Ανοιξιάτικος ΧΑΡΑΚΑΣ ...






Οι κρύες και μονότονες και έρημες από ανθρώπους ημέρες του Χειμώνα περάσανε ευτυχώς με σχετικά ήπιο καιρό.
 Ξεπρόβαλλε η ανθοστολισμένη Ανοιξη και ζέστανε λίγο τις καρδιές των ολίγων μονίμων χειμωνιάτικων «φρουρών» του χωριού.
 Ετσι και οι κτηνοτρόφοι άρχισαν να επιστρέφουν από τα χειμαδιά ,οι απόντες να εμφανίζονται ένας – ένας και το χωριό να ζωντανεύει λίγο.
 Οι ελάχιστοι αμπελουργοί (δηλαδή μόνο ο Γιάννης) σκάβουν τα απομείνοντα αμπέλια ,κλαδεύουν και περιμένουν τις βροχές –εφετος παρατηρήθηκε μεγάλη ανομβρία
– οι ελάχιστες «μάχιμες» γυναίκες τρέχουν να κάνουν κανένα αρμάθι για το Καλοκαίρι και το τυροκομείο έχει αρχίσει δουλειά και γενικώς τα πράγματα είναι καλύτερα.
 Πέραν αυτών υπήρχε και η προσμονή του Πάσχα ,που εφέτος ήταν ανοιξιατικο ,όπου αρκετοί Χαρακιώτες της πρωτεύουσας έδωσαν το παρόν και ετόνωσαν την ατμόσφαιρα .
Με ευλάβεια παρακολούθησαν τις θαυμάσιες Πασχαλινές Ακολουθίες από τον άξιο εφημέριο Κυπαρισσιού και Χάρακα πατέρα Χαράλαμπο.
Ξεχωριστή η ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής ,όπου τα κορίτσια και οι μεγαλύτερες γυναίκες στολίζουν τον Επιτάφιο και το βράδυ ψάλλουν τα εγκώμια.



Το βράδυ της Ανάστασης η εκκλησία των Τριών Ιεραρχών γέμισε με κόσμο περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά.
 Σε οχτώ ημέρες ήρθε και η γιορτή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου ,η οποία πάντα προκαλεί μια ιδιαίτερα ευφρόσυνη ημέρα
.Ιδίως η Θεία Λειτουργία στο γραφικό και πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη γεμίζει τις καρδιές γαλήνη και αγαλλίαση.όσοι έχουν παρευρεθεί αυτή την ημέρα ,δεν ξεχνούν την μοναδική στιγμή της περιφοράς της εικόνας μέσα στο καταπράσινο και γεμάτο αγριολούλουδα και ανοιξιάτικες ευωδίες ,καθώς και την αρτοκλασία και το θείον κήρυγμα στο υπερώον.
 Εφέτος της Θείας Λειτουργίας προίστατο ο αρχιμανδρίτης Γεράσιμος ,όπου μαζί με τον πρεσβυτερο –εφημέριο π.Χαράλαμπο ,καθώς και τον καλλίφωνο ιεροψάλτη εκ Σπετσών Νικόλαο Ζαχαρία –αστυνομικός που υπηρετεί εκεί- πρόσφεραν βαθιά κατάνυξη στο εκκλησίασμα.


Οι προσκυνητές από τις Σπέτσες δεν ήταν πολλοί,αλλά από τα γύρω χωριά πολλοί ετίμησαν τον Αγιο.Μετά την Θεία Λειτουργία ο Σύλλογος είχε οργανώσει το συνηθισμένο μεζέ (βραστή γίδα) προσφορά του Ηλία Τραιφόρου και τυρί (προσφορα του τυροκόμου Σωτήρη Ροβάτσου) .
 Ανήμερα δεν έγινε το συνηθισμένο γλέντι (δεν ευνοούσε ο καιρός) είχε γίνει όμως την παραμονή στο μαγαζί του Νίκου.


Ουτοπία η ΙΘΑΚΗ ;;;





       Αυτός  ο τόπος   για να πάει  μπροστά - πρέπει ...
       οι εργάτες  να μορφωθούνε - και οι μορφωμένοι να εργαστούνε



θηλή ... ΖΩΗΣ







                                                                 ΧΡΟΝΙΑ   ΠΟΛΛΑ !!!!!!

πίστευε ...... και ερεύνα





                πίστευε  και  ερεύνα   τας  Γραφάς  
 εαν καλοπροαίρετα  αμφιβάλεις ..
                 και θάβρεις  την αλήθεια ,,,,,

απο  το αναστάσιμο  μήνυμα  του μητροπολίτη μας  κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ


'' Ιφιγένεια '' εν Μαλεώ .....



Η ΑΔΜΗΕ, μόλις μία μέρα (!) πριν τη λήξη υποβολής προσφορών για την εκπόνηση των Μελετών που ανέφερα στο προηγούμενο κείμενό μου (Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και Μελέτη Αποτύπωσης Εδάφους), προέβη σε τροποποίηση των σχετικών Τευχών Προκήρυξης, και άλλαξε το εναλλακτικό σενάριο χάραξης, καταργώντας τον τερματικό σταθμό στη θέση «Βαρκό».
 Αντί αυτού, προτείνει τερματικό σταθμό στη θέση «Παλιομάντρες».
 Έτσι, η νέα χάραξη διέρχεται σε απόσταση 50 – 60 m από τον οικισμό «Άνω Καστανιά», οδεύει νότια, περνάει περίπου 200 m δυτικά του οικισμού «Βελανίδια» και καταλήγει στην παραλιακή θέση «Παλιομάντρες», μεταξύ Γεωπάρκου και φάρου Καβομαλιά.
 Από τη νέα, εναλλακτική χάραξη επιβαρύνεται ολόκληρος ο ορεινός όγκος του Μαλέα με επιπλέον δίκτυο μεταφοράς περίπου 10 km (σύνολο 50 km) και βέβαια ανατρέπεται πλήρως το αναπτυξιακό μοντέλο της ευρύτερης περιοχής με οδυνηρές συνέπειες για τον τόπο.
 Υ.Γ.: Το παρόν σημείωμα, που συνοδεύεται από σχεδιαστική απεικόνιση της κύριας και της εναλλακτικής χάραξης των γραμμών μεταφοράς, αποτελεί συμπλήρωμα των απόψεων που κατέθεσα με άρθρο μου για το θέμα.

 

“Έγκλημα” εν Μονεμβασία και Καβομαλιά…





 Προ ολίγων ημερών, ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ) δημοσίευσε δύο Προσκλήσεις σε μειοδοτικούς Διαγωνισμούς Ανοικτής Διαδικασίας, για την ανάδειξη Αναδόχων στη Παροχή Υπηρεσιών, με τα εξής αντικείμενα:
1. Σύνταξη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου: «Διασύνδεση του Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας της νήσου Κρήτης με το Ελληνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας μέσω Εναλλασσόμενου ρεύματος (Ε.Ρ.)», συνολικού προϋπολογισμού εβδομήντα χιλιάδων ΕΥΡΩ (€ 70.000,00), πλέον Φ.Π.Α. και
 2. Αποτύπωση εδάφους με τη μέθοδο σάρωσης LIDAR και ψηφιακή φωτογράφηση μέσω αεροσκάφους ή ελικοπτέρου, με γεωαναφορά στο Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς (ΕΓΣΑ’87), για τη μελέτη εγκατάστασης δικτύων Εναερίων – Υπογείων Γραμμών Μεταφοράς 150kV μήκους 46Km περίπου και ζώνη σάρωσης έως 300m (150m εκατέρωθεν του άξονα όδευσης), με συνολικό προϋπολογισμό Εβδομήντα Χιλιάδων ΕΥΡΩ (€ 70.000,00), πλέον Φ.Π.Α.
 Τα παραπάνω αντικείμενα πρόκειται να εκπονηθούν επί τη βάσει Μελέτης χάραξης των ανωτέρω Γραμμών Μεταφοράς, η οποία συντάχθηκε και εγκρίθηκε από τη Διεύθυνση Έργων Μεταφοράς του ΑΔΜΗΕ (σχετ. συνοδευτικό σχέδιο Τευχών Προκήρυξης της 1ης εκ των προαναφερομένων Προσκλήσεων, με κωδικό «ΣΚ2», κλίμακας 1:25.000). Περιγραφή – Χαρακτηριστικά Έργου
Η μεταφορά του ρεύματος στο τμήμα «Μολάοι –Τσουμάλα» ξεκινάει από τον υφιστάμενο υποσταθμό Μολάων και, μέσω υπόγειας καλωδίωσης μήκους ≈ 7 χιλιομέτρων, καταλήγει στον τερματικό πυλώνα Συκιάς.
Στη συνέχεια, μέσω εναέριας γραμμής μεταφοράς (υψηλής τάσης – 150 kV) μήκους ≈ 41 χιλιομέτρων, καταλήγει σε τερματικό σταθμό στην περιοχή της «Τσουμάλας», νότια της Νεάπολης. Κατόπιν, για μήκος ≈ 1 χιλιομέτρου, οδεύει υπόγεια μέχρι την παραλία, όπου, τέλος, μέσω υποβρύχιας καλωδίωσης, μεταφέρεται στην Κρήτη.
 Ιστορικό Έργου Το 2006, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) ανέθεσε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Μελέτη Σκοπιμότητας για τη διασύνδεση (σε επίπεδο μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος) όλων των νησιών του Αιγαίου και της Κρήτης, με την ηπειρωτική Ελλάδα.
Το 2008, από τη Δ/νση Διαχείρισης Νήσων της ΔΕΗ εκπονήθηκε αντίστοιχη Μελέτη Σκοπιμότητας μόνο για τη διασύνδεση της Κρήτης.
Το 2011, ολοκληρώθηκε από τη ΡΑΕ, τη ΔΕΣΜΗΕ (Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) και τη ΔΕΗ, η Μελέτη ανάπτυξης του ηλεκτρικού συστήματος της Κρήτης και διασύνδεσής του με το σύστημα της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Τέλος, το 2016, ολοκληρώθηκε από τον ΑΔΜΗΕ η Μελέτη χάραξης που προαναφέρθηκε.
 Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, καταθέτω στη συνέχεια τις απόψεις μου, που επικεντρώνονται στο μέρος του συνολικού project που αφορά τη χάραξη της Γραμμής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας στο τμήμα «Μολάοι – Τσουμάλα».
 Κατά την εκτίμησή μου, η χάραξη του συγκεκριμένου τμήματος εκπονήθηκε προδήλως πρόχειρα, με αμιγώς οικονομικά κριτήρια, χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν το τοπικό περιβαλλοντικό – πολιτισμικό – κοινωνικό στάτους, κάτι που προκύπτει από σειρά δεδομένων, όπως είναι οι μηδενικές εναλλακτικές διαδρομές που εξετάσθηκαν, η μηδενική μέριμνα ενημέρωσης της τοπικής κοινής γνώμης κλπ.
 Ως άμεση συνέπεια των ανωτέρω, εκτιμώ ότι ενδεχόμενη εφαρμογή της συγκεκριμένης χάραξης ισοδυναμεί με «έγκλημα» στην ευαίσθητη περιοχή της Μονεμβάσιας – Καβομαλιά.
Το εννοώ, και θα προσπαθήσω να το αιτιολογήσω στη συνέχεια….


 - Η χάραξη, στο πρώτο κομμάτι της, διασχίζει εγκάρσια (από βορρά προς νότο) τον ορεινό όγκο «Σουμάνι – Λαχανιά – Χαλκού», ακριβώς απέναντι από την Καστροπολιτεία της Μονεμβάσιας.
 Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια περιοχή έκτασης ≈ 40.000 στρ. που ανήκει στο δίκτυο Natura 2000 (Ζώνη Ειδικής Προστασίας GR2540007), εξαιρετικής σπουδαιότητας για την ανάπαυση – φωλεοποίηση πλήθους σπάνιων μεταναστευτικών ειδών ορνιθοπανίδας.
Το εγκεκριμένο ΣΧΟΟΑΠ Μονεμβάσιας (ΦΕΚ 231/ΑΑΠ/2013) χαρακτηρίζει την περιοχή αυτή ως Περιοχή Ειδικής Προστασίας, όπου απαγορεύεται πλήρως η δόμηση.
Παράλληλα, ο Δήμος προωθεί την κήρυξη του Κάστρου της Μονεμβάσιας ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, κάτι που αναμένεται να επηρεάσει άμεσα το καθεστώς προστασίας της εν λόγω ορεινής περιοχής, καθώς βρίσκεται σε άμεση οπτική επαφή με το Κάστρο.
Τέλος, το υπό επικαιροποίηση Περιφερειακό Πλαίσιο Πελοποννήσου χαρακτηρίζει το τοπίο της περιοχής ως Τοπίο Διεθνούς Εμβέλειας.
- Στο δεύτερο κομμάτι της η χάραξη οδεύει παράλληλα με την παραλιακή ζώνη, σε κοντινή απόσταση από τους οικισμούς Νόμια, Άγιος Στέφανος, Φούτια, Καλύβες, Άγιος Φωκάς. Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από υψηλές προοπτικές τουριστικής ανάπτυξης, με το σύνολο των ορεινών οικισμών να πληρούν τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού τους ως Παραδοσιακοί, ενώ, και εδώ – όπως και στο πρώτο κομμάτι της χάραξης, βορειότερα – έχει άμεση οπτική επαφή με την Καστροπολιτεία της Μονεμβάσιας.
 - Στο τελευταίο κομμάτι της, η χάραξη διασχίζει το ανατολικό μέρος του ορεινού όγκου του «Κούνου», τον ορεινό όγκο του «Μαλέα», διέρχεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τους οικισμούς Άνω και Κάτω Καστανιά, Φαρακλό, Παραδείσι, Λάχι, Άγιος Νικόλαος, πριν καταλήξει στην παραλιακή περιοχή της «Τσουμάλας».
Επισημαίνω, ότι, ειδικά για το τρίτο κομμάτι της χάραξης, η Μελέτη έχει προβλέψει και εναλλακτική διαδρομή, η οποία από την περιοχή του οικισμού της Άνω Καστανιάς, αντί να κινηθεί νότια προς «Τσουμάλα», κινείται ανατολικά προς την παραλιακή περιοχή «Βαρκό».
 Τα περιβαλλοντικά – αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της περιοχής που επηρεάζεται και από το τρίτο κομμάτι της χάραξης είναι εξόχως σημαντικά.
 Η περιοχή του «Κούνου» χαρακτηρίζεται από το εγκεκριμένο ΣΧΟΟΑΠ Μονεμβάσιας ως Περιοχή Ειδικής Προστασίας, όπου απαγορεύεται πλήρως η δόμηση, ενώ στον «Κούνο» επίκειται και ο χαρακτηρισμός μεγάλης έκτασης ως Αρχαιολογικός Χώρος από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας Νότιας Ελλάδος.
Νοτιότερα, οι περισσότεροι από τους οικισμούς που επηρεάζονται από τη χάραξη πληρούν τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού τους ως Παραδοσιακοί, ενώ η προτεινόμενη γραμμή μεταφοράς διασχίζει περιοχή που παρουσιάζει σπάνια, άγρια πανίδα και έχει θεσμοθετηθεί ως Καταφύγιο Άγριας Ζωής.
 Επιπρόσθετα, σε επίπεδο τοπιολογικών χαρακτηριστικών, το υπό επικαιροποίηση Περιφερειακό Πλαίσιο Πελοποννήσου χαρακτηρίζει το τοπίο του Κούνου ως Τοπίο Εθνικής Εμβέλειας και το τοπίο του Καβομαλιά ως Τοπίο Διεθνούς Εμβέλειας.


Γιάννης Πετρολέκας ο «Μπλακτζάκ»




                        Ο Τζον Τζιρόμ με την Νταίζη Οικονομάκη, δέκα χρόνια πριν από τον γάμο τους, το 1927. 
                               Αριστερά, η Πωλίν Οικονομάκη, μητέρα της Νταίζης

Εχετε ακούσει ποτέ την ιστορία ενός ανθρώπου-μύθου;
 Κάποιου που να έκανε τόσο πολλά και διαφορετικά πράγματα στη ζωή του, να απέκτησε δόξα και χρήμα, με το ίχνος του όμως να χάνεται στο πέρασμα του χρόνου, τουλάχιστον μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος «ανασκαφέας»;
 Μια τέτοια κινηματογραφική μορφή ήταν ο Τζον «Μπλακτζάκ» Τζιρόμ,
 Ελληνας μετανάστης στην Αμερική, από τον πάμπτωχο Χάρακα της Πελοποννήσου.
 Ο ποιητής, στιχουργός και ερευνητής Φώντας Λάδης, ύστερα από 10ετή αναζήτηση, είναι σήμερα (σχεδόν) έτοιμος να συστήσει, μέσω του βιβλίου που ετοιμάζει, τον μύθο του Τζιρόμ τόσο στο ελληνικό όσο και στο αμερικανικό κοινό.
Το 1905, ο δεκαεξάχρονος τότε Γιάννης Πετρολέκας φτάνει στο Σαν Φρανσίσκο μαζί με άλλους συμπατριώτες του.
Η αρχή του τυπική: δουλειές του ποδαριού, ατελείωτη «λάντζα» στα εστιατόρια της περιοχής, εκμάθηση αγγλικών επί το έργον.
Σε αντίθεση με άλλους ωστόσο, εκείνος δεν σταμάτησε εκεί. Πιάνοντας δουλειά στην εταιρεία των τραμ του Σαν Φρανσίσκο, άρχισε να κάνει γνωριμίες και να συγκεντρώνει εμπειρίες που αργότερα θα του φαίνονταν εξαιρετικά χρήσιμες...
 Στις αρχές της δεκαετίας του 1910 πηγαίνει στο Σαν Ντιέγκο, όπου μαθαίνει την πρωτοπόρο τότε «τέχνη» του αεροπόρου.
 Σκοπός του ωστόσο δεν είναι να παραμείνει υπάλληλος:
το 1913 ιδρύει, μαζί με ακόμα 6 κεφαλαιούχους, τη San Francisco-Oakland Aerial Ferry Co., την πρώτη εταιρεία υδροπλάνων για κοντινά δρομολόγια στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Η επόμενη διετία θα σημαδευτεί από μια κούρσα ανταγωνισμού μεταξύ του Λέκα (είχε συντομεύσει το όνομά του για ευκολία) και τριών άλλων αεροπόρων, με πειραματικές πτήσεις, ατυχήματα και συμφωνίες που αναγγέλλονται συχνά στον τοπικό Τύπο.
Πώς εντοπίστηκε όμως ύστερα από τόσα χρόνια όλη αυτή η δράση;
 «Η αλήθεια είναι πως τα ντοκουμέντα για τον Τζιρόμ είναι άπειρα. Μόνο στον Τύπο της εποχής υπάρχουν πάνω από 700 δημοσιεύματα που τον αφορούν. Ερευνώντας τα αρχεία των εφημερίδων του Σαν Φρανσίσκο, τόσο διαδικτυακά όσο και επιτόπου σε ταξίδι που έκανα πέρυσι, βρήκα τις αναφορές, οι οποίες συνδυάζονται και με διάφορες άλλες ζωντανές μαρτυρίες. Ολοι όλο και κάτι ξέρουν για αυτόν. Απλώς κανείς δεν έκατσε να γράψει μια οργανωμένη βιογραφία», 
μου λέει ο κ. Λάδης καθώς αφηγείται την πορεία του ιδιότυπου αυτού ανθρώπου προς το αμερικανικό όνειρο.
«Το 1917 αλλάζει και επισήμως το όνομά του σε Τζον Τζιρόμ. Την ίδια χρονιά ιδρύει την εταιρεία ντετέκτιβ Jerome Detective Agency, με υποκαταστήματα στο Λος Αντζελες και σε άλλες πόλεις της Καλιφόρνιας. Σκοπός του ωστόσο δεν είναι η κατασκοπεία. Η θητεία του στα τραμ, τα οποία υπήρξαν πεδίο μεγάλων συγκρούσεων μεταξύ των εταιρειών και των πανίσχυρων εργατικών συνδικάτων της εποχής, του δίδαξε πως το χρήμα βρισκόταν άλλου.
 Η εταιρεία του Τζιρόμ ήταν στην πραγματικότητα ένα γραφείο απεργοσπασίας: προσλάμβανε εκατοντάδες πρόθυμους που αναζητούσαν μεροκάματο (άνεργους, φοιτητές κ.ο.κ.), τους οποίους χρησιμοποιούσε για να σπάει μεγάλες απεργίες σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920. Από αυτή την ιστορία έβγαλε κυριολεκτικά εκατομμύρια.
 Τότε ήταν που απέκτησε και το παρατσούκλι “Μπλακτζάκ”, εξαιτίας ενός κλομπ που κουβαλούσε μαζί του στις απεργοσπασίες».
 Φιλόδοξος αεροπόρος και... μάγος στο σπάσιμο απεργιών Στο γραφείο ντετέκτιβ, υπάλληλος του Τζιρόμ ήταν για σύντομο χρονικό διάστημα και ο σπουδαίος Αμερικανός συγγραφέας Ντάσιελ Χάμετ.
 Λέγεται μάλιστα πως ο άνθρωπος που έγραψε το «Γεράκι της Μάλτας» έγινε ένας από τους μεγαλύτερους υπερασπιστές της εργατικής τάξης, αηδιασμένος ακριβώς από την εμπειρία του μέσα σε χώρους όπως η ιδιότυπη επιχείρηση του Τζιρόμ.
 Φιλόδοξος αεροπόρος λοιπόν και απεργοσπάστης. Κι ακόμα δεν έχουμε φτάσει ούτε στα μισά της ιστορίας. Χρησιμοποιώντας τα χρήματα που είχε κερδίσει ώς τότε, ο δαιμόνιος Ελληνας κάνει άνοιγμα και στην αγορά του real estate, αγοράζοντας και πουλώντας ακίνητα σε όλο το μήκος της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ.
 Η οικονομική κατάρρευση των αρχών της επόμενης δεκαετίας θα κοστίσει και σε αυτόν, παράλληλα όμως θα του αποκαλύψει νέες ευκαιρίες...
Οσφραινόμενος τη μανία του τζόγου που κυριαρχεί συνήθως σε περιόδους κρίσεις, ο Τζιρόμ ασχολείται από το 1932 με τον ιπποδρομιακό και κυνοδρομιακό στοιχηματισμό.
 Κατασκευάζει μάλιστα στην περιοχή του Ελ Σερίτο κυνοδρόμιο χωρητικότητας 3.000 θέσεων, ενώ διατηρεί και πλήθος στοιχηματικών γραφείων.
 Παρ’ όλα αυτά το ημιπαράνομο καθεστώς της επιχείρησης και τα διαρκή μπλεξίματα με τον νόμο –σε μια εποχή που οι διάφορες δικαιοδοσίες είναι ακόμα θολές– θα τον οδηγήσουν στο κλείσιμο εν μια νυκτί το 1939, έπειτα κι από μια φιλική «προειδοποίηση» του ντόπιου εισαγγελέα.
 Μια άλλη διάσταση της ιστορίας του Τζιρόμ είναι αυτή που αφορά τη σχέση του με την Ελλάδα. Μπορεί στις επαφές του στην Αμερική να έκρυβε επιμελώς την καταγωγή του, όμως, όπως τα γεγονότα αποδεικνύουν, η αγάπη για τον τόπο του δεν έσβησε ποτέ:
 «Το 1933 επιστρέφει στην Ελλάδα και στον Χάρακα, όπου χτίζει μια πολυτελή βίλα, όρθια ακόμα και σήμερα, σε μια τελείως απρόσιτη περιοχή, χωρίς ίχνος δρόμου, ανάμεσα στο Λεωνίδιο και τη Μονεμβασιά, στις παρυφές του Μυρτώου Πελάγους.
 Εκεί θα επιστρέψει στα τέλη της δεκαετίας του ’40, κι αφού μεσολαβούν οι πόλεμοι, σχεδιάζοντας όπως φαίνεται κάποια μεγάλη επένδυση. Οι μαρτυρίες των κατοίκων, που καταφέραμε να συλλέξουμε, μιλούν για ένα τεράστιο πρότζεκτ το οποίο περιελάμβανε κατασκευή καζίνο, τελεφερίκ, ελικοδρομίου κ.ο.κ., ενταγμένο σε νόμο του Σχεδίου Μάρσαλ, που τότε προέβλεπε 100% φοροαπαλλαγή για τις μεγάλες επενδύσεις σε Ελλάδα και Κύπρο. Τον πρόλαβε ωστόσο ο θάνατος»,
 αναφέρει ο κ. Λάδης, ο οποίος έκανε επιτόπια έρευνα τόσο στη βίλα όσο και στο χωριό του Τζιρόμ. Το 1953, και ύστερα από ακόμα ένα ταξίδι στην Ελλάδα με τη σύζυγό του Νταίζη Οικονομάκη, ο «Μπλακτζάκ» Τζιρόμ βρίσκεται νεκρός, από καρδιακή ανακοπή στο γραφείο του, στο Σαν Φρανσίσκο.
 Στην κηδεία του παρευρίσκονται πάνω από 1.000 άτομα, μεταξύ των οποίων οι εκπρόσωποι όλων των τοπικών αρχών καθώς και οι μεγάλες προσωπικότητες της πόλης.
 Η τελετή πάντως έγινε με καθυστέρηση 18 ημερών λόγω αντιδράσεων του συνδικάτου των νεκροθαφτών. Βλέπετε, κάποτε είχε σπάσει και μια δική τους απεργία...


Ξεκίνησαν οι Χαιρετισμοί .....







                    -    Χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις
                                                         ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ  ΥΜΝΟΣ - στασις πρωτη 
                                      Σύρια  Προσφυγοπούλα  - στάσις  ΕΛΛΑΔΑ 

απ΄ τον Ζάρακα ως τον Καβομαλιά ...






5ο  σεμινάριο χορού Νοτιοανατολική Λακωνία 

 Η μουσικοχορευτική ταυτότητα της ΝΑ Λακωνίας | Πολλαπλές προσεγγίσεις.
 Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς καταλαμβάνει το ΝΑ άκρο του νόμου Λακωνίας.
 Στο νοτιότερο χώρο της ηπειρωτικής Ελλάδας συναντώνται πολιτισμικά σπαράγματα πληθυσμών που εποίκισαν αυτή την φιλόξενη περιοχή διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο μουσικοχορευτικό χρώμα, διαφορετικό αρκετά από το γνωστό ως «μωραΐτικο».
 Η νοτιότερη απόληξη του αρβανίτικου τόξου, το βόρειο καταφύγιο της Κρήτης και του Τσιρίγου, η όμορη μελωδική Κυνουρία, τα νησιωτικά «αδέρφια» Σπέτσες και Ύδρα συνιστούν ένα αχαρτογράφητο μουσικό ιδίωμα, τον «άγνωστο Μωριά».
ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ | Εισηγητής στο σεμινάριό μας θα είναι ο Νίκος Μπαριάμης.
Σύντομο βιογραφικό: Ο Νίκος Μπαριάμης γεννήθηκε το 1992 και μεγάλωσε στη Σκάλα Λακωνίας. Είναι φοιτητής στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η πρώτη του επαφή με τον παραδοσιακό χορό έφερε τη βιωματική σφραγίδα της εικόνας των παλιών χορευτών του Ζάρακα, περιοχή καταγωγής της μητέρας του.
 Τα τελευταία 3 χρόνια είναι εθελοντής δάσκαλος χορού σε παιδικά και ενήλικα τμήματα στο Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Πατρέων.
 Παράλληλα ασχολείται από το 2007 με την επιτόπια έρευνα μέσω της καταγραφής τραγουδιών και χορών από τους τελευταίους πληροφορητές της Πελοποννήσου. Βασικό πεδίο έρευνάς του ο νομός Λακωνίας και η γειτονική Κυνουρία καθώς και οι νόμοι Αργολίδας και Αχαΐας.
Έχει αναλάβει την επιμέλεια και την έκδοση ενός διπλού δίσκου με τραγούδια που έχει καταγράψει ο ίδιος από τα χωριά του Ζάρακα Λακωνίας στα οποία συμμετέχουν ντόπιοι κάτοικοι που τα διέσωσαν στη μνήμη τους.
|ΧΟΡΟΙ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ που θα διδαχθούν 
|• Συρτό • Γυριστό
 • Θυμαριώτικο
 • Πηδηχτό ή «Μπονάτσα»
 • «Κάτου στη μαύρη θάλασσα…»
 • «Όλες οι δάφνες…»
 • «Ο δυόσμος κι ο βασιλικός…» 
 • Πεντοζάλι Λαφονησιώτικο
 • Τσακωνοπούλα
 • Τσάμικο
 • «Πέρασα από το Βρονταμά…» (Τα κουκιά)
 • Το πιπέρι
 • Θανάση ντε |


αποκριάτικος χορός





Στις 6 τρέχοντος μηνός Μάρτη- Κυριακή μεσημέρι ο Σύλλογος πραγμτοποίησε τον ετήσιο αποκριάτικο χορό ,στην ταβέρνα «ΩΡΑΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ» στο Σχιστό Κορυδαλλού ,με ζωντανή μουσική και καλό φαγητό.
 Ως γνωστόν τα κέντρα διασκεδάσεως ,για να κλείσουν χορούς απαιτούν έναν αριθμό ατόμων,των οποίων όμως ο Σύλλογος δεν μπορεί ,υπό τις παρούσες συνθήκες να εξασφαλίσει ,για αυτό συνεργάστηκε με τον υπό ίδρυση Σύλλογο του Λαμπόκαμπου και πραγματοποίησαν κοινό χορό .
Το γεγονός αυτό είναι ευχάριστο γιατί μπορεί να αποτελέσει προοίμιο για περαιτέρω συνεργασίες και με άλλα Ζαρακίτικα χωριά.
 Εξ αφορμής αυτού του ευχάριστου γεγονότος έλαβε λόγο και ο παλιός επί 20ετίας περίπου Πρόεδρος του Συλλόγου Χαρακιωτών  ΘΕΟΔΩΡΟΣ  ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ο οποίος συνεχάρη τον πρόεδρο και τα μέλη του συλλόγου Λαμπόκαμπου για την πρωτοβουλία τους αυτή και τον πρόεδρο του Συλλόγου Χαρακιωτών Δημήτριο Ξαστερούλη για την πολυετή –περίπου 30 χρόνια- θητεία του στο Δ.Σ.του Συλλόγου επαίνεσε την πρωτοβουλία της συνεργασίας παροτρύνοντας τους Συλλόγους σε ουσιαστικές συνεργασίες ώστε ,ίσως στο μέλλον επιτευχθεί η Ζαρακίτικη ομοσπονδία όπως συνέβη παλιότερα ,τη δεκαετία του 1990 που με την προτροπή του αείμνηστου Κωσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου και τον ενθουσιασμό του πρόεδρου των Συλλόγων έγινε πραγματικότητα και ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα διοργανώνοντας τρία επίσημα συνέδρια στο Κυπαρίσσι ,στη Ρηχιά και το Γέρακα όπου προβλήθηκαν στις αρμόδιες αρχές τα προβλήματα των χωριών.
Μάλιστα έφερε στη μνήμη ορισμένους από τους παλιούς αξιέπαινους προέδρους που εργάστηκαν σοβαρά για τον σκοπό αυτό όπως αυτόν του Κυπαρισσιού ,τον αείμνηστο Γιάννη Δούκα του Λαμπόκαμπου ,τον Τάσο Πετρουτσά από Ρηχιά ,τον Δημήτρη Πραγαλό από Άγιο Δημήτριο ,τον αείμνηστο Χρύσανθο Δούνια και Βασίλη Παράσχη της Κρεμαστής ,τον Ηλία Κρητικό του Γέρακα και τον υποφαινόμενο του Χάρακα κ.α

πριτς ... ΜΑΡΤΗ






Δεκαετία του 1930.
 Μάρτη μήνα πηγαίναμε στον Αη-γιάννη ανάβαμε τα καντήλια μαζεύαμε χόρτα με την συγχωρεμένη την γιαγιά την θια –Αναστάσαινα.
Μου διηγιόταν ότι τα παλιά χρόνια τέλη Μάρτη μια γυναίκα τσοπάνα έφυγε από τα χειμαδιά με το κοπάδι και εγκαταστάθηκε στα ορεινά χωριά του Ζάρακα ,ενώ η ίδια μονολογούσε αποβραδίς ΄΄Πριτς Μάρτη –τα ξεχείμασα τα αρνιά μου …
Το ίδιο βράδυ έριξε ένα μέτρο χιόνι ενώ το κρύο ήταν πολύ τσουχτερό .
Την άλλη μέρα το πρωί στην στάνη τα πρόβατα βρέθηκαν ακίνητα παγωμένα ενώ η τσοπάνα μέσα σε ένα αναποδογυρισμένο λεβέτι που είχε μπει για προφύλαξη για το κρύο και αυτή πεθαμένη.
Επίσης μου έλεγε ότι το μοναστήρι του Αη Γιάννη του Θεολόγου ήταν πολύ πλούσιο είχε μελίσσια –γίδια –αμπέλια-ελιές-πρόβατα είχε δε εκεί και μόνιμα καλόγριες.
Τις ρωτούσε λοιπόν ο κόσμος ΄΄δεν φοβάστε εδώ μοναχές –μακριά από τον κόσμο ΄΄και αυτές απαντούσαν ΄΄τίποτα δεν φοβηθηκαμε όσο το κρύο του Μάρτη..

