Όπερ δηλαδή και μην έρθετε να μου πείτε ότι δεν ήταν πολύ ευχάριστος άνθρωπος ο Αδάμ.Διότι ,κύριε, βρήκες δουλειά και σε έβαλε ο Θεός περιβολάρη και τσιρίμπαση στον Παράδεισο.Πολύ ωραία!
Κάνε κουμάντο και φάε ό,τι γουστάρεις και παίξε με το λουρί της μάνας με τις νεροφίδες.
Σου κάνει την εξήγηση το αφεντικό. «Αδαμάκο μόρτη μου ,όλα δικά σου και να τα χαίρεσαι,περικαλώ όμως δεόντως ,να πούμε ,κείνο κει το δεντράκι έχει κάτι μηλαράκια που πολύ τα γουστάρω για πάρτυ μου ,και λόγω του ότι να πούμε ,έχω και λίγο ζάχαρο .άστα μου για μένα και μην τα πειράζεις.»
Ωραία κουβέντα και καθαρή ,ματσακονιασμένη. Σηκώνεσαι τώρα εσύ ,και σε βάζει σε πειρασμό η γκόμενα,η Εύα ,να πα να του φας τα μήλα.
Είσαι δηλαδή ή δεν είσαι κορόιδο;Και σε πιάνει ο Θεός στο εν τάξει «δεν σου ξηγήθηκα ρε βύσσινο; Κι εφ’όσον τάπαμε δεν έπρεπε να σαι μπεσαλής άντρας και να τα ακούσεις;
Εύκολα βρίσκουνται τέτοιες θέσεις την σήμερον;
Κι αφού είσαι πλεονέκτης και χωρίς λόγο ,άμε τράβα κάτου στη γη ,να δεις πώς βγαίνει το καρβέλι».
Και κλαίει ο Αδάμ: «Η Εύα με απάτησε.»
Την άρπαξε λοιπόν από την αλογοουρά την Εύα. «Έλα δω μωρή. Δε σου ΄φτανε που μου τρωγες τέσσερις ντορβάδες σκύβαλο στην καθισιά σου ,ήτανε ανάγκη να του πειράξεις τα μήλα του ανθρώπου;»
Κατέβασε τα μάτια η μαντάμ «με συγχωρείς πολύ δεν το΄θελα ,ο όφις με παρακίνησε» .
Και τι δουλειά έχεις εσύ με τους όφιδες; Χαθήκανε τα λαφάκια και τα κουνελάκια να παίζετε το αθώο;»
Και της ντρεσάρησε και μια καρπαζιά ,αλλά τη θέση τη χάσανε.Και με το που μπουκάρανε κάτου στη γη τους έπιασε το ταρακούνημα.
Να δρώνεις για να βγάζεις το μεροκάματο.Δηλαδή δε μας άρεσε το δροσερό ,έπρεπε να πέσουμε στα χοντρά δρωτάρια για να καταλάβουμε τη γλύκα του πεπονιού.
