Χθες βράδυ, περασμένα μεσάνυκτα, έπεσε στα χέρια μου.
Το περιοδικό που όλοι αγαπήσαμε και νοσταλγούμε,
το «Λυχνάρι του Χάρακα». 37 χρόνια πριν, έτος 1989 τεύχος 10ο.
Στο μυαλό μου σκέψεις……
Στο κτίριο του Κεράνη στον Πειραιά μέχρι τα μεσάνυκτα με
τον Θόδωρο, για συγκέντρωση της ύλης.
Σε ένα υπόγειο στο κέντρο της Αθήνας με τον Φώτη με έντονη
την μυρωδιά από τις μηχανές που τύπωναν το νέο τεύχος.
Για μας ένας «τοκετός» κάθε 3-4 μήνες.
Για την ιστορία το πρώτο τεύχος του περιοδικού εκδόθηκε ,
υπό την αιγίδα του συλλόγου τον Ιούλιο του 1987. Το λαδάκι
του όμως τέλειωσε και η φλόγα του έσβησε τον Απρίλιο του 2003.
Η συγγραφέας Μάρω Βαμβουνάκη προλογίζοντας το βιβλίο της
«οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο» γράφει:
η νοσταλγία είναι διεγερτική, γιατί ο άνθρωπος ποθεί την αιωνιότητα.
Καλή σας ανάγνωση !!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου