Μάνα

 

Χθες βράδυ στην ΕΡΤ.

 Αφιέρωμα στην Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου.

 Οι διό μας …. 

«Αυτά είναι τραγούδια της εποχής μας. Τ 'παιρνε ο Νιόνιος

 από την Ύδρα και στα πανηγύρια γινόταν χαμός, τα διέδιδε 

σ’ όλα τα χωριά το Ζάρακα. Πετραδάκι-πετραδάκι, δυο

 πόρτες έχει η ζωή και τόσα άλλα… »

 Ελαφρύ ρυθμικό κτύπημα, με το πασουμάκι της και

 με το δάκτυλο στο ξύλινο καναπέ κι’ αντάμα ένα ντροπαλό 

ψιθύρισμα στα χείλη. Οι ρυτίδες σημαίνουν ότι γελάσατε τα 

γκρίζα μαλλιά ότι νοιαστήκατε και τα σημάδια στο μέτωπο ότι ζήσατε….

 

Α ..ρε Μάνα χρόνια σου πολλά !!!!!!!

ΧΙΟΝΟΒΟΥΝΙ .... απάτητο βουνό !!!

 

Πρωτομαγιά 1944 ......../2026

 

Εσείς που θα βγείτε από τον κατακλυσμό

 που έπνιξεν εμάς  / θυμηθείτε

 σαν θα μιλάνε για τις δικές μας αδυναμίες

 και τα σκοτεινά χρόνια που εσείς γλυτώσατε. 

Αλλάζοντας πιο συχνά χώρες από παπούτσια

 βαδίζοντας μέσα στην πόλη των τάξεων απελπισμένοι 

σαν βλέπαμε αδικία μονάχα και αντίσταση καμιά. 

Κι όμως ξέρουμε ότι / και το μίσος για την ταπείνωση

 αλλοιώνει το πρόσωπο /και η οργή για την αδικία 

φέρνει βραχνάδα στην φωνή. /Αχ εμείς 

που θέλαμε να ετοιμάσουμε το έδαφος για την φιλία

 εμείς, την φιλία μας δεν μπορούσαμε να δείξουμε.

 Εσείς όμως σαν έρθει η μέρα 

 που ο άνθρωπος συμπαραστάτης θα ’ναι τ’ ανθρώπου 

να μας θυμάστε / με επιείκια. 

 Μπέρτολντ Μπρέχτ « Στους απογόνους»

ΧΙΟΝΟΒΟΥΝΙ: Ηταν δίκαιο - έγινε πράξη

 

Εντόνως ερωτικόν....

 

20 Απρίλη 2026 – Μια υπέροχη μουσική παράσταση.

 « 5 Λαϊκές μορφές με τρόπον εντόνως ερωτικόν»

 «Έρωτας ο πραγματικός (όχι ο άλλος) είναι:

 να γελάς, να σου μυρίζουν οι νεραντζιές, να 

σου αρέσουν οι Κυριακές…….»

 προλόγισε την παράσταση ένας έφηβος άνω των

 80 ετών και ύστερα μια μουσική πανδαισία.

 « Δεν ξέρεις τι 'ναι παγωνιά- βραδιά χωρίς φεγγάρι , 

να μην γνωρίζεις ποια στιγμή - ο πόνοςς θα σε πάρει ..» 

« διώξε τη λύπη παλληκάρι πάμε μια βόλτα...

/ δεν ρώτησες τόσο καιρό για μένα… / μια φούντωση

 μια φλόγα.. / τόση αγάπη και μια θάλασσα ερημιά…

 

 Κάθε ένα τραγούδι – μισή προσευχή !!!!

https://www.facebook.com/reel/1582718446152565

πασχαλιάτικα και αλλα ....

Επιτάφιος θρήνος στον ΖΑΡΑΚΑ!!!!
Η Ανάσταση δεν έρχεται μετά τον σταυρό,
 βρίσκεται μέσα στον σταυρό, 

έλεγε ο Αλβανίας ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

      Πιστάματα - Λαμπόκαμπος

              Ρηχιά

                                        Κυπαρίσσι - Μοναστήρι αγίου Ιωάννου

                                                                                                                                     Χάρακας

Μεγάλη κακοκαιρία φέτος στο χωριό στα τελειώματα του Μάρτη.