                                                                                                                         παναγιώτα  πετρολέκα




1937...Οδοιπορικό στον ΖΑΡΑΚΑ



Εξακολουθούμε και σήμερα την δημοσίευση των εντυπώσεων από τον Ζάρακα,παρόλο που κάποιοι αμφισβήτησαν ότι η περιοδεία μας εκείνη δεν έγινε για λογαριασμό της εφημερίδας .
Τους ατιπαρερχόμεθα αυτούς γιατί δεν αξίζουν απαντήσεως αι κουταμάρες των.
 Στην Ρηχιά εφθάσαμε Κυριακής απόγευμα.Άλλες φορές επικρατούσε ησυχία και όλη η συζήτησιν για την φτώχεια και τις οικογενειακές ανάγκες.
Αυτή τη φορά όμως παντού τραγούδια από γλέντια που εγίνοντο εις τα διάφορα μαγαζιά.
Σ’όποιο μαγαζί επήγε η παρέα μας ηύρε παρέες που ήταν στουπί στο μεθύσι και οι παρέες αυτές δεν αποτελούντο από νέους μονάχα,που μπορούσαν  να δικαιολογηθούν λόγω της ζωηρότητος και της αφρονεσιάς ,της ηλικίας των αλλά αποτελούντο και από μεσόκοπους και γέρους.
Τα γλέντια αυτά κατά το βραδάκι συνοδεύοντο με χορούς και έτσι η διασκέδασις αυτές εγίνοντο ζωηρότατες.
Ιδίως στα μαγαζιά του Ιωάννου Παπαγεωργίου ,του Ελευθερίου Λαζαράκη ,του Ευάγγελου Δρίβα του Δημ.Παπαγεωργίου εγένοντο τα καλύτερα γλέντια.
 Πώς μπορούν όμως τα γλέντια αυτά να συμβιβασθούν με την φτώχεια που επικρατεί στην Ρηχιά ,όπως μας παρέστησαν με απελπιστικά λόγια και όπως αντιληφθήκαμε και μόνοι μας .
Να πει κανείς ότι ήταν επίσημη μέρα η τοπική τους εορτή ,δεν ήταν ώστε δικαιολογημένα τα γλέντια.
Αλλά αποδεικνύεται ότι πίνουν για να ξεχνούν τον πόνο της δυστυχίας και της φτώχειας των.
Σε λίγο έφθασε ο ταχυδρόμος από τους Μολάους .Εστάθμευε στου Δημ.Παπαγεωργίου (Τζουμέλα) γιατί έχει το τηλέφωνο.Να βλέπατε πόσοι μαζευτήκανε στη στιγμή.
Κι όλοι με αγωνία περίμεναν να πάρουν γράμμα από την Αμερική.Κι όταν πάρουν (κείνη τη μέρα πήραν πάρα πολλά) αρχίζουν τα χιλιοχρονίσματα και «χίλια καλά να έχουν» προς εκείνους τους δικούς των που τους έστειλαν το σχετικό τσεκάκι με τα δολλάρια .
Πριν φύγουμε απαραιτήτως πήγαμε εις την Κοινοτική βιβλιοθήκη ,για να ιδούμε εάν της έστειλαν από πέρυσι κι άλλα βιβλία.
Και είδαμε πάμπολλα νέα.Πρέπει όμως κάθε ξενιτεμένος Ζααρακίτης ,προπάντων Ρηχιώτης,να στείλει ότι ποσόν δύναται ,για να αγορασθούν πολλά ακόμη βιβλία ,που με αυτά θα μπορέσει να μορφωθει η νεολαία.
Η βιβλιοθήκη είναι έργο από εκείνα που πρέπει να τύχουν της γενικής και  γενναίας ενισχύσεως.
Για τον καλόν , ευγενικόν,και μορφωμένο παπά τους Αναστάσιο Δρίβα μας δόθηκε η ευκαιρία και μιλήσαμε άλλοτε ότι είναι πρότυπο κληρικού.
 Από τη Ρηχιά ως αγωγιάτη πήραμε τον Παναγ.Κουλούρη - έχει μουλάρι γερό ,νέο σβέλτο και προπαντός προσεκτικό στους πανάθλιους δρόμους του Ζάρακος.
Τον συνιστούμε τον αγωγιάτη αυτόν. Περάσαμε από τον Αχλαδόκαμπο.Πέντε- έξι καλύβες σκόρπιες που ανήκουν σε κτηνοτρόφους.
Η μικρή εκκλησία τους μένει αγκαινίαστη χρόνια τώρα.Φέτος όμως θα πάει ο δεσπότης Σπάρτης να την εγκαινιάσει.


Στην είσοδο του χωριού Πιστάματα είδαμε το σχολικό κτίριο που κτίζεται και παραμένει ημιτελές.
Σαν νέοι Αβδηρίται που έφτιαξαν τις βρύσες χωρίς να βρουν νερό πρώτα ,χωρίς να έχουν αποκτήσει το σχολείο.
Αλλά σε αυτό δεν φταίνε αυτοί ,γιατί κάνουν όπως τους υποσχέθηκαν να φτιάξουν το κτίριο και τότε να ιδρυθεί το σχολείο τους.
Στο χωριό μας περίμενε ο Διαμαντής Ν.Κόκκορης ,γιατί αυτός να πούμε είναι επί της υποδοχής.
Και του αξίζει,γιατί είναι άνθρωπος ευγενικός,καλόκαρδος,φιλόξενος και χιουμορίστας ακόμη.
 Στον Χάρακα σταθμεύσαμε στου Δ.Ξαστερούλη ,στο Προξενείο να πούμε.Γιατί αδύνατο να πάς ή να έρχεσαι από το Κυπαρίσσι προς οιοδήποτε χωριό του Ζάρακος ,χωρίς να γνωρίσεις την διέλευσήν σου εις τον φιλόξενον και ανοιχτόκαρδον Δ.Ξαστερούλην.
Εν τω μεταξύ ήρθε και ο Πρόεδρος της Κοινότητος Δαμιανός Πετρολέκας.
Ένας μορφωμένος και κοινωνικά ανώτερος άνθρωπος.Μας μίλησε για τα κτήματα του χωριου του και μιλούσε με τέτοιο ενδιαφέρον σαν να μιλούσε για οικογενειακά του ζητήματα.
Εγκάρδια ειλικρινή συγχαρητήρια. (Για τα ζητήματα αυτά έγραψαν και θα γράψουν οι «Μολάοι».
Κατόπιν συναντήσαμε τον καλοκάγαθο ιεροδιδάσκαλο Δημήτρη Πέππα .Πρότυπον λευίτου ευτύχημα δια το χωριό.
Τους άλλους καλούς φίλους μας Δημήτρη Θ.Παπαγεωργίου Ελευθέριο Παπαγεωργίου κ.λ.π.δεν τους συναντήσαμε ,γιατί απουσίαζαν εις τας εργασίας.
 Στο Κυπαρίσσι φτάσαμε μετά εξάωρο συνεχή πορεία ,κατάκοποι πια.Εκεί μείναμε 5 μέρες για να δούμε τους συγγενείς μας ,φίλουςκαι συγχωρίους μας.
Χαρήκαμε μαζί τους και αναπτυχθήκαμε ψυχικώς μες στην αγάπη ,εκτίμησιν και φιλοξενία τους.
Αυτά τα αισθήματα των Ζαρακιτών τα σπάνια σήμερα ,είναι που τον οδηγούν κανένα πολύ συχνά να πηγαίνει στα χωριά των.

Ίσοι ΝΑΙ ....... ίδιοι ΟΧΙ





                                                      https://www.youtube.com/watch?v=sKduJgYzFBM


ο ΧΑΡΑΚΑΣ τον χειμώνα..






Η ζωή στο χωριό μας τις Χειμωνιάτικες μέρες είναι πολύ δύσκολη
 και όποιος τον έχει βιώσει ,το καταλαβαίνει.
Η απόλυτη ερημιά και μοναξιά ,για όσους έχουν ζήσει στις πόλεις.
 Να προσθέσουμε ακόμη και τα στοιχειά της φύσης :
 βροχές,υγρασία ,ομίχλη,λάσπες (μέχρι τωρα ο εφετεινός χειμώνας πάει καλά) 
πράγματι κάνουν δύσκολη τη ζωή.
 Κατά τις ημέρες των φετινών εορτών οι επισκέπτες ήταν
 λιγότεροι από κάθε προηγούμενη χρονιά .
Χαρακτηριστικά ,την ημέρα των Χριστουγέννων κατά την θεία λειτουργία ,
η οποία μάλιστα έγινε την επομένη της εορτής ,λόγω ελλείψεως ιερέων,
το εκκλησίασμα αποτελείτο από 8 μεγάλους και 4 παιδιά .
 Αξίζουν λοιπόν τον έπαινον και την ευγνωμοσύνη σε αυτούς 
τους λίγους που μενουν φύλακες και φρουροί του χωριού μας.



 Παρατηρούμε όμως και ένα πολύ ευχάριστο γεγονός ,
που είναι η παρουσία πέντε παιδιών,που με τις φωνούλες τους
 σπάνε λίγο την μονότονη ατμόσφαιρα.
 Το να ακούγονται τα Κάλαντα στο χωριό αλλά και στα γειτονικά χωριά
 είναι ευχάριστο και αισιόδοξο.
Τα παιδιά αυτά είναι : Τρία του Νίκου Παπαγεωργίου (Τάσος ,Θοδωρής, Ευαγγελία) 
και δύο του Γιάννη Πετρολέκα (Κωσταντίνος,Μαρία) .
 Άλλα νέα ενδιαφέροντα δεν υπάρχουν εκτός του ότι



 -  Τα πρώτα χιόνια έπεσαν τις μέρες της Πρωτοχρονιάς
 -  Οι ελιές έχουν καρπό και ήδη μαζεύονται 
από τους λιγοστούς ελαιοκαλλιεργητές .
 -  Ο Νίκος ανοίγει το μαγαζί τα Σαββατοκύριακα 
κι έτσι φαίνεται ότι υπάρχει ζωή στο χωριό.
 -  Τελευταίως ,μαθαίνω ότι κάποια σπείρα διαρρηκτών
ανοίγει σπίτια στα γειτονικά χωριά ,
στο Χάρακα δεν έχει «χτυπήσει» ακόμα ,
αλλά οι κάτοικοι βρίσκονται σε διαρκή αγωνία.



 -  Το Ίδρυμα Γ.Ν.Πετρολέκα παρά τις δύσκολες συνθήκες της κρίσης 
,πραγματοποίησε την καθιερωμένη για τις ημέρες των Χριστουγέννων ,
διανομή χρηματικού βοηθήματος στους κατοίκους. 
-  Ο Σύλλογος  πραγματοποίησε την Γενική Συνέλευση
 και την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας  στις 24 του μηνός Γενάρη.
-  Γιορτάστηκε  και φέτος  η εορτή των  τριών Ιεραρχών ,
 πολιούχος του χωριού μας.



 ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ Έχουμε όμως και ένα δυσάρεστο γεγονός 
το θάνατο του Συμπατριώτη μας Σωτήρη Σ.Πετρολέκα.
 Ο Σωτήρης Πετρολέκας ,απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου στον Κορυδαλλό
 και ετάφη στο κοιμητήριο του Σχιστού σε ηλικία 92 ετών.


Μάλα δ' εξαλέασθαι ....





Μηδέ ποτ’εν προχοής ποταμών άλαδε προρεόντων 
 Μηδ’επί κρηνάων ουρείν , Μάλα δ’εξαλέασθαι.
 Μηδ’εναποψύχειν .Το γαρ ου ούτοι λωιόν εστίν
 Μηδέ ποτ’αενάων ποταμών καλλίρροον ύδωρ
 ποσσί περάν πριν γ' εύξη ιδών ες καλά ρέεθρα
 χείρας νιψάμενος πολυηράτω υδατι λευκώ.
ός ποταμόν διαβεί κακότητ’ιδε χείρας άνιπτος ,
τω δε θεοί νεμεσώσι και άλγεα δώκαν οπίσσω.
--------------


Λόγια  κάποιου  τσοπάνου !!!
  φυλάγοντας  πρόβατα  στους  πρόποδες  του Ελικώνα !!!!!!
περίπου  700 χρόνια  πριν την γέννηση  του Χριστού !!!!!!!
(απο τα έργα  και τις  ημέρες  του ΗΣΙΟΔΟΥ)

Προμηνύματα ... Ανοιξης !!!!




     Αλσος   Νέας  Σμύρνης  - Πρωινό  23  Φλεβάρη ...
     αργόσυρτη  πορεία - στα ριζά  ενός  πεύκου
     παρεξηγημένες  και  αποκρουστικές
     σέρνοντας  η μία  πίσω  απο την άλλη
      σκοπός  τους  - να γίνουν κάποτε  πεταλούδες
      προμηνύματα   ΑΝΟΙΞΗΣ



     

ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΟΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΖΑΡΑΚΑ



Εκλογές στην Ελλάδα 20 Φλεβάρη 1905.
Τρία κόμματα διεκδικούν την εξουσία.ΕΘΝΙΚΟΝ ( Θεόδωρος Δηληγιάννης) -ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΙΚΟΝ 
( Γεώργιος Θεοτόκης ) –ΤΡΙΤΟΝ ΚΟΜΜΑ (Αλέξανδρος Ζαίμης) .
Νικητής ο Δεληγιάννης από τα Λαγκάδια Αρκαδίας –ο οποίος λίγο αργότερα στις 31 Μαίου δολοφονήθηκε στις σκάλες της Βουλής .
 Με την Διοικητική Μεταρρύθμιση του 1899 ο νομός Λακεδαίμονος (νυν ΛΑΚΩΝΙΑΣ) είχε δύο επαρχίες -  Λακεδαίμονος & ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ ΛΙΜΗΡΑΣ με έδρα τους Μολάους .
 Ο Δήμος Ζάρακα με Βασιλικό Διάταγμα (ΓΕΩΡΓΙΟΣ) του 1880 και Υπουργό Εσωτερικών τον συμπατριώτη Ν.ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟ είχε δύο πρωτεύουσες την Κρεμαστή το Καλοκαίρι και το Κυπαρίσσι το Χειμώνα.




