλοσύνη, υπευθυνότητα και κοινωνική προσφορά.
- Πάνος Πετρολέκας (πανούλης) ο βράχος απέναντι στο κύμα.. η προσωποποίηση της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας…
Ενεργοί Πολίτες - ΧΑΡΑΚΙΩΤΕΣ
Ανοικτός διάλογος Χαρακιωτών (Προαιρετική συμμετοχή)
1. Ποιος είναι αλήθεια ο ομφάλιος λώρος που μας συνδέει με το χωριό μας;
(ένα σπίτι και μια αυλή – οι άνθρωποι – το περιβάλλον – τα παιδικά μας χρόνια…)
2. Όλη μας η ζωή μια ταινία – καρέ καρέ.
Μια σκηνή στον Χάρακα – όποια θες να ξαναζήσεις αν γύριζε ο χρόνος πίσω και
περίγραψέ την να την ζήσουμε μαζί.
3. ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ: αναφορά κρίσιμη και η σημαντικότερη για την ανάπτυξη του χωριού μας. Πείτε δυο λόγια για τα προβλήματά του – ποιες είναι οι προτάσεις σας για την επίλυσή τους;
4. Μια νεράιδα από το παραμύθι σάς δίνει ένα μαγικό ραβδί, που ικανοποιεί όλες τις επιθυμίες. Πες μας τρία πράγματα που θα έφτιαχνες ή θα άλλαζες στο χωριό μας.
5. Αναφέρετε 4-5 αξιόλογα πρόσωπα (όχι εν ζωή) που προσέφεραν στο χωριό μας και τα θαυμάζετε, να τα τιμήσουμε κι εμείς σ’ αυτό το ιδιότυπο γκάλοπ.
Παρακαλώ, θα ήθελα τις απόψεις σας στα προαναφερόμενα θέματα, προκειμένου να αναρτηθούν στο προσωπικό μου ιστολόγιο "Το νόστιμο ήμαρ" (spyrospetrolekas.blogspot.com)
Αποστολή κειμένων:
Fax: 210-4223625 – e-mail: spetr@tee.gr
1. Ποιος είναι αλήθεια ο ομφάλιος λώρος που μας συνδέει με το χωριό μας;
(ένα σπίτι και μια αυλή – οι άνθρωποι – το περιβάλλον – τα παιδικά μας χρόνια…)
2. Όλη μας η ζωή μια ταινία – καρέ καρέ.
Μια σκηνή στον Χάρακα – όποια θες να ξαναζήσεις αν γύριζε ο χρόνος πίσω και
περίγραψέ την να την ζήσουμε μαζί.
3. ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ: αναφορά κρίσιμη και η σημαντικότερη για την ανάπτυξη του χωριού μας. Πείτε δυο λόγια για τα προβλήματά του – ποιες είναι οι προτάσεις σας για την επίλυσή τους;
4. Μια νεράιδα από το παραμύθι σάς δίνει ένα μαγικό ραβδί, που ικανοποιεί όλες τις επιθυμίες. Πες μας τρία πράγματα που θα έφτιαχνες ή θα άλλαζες στο χωριό μας.
5. Αναφέρετε 4-5 αξιόλογα πρόσωπα (όχι εν ζωή) που προσέφεραν στο χωριό μας και τα θαυμάζετε, να τα τιμήσουμε κι εμείς σ’ αυτό το ιδιότυπο γκάλοπ.
Παρακαλώ, θα ήθελα τις απόψεις σας στα προαναφερόμενα θέματα, προκειμένου να αναρτηθούν στο προσωπικό μου ιστολόγιο "Το νόστιμο ήμαρ" (spyrospetrolekas.blogspot.com)
Αποστολή κειμένων:
Fax: 210-4223625 – e-mail: spetr@tee.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
