Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εφημερίδα Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΖΑΡΑΚΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εφημερίδα Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΖΑΡΑΚΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δεινοπαθήματα ...






Σε κάθε γράμμα που λάβαινα απ’το χωριό η ίδια και στερεότυπη επιχειρηματολογία. 
«Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είν’και μπαλωμένο». 
Η μάνα μου περίσσια σε ένα ξεχωριστό γράμμα που μου είχε γράψει το ‘χε κάψει και από τις 4 άκρες. «Παιδί προτού κλείσω τα μάτια θέλω να σε ιδώ παντρεμένο.»Μπάκε ξέχασες τα χρόνια σου;Στην ηλικία σου είχαμε 4 παιδιά.Και στο τέλος το γνωστό τροπάριο ,παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είν’και μπαλωμένο.
Είκοσι χρόνια στην ξενιτειά,20 χρόνια ανασκουμπωμένος στα μεροκάματα και στην ξένη δουλειά
.Α!Η πατρίδα η γλυκιά φωλίτσα που κει μέσα θα βρω την κόρη όπως την πλάθανε τα όνειρά μου τα ξαναμμένα από τον μόχθο της δουλειάς και από τον πόθο της νοσταλγίας.
Τεσσερα χρόνια παλέψαμε αγκαλιά με την άγρια φουρτούνα του ωκεανού που έπαιζε στα δάχτυλά του σαν ξερόφλουδα το παπόρι μας. Είδαμε το χαρο με τα μάτια μας. Αλλά χαλάλι του. Στο μυαλό μου εσφύριζε σαν προφητικό παραγγελμα το Τροπάρι της μάνας μου «Παπούτσι...»
 Ήρθα καλωσήρθα στη φωλίτσα που νοσταλγούσα σε θερμές υποδοχές και σε συγκινητικές αγκαλιές.
Το πρώτο ξεμονάχιασμα ανήκει στη μάνα. Παιδί μου το και το, η Μαρουλιώ είναι φρόνιμη κοπέλα ,από κάλλη δεν έχει μα είναι γνωστικιά και καλόψυχη .Ακουσε τη μάνα σου αν θες να περάσεις χαρισάμενα και μεις καλά γηρατειά. 
 Δεύτερο ξεμοναχιασμα ο πατέρας. Δεν συμβουλεύει ,αλλά προστάζει. 
Τα χωράφια μας συνορεύουν με τα κτήματα του μπαρμπα-Μήτρου.Η μεγάλη πεζούλα κάνει για αμπέλι , θα του γυρέψουμε μεγάλη προίκα ,κοίταξε το συμφέρον σου. Να πάρεις τη Μάρω του , είναι αντρογυναίκα ξωμάχα και παιδεμένη στη δουλειά.
Τρίτο ξεμονάχιασμα της μεγάλης μου αδερφής.Η Θοδωρούλα είναι πρώτης μοδίστρα ,ξέρει από σπίτι και μπορείς να τη βγάλεις σε 5 ανθρώπους.Φτωχούλα είναι,μα τίμιο κορίτσι .
Τέταρτο ξεμονάχιασμα ο μικρός μου αδερφός που έχει ζήσει 2-3 χρόνια στην Αθήνα .Τι τα θες τι τα γυρεύεις η Κική είναι μοντέρνο κορίτσι έχει σικ ,ντύνεται με γούστο βάφεται με τέχνη χτενίζεται με μαστοριά ξέρει τρόπους ,από συζήτηση δεν τη σταυρώνει ούτε δικηγόρος,έχει τον αγέρα του καλού κόσμου.Αυτή θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο και παλικάρι.
Τέτοια ταραχή και κίνδυνο ούτε στο θαλασσοδαρμό του ωκεανού δεν αισθάνθηκα .Και σαν μην έφθαναν όλα αυτά ένα δειλινάκι με διπλαρώνει η Κυρά Γρηγορού ή μακριά Σαρακοστή όπως τηνε λένε στο χωριό.


καλοκαιρι 1937 - ο παλιός ΖΑΡΑΚΑΣ είναι αλλιώς ... ο νέος....


  •  ΕΠΙΔΗΜΙΑ   ΑΝΘΡΑΚΑ  .... στον  χάρακα  ψόφησαν  1  άλογο , 1  μουλάρι , 2  γαιδούρια
  •  ΤΑ   ΑΜΠΕΛΙΑ  έχουν λίγα  σταφύλια - προσεβλήθησαν  απο  περενόσπορο
  •   Η   ΣΥΛΛΟΓΗ  ΧΑΡΟΥΠΙΩΝ  συνεχίζεται  στο  Κυπαρίσσι
  •   ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ  ΓΙΑΤΡΟΣ   εγκατεστάθη   στο  Κυπαρίσσι
  •   ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ  ΠΙΣΤΑΜΑΤΩΝ  σταμάτησαν  τα έργα - ελείψει  χρημάτων
  •   ΑΓΙΑΝΝΗΣ  Ο ΝΗΣΤΕΥΤΟΣ  στον  Γέρακα .. και  η φάβα  
  •   Ο  ΤΖΙΡΟΜ  στην  καλλιφόρνια...... μέγας  &  τρανός   





24 Μάρτη .... ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ  1936 
Ζαρακίτες  και  άλλοι Λάκωνες   στην ΣΩΤΗΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ -   Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΘΕΣΙΣ ΜΑΣ
Τον περασμένο μήνα είχαμε αρκετούς θανάτους μέσα στον κύκλο των συμπατριωτών μας.
Στην αρχή του Δεκέμβρη πέθανε η Ματίνα Νικ.Τσακίρη ,το γένος Ιωάννη Παναρίτη ,από τα Κουπιά.
Στα μέσα του Δεκέμβρη πέθανε η Ανδρομιδά από το Γέρακα και κατά το τέλος η Ελένη Γκιώνη από τη Συκιά και η Ματίνα Μπέλεση από τη Ρηχιά.
Έτσι απομένουνε ακόμη οι Γεώργιος Μανίκης ,από τα Κουπιά , η Κούλα Πετρολέκα από το Χάρακα η Αγγελική Καραγάνη ,το γένος Χαρ από τα Πιστάματα ,και τώρα ήρθε και ο Λεωνίδας Πουλάκης από την Κρεμαστή .
Οι αθρόοι αυτοί θάνατοι δεν οφείλονται τόσο στις αρρώστιες όσο στις στερήσεις με τις οποίες ζούμε.
Απονωμένοι από τις οικογένειές μας ,και τον στενό κύκλο των συγγενών μας που θα μας έκανε πιο ευχαριστη και θα παρέτεινε τη βασανισμένη ζωή μας ,είμεθα αναγκασμένοι να ζούμε στο ξένο αυτό περιβάλλον μια ζωή στρατιωτική ζωή γεμάτη στερήσεις και στενοχώριες.
Κάθε μέρα παρακολουθούμε τον θάνατο γνωστών και αγνώστων συναδέλφων μας ,πράγμα που μας αφαιρεί και το λίγο θάρρος που έχουμε για τη ζωή.


ΧΑΡΑΚΑΣ εν έτει 1937 ....

Στο κέντρον σχεδόν του Δήμου μας ,μακρόστενος και συγκεντρωμένος βρίσκεται ο Χάρακας.
Είναι κτισμένος στους πρόποδες του βουνού «Ραχημήνι» ,σε μάκρος ενός περίπου χιλιομέτρου και σε πλάτος ελάχιστο.
Με την ωραία αυτή διάταξη των σπιτιών του και με τα αμπέλια που αρχίζουν κάτω από τα παράθυρα των σπιτιών παρέχει ένα πραγματικά ωραίο θέαμα.
Προ πάντων τα βράδυα ,όταν τα αναμμένα καντήλια φωτίζουν τα παράθυρα των σπιτιών παρουσιάζεται ένα μαγευτικό πανόραμα.
Το ύψος του υπέρ την θάλασσαν κυμαίνεται περί τα 500 μέτρα.
Σε απόσταση ενός τετάρτου της ώρας βρίσκεται ο «Σταυρός» ,όπου απότομα κόβεται ο βράχος για να καταλήξει με μια μικρή κλίση στη θάλασσα.
Μπροστά από το χωριό απλώνεται μια μικρή κοιλάδα ,φυτεμένη ως επί το πλείστον με αμπέλια. Βορειοδυτικά και σε απόσταση μιας περίπου ώρας αρχίζει το μεγάλο δάσος από έλατα που σκεπάζει την οροσειρά του Πάρνωνος.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ
Γιατί ονομάστηκε Χάρακας δεν γνωρίζομεν .
Πάντως η ονομασία αυτή είχε δοθεί σε πολλές πόλεις κατά τους Βυζαντινούς χρόνους μικρά κώμη κτισμένη εις φυσικώς οχυράν θέσιν ,την Παληοχώραν όπως ονομάζεται σήμερον ,και όπου άφθονα ερείπια εις καλήν σχετικώς κατάστασιν διατηρούνται μέχρι σήμερα.
Το 881 μ.Χ. ο αυτοκράτωρ Κωσταντινουπόλεως Βασίλειος ο Α΄προέβη εις τελείαν οχύρωσιν του λόφου ιδρύσας ναυτικόν σταθμόν ,προς απόκρουσιν των Σαρακηνών .
Έκτοτε κανένα θετικό στοιχείο περί της τύχης της κώμης αυτής δεν έχομεν.Κατά μίαν παράδοσιν οι κάτοικοι της κώμης αυτής ,η οποία ελέγετο και Δήμος Σφακούντος ,κατάς μίαν επιδρομήν των Σαρακηνών της Κρήτης απήχθησαν ως σκλάβοι των, εις την Κρήτην ,όπου ίδρυσαν την μέχρι σήμερα υπάρχουσαν κώμην των Σφακιών.
Επί Τουρκοκρατίας δεν φαίνεται να υπήρχε χωριό,αλλά ίσως περιπλανώμενοι τσοπάνηδες.
Ο πρώτος τσοπάνης που εγκαταστάθη μονίμως ήταν,κατά τις παραδόσεις πάντοτε ,
κάποιος Πέτρος Λέκκας ,κατ’άλλους Αλβανός και κατ’άλλους Μανιάτης.
Τα παιδιά του πήραν ολόκληρο το πατρώνυμον και έτσι δημιουργήθηκε η οικογένεια των Πετρολεκαίων.
Μετά ήλθε ο Νικόλας Πριφτάκης από την Κρεμαστήν.
Μετά ήλθε ο Ροβάτσος από την Ύδραν και οι Κομπογιωργαίοι από τις Σπέτσες.
Όλοι αυτοί ήταν τσοπάνηδες και κατοικούσαν σε «τούρλες»,κατόπιν ήλθεν από τις Σπέτσες και ο πρώτος παπάς ο Ανδρέας Μπούφης.
Τα παιδιά του πήραν το παπαδώνυμον και ωνομάζοντο Παπανδρέου.
Δύο από την οικογένεια αυτήν,αδελφοί,μετά τον θάνατον του παπα-Ανδρέα έγιναν παπάδες.
Ο ένας , ο παπα – Γιώργης έμεινε στο Χάρακα και δημιούργησε την οικογένειαν των Παπαγεωργίου.
Ο άλλος ο παπα – Μιχάλης επήγε στην Κρεμαστήν (Ζάρακος)και εδημιούργησε την οικογένεια των Παπαμιχαλοπουλαίων.
Μετά ήλθε κάποιος από το Χέλι ,τον οποίον εκράτησαν για παλικαρά ,και εδημιούργησε την οικογένεια των Χελιωταίων.
Μετά ήλθεν ένας Κόκκορης ,από τα Πιστάματα , ένας Γαβρίλης από το Κυπαρίσσι ,
οι Γκιουζελαίοι από την Κρεμαστή, οι Τραιφορέοι από τον Κοσμά Κυνουρίας,
οι Φιφλέοι από το Παληοχώρι ,οι Σακκέοι από τη Ρηχιά,ο Μιχάλης Παπαμιχαλόπουλος από τα Πιστάματα και ο Αναγ.Ι.Δούκας από τη Φρέγκρα.
Έτσι δημιουργήθηκαν οι διάφορες οικογένειες που αποτελούν σήμερα την κοινωνία του Χάρακος.

το λογότυπο  της εφημερίδος  - ο υπο  ανέγερση  ναός  ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Η  έπαυλις  του JEROME  στην  πίλιζα



ΚΑΤΟΙΚΟΙ
Ο Χάρακας αποτελείται από 90-100 οικογένειες με πληθυσμό μόνιμον περί τους 400.
Έχει όμως πολλούς ξενιτεμένους.Εις την Αμερικήν υπάρχουν περί τους 100 Χαρακιώτες ,εκ των οποίων πολλοί έχουν δημιουργήσει και οικογένειες ,άλλοι τόσοι εις Αθήνας Πειραιά και περί τους 50 είναι σκορπισμένοι εις Ρουμανίαν , Αυστραλίαν , Ύδραν , Σπέτσας ,Ερμιόνη , κ.λ.π.
Ο χαρακτήρας των Χαρακιωτών ,όπως και όλων των άλλων Ζαρακιτών ,είναι πράος και φιλήσυχος .
Σπανίως δημιουργούν καυγάδες, με μόνο επιθετικό όπλο τις μαγγούρες.
Διά τον λόγον αυτόν εκρίθη άσκοπος η ύπαρξις ιδιαιτέρου αστυνομικού σταθμού.
Καταστήματα έχει 4 παντοπωλεία , 2 καφεοινοπωλεία,2 κρεοπωλεία,  2 υποδηματοποιεία
και 2 ξυλουργεία.
Υπάρχουν επίσης 5 κτίστες , 25 τσοπάνηδες και οι υπόλοιποι ασχολούνται με την γεωργίαν.
Η στατιστική κίνησις του πληθυσμού κατά τα τελευταία χρόνια είναι η εξής:
  Έτος 1933 Γεννήσεις / Θάνατοι / Γάμοι  ( 6 - 9 - 1 )  1934 (14 - 5 - 0 ) 1935 ( 7 - 1 - 1 )
Όπως βλέπει κανείς οι γεννήσεις ,εξαιρέσει του 1933 που πέθαναν αρκετοί γέροι ,υπερτερεί κατά πολύ τους θανάτους.
Πλην όμως ο μόνιμος πληθυσμός του χωριού μένει στάσιμος,διότι λόγω της φτώχειας και της ελλείψεως εισοδημάτων οι νέοι αναγκάζονται να παίρνουν το δρόμο της ξενιτειάς για μια καλύτερη τύχη.


ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ



                                                           ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Κάτι τέτοιες ημέρες σαν την Πρωτοχρονιά καθένας θυμάται τα περασμένα.Κι εγώ λοιπόν θυμήθηκα το παραμύθι που μας έλεγε ο παππούς για τους καλικάντζαρους ,όξω από την αφεντιά σας!
Ήτανε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.Αφού αποφάγαμε μαζευτήκαμε γύρω από τη φωτιά.Ο παππούς πούταν τότε παπάς στο χωριό,είχε πιάσει τη μια γωνιά και την άλλη η κυρούλα,με το χιράμι πάντα στην πλάτη ,που όλο ανακάτευε τη χόβολη με την τσιμπίδα.Η μάνα μου έφερε στην ποδιά της κάστανα και σύκα.
Το παραμύθι αρχίνιζε τώρα.Το σύνθημα τόδωσε η κυρούλα : «Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώστης κλότσο να γυρίσει,παραμύθι να αρχινίσει .»
Κι ο παππούς αφού χάιδεψε τα πατριαρχικά γένια του κι έβγαλε το κομπολόι του αρχίνισε:
-Που λέτε παιδιά μου θα σας πω σήμερα πώς εγλίτωσε ο μακαρίτης ο πατέρας μου,Θεός συγχωρέστ’τον,από τα καρκαντζέλια.Πάνε χρόνια πολλά,πάρα πολλά,κι ήταν τέτοια εποχή.Περιμέναμε Πρωτοχρονιά.Ο Χειμώνας πλάκωσε βαρύς ,νερά,χιόνια,κακό μεγάλο.Οι κακόμοιροι οι άνθρωποι οι είχαν κλειστεί στα σπίτια τους πού να ξεμυτίσουν .Θυμάμαι το μπαρμπα –Γιάννη με τα πολλά γίδια τα έκλεισε δέκα μέρες στο μαντρί με τα πράματα.Έπαθε καταστροφή τότες ο μαγκούφης γιατί τα γίδια ήτανε απάνω στη γέννα και θέλανε τροφή.

περασμένα μεγαλεία.......

Με πρωτοβουλίαν των γεωργών του χωριού μας
ιδρύθηκε αγροτικός σύλλογος με την επωνυμίαν «Η ενωσις»
ο οποίος ενεκρίθη και από το Πρωτοδικείον Σπάρτης.
Σκοπός του Συλλόγου είναι η λήψις μέτρων και η διάδοσις
ωφελίμων γνώσεωνπρος εξύψωσιν της ηθικής
οικονομικής και κοινωνικής ζωής των μελών αυτού και της Κοινότητας.

ΧΑΡΑΚΑΣ........71 χρόνια πριν

ΖΕΣΤΕΣ
Μα τι ζέστες ,τι κακό - που μας ηύρε φέτος πάλι
έγινε σωστό καζάνι -το φτωχό μας το κεφάλι.

Τριγυρνάμε σα χαζοί - σαν τους πότας κοκαίνης
και ξερνάμε τον ιδρώτα - σαν κανάτια της Αιγίνης.

Κι οι γυναίκες τι καλές! βρήκανε την ευκαιρία
να μας δείξουνε στην πράξη - τι εστί οικονομία!

Καταργήσανε τα μανίκια πλάτινα - τα ντεκολτέ τους
και κοντύναν τα φουστάνια - όσο δεν ήσαν ποτέ τους.

Έτσι βγήκανε στη φόρα - μπράτσα , στήθια και πολλά άλλα
που μεγάλωσαν της ζέστης - τα δεινά μας τα μεγάλα.

Ας ευχόμαστε λοιπόν - για να πάψει αυτό το χάλι
να το ρίξουν για λίγο - οι γυναίκες στη σπατάλη.

Γιατ’αλλιώς ,τι να σας πω - με τη φλόγα και τη ζάλη
θα ξεσπάσουνε σ’αυτές - οι καημοί μας οι μεγάλοι!!

Ο Σμπάρος

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Γεννήσεις . Η κ.Σταυρούλα Σωτ.Γκιουζέλη εγέννησε κοριτσάκι.

Βαπτίσεις . Ο κ.Πέτρος Ιω. Χελιώτης εβάπτισε το αγοράκι του κ.Γεωργίου Πάνου Πετρολέκα,ονομάσας αυτό Παναγιώτην.

Αρραβώνες . Ο κ.Παναγιώτης Γ.Πετρολέκας ή Ράλλης και η δις Μαρία Ιω.Χελιώτη ηρραβωνισθησαν.

Θάνατοι . Απεβίωσε εις ηλικίαν 83 ετών η Κυριάκα Σ.Παπαγεωργίου.


Η 4Η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1939Και φέτος η 4η Αυγούστου εωρτάσθη με περισσή μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα.
Την πρωίαν ετελέσθη δοξολογία υπό του ιερέως μας αιδεσιμώτατου Δημ.Πέππα ,βοηθουμένου και υπό του ιεροδιακόνου Αντ.Κόκκορη ,εις ην είχον προσέλθει όλοι οι κάτοικοι και οι φαλαγγίται του χωριού.
Μετά ο Παναγιώτης Δημ.Πέππας εξεφώνησεν ένα εμπνευσμένον και πλήρη ουσιών λόγον ,εις το τέλος του οποίου οι κάτοικοι εξέσπασαν εις ζωηράς εκδηλώσεις υπέρ του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΑΓ.ΙΩΑΝΝΟΥΟ δρόμος Χάρακος –Αγ.Ιωάννου επισκευάσθη κατά το ήμισυ με τη μεγάλη δωρεά του εν Καλλιφορνία συμπατριώτου μας κ.Τζιρόμ ,του οποίου την γενναιοδωρίαν όλοι γνωρίζουν,ελπίζομεν ,ότι θα προβεί εις άλλην γενναίαν χειρονομίαν δια να επισκευασθή και το υπόλοιπον και δυσκολότερον τμήμα της οδού.

ΑΦΙΞΕΙΣΜε τις μεγάλες ζέστες που επικράτησαν από τις αρχές του Καλοκαιριού παρατηρήθηκε μια ζωηρή κίνηση παραθεριστών.
Ετσι μας επισκέφθησαν τον περασμένο μήνα από τα Μέθανα η κ.Κυριακούλα Σπυρ. Σκούρτη μετά των 3 τέκνων της ,από τις Σπέτσες ο κ.Θεόδωρος Τραιφόρος μετά της οικογενείας του και αι δίδες Βαρβάρα Σκαρμούτσου,Βενετία Βώκου και Δήμητρα Πετρολέκα ,εξ Αθηνών και Πειραιώς ο κ.Μιχαήλ Γκιουζέλης μετά της κυρίας του Φωτεινής ,η κ.Μαρ.Κων.Δούκα ,η κ.Αικατερίνη Κωσταντίνου Γραβίλη,ο κ.Γρηγ.Κομπόγιωργας ,η κ.Παναγ.Χρυσού.ο κ.Ιωάννης Λ.Πετρολέκας μετά των θυγατέρων του δίδων Χρυσούλας και Κούλας και του υιού του Παύλου ,ο κ.Ιωάννης Αντ.Ροβάτσος εκ Κυπαρισσίου , η κ.Παρή Τζωρτζ και πολλοί άλλοι.

Ο επάρχιώτης

Ο πατριώτης μας ο κυρ-Στάθης, με τις μικρές του οικονομίες που τις απέκτησε στο χωριό σύμφωνα με το ρητό «κουκί το κουκί γεμίζει το σακί», ξεμυαλίστηκε από τον πρωτευουσιάνο ξάδελφό του. Κάθε λίγο και γράμμα.
"Ξάδελφε έλα στην Αθήνα να ζήσεις με άνεση, ετούτη τη ζωή καημένε τη ζηλεύουνε και οι καλόγεροι και οι ασκητές ακόμα."Στις μεγαλες στιγμές βαδίζουνε χωρίς δειλία και επιφυλάξεις, αποφασισμένοι για την κατάκτηση της νίκης. Με μια τέτοια διαίσθηση επροχώρησε στις σκέψεις του ο κυρ Στάθης και περήφανος για την απόφασή του διέδοσε στις γειτονιές πώς θα πάει στην Αθήνα.
"Απερίμεντο πράμα κι αυτό. Στο καλό να πας κυρ-Στάθη, λάδι να είναι ο δρόμος σου και σε πέτρα να μην σκοντάφτει τάχνάρι σου."
Την Πέμπτη το μεσημέρι ακριβώς την ώρα που άραξε το παποράκι στο μόλο ανταμώσανε κι αγκαλιαστήκανε τα δυο αγαπημένα ξαδέλφια, ο κυρ-Σταθης από την επαρχία και ο Γιάνγκος ο πρωτευουσιάνος. Από την πρώτη στιγμή άρχισε τα παράπονά του ο πατριώτης μας.
"Δεν είχα ματαπατήσει σε παπόρι, αν κρατούσε περισσότερο το ταξίδι δε θα έβγαινα ζωντανός. Ανοιγε μωρέ ξάδερφε κατι λαγούμια η θάλασσα σαν τις ρεματιές που είναι στα βουνά μας και μούγκριζε σαν να ήτανε κοπάδια λύκοι. Αφήνω τη γλίδα και τη βρώμα και τη μπόχα του καπνού, κι έπειτα τις αναγούλες και τις ζαλάδες που μου φαινότανε σαν να είχανε μπηχτεί εκεί μέσα στο μυαλό μου οι τροκάνες και τα κουδούνια των γιδιών μας."
Επειτα ανασήκωσε το κεφάλι του κατά τον ουρανό ,εστήριξε σαν καπάκι το παλαμηστό κούτελό του, αγνάντεψε τον ήλιο κι είπε:
"Θα είναι μεσημέρι τώρα, ο ήλιος είναι επάνω στο κεφάλι μας, αλήθεια ξάδερφε κατά πούθε πέφτουν εδώ τα απόσκια;"
Εμπήκανε στο πρώτο μαγέρικο, ο Γιάνγκος παραγγέλνει κι ο κυρ-Στάθης καμαρώνει για την υποστήριξη.
"Φάε μια σούπα ξάδερφε που είσαι από ταξίδι"
Και αρχίζει ο κυρ-Στάθης τη μάχη με τη σούπα. Βουτιές κάθετες και λοξές στην αχνιστή σούπα, συμπλοκές θορυβώδεις πιάτου με κουτάλι, βογγητά του κουταλιού από τις δαγκωματιές που κάνουνε οι πεινασμένες μασέλες, γαργάρες και ξαναμασήματα του ζεματιστού νερού.
Σκουπίζει τον ιδρώτα και εξακολουθεί σταθερός στην κατάκτηση της νίκης.
Οι γύρω παρέες στραβοκυτάζουν και διασκεδάζουν, τα γκαρσόνια ανυπομονούν πότε θα τελειώσει αυτή η μάχη και ο Γιάνγκος κατακόκκινος αναστέναξε σαν να ήθελε να απολογηθεί. Ρουφάει η επαρχία σκανδαλωδώς την ηδονή της Αθήνας.
"Δε σε ρώτησα αλήθεια ξάδερφε Γιάγκο, δεν έχουνε εδώ ξύλινα χουλαρια;"
Προχωράνε στους μεγαάλους δρόμους της Αθήνας. Είναι η ώρα της μεγάλης κυκλοφορίας και των ζωηρών κινήσεων. Από δω κλάξον, τρουμπέτες, ροκάνες και από κει ξελαρυγγίσματα πωλητών, αυτοκίνητα γρήγορα και τραμ παραφορτωμένα γκρινιάζουν απάνω στα σίδερα. Από δω σπρώχνουν βιαστικοί διαβάτες και παραπέρα μπουλούκια βουβά σου φράζουν το δρόμο. Σειρήνες σου τριβελίζουν τα αυτιά και καυγάδες και χάχανα και τρακαρίσματα σου λολωνουν το μυαλό. Ο κυρ-Στάθης εσάλεβε στο πεζοδρόμιο σαν μπακοκάς σε ξερόστερνα.

"Α! Ξάδελφε στο χωριό μονάχα οι μύγες κανουν και εγώ να σου ειπώ την αλήθεια περίμενα πως θα τις είχατε ψοφήσει εδώ επάνου, αλλά εδώ είναι οι λύκοι, εδώ είναι τα αστροπελέκια και τα λογής λογιώ ουρλιαχτά."

"Να, να, για ιδές" και του εδειξε ο Γιάγκος μια παρέα από θηλυκά. Γι' αυτό αγαπάνε την Αθήνα, τορνευτά κορμιά και λαχταριστά γέλια. "Ε, τι λες ξέδερφε;"
"Α! όχι δεν μπορώ να ξεχάσω τους αλατζάδες. Κακομοίρα Μαριώ να μη σε φάει το χώμα. Δε βαστώ εδώ πάνω, γρήγορα θα 'ρθω να καμαρώσω την ποδιά σου και το θράμπαλο το χοντρό που γαρνίζει το αλατζαδενιο σου… ρούχο!"


Η αλήθεια είναι πως ο Γιάγκος επάσχισε σαν καλός συγγενής να διασκεδάσει τον ξάδερφό του, δεν μπόρεσε όμως να καταφέρει να του γεμισει το μάτι μια φορά. Μια βραδιά που φύγανε από ένα οικογενειακό χορό έλεγε στο δρόμο ο κυρ Στάθης.
"Μου λες Αθήνα και πάλι Αθήνα. Πρωτη φορά βλέπω χωριό να μην ξέρουνε το συρτό, να μη σφυράνε και να μη χουγιάζουνε όταν χορεύουνε, κι έπειτα γίνεται γλέντι χωρίς αμανέ και κλέφτικο; Ο Παπάς μας ρίχνει κάνονα, όταν χορεύουμε χωρίς μαντίλι, και μας λέει πως και στο χορό πρεπει να φροντίζουμε για την ψυχή μας."

Επειτα από λίγες μέρες αφήνει μια σημείωση στον ξάδελφο το Γιαγκο και μπαρκάρει για το χωριό:
«Αγαπητέ ξάδερφε, εδώ στο λιμάνι βρήκα ένα πατριώτη μου. Μόλις τον είδα μου έλαμψε ο κόσμος. Φεύγουμε μαζί σήμερα για το χωριό, αν θέλεις μου στελνεις το ταγάρι με τα ρούχα. Από δω και πέρα δε με νοιάζει καθόλου η Αθήνα. Και κακό αν πάθει θα με στενοχωρήσει τόσο, όσο αν μάθω πως τσακίσανε του ψύλλους όλου του κόσμου!»
"Άγκάθης"
(ψευδώνυμο του Παναγιώτη Θ. Γεωργακόπουλου)
Φωνή του Ζάρακος, 5-2-1938

η περιοδεία του Νομάρχη...


"Επί τέλους! Ύστερα από 110 χρόνια ελεύθερης ζωής εγνωρίσαμε και μεις τον άνθρωπο που μας διευθύνει από τη Σπάρτη. Ο Νομάρχης κ. Παπαγιαννάκος μας εχάρισε την ευχαρίστηση αυτή κι αυτό είναι προς έπαινό του. (...)
Στις 25 του Μάη, και ώραν 9ην πρωινήν, αφίχθη στο Κυπαρίσσι, προερχόμενος εκ Μονεμβασίας ο Νομάρχης Λακωνίας κ. Παπαγιαννάκος, συνοδευόμενος κι από το μηχανικό Κοινοτήτων κ. Καφετζόπουλον. Από πολύ πρωί το χωριό σημαιοστόλιστο παρουσίαζε πανηγυρική όψη. Στην εξέδρα όπου επρόκειτο να γίνει η αποβίβασις του κ. Νομάρχου, είχε στηθεί μεγάλη αψίς με τις λέξεις «Καλώς ήλθατε». Από πολύ ενωρίς είχε συγκεντρωθεί στην εξέδρα αρκετός κόσμος αναμένοντας την άφιξη του κ. Νομάρχου.
Μόλις το βενζινόπλοιον έφθασε, ο κ. Νομάρχης απεβιβάσθη αμέσως , τον υπεδέχθησαν δε οι τοπικές αρχές του χωριού. Πρώτος τον προσεφώνησε ο Πρόεδρος της Κοινότητος Κυπαρισσίου, κ. Ελευθέριος Πολυχρονίου, αμέσως δε μετά τούτον, ο δάσκαλος του χωριού κ. Ζαραβίνος, ο οποίος ηυχήθη στον κ. Νομάρχη το ως «ευ παρέστη». (...)
Μετ’ ολίγην ώραν ο κ. Νομάρχης ανεχώρησε διά το Χάρακα, όπου τον ανέμενε εξίσου ενθουσιώδης υποδοχή. Από ενωρίς πολλοί κάτοικοι του Χάρακος, καθώς και των γύρω χωριών, τα κοινοτικά συμβούλια των κοινοτήτων Χάρακος, Ρηχιάς, Κρεμαστής και Λαμποκάμπου, ανέμεναν την άφιξη του κ. Νομαρχου. Ο "Σταυρός", καθώς και ολόκληρο το χωριό, είχε σημαιοστολισθεί καταλλήλως. Ο πάντα ακούραστος πρόεδρος του Χάρακος κ. Δαμιανός Πετρολέκας είχε κατέβει στο Κυπαρίσσι, προς προϋπάντησιν. Στας 12:12 μ.μ. έφθασε ο κ. Νομάρχης, μετά της συνοδείας του, επιβαίνοντες ζώων. Την άφιξή του πρώτος εχαιρέτησεν ο ιεροδιδάσκαλος Χάρακος κ. Δημήτριος Πέππας , τονίσας ότι «διά πρώτη φοράν επισκέπτεται ανώτερος κρατικός υπάλληλος το ορεινόν τμήμα του Χάρακος.»
Κατόπιν, η γραμματεύς της κοινότητος του Ζάρακος, διδα Μαρίνα προσέφερεν στον κ. Νομάρχη ανθοδέσμην. Επίσης ανθοδέσμην προσέφερε εκ μέρους των παρατεταγμένων μαθητών και η μικρή μαθήτρια Σοφία Δημ. Παπαγεωργίου, συνοδεύσασα αυτήν με τα εξής λόγια: «Εξ ονόματος του Δημοτικού Σχολείου Χάρακος, σας προσφέρω το μπουκέτο αυτό με τα ολίγα άνθη του αγόνου τόπου μας, προς ένδειξιν σεβασμού και αγάπης προς την εθνοσωτήριον ημών Κυβέρνησιν, και παρακαλούμεν υμάς, όπως διαβιβάσητε εις τον μεγάλον μας βασιλιά και εις τον Κυβερνήτη μας, τον Ιωάννη Μεταξά, τα σέβη μας και να τους πείτε ότι εμείς εδώ τασσόμεθα στο πλευρό τους και θα τον ενισχύσουμε στην εκτέλεσιν των μεγάλων ιδανικών της πατρίδος μας.»
Ακολούθως, ο κ. Νομάρχης εισήλθε εις το χωριό και μετά του ενθουσιώδους πλήθους μετέβη στο Σχολείο, όπου τον προσεφώνησε ο δημοδιδάσκαλος Ρηχιάς. (...)
Μετά ταύτα επηκολούθησε διαλογική συζήτησις μεταξύ του κ. Νομάρχου και των παρευρισκομένων κοινοτικών συμβουλιων. Εμελετήθησαν διάφορα εκκρεμή ζητήματα του Δήμου μας, διά τα οποία ο κ. Νομάρχης υπεσχέθη ότι θα τα μελετήσει με ενδιαφέρον και θα προσπαθησει να θεραπεύσει τις ανάγκες του τόπου.
Μετά τη συζήτηση, παρετέθη γεύμα στο σπίτι του προέδρου της κοινότητος Χάρακος κ. Δαμιανού Πετρολέκα. Την δε πέμπτην απογευνατινήν ανεχώρησε ο κ. Νομάρχης και πάλι δια το Κυπαρίσσι κατενθουσιασμένος από την υποδοχήν και τις περιποιήσεις. (...)

Εφημερίδα "Η Φωνή του Ζάρακος" - 8 Ιουνίου 1937

Η Φωνή του Ζάρακος - Τεύχος 14 (Μάρτιος 1936)



ΤΟ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ ΤΟΥ "ΣΤΑΥΡΟΥ" ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Αυτό το ζήτημα του εκβραχισμού της θέσεως "Σταυρός", διά το οποίον ως γνωστόν ο μακαρίτης συμπατριώτης μας Πετρολέκας αφήκεν ένα εκατομμύριον καθώς και της κατασκευής μιας ανθρωπίνης βατής οδού από το Χάρακα στο Κυπαρίσσι διά την οποία εργάσθη έως ένα μηνα ο Μηχανικός κ. Κυβέλος διά να τη χαράξει αρχίζει να προσλαμβάνει χρονίαν μορφήν. Πάνε χρόνια και χρόνια τώρα κατά τα οποία τίποτε απολύτως δε γίνεται. Τι κάμνει η Επιτροπή του κληροδοτήματος; Διατί δεν κινείται και διατί δεν εργάζεται; Μήπως διότι δεν αδειάζει; Αλλά τότε ας μην παρελάμβανεν. Αλλ’ ημείς νομίζομεν ότι αδειάζει και παραδειάζει διότι επί χρόνια τώρα βλέπομεν τα μέλη των διαφόρων Επιτροπών τα οποία επί μια επταετίαν τωρα διαδεχονται μηχανικά οι μεν τους δε να παίζουν οι περισσότεροι φάντε μπαστούνι, και άλλοι να κουβεντιάζουν με το μεροκάματο για το Βενιζέλο και τον Τσαλδάρη.
Ώστε ποίαν δικαιολογίαν μπορεί να προβάλλουν που δεν προχωρεί το ζήτημα;
Αλλά αν τα μέλη της Επιτροπής δεν συνέρχονται να συζητήσουν την υπόθεσιν (και όταν γράφομεν διά την παρούσαν εννοούμεν και όλας τας προηγουμένας επιτροπάς) διατί δεν τους μαζεύει ο μόνιμος κατά την διαθήκην Πρόεδρος της Επιτροπής όπως είναι το χρεος του και το καθήκον του; Μήπως δεν αδειάζει κι αυτός; Δεν το πολυπιστεύομεν. Διότι καθημερινώς τουλάχιστον τον βλέπομεν να τραβαει μακαρίως τον βαρύν γλυκύν του στον καφενέ του χωριού του, το οποίον σημαίνει ότι αδειάζει και παραδειάζει.
Αλλά αν δεν αδειάζουν ή δεν έχουν όρεξιν να εργασθούν τότε ας παραιτηθούν και αν δεν ευρεθούν άλλοι ικανότεροι ανθρωποι από το χωριό να τους αντικαταστήσουν, τότε να πληρώσουμε και να φέρουμε αλλους εξω από το χωριό για να τελειώσει η δουλειά. Μέσος όρος δεν υπάρχει. Το χωριό θέλει δουλειά και δεν μπορεί να περιμένει αιωνίως. Μόνον δηλαδή όταν προκειται να ζητήσουν τους ψήφους του χωριού, τότε δείχνουν ικανότητες οι κ. Επίτροποι και όταν έρχεται ο καιρός για τη δουλειά τιποτε;
Εμπρός λοιπόν, κύριοι Επίτροποι και εσείς Αιδεσιμώτατε μαζί, ή δουλέφτε ή φευγάτε.

ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΚΑΙ Η ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Με πραγματικήν ευχαρίστησιν και χαράν εδέχθη η Κοινότης τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών διά την ανάδειξιν του τελευταίου Εκκλησιαστικού Συμβουλίου. Απαντες οι εκλεγέντες είναι πρόσωπα εγνωσμένου ζήλου διά την ταχείαν αποπεράτωσιν του ηκτίστου Ναού μας και δεν έχομεν ουδεμίαν αμφιβολίαν ότι αμέσως θα τεθώσιν εις το έργον ίνα φέρωσιν συντόμως εις πέρας την αποστολήν των η οποία κατά την έννοιαν της ψήφου των εκλογέων δεν ήτο βεβαίως να εκλέξει 3-4 πρόσωπα τα οποία να ανάβουν και να σβήνουν τα κεριά πράγμα πολύ εύκολον δι’οιονδήποτε, αλλά να εκλέξει 3-4 πρόσωπα τα οποία θα αποτελειώσουν την εκκλησία του.
Το έργον άλλως τε δεν είναι και πολύ δύσκολον κατόπιν της εκ μέρους της Ερανικής Επιτροπής και εν συνεργασία μετά του κ. Λεωνίδου Α. Παπαγεωργίου εξευρεσεως των αναγκαιούντων πορων δια την αποπεράτωσιν του έργου. Το δύσκολον μέρος του έργου έφυγε από το μέσον, το υπολειπόμενον είναι απλούν παιγνίδι. Εμπρός λοιπόν κύριοι Επίτροποι και προ παντός σεις κ. Αιδεσιμότατε, τεθήτε επί το έργον. Η εργασία πρεπει να αρχίσει τώρα την Ανοιξιν και να τελειώσει.
Λοιπόν ας αναμένομεν.

ΑΠΑΓΩΓΕΣ
Τον περασμένο μήνα είχαμε και απαγωγές. Στους Μολάους η εκ Κρεμαστής Ελένη Μιχ. Λάββα τη μέρα που επρόκειτο να αρραβωνιαστεί με τον Μολαίτη κ. Βλάχον ξεκίνησε να πάει για δουλειά στη Συκιά. Στο δρόμο όμως ο κ. Παναγιώτης Κουτρουλάκος εκ Συκιάς, βοηθούμενος και από τους αδελφούς, την απήγαγε. Πήγαν στο Βλαχιώτη, όπου και ενυμφεύθησαν.
Στο Κυπαρίσσι ο Σπύρος Παυλάκης και η δις Ματίνα Ζώταλη αλληλοαπήχθησαν και μετά περιπετείας ενυμφεύθησαν τη επεμβασει του αστυνομικού Σταθμάρχου Κυπαρισσίου κ. Ι. Σιδηροκαστρίτη, διότι υπήρχε κίνδυνος σοβαρών γεγονότων.

ΖΑΡΑΚΙΤΕΣ
Φυτεύετε καρποφόρα δέντρα.
- Πλούτος για εσάς ,για τα παιδιά σας και για τα εγγόνια σας.
- Φυτεψτε φέτος λίγα δέντρα ,και προσπαθήστε κάθε χρόνο να συμπληρώνετε.


ΚΟΣΜΙΚΑ
Οι Αποκριές φέτος γιορτάσθηκαν με αρκετό με αρκετό κέφι, παρ’όλη τη φτώχεια που υπάρχει.

ΚΛΟΠΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝΣτις 10 Φεβρουαρίου δυο νεαροί Γερμανοί περιηγητές που όπως είπαν έκαναν τον γύρο του κόσμου με μια μικρή βαρκούλα, αφού πρώτα πήγαν στο Κυπαρίσσι, επήγαν και στο Μοναστήρι του Γερακος και αφού έβγαλαν τη βάρκα τους έξω στο λιμανάκι "κρυφό" αφήκαν τα λίγα πραγματάκια τους μέσα στη βάρκα και ανέβηκαν στο Μοναστήρι όπου παρέμειναν δυο τρεις μέρες λόγω της κακοκαιρίας. Όταν όμως γύρισαν στη βάρκα για να φύγουν τους είχαν κλέψει ό,τι είχαν αφήσει μέσα στη βάρκα.
Μια βαλίτσα με τα ρούχα τους, κουβέρτες και άλλα μικροπράγματα. Ειδοποίησαν αμέσως τηλεφωνικώς από τον Γέρακα την αστυνομία Κυπαρισσίου η οποία μετέβη αμέσως επί τοπου δια την ανακαλυψιν των δραστών. Μετά την επέμβασιν της Αστυνομίας, οι δράστες είτε γιατί φοβήθηκαν είτε γιατί μετενόησαν επήραν τα κλοπιμαία και τα επήγαν έξω από το σπίτι του Προέδρου της Κοινότητος Γέρακος. Ο Αστυνόμος όμως εν τω μεταξύ ενεργούσεν έρευναν στις καλύβες των υπόπτων τσοπάνηδων στο βαθύ όμως ανακάλυψαν μερικά από τα κλοπιμαία (εν σκεπάρνι, βελόνες, μουσαμάδες κλπ στο καλυβι του Ιωάννη Δρίβα ή Στάλπα προέκυψαν δε καταφανή ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του υιού του Κωσταντίνου τον οποίον συνέλαβεν και μετέφεραν δέσμιον εις Κυπαρίσσιον και από εκεί με συνοδείαν χωροφύλακος τον απέστειλεν εις Μολάους. Διανυκτερεύοντες όμως εις Κουπιά ο δράστης κατόρθωσε την νύχτα να το "σκάσει", χωρίς να συλληφθεί εκ νέου μέχρι σήμερα. Διαδίδεται ότι εις την υπόθεσιν αυτήν είναι ανακατωμένα και άλλα πρόσωπα χωρίς όμως να αποδεικνύεται επισήμως.

ΖΑΡΑΚΙΤΕΣΠροτιμήσατε όλοι το ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
ΕΥΑΓΓ. ΚΟΣΜΑ ΔΡΙΒΑ
ΕΝ ΡΗΧΕΑ
Θα βρείτε όλα τα είδη
Ακρα περιποίησις, καθαριότης και ειλικρίνεια


ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ
Το νέον βενζινόπλοιον «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ» του κ. Περικλή Μενεξή, ήρχισε την εκτέλεσιν τακτικών δρομολογίων Πειραιώς, Κυπαρισσίου, Γέρακος και Μονεμβασίας.

ΧΑΡΑΚΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
Η κ.Βικτωρία, σύζυγος κ. Φιφλή ετεκε θήλυ.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΝ ΥΠΟΔΗΜΑΤΟΠΟΙΕΙΟΝ
ΝΙΚ. Γ. ΜΠΕΛΕΣΗ
ΕΝ ΙΕΡΑΚΙ
Φθήνια, γούστο, στερεότης.

Λες κι ήταν σήμερα..

- Ίδρυμα ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ
Οπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος η Επιτροπή διαχειρίσεως του κληροδοτήματος του αειμνηστου Γ. Λέκκα διένειμεν εις τους κατοίκους το τακτικό Χριστουγεννιάτικο επίδομα, με όλη τη δυνατή ακριβοδίκαια εκτίμηση της απορίας εκαστης οικογενειας.
Όπως όμως πάντοτε έτσι και εφέτος ακούσαμε «τα απαραίτητα» στις περιστάσεις αυτές παράπονα και διαμαρτυρίες, τα οποία όμως δεν είναι δυνατόν να βαρύνουν ή οπωσδήποτε να θέσουν την Επιτροπή, ως δήθεν μεροληπτή χρηματων. Διότι αναγνωρίζεται από όλους τους λογικούς σκεπτόμενους ότι εις τις περιπτώσεις αυτές είναι φυσει αδύνατο να ικανοποιηθούν όλες οι αξιώσεις, όταν μάλιστα πολλές από αυτές είναι παράλογες και υπερβολικές.

- Το χαρούπι του ΖΑΡΑΚΟΣ

Προ τριών εβδομάδων επωλήθη προς την εμπορικήν εταιρία "Αρών – Κοέν και Σία¨ το χαρούπι της περισυνής εσοδείας και εφορτώθη εις βενζινόπλοιον της άνω εταιρίας από λιμάνι Κυπαρισσίου περί τους 300 τόννους, από δε το λιμάνι του Γερακος περί τους 250 τόνους. Απομένει ακόμα μικρή ποσότης εις Λιμάνι Γέρακος, η οποία πρόκειται να πωληθεί κατ’αυτάς.
Παρ’ όλην όμως την ύψωσιν των τιμών των άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, η τιμή του χαρουπιού είναι πολύ ξεπεσμένη εφέτος.

- Φιλανθρωπικός χορός

Με πρωτοβουλίαν της εφημερίδος μας και μεγάλης επιτροπής Λακώνων, θα δοθεί εις την αίθουσαν «Βερτίζ» (Ακαδημίας 49, Αθήναι) την 4ην Μαρτίου 1937 φιλανθρωπικός χορός υπερ των φυματικών Λακώνων της «Σωτηρίας».

- Κοινωνικά Χαρακος
Η Διαμάντω Σταμ. Ροβάτσου έκανε θήλυ.
Αφίχθη προ μηνός εκ Ρουμανίας ο κ. Γεώργιος Στ. Ροβάτσος.

- Ανέκδοτες ιστορίες Χάρακος

Οι πρώτοι δάσκαλοι:
Ως πρώτοι δάσκαλοι του χωριού χρησίμευσαν οι λιγοστοί ευτυχείς Χαρακιώτες που γνώρισαν γραφήν κι ανάγνωσιν. Στην αρχή οι αυτοχειροτόνιτοι αυτοί δάσκαλοι μετέδιδαν τα φώτα τους δωρεάν, αργότερα όμως άρχισε η εκμετάλλευσις των γνώσεών τους! Έτσι, επληρώνοντο ως δίδακτρα από τον κάθε μαθητή μια δραχμή το μήνα κι ένα καρβέλι ψωμί, το οποίο αντικατέστησαν αργότερα με την αξία του.
Τέτοιοι δάσκαλοι εχρησίμευσαν με τη σειρά η Κυριάκα Δημ. Πετρολέκα, ο Παπαγιάννης, ο Αναγνώστης Δ. Παπαγεωργίου, ο Ιάκωβος Παπαγεωργίου, ο Πέτρος Παπαγεωργίου κι ο Γεώργιος Ι. Κομπόγιωργας. Για σχολικά κτίρια χρησιμοποιούσαν τις σκάλες ή τα υπόγεια κανενός σπιτιού. Τα σχολικά βιβλία αποτελούσαν το Οκτάηχον, το Ψαλτήρι και οι Απόστολοι. Όταν τελείωναν το βιβλίο των Αποστόλων, τελείωνε και η σπουδή κι οι μαθηταί περνούσαν στον κύκλο των …τελειοφοίτων. Ο πρώτος διορισθείς από το κράτος γραμματοδιδάσκαλος ήταν ο παπα-Ηλίας, κατόπιν ο Κων. Δημ. Πετρολέκας και τέλος ο Χαράλαμπος Παπαγεωργίου. Κατόπιν, ήλθαν επί τέλους διπλωματούχοι δημοδιδάσκαλοι.

H πρώτη καμπάναΗ πρώτη καμπάνα του χωριού ήταν ένα παλιό λοστάρι, το οποίο εκτυπούσε ο παπάς με ένα σφυρί.

Οι πρώτοι μετανάστες
Οι πρώτοι κατοικοι του χωριού ήταν τσοπάνηδες που δύσκολα ξεκολλούσαν από τις ράχες του χωριού. Βρέθηκε όμως κάποιος, που δεν γνωρίζουμε το όνομά του, ο οποίος ετόλμησε να ταξιδέψει ως τις Σπέτσες. Το πράγμα αναστάτωσε το χωριό και τον θεώρησαν ως απολεσμένον, γι' αυτό του έβρασαν και τα κόλλυβα. Εν τω μεταξύ όμως ξαναγύρισε σώος κι αβλαβής ο απωλεσθείς, ο οποίος έφαγε και το περισσότερο στάρι από τα κόλλυβά του.
Δεύτερος ταξιδιώτης ήταν ο Ιωάννης Δ. Πετρολέκας, ο οποίος από τις Σπέτσες έφτασε ως τη Σύρο, πράγμα που του έδωσε τον τιμητικό τίτλο του κυρ-Γιάννη.
Αργότερα, αρχισε η μετανάστευσις προς την Κωσταντινούπολιν, στη Ρουμανία, και τέλος στην Αμερική. Η πρώτη γυναίκα που πήγε στην Πόλιν ήταν η Μαρούλα Κοσμά Πετρολέκα. Ο πρώτος που πήγε στην Αμερική και ξαναγύρισε πρώτος ήταν ο Θεόδωρος Ι. Πριφτάκης, ο οποίος απεκλήθη και Αμερικάνος.

- Ζαρακίτικη ποίηση

Στην κρυφή αγάπη
Έμαθα κρυφή μου αγάπη
πως φεύγεις μακριά στα ξένα
σ’ αγκαλιά τετράγκωνη εργάτη
π’ αγάπησες καλύτερ’ από μένα

Τη φωλιά σας νύφες να πλέξουν
δεν έχω κάκητα καμιά
στους λογισμούς μου πλάι σου θα τρέχουν
δώσε μια άκρη απ’ την καρδιά

Στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο
θ’ αγρυπνάει του ερημίτη η ψυχή
με τους παλμούς του θα μετράει το χρόνο
που θα λείπεις στα ξένα, αγαπη κρυφή.

"Φωνή του Ζάρακος" - αρ. φύλλου 24 - Φεβρουάριος 1937