σπυρος πετρολεκας

1821-2021... Χρόνια πολλά ΕΛΛΑΔΑ !!!

Ρίζα πικρή μου ρίζα και κρυφή πηγή

δώσε μου την περηφάνεια πάρε την οργή .

Οδυσσέας Ελύτης

Μετά «Μήδειας» προφήτες… και η ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ

Το ζήσαμε κι’ αυτό στην Αθήνα, μέσα Γενάρη, στις μέρες της χιονόπτωσης.

Εκχιονιστικά στο Κολωνάκι, χιονάνθρωποι στις παραλίες και, πρωτίστως, χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ρεύμα, σχεδόν μια βδομάδα, λόγω καταστροφών του δικτύου μεταφοράς ρεύματος από πτώσεις δένδρων. Το θέμα μονοπώλησε τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, καθώς και τα δελτία ειδήσεων στα κανάλια, μέχρι να σκάσει το θέμα των βιασμών και των παρενοχλήσεων.

Πρώτη του Μάρτη, στη Βουλή, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κος Σκρέκας, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση βουλευτού με θέμα «πρόληψη, αναβάθμιση και υπογειοποίηση δικτύου ηλεκτροδότησης στην Ελλάδα», ανέφερε ότι προχωρούν υπογειοποιήσεις καλωδίων μεταφοράς ρεύματος άνω των 2000 χλμ. τα επόμενα χρόνια.

Ανέφερε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι προτεραιότητα στην υπογειοποίηση των εναέριων καλωδίων έχουν περιοχές διέλευσης δικτύου από 1) περιαστικά ή άλλα δάση 2) οικισμούς με πυκνή βλάστηση και 3) περιοχές με ελκυστικούς για τον τουρισμό προορισμούς, όπως παραδοσιακοί οικισμοί, όπου σε ένα πανέμορφο τοπίο βλέπουμε άχαρους στύλους.

Ενώ τόνισε ότι σε πρόσφατη συνεννόηση με τη ΔΕΔΔΗΕ, πρόκειται άμεσα να ανατεθεί Μελέτη προτεραιοποίησης των περιοχών υπογειοποίησης με βάση τα προαναφερόμενα κριτήρια.

Πριν λίγους μήνες, στην περιοχή μας, για τη διασυνδετική γραμμής μεταφοράς ρεύματος Πελοπόννησος – Κρήτη, κατασκευάστηκε εναέριο δίκτυο 27 km από Υ/Σ Μολάων έως Τ/Σ στις Βοιές. Τα προηγούμενα χρόνια, κατά το στάδιο των αδειοδοτήσεων του έργου, έγιναν αρκετές παρεμβάσεις – κυρίως από τον περιβαλλοντικό σύλλογο «ΑΡΤΕΜΙΣ» – αναφορικά με τις σημαντικές περιβαλλοντικές, κοινωνικές και αναπτυξιακές, μη αναστρέψιμες, επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή από τη χωροθέτησή του.

Με συγκεκριμένα υπομνήματα και παραστάσεις ενημερώθηκαν για το θέμα οι τότε Υπουργοί κύριοι Σκουρλέτης και Σταθάκης, ο τότε τομεάρχης περιβάλλοντος αντιπολίτευσης κος Σκρέκας, τοπικοί βουλευτές, ο ΑΔΜΗΕ κ.ά. Οι ενστάσεις και οι έντονοι προβληματισμοί μας έτυχαν κατανόησης, ωστόσο, για να μην χαθούν τα χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για ένα τόσο σημαντικό ενεργειακά εθνικό έργο, απερρίφθησαν μετ’ επαίνων και το έργο υλοποιήθηκε – ολοκληρώθηκε προσφάτως. Συμπερασματικά, όταν μελετάς ένα έργο λανθασμένα και βιαστικά, αναγκάζεσαι να επικαλείσαι λαϊκές παροιμίες «απ’ ολότελα καλή και η Παναγιώταινα»…. ή πιο αστικά την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη…

Το οξύμωρο όμως είναι ότι όλα τα κριτήρια της μελέτης προτεραιοποίησης περιοχών υπογειοποίησης του δικτύου που ανέφερε ο Υπουργός, υπάρχουν σε πολλαπλάσιο βαθμό στην κατασκευασθείσα εναέρια γραμμή μεταφοράς της περιοχής μας (δασικές εκτάσεις με πυκνή βλάστηση – τοπίο ιδιαιτέρου κάλλους – παραδοσιακοί οικισμοί – παγκόσμιας εμβέλειας πολιτιστικό μνημείο και τουριστικός προορισμός κ.ά.). Λέτε η γραμμή αυτή μεταφοράς να κριθεί από τη μελέτη προτεραιοποίησης ως υποψήφια γραμμή περιοχών υπογειοποίησης λίγους μήνες μετά την κατασκευή της;!

Κλείνοντας το σχολιασμό μου, θα καταθέσω για το γενέθλιο τόπο μου, τη Λακωνία - και δη την

Διαβάστε περισσότερα »

ο ιστότοπος και στο f/b

Αγαπητοί φίλοι δημοσιεύσεις του ιστότοπου μπορείτε να δείτε και στο f/b.

25 Μαρτίου 1968

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1968 στην αυλή του σχολείου στον ΧΑΡΑΚΑ.
Δάσκαλος μας ο κ.Αλικάκος ...χορός συρτός Ρόδου
γράφει το ενθύμιο στην φθαρμένη φωτογραφία.
Οι φούστες οι ποδιές τα μαντήλια όλα ούλτρα αμερικάνικη.
Σε φόντο μεταχειμωνιάτικο τα σπίτια του χωριού -
σαν θεατές σε κερκίδα και οι ακλάδεφτες ακακίες
ασβεστωμένες για την γιορτινή μέρα.
Ανήμερα συγκέντρωση στο σχολείο και ύστερα
με την σημαία στην εκκλησιά στους 3-Ιεράρχες για την
λειτουργία με τον παπα- Γιώργη Γιαννιώτη.
Από τότε έχουν περάσει 53 ολάκερα χρόνια ….
όταν το φωτογραφικό κλίκ έκανε την στιγμή
να μείνει στον χρόνο.
Υπάρχει όμως πάντα η μνήμη που δίνει
πνοή και ανάσα σε ό,τι αγαπήσαμε.
1.Σοφία (Λάζαρου) 2.Γιώτα (Νίκου Σπυροτσιβίλη)
3.Γεωργία ( Παντελή –Μπαλέ ) 4.Σοφία (Γιανλάζαρου)
5.Γιώτα (Παντελή –Μπαλέ) 6.Θοδώρα (τσιρογιάννη)
7.Μαρία (Κώστα Σπυροτσιβίλη) 8-9 .Αγνωστοι

Γράφει η Μαρία -
κόρη του Κώστα του Σπυροτσιβίλη

Δημήτριος Ροβάτσος ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ

Παραθέτουμε στην συνέχεια από τρείς ιστορικές πηγές - στοιχεία
από την ζωή και το έργο του ευεργέτη του Χάρακα ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΡΟΒΑΤΣΟΥ.

1. Διδακτορική διατριβή έτους 2014 του Προκόπη Μανωλάκου με τίτλο:

Λάκωνες ευεργέτες και δωρητές και η προσφορά τους στην εκπαίδευση

και στον πολιτισμό. Το χρονικό πλαίσιο της εργασίας προσδιορίζεται

από την ελληνική επανάσταση του 1821 έως τις μέρες μας.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από την διατριβή με αναφορές

στον χαρακιώτη ευεργέτη ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΡΟΒΑΤΣΟ.

2. Τον Αναγκαστικό Νόμο του 1938 από τον αντιβασιλέα Παύλο

και τον πρόεδρο Μεταξά επι τη βάσει του οποίου τα ετήσια

εσοδα δια της από 17 οκτωβρίου 1916 διαθήκης ….διατίθενται

δια την μισθοδοσία κοινοτικού ιατρού εν τη κοινότητι Χάρακος…

3. Δημοσίευμα της τοπικής εφημερίδος ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ΛΙΜΗΡΑ 11

οκτωβρίου 1931 όπου σύμφωνα με πρωτοβουλία της φιλοπροόδου

ένώσεως χαρακιωτών συνεπικουρούντων εκκλησιαστικού

και κοινοτικού συμβουλίου και επιτροπών κληροδοτήματος

Πετρολέκα και σχολικής επιτροπής ετελέσθη μνημόσυνο

υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μεγάλου ευεργέτη

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΡΟΒΑΤΣΟΥ.

Μετά την επιμνημόσυνον δέηση υπο του

ιερέως Δημητρίου Πέππα , ο ιατρός κ.Πετρολέκας

εξεφώνησε επιμνημόσυνο λόγο. (σ.π )

Διαβάστε περισσότερα »

Στο χτίρι του ΄΄Σκούμπι''

Αρχές δεκαετίας 70 – καλοκαίρι.

Στο χτίρι του σκούμπι –γειτονιά - κουτσομπολιό – γέλια .

Πρωταγωνίστρια η λυγερόκορμη θια-Τασία νύφη νιατιώτισσα

παντρεμένη με τον Παναγιώτη τον Αμερικάνο.

Δίπλα της με το παγούρι η κουμπάρα η θια-Θοδώρα νύφη

γερακιώτισσα σύζυγος του κουμπάρου μπάρμπα-Γιωργάκη.

Και οι δυό τους δεν ζουν πια –συγχωρεμένες νάναι ….

Στην συνέχεια η Πετρούλα η συννυφάδα μου νύφη

φεγκριώτισσα γυναίκα του Νίκου παιδιού του πεθερού μου

του σπυροτσιβίλη, μόλις είχε έλθει από την Αυστραλία για διακοπές.

Δίπλα η Ματαλιού γυναίκα του Μιχάλη του Μαλάτου.

Παραδίπλα η αφεντιά μου χαμηλοβλεπούσα και μαυροφορούσα

(πριν λίγα χρόνια είχα χάσει τον άντρα μου)

κόντρα στα κλαρωτά των φιλενάδων μου.

Σε πρώτο πλάνο η κόρη μου η Μαρία χαμογελαστή

και η ανηψιά μου η Γιώτα της Πετρούλας (ίσα που φαίνεται)

με το αλυσιδωτό βραχιολάκι και βέβαια ο παλιός φωνόγραφος

της θια-Τασίας πάνω στο τραπέζι στο λιακό του σπιτιού μου.

και φωτογράφος ο γιος μου ο σπύρος -φοιτητής τότε.

Εικόνες θύμησες παλιές που με κάνουν τα βράδια να μένω ξάγρυπνη.

γράφει η ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ

σκορπια ... κι' ένα μάθημα ζωής

https://www.youtube.com/watch?list=RDXclEp9j0SAo&v=XclEp9j0SAo

Χιονισμένος ... ΧΑΡΑΚΑΣ

Το χωριό μας κάτασπρο πανέμορφο χιονισμένο !

Ένα σκίρτημα …σινιάλο των παιδικών χρόνων.

Μπλούζα πρόβεια πλεχτή – σκασμένα μάγουλα –

¨καρούμπαλα¨ παγωτά - ξέφρενες πιλάλες

και γύρω οι τρελλιάρες αμυγδαλιές ανθισμένες

αντίσταση στους χειμώνες – σαν την νιότη μας .

Και το βράδυ αν καιγόμαστε από πυρετό

οι κοφτές βεντούζες εφιάλτης και γιατρικό.(σ.π)

Διαβάστε περισσότερα »

Ευχές και εικόνες - χριστούγεννα 2020

Καλωσορίζουμε την νέα χρονιά με το

χαμόγελο ενός παιδιού απο την Μοζαμβίκη

μετά το πρώτο του μπάνιο με καθαρό νερό.

Ενα χαμόγελο με όλη την ομορφιά του κόσμου.(σ.π)

ένα πλοίον ταξιδεύον ....Μάνα μου ...ΕΛΛΑΣ
Εγκάρδιες ευχές σε όλα τα φιλαράκια του bloge !!!

Ευχες απο μια ροδιά ..κάπου στην Ρηχιά (Θεόδωρος Κόκκορης)

Ονειρεμένες εικόνες απο το χιονοβούνι (Χρήστος Παναγιωτόπουλος)

Χριστόψωμα απο το Κυπαρισσι ...τησ θια-Ματίνας (Ιωάννα Χελιώτη -Ροβάτσου)

Διαβάστε περισσότερα »

Πανσέληνος στο .... χάβοζι

Αυγουστιάτικη πανσέληνος 2015

στην Ρειχιά πάνω απ' το Μπαλογκέρι στο ''χάβοζι''

τσιπουράκια - τέλια - και στο βάθος το μοναστήρι

όλα είναι μαγικά !!!! επίγεια και επουράνια (σ.π)

ΥΓ: για την αντιγραφή Τάσος Πετρουτσάς

φιλαράκι απο τα παλιά (f/b Θεόδωρος Κόκκορης)

Η Αγία-Βαρβάρα και ο μπάρμπα-Νικήτας

Αυτή τη φορά δεν θα μιλήσω για το γνωστό Κυπαρίσσι

με την γραφικότητά του - τις υπέροχες παραλίες του

- τα πολυτελή κότερα με τα οποία επισκέπτονται

το χωριό επώνυμοι - το στερνό ταξίδι της πριγκίπισσας …..

Θα μιλήσω για τα στολίδια που κρύβει ο ορεινός

του όγκος που σαν μια τεράστια αγκαλιά

προστατεύει τις τρεις κόρες του.

Τα ξεχασμένα ‘πήλιουρα’ εκεί ψηλά -

‘η παλιοχώρα’ το Σούλι της Πελοποννήσου

– οι απόκρημνοι βράχοι στην Βρυση

γεωλογικά μνημεία – το μονοπάτι για το ιστορικό

κεφαλοχώρι της Κρεμαστής και πολλά άλλα παραμυθένια ,

πρόκληση για τολμηρούς εναλλακτικούς

‘’εραστές’’ ,σαν τον μπάρμπα Νικήτα.

Θα μιλήσω για το ξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας ,

ένας μονόχωρος ξυλόστεγος ναός κτισμένος το 1921

βόρεια της ‘παλιοχώρας’ στο μονοπάτι για την Κρεμαστή.

Η παράδοση λέει ότι γύρω στο 1916. στην Ελένη

την δεκάχρονη κόρη του Λεωνίδα Ξεζωνατου

παρουσιάστηκε η Αγία Βαρβάρα και ζήτησε

να κτισθεί εκκλησία στη χάρη της.

Όπερ και εγένετο στο συγκεκριμένο σημείο του οράματος…….

Από τότε πέρασε ένας αιώνας !!!

Σήμερα η εκκλησιά μένει καιρό αλειτούργητη….

Και όποιος πιστός ανηφορίσει προς τα κεί δεν

θα βρεί ούτε ψάλτη ούτε παπά –

όμως ίσως είναι τυχερός γιατί τέτοια ξωκλήσια

επισκέπτεται πιο συχνά ο χριστός και

ίσως και να τον συναντήσει.

Μέσα ... απόλυτη σιωπή –

τάματα προσευχές εξομολογήσεις -

λινό κοφτό με δαντέλα για χάρη της

και οι εικονίτσες στην ανήλιαγη πλευρά

προστατευμένες με αλουμινόχαρτο,

ενώ απέξω ‘πιάτο’ το μυρτώο πέλαγος.

Στο μονοπάτι θα συναντήσετε κούμαρα γκόριτσα

και πριν την εκκλησιά στις ‘πίκες’ τις τρεις γούρνες.

Αλλοτινές εποχές, μια ανάσα δροσιάς για ζώα και αγωγιάτες

μια χαλαρωτική συναυλία υδάτων σήμερα.

https://www.youtube.com/watch?v=mrmPgMF1Uxo

Διαβάστε περισσότερα »

“ NOVARTIS” εν έτει 1831

Τρίτομο Εγκόλπιο των Ιατρών … του Αρχιμανδρίτη και ιατροφιλοσόφου ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΥΡΟΥ – σωτηρίου έτους 1831 …παρακαλώ.

Τούτο σε πρωτότυπη μορφή φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη της ιεράς μονής Ευαγγελίστριας στον Γέρακα. Χίλιες τόσες αρρώστειες !!!!!

Για κάθε μια πλήρης περιγραφή και η προτεινόμενη φαρμακευτική αγωγή. Στην συνέχεια η αναλυτική περιγραφή παραγωγής του φαρμάκου τα χαρακτηριστικά του και η δοσολογία του.

Παραθέτω απόσπασμα της Αυπνίας –παθήσεως των ελλήνων 10 χρόνια μετά την επανάσταση του 1821. συνιστώ μετά τα πρώτα μειδιάματα και μια δεύτερη ανάγνωση (σ.π)

Διαβάστε περισσότερα »

το χωριό μας ...φθινόπωρο 2020

Φθινοπωρινές εικόνες του 2020 από το χωριό μας

με απίστευτες ομορφιές !!! Τα σχόλια δικά μου (σ.π)

Το περιβάλλον και η μοναξιά … λίπασμα πίστης !!!!

Τ’ αγιαννιού του νηστικού στο μοναστήρι μας

και η μουγγάρα στα βράχια του ‘’σταυρού’’

ΦΩΤΟ –Χρυσάνθη Ροβάτσου

Καράβια βγήκαν στη στεριά και πιάσανε ‘’μπαμπάλα’’

Ποιος είδε βάρκα στο ‘’ζάστανο’’ στα ‘’πήλιουρα΄΄ κοράλια

ΦΩΤΟ – γιάννης πουλάκης

Στην ζαρακίτικη φύση κρύβεται … η τέχνη και η χαρά της ζωής .

Μας την αποκαλύπτουν οι υπέροχες φωτογραφίες.

ΦΩΤΟ – χρήστος χελιώτης και χρυσάνθη ροβάτσου

Διαβάστε περισσότερα »

ΔΗΜΟΣ ΖΑΡΑΚΑ ( 1835-1912 )

Μια ιστορική αναδρομή για τον δήμο ΖΑΡΑΚΑ
απο τον αγαπητό συμπατριώτη ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΤΣΑΚΗ .
Ενα Βασιλικό Διάταγμα (Γεώργιος Α') του 1869
όπου στην αρχική σφραγίδα του δήμου προστέθηκε
το έμβλημα "εν τω μέσω μεν βράχον'' (σ.π)

Η ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης του νεοελληνικού κράτους αρχίζει το 1833.

Τότε με το Β.Δ. της 3ης Απριλίου 1833 « Περί της διαιρέσεως του Βασιλείου και της διοικήσεώς του» το κράτος διαιρείται σε 10 νομούς, οι νομοί σε επαρχίες και οι επαρχίες σε δήμους. ( Οι κοινότητες που ίσχυαν επί Τουρκοκρατίας και στα πρώτα ελεύθερα χρόνια ως θεσμός τοπικής αυτοδιοίκησης, καταργήθηκαν).

Ο νομός Λακωνίας που τότε περιείχε όλη τη Μάνη και έφτανε έξω από την Καλαμάτα, χωρίστηκε σε τέσσερις επαρχίες, Λακεδαίμονος, Επιδαύρου Λιμηράς, Γυθείου και Οιτύλου.Οι δήμοι, ανάλογα με τον πληθυσμό τους, χωρίζοντας σε τρεις τάξεις.

Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς είχε έδρα τη Μονεμβασία και αποτελείτο από 9 δήμους.

Δυο εξ αυτών ήταν ο δήμος Ζάρακος με έδρα τη Ρηχιά και ο δήμος Κυφάντων με έδρα την Κρεμαστή. Το 1840 οι 9 δήμοι συγχωνεύτηκαν σε 5. Οι δύο προαναφερόμενοι δήμοι Ζάρακος και Κυφάντων και τμήμα του δήμου Μαριού της επαρχίας Κυνουρίας( το Γκιότσαλι) αποτέλεσαν το δήμο Ζάρακος, με πληθυσμό 1.555 κατοίκους και με έδρα τη Ρηχιά.

Τα χωριά και οι οικισμοί που αποτελούσαν το δήμο Ζάρακος ήταν: Γκιότσαλι – Άγιος Δημήτριος, Κρεμαστή, Φέγκρα (Λαμπόκαμπος), Πιστάματα, Χάρακας, Κυπαρίσσι, Ρηχιά, Γέρακας, Κουπιά.

Το 1856 η έδρα του δήμου μεταφέρθηκε στην Κρεμαστή. Από το 1880 δύο ήταν οι έδρες, θερινή η Κρεμαστή και χειμερινή το Κυπαρίσσι. Οι δήμοι είχαν αρκετές αρμοδιότητες με κυριότερες τη στοιχειώδη εκπαίδευση ( εξ ου και « δημοτικά» σχολεία), την αστυνόμευση και τη στρατολόγηση.

Τα δημοτικά συμβούλια εκλέγονταν από τους δημότες, αλλά ο δήμαρχος επιλεγόταν, μεταξύ τριών υποψηφίων, από το βασιλιά για τις δύο πρώτες κατηγορίες δήμων και από το νομάρχη για την τρίτη κατηγορία.

Το 1912 ο δήμος Ζάρακος καταργήθηκε, όπως και όλοι οι δήμοι της χώρας ( δήμοι παρέμειναν οι πρωτεύουσες των νομών και οι πόλεις άνω των 10.000 κατοίκων). Αντί αυτών λειτούργησαν οι κοινότητες. Η μετάβαση από τους δήμους στις κοινότητες έγινε σταδιακά. Μέχρι το 1924 συνυπήρχαν κοινότητες και δήμοι. Σε αυτό το μεταβατικό διάστημα αυτοδιοικητικές εκλογές έγιναν το 1914 στην «Παλαιά Ελλάδα» και το 1925, όταν αναδείχτηκαν οι πρώτες αιρετές τοπικές αρχές και στις « Νέες χώρες». Αυτές δηλαδή που προστέθηκαν στο Νεοελληνικό κράτος μετά τους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13. Διοίκηση των δήμων

Την αρχή του δήμου αποτελούσαν, εκτός από το δήμαρχο, οι πάρεδροι ( βοηθοί του δημάρχου), το δημοτικό συμβούλιο και ο εισπράκτορας, υπεύθυνος για τα έσοδα και τα έξοδα του δήμου. Είπαμε ήδη ότι οι πρώτοι δήμαρχοι δεν ήταν αιρετοί, αλλά επιλέγονταν από το βασιλιά και το νομάρχη.

Δημοτικοί άρχοντες του δήμου Ζάρακος ( 1835-1912)

- Το 1836 γραπτή πηγή καταγράφει όλους τους δημάρχους και τους εισπράκτορες κάθε δήμου της χώρας. Στο δήμο Ζάρακος δήμαρχος είναι ο Δ. Νικολάου και εισπράκτορας ο Δ. Π. Γεωργίου. Στο δήμο Κυφάντων δήμαρχος είναι ο Ι. Τρίβας (Δρίβας ;) και εισπράκτορας ο Ι. Σαρόπλος.

- Στα χρόνια 1844 έως 1850 ( ίσως και περισσότερο) δήμαρχος Ζάρακος είναι ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου. Αυτό προκύπτει από τα έγγραφα των βουλευτικών εκλογών 1844 και 1850 που υπογράφονται από το δήμαρχο. Αυτοδιοικητικές εκλογές έγιναν στα 1841 και 1847.

- Το 1865 δήμαρχος Ζάρακος είναι ο Μιχαήλ Θεοδώρου Παπαμιχαλόπουλος ή Μιχαλαριάς ( 1821-1892), από την Κρεμαστή. Αυτό προκύπτει από τα έγγραφα των βουλευτικών εκλογών.

- Το 1870 ως δήμαρχος αναφέρεται από τα έγγραφα ο Γεώργιος Παπαμιχαλόπουλος από την Κρεμαστή. Ήταν μάλλον αδελφός του προηγούμενου δημάρχου, του Μιχαλαριά.

- Από το 1880 έως το 1903 έντονη και μακρόβια είναι η παρουσία στα δημαρχιακά του Ζάρακα του Γεωργάκη Ιω. Γραμματικάκη ( 1836-1908) από το Γκιότσαλι-Άγιο Δημήτριο. Λέγεται πως εκλέχτηκε τέσσερις ή πέντε τετραετίες. Αντίπαλοί του ήταν οι Παπαμιχαλόπουλοι από την Κρεμαστή και το Κυπαρίσσι. Υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες αλλά και προφορικές για τις θητείες στο δήμο του Γεωργάκη Γραμματικάκη.

Διαβάστε περισσότερα »

ο ποιητής ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ

Πρόσφατα στην εφημερίδα ΝΕΑ σε αφιέρωμα πολιτικών που γράφουν ποίηση
γίνεται αναφορά στον συμπατριώτη - Ζαρακίτη Παναγιώτη Κρητικό.
Ανατρέχοντας στα παλιά στο 3ο τεύχος του περιοδικού ΛΥΧΝΑΡΙ
(οκτώβρης-δεκέμβρης 1987 ) αναδημοσιεύουμε συνέντευξη
που μας είχε παραχωρήσει.(σ.π)

Η Ζαρακίτισσα ΜΑΡΘΑ ΦΡΙΤΖΗΛΑ

Η Μάρθα Φριτζήλα γεννήθηκε στην Ελευσίνα .

Ο πατέρας της Δημήτρης Φριτζήλας έχει καταγωγή από την Ρειχιά

εκεί όπου τα καλοκαίρια η Μάρθα παιδί έκανε τις διακοπές της.

Έχει σπουδάσει μουσική και θέατρο ενώ σήμερα ζει και εργάζεται

στην Αθήνα ως τραγουδίστρια – ηθοποιός και ως δασκάλα θεάτρου.

Παραθέτω στην συνέχεια δημοσίευμα – αφήγηση της Μάρθας Φριτζήλα

στο περιοδικό Parallaxi τον Δεκέμβρη του 2013.

Αγαπημένος τόπος: Η Ρηχειά, το χωριό του πατέρα μου, στον Ζάρακα Λακωνίας.

Η Ρηχειά για μένα είναι η μεγάλη παιδική ηλικία. Τότε που όλα μοιάζαν πελώρια, που οι διακοπές διαρκούσαν τουλάχιστον δύο μήνες, που οι φίλοι ήταν “τα παιδιά” και δεν μετριούνταν στο ένα χέρι.

Η παιδική ηλικία που ποτέ δεν τελειώνει, που πέφτει σε λήθαργο προσωρινά για να ξυπνήσει μόλις μυρίσει σπανακόπιτα.

Θυμάμαι τις καρότσες Κάναμε ωτοστόπ στα αγροτικά, για να πάμε σκαστοί στα πανηγύρια στα γύρω χωριά. Συνήθως έβγαινε μπροστά ένας, ο κράχτης, κι έκανε σήμα στα διερχόμενα συτοκίνητα. Οι υπόλοιποι κρυβόμασταν στα ρουμάνια γύρω. Μόλις σταμάταγε το αγροτικό, ένα σφύριγμα και ορμούσαμε όλοι στην καρότσα. Στην καρότσα, λοιπόν, για να πάμε στα πανηγύρια, στην καρότσα καθοδόν για το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία στην κορυφή της Κουλοχέρας, στην καρότσα για να πάμε για καφέ ή για μπάνιο στο Γέρακα ή στη Μονεμβάσια ή στο Κυπαρίσσι ή στην Πλύτρα.

Ο προορισμός άγνωστος- όπου πάει το αγροτικό.

Σήμα κατατεθέν: η τρύπια πέτρα, ένα πέτρινο κάδρο στα χίλια μέτρα ύψος με θέα το Μυρτώο πέλαγος. Το μεγαλύτερο ατού: Οι δυο της παραλίες: Βλυχάδα και Μπαλογκαίρι.

Να συναντήσεις οπωσδήποτε τον Νίκο που’ χει το καφενείο «οι Μουριές» στην πλατεία του χωριού. Εύθυμος πάντοτε και μοναδικά λακωνικός.