 Παραθέτω μια πολύ παλιά ιστορία που λέγανε στον χωριό μας,

 τουλάχιστον δύο αιώνες πριν. 

" Η γιαγιά μου η Βασιλική μου διηγούταν όταν ήμουν μικρή την παρακάτω ιστορία:

 Ήταν ένα ζευγάρι ηλικιωμένοι άνθρωποι, τσοπάνηδες στα «χειμαδιά». Και πριν 

τελειώσει ο Μάρτης φύγανε με τα πρόβατα στο βουνό. Τότε η γριά είπε «πρίτς 

Μάρτη τα ξεχείμασα τα αρνιά». Τότε ο Μάρτης παρεξηγήθηκε και δανείστηκε

 δύο μέρες από τον Φλεβάρη και ρίχνει ένα χιόνι δυνατό. Ψοφήσανε όλα τα πρόβατα

 και η γριά για να ζήσει μπήκε κάτω από ένα λεβέτι. Όμως το κρύο ήταν δυνατό 

και μαρμαρώσανε και η γριά κάτω από το λεβέτι και τα πρόβατα." 

 Γράφει η ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ

ΦΩΤΟ: Χρήστος Χελιώτης

Μέσα Μάρτη – Άνοιξη  2026 .
Μια «τρελιάρα» ζαρντινιέρα στο μπαλκόνι μου. 
Με την υψηλή φροντίδα της γυναίκας μου,

 που κάθε πρωϊνό πιάνει κουβεντολόι μαζί της για

 τα καλούδια της.Και μια ορχιδέα στο γραφείο άκρως

προκλητική για τα κάλλη της με φόντο μια οθόνη PC.

¨

Καλή Ανάσταση!!!!

 

Πιλότος της ζωής.....

 

Ελληνική Επαρχία 2025

 

Αθάνατη Ελληνική Επαρχία !!!! 

Η πλατεία του χωριού μας 

Καλοκαίρι / Χειμώνας 2025 

Αντώνυμα ή Contrast 

όπως λέμε στον Χάρακα.

Για τον ΜΙΧΑΛΗ.......

 

Στο «απάγκιο» της αυλής του σπιτιού του. 

 Πάνω σε ένα παλιό ξύλινο τραπέζι. 

Στο χωριό μας στην «κάτω γειτονιά». 

Ένα καντήλι, λάδι, φυτιλάκια, αναπτήρας, και λιβάνι.

 Για περαστικούς διαβάτες. 

Για μια ψυχή που έφυγε πρόωρα. 

Για τον Μιχάλη …… 

τελευταίος μιας φαμίλιας που ξεκληρίστηκε 

Σκέψη της Σταματίνας, με ευαισθησία πλέρια. 

Αν δεν είναι αυτός πολιτισμός ,τι είναι;

ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΧΑΡΑΚΑ

 

Διακαής πόθος από παλιά η δημιουργία μιας ψηφιακής βιβλιοθήκης για το χωριό μας 

τον ΧΑΡΑΚΑ. Mια κιβωτός παρακαταθήκη στην νέα γενιά. Άργησε λίγο ,φαίνεται όμως 

ότι έφθασε η ώρα της. Στόχος αυτής της προσπάθειας η δημιουργία μιας πλατφόρμας

 όπου κάθε ερευνητής φίλος επισκέπτης του χωριού μας να αντλεί κάθε μορφής

 πληροφορία, ιστορική, κοινωνική, περιβαλλοντική, τουριστική, κ.α. Πιστεύω ότι θα

 υπάρξει η συνδρομή σε αυτήν την προσπάθεια, του Ιδρύματος ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ,του    

                                        Συλλόγου ΧΑΡΑΚΙΩΤΩΝ, και κάθε χαρακιώτη ώστε η βιβλιοθήκη να εμπλουτισθεί με                                                πληροφοριακό υλικό που αφορά τον γενέθλιο τόπο μας. 

Η προσπάθεια αυτή απαιτεί χρόνο, μεράκι, συμμετοχή, συνεργασίες.

Λυχνάρι του Χάρακα - το νόστιμον ήμαρ

Χθες βράδυ, περασμένα μεσάνυκτα, έπεσε στα χέρια μου. 

Το περιοδικό που όλοι αγαπήσαμε και νοσταλγούμε, 

το «Λυχνάρι του Χάρακα». 37 χρόνια πριν, έτος 1989 τεύχος 10ο.

 Στο μυαλό μου σκέψεις……

 Στο κτίριο του Κεράνη στον Πειραιά μέχρι τα μεσάνυκτα με 

τον Θόδωρο, για συγκέντρωση της ύλης. 

Σε ένα υπόγειο στο κέντρο της Αθήνας με τον Φώτη με έντονη

 την μυρωδιά από τις μηχανές που τύπωναν το νέο τεύχος. 

Για μας ένας «τοκετός» κάθε 3-4 μήνες.

 Για την ιστορία το πρώτο τεύχος του περιοδικού εκδόθηκε ,

υπό την αιγίδα του συλλόγου τον Ιούλιο του 1987. Το λαδάκι 

του όμως τέλειωσε και η φλόγα του έσβησε τον Απρίλιο του 2003. 

Η συγγραφέας Μάρω Βαμβουνάκη προλογίζοντας το βιβλίο της

 «οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο» γράφει: 

η νοσταλγία είναι διεγερτική, γιατί ο άνθρωπος ποθεί την αιωνιότητα.

 Καλή σας ανάγνωση !!!!!!

 

Προς γνώσιν ....

Παραθέτω στην συνέχεια «Περίληψη» από το περιοδικό ΝΟΜΟΣ & ΦΥΣΗ 

σχετική με πρόσφατη απόφαση του ΣΤΕ (2335/2025) αναφορικά με τις 

κατεδαφίσεις οικοδομών εντός παραδοσιακών οικισμών.

 Ενδιαφέρουσα απόφαση καθόσον αφορά άμεσα τους 11 κηρυγμένους

 με Π.Δ παραδοσιακούς οικισμούς του ΖΑΡΑΚΑ.

Περίληψη Απόφασης 2335/2025  ΣΤΕ 

– Η αρμόδια για τη διενέργεια του σχετικού ελέγχου πολεοδομική υπηρεσία, όταν 

διαπιστώσει ότι ορισμένη οικοδομή είναι, εν όλω ή εν μέρει, απλώς ετοιμόρροπη 

[κοινώς ετοιμόρροπη], καθορίζει τα αναγκαία και πρόσφορα μέτρα για την 

αποτροπή του κινδύνου που εμφανίζει η οικοδομή αυτή από στατική και δομική 

άποψη, με βάση το είδος και την έκταση του κινδύνου. Αντιθέτως, στις περιπτώσεις

 χαρακτηρισμού οικοδομής ως «επικινδύνους» ετοιμόρροπης, δεν εξετάζεται από 

το αρμόδιο όργανο αν υπάρχει δυνατότητα επισκευών, αλλά η κατασκευή 

κατεδαφίζεται τρεις μέρες μετά την κοινοποίηση της σχετικής έκθεσης στους 

ενδιαφερομένους ή αμέσως, χωρίς δυνατότητα, μάλιστα, υποβολής ενστάσεων, 

εφόσον η απόφαση της Επιτροπής είναι ομόφωνη.

2026 ...καλή χρονιά!!!!

 

… Είναι η αγάπη φονικό που ζωντανό σε αφήνει 

Είναι η αγάπη ξενιτιά που παίρνει το παιδί σου, 

Μα κάθε μέρα καρτερεί μη και γυρίσει πίσω 

Είν’ η αγάπη χείμαρρος που χυμά και σε συντρίβει 

Είν’ η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις, 

μα απ’ τη γη τα πόδια σου δεν λεν να ξεκολλήσουν. 

Αγάπη είναι ν’ αγαπάς όποια πληγή σού ανοίγει, 

Αγάπη είναι η μοναξιά που πρέπει στον καθένα, 

Αγάπη είναι να κοιτάς την πόρτα ολοένα 

Αγάπη είναι να μιλάς στα φύλλα και στα δέντρα, 

Στις πέτρες, στα τριαντάφυλλα, στους τοίχους, στα ταβάνια… 

Από μια θρυλική παράσταση, την «Γκόλφω», σε σκηνοθεσία Νίκου

 Καραθάνου, έρχονται αυτοί οι στίχοι της Λένας Κιτσοπούλου.

https://www.lifo.gr/videos/on-air/i-lydia-fotopoyloy-diabazei-einai-i-agapi-tis-lenas-kitsopoyloy?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=01%2f01%2f2026