Στο «απάγκιο» της αυλής του σπιτιού του.
Πάνω σε ένα παλιό ξύλινο τραπέζι.
Στο χωριό μας στην «κάτω γειτονιά».
Ένα καντήλι, λάδι, φυτιλάκια, αναπτήρας, και λιβάνι.
Για περαστικούς διαβάτες.
Για μια ψυχή που έφυγε πρόωρα.
Για τον Μιχάλη ……
τελευταίος μιας φαμίλιας που ξεκληρίστηκε
Σκέψη της Σταματίνας, με ευαισθησία πλέρια.
Αν δεν είναι αυτός πολιτισμός ,τι είναι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου