Εσείς που θα βγείτε από τον κατακλυσμό
που έπνιξεν εμάς / θυμηθείτε
σαν θα μιλάνε για τις δικές μας αδυναμίες
και τα σκοτεινά χρόνια που εσείς γλυτώσατε.
Αλλάζοντας πιο συχνά χώρες από παπούτσια
βαδίζοντας μέσα στην πόλη των τάξεων απελπισμένοι
σαν βλέπαμε αδικία μονάχα και αντίσταση καμιά.
Κι όμως ξέρουμε ότι / και το μίσος για την ταπείνωση
αλλοιώνει το πρόσωπο /και η οργή για την αδικία
φέρνει βραχνάδα στην φωνή. /Αχ εμείς
που θέλαμε να ετοιμάσουμε το έδαφος για την φιλία
εμείς, την φιλία μας δεν μπορούσαμε να δείξουμε.
Εσείς όμως σαν έρθει η μέρα
που ο άνθρωπος συμπαραστάτης θα ’ναι τ’ ανθρώπου
να μας θυμάστε / με επιείκια.
Μπέρτολντ Μπρέχτ « Στους απογόνους»
