ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

ΤΟΥΡΛΑ

Moρφή πρόχειρου καταλύματος ικανού να προσφέρει στέγη και προστασία σε 2-5 άτομα (αναλόγως μεγέθους) και κατασκευάζονταν από ανθρώπους της υπαίθρου στο χωράφι ,στο μαντρί ,στο δάσος και όπου γενικά υπήρχε ανθρώπινη υπαίθρια αγροτική δραστηριότητα.

Μεταν-άστα να πάνε..........

Οι πρυτάνεις να ΄΄καθαρίσουν΄΄το θέμα.

Να καταργηθεί το άσυλο.

Τ.Ι.Φ.Κ ...... το φαράγγι του σταυρού.....




ΤΟΠΙΟ   ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥ   ΦΥΣΙΚΟΥ  ΚΑΛΛΟΥΣ

 
Γύρω στο 1968. Από την ίδια θέση..........
στην ΄΄λεκαναγκιέρα΄΄ απ’το ΄΄κρεβάτι΄΄ του ΄΄Παπαλέκα΄΄.
Ένας νέος (η αφεντιά μου) διαβάζει για τις Πανελλήνιες (ασκήσεις ΤΟΓΚΑ) και ταξιδεύει…
όλα ίδια κι απαράλλαχτα.
Ο προφήτης –Ηλίας - η Αγία Παρασκευή – η Πίλιζα - η θάλασσα – το πέλαγος ......
και ένας ορίζοντας χωρίς τέλος…
φόβος-θεός - αισθητική - ηθική .................σκόρπιες λέξεις...
όλα είναι δρόμος - ένα ταξίδι… (σ.π)

ΚΑΛΗ ΘΗΤΕΙΑ και ... η ισχύς εν τη ενώσει .....

Στις 16 του Γενάρη πραγματοποιήθηκε η κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας και η Γενική Συνέλευση και Αρχαιρεσίες δια ανάδειξη Διοικητικού Συμβουλίου και εξελεγκτικής επιτροπής του Συλλόγου Χαρακιωτών .
Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής :

Eκκλησία ετούτη την ώρα είναι το σπίτι μας.........

Η Κιντομηνού ήταν η φτωχότερη γυναίκα του χωριού μας.Μια καμαρούλα είχε όλη κι όλη να πορευτεί.Εκεί ήταν η σάλα της ,αυτή η κρεβατοκάμαρα,αυτή η κουζίνα της,εκεί και το μικρό πιθαράκι με τις δέκα οκάδες το λάδι της .
Μια πορτούλα κι ένα παραθυράκι μπροστά,και πίσω προς το ξένο χωράφι και το χαντάκι ήταν κι ένα παραθυράκι μικρό,να το ανοίγει το Καλοκαίρι για λίγη δροσιά. Αυτό ήταν το σπίτι της.
Στον τοίχο έβλεπες μια εικόνα και παραδίπλα την ξεθωριασμένη φωτογραφία του άντρα της,με ένα μεγάλο μουστάκι τσιγκελωτό,που χρόνια αμέτρητα είχε χαθεί ο άμοιρος σε άγνωστη ξενιτειά.
Όταν έχτιζαν την εκκλησία του Αγίου Νικόλα και πέρασε η ερανική επιτροπή έξω από το σπιτάκι της προσπερνώντας – τι να γυρέψουν από τη δύσμοιρη γυναίκα !
Εκείνη έτρεξε και τους πρόφτασε : «Έχω κι εγώ να δώσω κάτι για την εκκλησία ,έχω !»
τους λέει σχεδόν παρακαλεστικά που την προσπέρασαν.
Και έδωσε τη μια και μοναδική κοτούλα που είχε για να της κάνει κανένα αυγό.
Την έβαλαν στο λότο –την «κότα της Κιντομηνούς»!και τα λεφτά γιόμισαν ένα πανέρι ως πάνω …
Κατά τα Χριστούγεννα του έτους 1942 ο Χειμώνας ήταν βαρύς.Αστροπελέκια και ανεμοβρόχι μεγάλο εμπόδισαν ακόμα και τον παπά να σημάνει στην ώρα τους τις καμπάνες της Γέννησης.
Και ξαφνικά,πριν ξημερώσει καλά,φωνές απελπισίας ακούστηκαν από την καμαρούλα της Κιντομηνούς : «Βοήθεια! βοήθεια!...τρέχτε γειτόνοι να με γλιτώσετε!βοήθεια!θα πινηγώ (=θα πνιγώ)από τα νερά !»
Τι είχε συμβεί;

ρε το κάνω εγώ λαμπίκο - ώσπου να πεις εσύ κρεμμύδι ..................

ο μπάρμπα- κόλιας  ο Ματσόλας

Γεια σου μπάρμπα Κόλια!
ξαφνιασμένος από το αναπάντεχο εκείνο γεια σου,και απασχολημένος καθώς ήτανε προσπαθώντας να πετύχει τη μετατροπή του μπρούτζου σε χρυσό σαν άλλος αλχημιστής,γύρισε και με κοίταξε καλά καλά.
Σαν με γνώρισε,αλαφιασμένος γιατί ένιωσε πως πιάστηκε στα πράσα,μου ανταπέδωσε το χαιρετισμό,και ξανάσκυψε πάλι ιδρωμένος καθώς ήταν στο παράνομο και παραφύση πείραμά του.΄΄Μα τι φτιάχνεις;΄΄τον ρώτησα απορημένος.Εκείνος χωρίς να σηκώσει τη μέση του,έτσι καθώς ήταν σκυμένος μου απάντησε. ΄Χα! δε βλέπεις; Κρασί φτιάχνω.΄΄

ΑΠΟΦΑΣΗ του σεβασμιωτάτου ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ μας ....

Λάβαμε  και παραθέτουμε  στην συνέχεια  απόφαση του Μητροπολιτικού Συμβουλίου της  ΙΕΡΑΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ  ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ & ΣΠΑΡΤΗΣ σχετικά με την ανέγερση ανδριάντα του αείμνηστου  ιερέως και διδασκάλου του Χάρακα  ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΠΠΑ.

ο ΖΑΡΑΚΑΣ..... τα τρία Π ........ και ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ



ΠΟΛΙΤΗΣ



ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ



ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης
και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης

Ουρανία......

Τον άντρα μου τον πήρα από προξενιό.Παντρεύονταν μια ξαδέλφη μου κι είχα πάει να τη βοηθήσω να σιδερώσει τα προικιά.Εκεί που ήμασταν με τη μικρότερη αδερφή της στην αυλή ,πέρασε αυτός.Γκιζερνούσε με τα’άλογο στα χωριά και πούλαγε κρασί.Τον φώναξε η θεια μου να σταθεί ,βγήκε ,πήρε μια οκά κρασί.Εγώ τον είδα που μας κοίταζε ,δεν του έδωσα όμως σημασία.Αυτός,ούτε το ίδιο βράδυ,πήγε και βρήκε το μπάρμπα μου.Ετσι κι έτσι του λέει.Είδα στην αυλή σου ένα κορίτσι και μ’άρεσε.Ποια από τις δυο; ρωτάει αυτός.Η μια ήταν πιο παχιά αλλά κάπως χλωμή ,μπούχαβο κορίτσι,η άλλη μου φάνηκε γερή.Αυτή θέλω.

ΔΙΑΠΛΟΥΣ παρθένων απόκρημνων ακτών του ΜΥΡΤΩΟΥ .................

το σπίτι του Jerome  στην  πίλιζα

ένα απραγματοποίητο  όνειρο -  "αμερικάνικου"  τύπου

προσφέρεται  για καταφύγιο "εραστών" της Ζαρακίτικης  άγριας  φύσης.

 ( ΦΩΤΟ - Κώστας  Γ. Φιφλής )

ΤΟΝ άρτον ΗΜΩΝ ΤΟΝ ΕΠΙΟΥΣΙΟΝ...

Τα παλιότερα χρόνια και κυρίως πριν από το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο ,λίγες οικογένειες στον Ζάρακα έκαναν αρκετό σιτάρι και κριθάρι για να περάσουν τη χρονιά τους.Έτσι αναγκάζονταν να αγοράσουν για συμπλήρωμα σιτάρι ή αλεύρι από άλλους παραγωγούς,άλλων χωριών ή από το εμπόριο.
Το σιτάρι το άλεθαν κατά μικρές ή μεγάλες ποσότητες στους ανεμόμυλους των γύρω υψωμάτων,που το πήγαιναν με τα ζώα τους.Όταν ερχόταν το αλεύρι η νοικοκυρά κοσκίνιζε,όσο χρειαζόταν,με την κρισάρα ή σίτα ,το ζύμωνε με ζεστό νερό ,αφού το ανακάτευε πρώτα με προζύμι,που χρησίμευε για μαγιά και τέλος έκανε τα καρβέλια ή τις φρατζόλες , το σκέπαζε με μάλλινα ρούχα για να μην κρυώσει και το άφηνε να γίνει ή να ΄ρθει ,όπως το λένε καλύτερα.Το ζύμωμα του ψωμιού με τα χέρια είναι μια δύσκολη και αρκετά κουραστική δουλειά και θέλει και δύναμη και τέχνη από τη γυναίκα ζυμώστρα.

Συνήθως γινόταν νύχτα ,τις πρωινές ώρες ,αφού ανάπιαναν το προζύμι αποβραδίς κατά την εποχή του χειμώνα,κυρίως.Όταν πλησίαζε να γίνει ή να ρθει το ζυμάρι ,που ήταν τοποθετημένο καρβέλια και φρατζόλες πάνω στην ψωμόταβλα και τυλιγμένο με ένα ειδικό μακρόστενο αργαλένιο ύφασμα που το λένε μισάλι ,τότε η νοικοκυρά άναβε κλαριά και έκαιγε το φούρνο για κάμποση ώρα .

πρωτοχρονιά 2011

............κύριε  Δήμαρχε  και εμείς ως εκκλησία και σεις ως διοίκηση  προς τον λαό 

 έχουμε   παράλληλους   δρόμους .

εμείς είμαστε  διάκονοι  των μυστηρίων  του θεού  και σεις είστε διάκονοι  και υπηρέτες

του λαού του θεού δια τα υλικά αγαθά  και  μεις για τα πνευματικά .............

( παν. Αρχιμανδρίτης  ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ  ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ )

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ...

Εμφανή η τάση επιστροφής στα βουνά
Ολοένα και αυξάνεται το ρεύμα μόνιμης διαβίωσης στους ορεινούς οικισμούς της χώρας μας τα τελευταία χρόνια.
Μια νέα ευκαιρία για μια άλλη ανάπτυξη στα ελληνικά βουνά εμφανίζεται στα τελευταία χρόνια,κατά τα οποία καταγράφεται μια μικρή,αλλά εμφανής πια τάση επιστροφής στα ορεινά.
Η τάση ολοκληρωτικής εγκατάλειψης των ορεινών οικισμών έχει ανακοπεί,οι πληθυσμοί σε ορεινές πόλεις εμφανίζουν σημάδια ανάκαμψης ,ενώ φυτρώνουν και τα πρώτα βλαστάρια μιας νέας παρουσίας σε ορεινά χωριά.»Ηδη τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μια αύξηση 4 % των πληθυσμών στους ορεινούς όγκους.Εκτιμάμε ότι η επιστροφή στα βουνά θα αποτυπωθεί με καθαρό τρόπο στην απογραφή του 2011» ,λέει στην «Κ» ο κ.Δημήτρης Καλιαμπάκος ,καθηγητής του Μετσοβίου Πολυτεχνείου και συντονιστής του Διεπιστημονικού Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Περιβάλλον και ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών.»
Οσοι εξορμήσαμε τις μέρες των γιορτών στα ορεινά θα συναντήσουμε αυτό τον κόσμο,που πήρε τη μεγάλη απόφαση και…πήρε τα βουνά.Πρόκειται για δύο κατηγορίες.Καταρχήν ,είναι οι λεγόμενοι εσωτερικοί «πρόσφυγες ποιότητας ζωής»,δηλαδή πολίτες που αν και είχαν μια ικανοποιητική δουλειά στις μεγάλες πόλεις ,απαυδισμένοι από την εντατικοποίηση ,την κενότητα και την πολλαπλή ρύπανση των μεγαλουπόλεων αναζητούν ένα διαφορετικό τρόπο ζωής ,μια άμεση επαφή με τη φύση.Η δεύτερη μεγάλη δεξαμενή,η οποία θα αυξάνεται τα επόμενα χρόνια ,είναι οι νεόπτωχοι των πόλεων ,μακροχρόνια άνεργοι ή εργαζόμενοι με πενιχρές αποδοχές ,που δεν βλέπουν διέξοδο και αναζητούν ένα νέο ξεκίνημα στα χωριά τους.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Αγαπητά μέλη ,σας προσκαλούμε την Κυριακή 16 Ιανουαρίου και ώρα 11.00 π.μ. στην Αίθουσα του Συλλόγου μας ,στην ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευσή μας με θέματα ημερήσιας διάταξης :
1. Διοικητικός και Οικονομικός απολογισμός για το έτος 2010,του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου
2. Εκλογή τριμελούς Εφορευτικής Επιτροπής που έχει την ευθύνη για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας ,την καταμέτρηση των ψήφων ,τη σύνταξη και υπογραφή των σχετικών πρακτικών ανάδειξης των εκλεγέντων
3. Εκλογή επτά τακτικών και τριών αναπληρωματικών μελών για το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας
Θα ακολουθήσει η κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου μας.
Σας καλούμε λοιπόν να συμμετάσχετε ενεργά ,ώστε ο Σύλλογός μας να συνεχίσει την ύπαρξή του και το έργο του,θέτοντας από κοινού τους στόχους μας για την κανούρια χρονιά και καταβάλλοντας τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια για να πραγματοποιηθούν.

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

                                                           ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Κάτι τέτοιες ημέρες σαν την Πρωτοχρονιά καθένας θυμάται τα περασμένα.Κι εγώ λοιπόν θυμήθηκα το παραμύθι που μας έλεγε ο παππούς για τους καλικάντζαρους ,όξω από την αφεντιά σας!
Ήτανε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.Αφού αποφάγαμε μαζευτήκαμε γύρω από τη φωτιά.Ο παππούς πούταν τότε παπάς στο χωριό,είχε πιάσει τη μια γωνιά και την άλλη η κυρούλα,με το χιράμι πάντα στην πλάτη ,που όλο ανακάτευε τη χόβολη με την τσιμπίδα.Η μάνα μου έφερε στην ποδιά της κάστανα και σύκα.
Το παραμύθι αρχίνιζε τώρα.Το σύνθημα τόδωσε η κυρούλα : «Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώστης κλότσο να γυρίσει,παραμύθι να αρχινίσει .»
Κι ο παππούς αφού χάιδεψε τα πατριαρχικά γένια του κι έβγαλε το κομπολόι του αρχίνισε:
-Που λέτε παιδιά μου θα σας πω σήμερα πώς εγλίτωσε ο μακαρίτης ο πατέρας μου,Θεός συγχωρέστ’τον,από τα καρκαντζέλια.Πάνε χρόνια πολλά,πάρα πολλά,κι ήταν τέτοια εποχή.Περιμέναμε Πρωτοχρονιά.Ο Χειμώνας πλάκωσε βαρύς ,νερά,χιόνια,κακό μεγάλο.Οι κακόμοιροι οι άνθρωποι οι είχαν κλειστεί στα σπίτια τους πού να ξεμυτίσουν .Θυμάμαι το μπαρμπα –Γιάννη με τα πολλά γίδια τα έκλεισε δέκα μέρες στο μαντρί με τα πράματα.Έπαθε καταστροφή τότες ο μαγκούφης γιατί τα γίδια ήτανε απάνω στη γέννα και θέλανε τροφή.

ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΡΑΚΙΩΤΕΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ  Ν. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΡΟΒΑΤΣΟΣ



ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ



ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  ΠΕΠΠΑΣ

ΜΙΧΑΗΛ  ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ  ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΣΩΤΗΡΗΣ  ΡΟΒΑΤΣΟΣ



ΙΩΑΝΝΗΣ  ΗΛ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ - JEROME



Γιατί γίναμε Αντάρτες του ΕΛΑΣ

1943 στο Αλεποχώρι. πρώτη συνάντηση  με τους ΕΛΑσίτες  του Πάρνωνα

Ήταν τότε κατά τον μήνα Ιούλιο του 1941,που ένα από τα εφτά παιδιά ενός αγροτοκτηνοτρόφου από ένα μικρό και ήσυχο χωριουδάκι του απομονωμένου δήμου Ζάρακα Λακωνίας.
Ο 18χρονος Γιώργος γυρνούσε στο σπίτι της οικογένειας από κάποιο χτήμα επάνω σε μία άσπρη φοράδα που είχε φέρει στο χωριό ,ο μεγαλύτερος αδερφός του ,ένας από τους νικημένους νικητές,επιστρέφοντας από το αλβανικό πολεμικό μέτωπο,και είδε από κοντά για πρώτη φορά τους Ιταλούς κατακτητές φασίστες του Μουσολίνι ,που με τις πλάτες των Γερμανο-Βουλγάρων φασιστών ,είχαν καταλάβει τη χώρα μας…
Το χωριουδάκι ήταν αναστατωμένο,που για πρώτη φορά οι Ιταλοί είχαν φτάσει μέχρις εκεί ,και είχαν κατασχέσει διάφορα τρόφιμα από τα λίγα που υπήρχαν .Ανάμεσά τους ,και ένα αρνί μαρτίνι που είχε η κατά δύο χρόνια μεγαλύτερη αδερφή του ,η οποία παρακαλούσε έναν Ιταλό στρατιώτη να της το επιστρέψει ,χωρίς αποτέλεσμα…Το νεαρό αγροτόπαιδο ,βλέποντας την αδερφή του κλαμένη ,απευθύνθηκε κάπως θυμωμένα στον πατέρα του που παρακολουθούσε λυπημένος την σκηνή ,λέγοντάς του …

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2010

                                           Η ελλαδίτσα  μας.............................................
                                           σκυμμένη - μοναχική 
                                           μες  στο προσκύνημα  της  αναζητησής  σου.
                                                                                   ΚΙΚΗ  ΔΗΜΟΥΛΑ

Πάντοτε,αλλά ιδιαίτερα τις ημέρες αυτές,οφείλουμε να προσεγγίζουμε το εξαίσιο και ανεπανάληπτο γεγονός της θείας ενανθρωπήσεως με πνεύμα μαθητείας και σκοπό πολυμερώς και πολυτρόπως να ωφεληθούμε πνευματικά.
Είναι αδύνατο να μη συγκλονίζεται ο άνθρωπος ,όταν βλέπει πλησίον του το Θεάνθρωπο.Είναι αδύνατο να μη γεμίζει η καρδιά μας από ευγνωμοσύνη ,όταν αναλογιζόμαστε τις πολλές δωρεές του Θεού και μάλιστα την πιο μεγάλη ,δηλαδή τον ερχομό Του στη γη ,προκειμένου ν’αλλάξει η βοσκηματώδης ζωή μας και ο καθένας μας να έχει τη δυνατότητα να γίνεται ουράνιος άνθρωπος και επίγειος άγγελος.
Εξυπακούεται ,επίσης ,ότι δεν ωφελούμαστε ,όταν μόνο σκεπτόμαστε ,αναλογιζόμαστε και θαυμάζουμε την επί γης παρουσία Του.Ωφελούμαστε και σωζόμαστε ,όταν μέσω της πίστης μας ,της θέλησής μας και της αγωνιστικής διάθεσής μας,οικιοποιούμαστε τα αγαθά της επίγειας παρουσίας Του,πράγμα που εύχομαι και για σας με όλη την καρδιά μου.

Ο Μονεμβασίας και Σπάρτης ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ .

ΤΟΠΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μια διαχρονική αλήθεια του 1876

Ο Νικολάκης Παπαμιχαλόπουλος ,που ήταν υπoυργός της κυβερνήσεως Κουμουνδούρου,διατηρούσε στους Μολάους πολιτικό γραφείο για τους ψηφοφόρους του,οι οποίοι όταν κατέβαιναν για δουλειά περνούσαν και από το γραφείο του υπουργού.Γιατί πάντα υπήρχε κανένας μεζές ,καμιά ελιά και μπόλικο κρασί.Ξαπόσταιναν ,άλλαζαν και καμιά κουβέντα μεταξύ τους και κατόπιν ανηφόριζαν για τα χωριά τους πεζοί ,εκτός και αν είχαν κανένα παλιομούλαρο ή κανένα γαιδούρι.
Όταν όμως κατέβαινε ο υπουργός στα χωριά τότε γινόταν σωστό πανηγύρι από τους ψηφοφόρους. Ο μπαρμπα-Λάμπρος ο Καραγιάννης από τη Ρηχιά (γνωστός κι ως Καπελέρης)βρέθηκε σε μια τέτοια σύναξη ,όπως την έλεγε ,ή μπορεί να πήγε και επί τούτου.Μπαιλντισμένος από τα ψέματα που τους έλεγε κάθε φορά ο Υπουργός ,ενώ ο Παπαμιχαλόπουλος μιλούσε για νόμους και εθνικά θέματα ,τον έκοψε λέγοντάς του: ΄΄ ήθελα ,Υπουργέ μου,να μπορούσα να ερχόμουν κι εγώ μια φορά σε κείνο το μεγάλο σπίτι της Αθήνας που μαζευόσαστε όλοι εσείς οι σοφοί και οι γραμματιζούμενοι και φροντίζετε για το καλό της πατρίδας και το δικό μας να σας άκουγα ,εκεί σε μιαν άκρη θρονιασμένος για να μη σας κάνω και μπελά.΄΄

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ ΧΑΡΑΚΑΣ

Ο Χάρακας κάθε χρόνο τους καλοκαιρινούς μήνες και κυρίως Ιούλιο –Αυγουστο παίρνει άλλη μορφή.Οι απόδημοι Χαρακιώτες δεν παραλείπουν να επισκεφτούν το αγαπημένο τους χωριό.Ετσι και φετος,αν και λιγότεροι από τον προηγούμενο χρόνο ,έδωσαν ζωή στην πλατεία και στα δύο μαγαζιά(πολύ χαρακτηριστικό,τα πολλά μικρά παιδιά) .
Οι γιορτές τιμήθηκαν δεόντως , και της Αγίας Παρασκευής και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος με τα συνοδεύοντα αυτές πανηγύρια και γλέντια.