Τοπίο μαγικό η Ράχη. Στο δρόμο προς τη Βλυχάδα. Είναι βίωμα, η μαγεία δεν παίρνει περιγραφή.

Να ανακαλύψεις το Λαογραφικό Μουσείο. Να σκαρφαλώσεις στην Ράχη του Μίνι, στην Παλαιοχώρα και στον Άη- Δημήτρη. Να περιπλανηθείς στις δεκάδες γειτονιές: Καραγαννέικα, Κουλουρέικα, Μπελεσαίικα, Σπιθέικα, Λαγγέικα και τελειωμό δεν έχουν.

Εκτός από τις παραλίες του χωριού αξίζει πραγματικά μια βουτιά στην παραλία Πίλιζα, κοντά στο Κυπαρίσσι: 2 ωρες περπάτημα, μέσα σε ένα υπέροχο φαράγγι, που καταλήγουν στην πλατωνική ιδέα της παραλίας.

Να μην ξεχάσεις το λιμάνι του Γέρακα, το μοναδικό, όπως λένε, Ελληνικό φιορδ και ν’ ανεβείς στα ερείπια του Αρχαίου Ζάρακος. Και πριν από τον Γέρακα, μια παράκαμψη για να δεις το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας με τη μοναδική θέα.

Οπωσδήποτε να δοκιμάσεις αρμάθια, χόρτα του βουνού που τα αποξηραίνουν σε γιρλάντες. Και καλτσούνια, ατομικές χορτοπιτες. Α! Και μπρούστουλα, ένα είδος τραχανόπιτας. Και οπωσδήποτε γκόγκες, χειροποίητα ζυμαρικά. Στο δε Γέρακα να δοκιμάσεις γαριδοπέτουλες. Για γλυκό φυσικά σαμουσάδες, τοπικό παραδοσιακό γλυκό σαν μπακλαβάς, αλλά με αμύγδαλο ή πέτουλες, τηγανίτες με μέλι.

Για όσους έχουν γερά πόδια: Μια εκδρομή στο Λογγάρι, ένα εγκατελειμμένο χωριό-φάντασμα, όπου ο χρόνος σταματά να κυλάει.

Ρηχειά: το όνομά της προέρχεται μάλλον από το ράχη, λόγω της μορφολογίας του εδάφους, μιας και ολόγυρα υψώνονται βουνά. Κατ’ άλλους προέρχεται από το ρείκι, αλλά μου φαίνεται λιγότερο πιθανό. Ζωντανός θρύλος είναι τα Καρίκια: κάθε Ρηχειώτης που σέβεται τον εαυτό του έχει να σου διηγηθεί μια ιστορία απ’ τα Καρίκια. Τα γλέντια σε κάθε γειτονιά, με την παραμικρή αφορμή.

Τραγούδι και χορός μέχρι τελικής πτώσεως ευκαίρως, ακαίρως! Άπειρες φράσεις και λέξεις: το βαγιούλι, η κορίτα, η γκουμουράδα. Ο επιτονισμός όμως είναι το παν. Π. χ.: Εκείνο για ε! Επιφώνημα έπληξης, σαρκασμού, θαυμασμού, απορίας. Και βέβαια, πασπαρτού: Μπα και … Έτσι ξεκινά κάθε ερώτηση.

Το περπάτημα το σούρουπο, την ώρα των αγγέλων, όπως λένε. Το περπάτημα λυτρώνει. Και στη Ρηχειά θα βρεις ανθρώπους να περπατάνε κάθε στιγμή της μέρας και της νύχτας. Keep walking!

Το στέκι μου: Εκτός από τις «Μουριές»; Όλα τα ξωκλήσια: κατά προτίμηση ο Άη- Δημήτρης το μεσημέρι κι ο Άη- Γιαννάκης το βράδυ. Να μαζέψεις θρούμπι, φασκόμηλο, θυμάρι που αφθονούν στην περιοχή. Να αγοράσεις Ρηχειώτικο μέλι. Και κρασί. Τοπικοί ήρωες; Να ρωτήσεις για τον μπάρμπα- Θοδωράκη, τον τυφλό ποιητή.