 Παρουσιάζουμε στη συνέχεια ένσταση προς την Βουλή των Ελλήνων –κατά του κύρους τη εκλογής βουλευτών της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς από τον υποψήφιο βουλευτή Γεώργιο Καπιτσίνη. 
 Για την ιστορία ο Γ.Καπιτσίνης καταγόταν από την περιοχή Μονεμβασίας ήταν στρατιωτικός –βουλευτής κατά την περίοδο 1902-1904 στην συνέχεια μετανάστευσε στην Αμερική και επέστρεψε να πάρει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913 όπου έπεσε ηρωικά μαχόμενος,
Γράφει μεταξύ των άλλων στην ένστασή του.


Ένστασις Γ.Π. Καπιτσίνη υποψήφιου βουλευτού Επιδαύρου Λιμηράς ,αποτυχόντος και Θ.Χ.Καπιτσίνη εκλογέων αμφοτέρων κατοίκων Αθηνών. 
 Κατά του κύρους της κατά την 20ην Φεβρουαρίου ε.ε. ενεργηθείσης εκλογής βουλευτών της επαρχίας Επιδάυρου Λιμηράς διά τους εξής λόγους:




Η αξίνη & το υπόδημα




Ολοι ασφαλώς θα γνωρίζουν την Αριάνα του Γέρακος ,και όσοι δεν την γνωρίζουν θα τους διαφωτίσουμε .
Η Αριάνα λοιπόν δεν είναι πόλις είτε χωριό ,είναι μια περιφέρεια περιβαλλόμενη προς ανατολάς από την θάλασσα του Αιγαίου, και προς Δυσμάς από τον Πάρνωνα .
 Τα παλιά τα χρόνια ζούσαν εκεί τρεις Ζαρακίτες ιθαγενείς ,οι οποίοι είχαν όλη την περιοχή κατακτήσει,είχαν δε αποκτήσει στάνες γαιών εις την καλλιέργεια των οποίων και επιδίδοντο. Μακριά από κάθε κίνηση και συναναστροφή –ζούσαν μια ζωή απομονωμένη,με ενδυμασία το ρασοβράκι και ποδεμήν την ξυπολησιά και μόνον όταν θέλανε να πανε στον Γέρακα ή στην Ρηχιά φορούσαν τα τσαρούχια ,ζούσαν δηλαδή μια ζωή ασκητού,με μόνη την φροντίδα την αξίνα και το τσαφάρι.
 Μια ημέρα αφού εγευμάτισαν με ελιές από τον σωρολόκο ,και λίγο παραμελημένο ξεροτύρι, έκαναν μεταξύ των μια συμφωνία.Η συμφωνία περιστρέφετο εις την εξασφάλιση του βραδινού δείπνου.
Δηλαδή υποχρεώθη ο ένας να πάει με γιδοπρόβατα προς το βουνό,οι δε άλλοι δύο να κατεβούν στη θάλασσα ,και να ψαρέψουν κανενα πετρόψαρο για να φαν το βράδυ.
Έπειτα από λίγα λεπτά ξεκίνησαν ο ένας για την πλαγιά του βουνού ,οι δε άλλοι δύο οπλισμένοι με τα πρόχειρα εργαλεία του αλιέως για τη θάλασσα.
 Η κοντινή όμως απόσταση που χωρίζει την σπηλιά που είχαν το νοικοκυριό τους ,με την ακτήν ,τους διευκόλυνε και εις την γρήγοριν μετάβαση των εκεί.
Η τεμπελιά όμως ,η ζέστη του μεσημεριού ,τους ώθησε να καθίσουν στο ακρωτήρι απολαμβάνοντας την θέα που απλώνετο γύρω τους. Έτσι ρεμβάζοντας εκάθησαν πολλή ώρα ,όταν άξαφνα αντίκρυσαν ένα μισοφθαρμένο παπούτσι ,που το είχε σπρώξει ως εκεί η προ ολίγον αγριεμένη θάλασσα.
Στο αντίκρυσμά σου απόρησαν οι δυο και διερωτωνται τι είδους αντικείμενο ήτο αυτό.
Εις μάτην όμως ,κανεις δεν ήξερε να δώσει την απάντηση.

ο Βατικιώτης ΒΟ(ι)ΩΝ






                  6-1-2016 ..  Ο  αγιασμός  των  "μολυσμένων "   υδάτων   στην Νεάπολη



Ζαρακίτικη ομορφιά και ο ΧΡΟΝΟΣ




Λένε  πως  ο χρόνος  είναι εχθρός  της  αθωότητας  και της  ομορφιάς
οι  φωτογραφίες  του συμπατριώτη  μου  ΧΡΗΣΤΟΥ   ΧΕΛΙΩΤΗ   μαρτυρούν  το αντίθετο
τις  παραθέτω   με επτά λέξεις  στην  σειρά ...... όσες  και οι εικόνες
γιατί  πιστεύω  ότι  το τοπίο  ενός  τόπου  εμπεριέχει  και την προβολή  της ψυχής των  κατοίκων  του
ταξίδι  -  πείσμα  - επιβίωση  - αγώνας  - ψήλωμα  -  λευτεριά  -  ρίζες

                                           

























άμα τ' αγαπάς ...








                                      5  ΔΕΚΈΜΒΡΗ  2015  ....  Θέα  απο τον  " Σταυρό "
                                                         Πίλιζα - Κοτρώνη - Μυρτώο  Πέλαγος  

                                                         όλα  είναι  ωραία  - άμα τ' αγαπάς

                                                                                                 Φωτο ( ΚΩΣΤΑΣ  ΦΙΦΛΗΣ )
         



ΙΟΥΛΗΣ 1941 - Ντάγκα..ντάγκ..





Κατά τας αποφράδας και ζοφεράς αυτάς ημέρας τους έτους 1941, του έτους δηλαδή εκείνου της δυστυχίας και της πείνης (λόγω της τότε κρατούσης γνωστής Γερμανοιταλικής Κατοχής) ,
πολλοί ξένοι προερχόμενοι από την Ύδρα τις Σπέτσες τον Πειραιά και τας Αθήνας ,περνούσαν από τον τόπο μου ,τον Χάρακα.
Το ορεινό ,δηλαδή και ωραίο αυτό χωριό της περιφερείας Ζάρακος , επί της ανατολικής πλευράς της Λακωνίας ,όπου και η έδρα μου ως ιατρού κατά την εποχήν εκείνην εις την άνω περιφέρειαν.
 Πολλοί ξένοι περνούσαν ,λέγω από τον Χάρακα ,για να πάνε ναύρουν λίγο στάρι ,λάδι ,καλαμπόκι ή ό,τι άλλο στα παρακάτω χωριά του Έλους και του Ασωπού ,με σκοπό να θρέψουν τους δικούς τους ,που πεινούσαν πίσω,λόγω του κρατούντος φοβερού αποκλεισμού της εποχής εκείνης.
 Και ήσαν άνθρωποι αυτοί παντός είδους και πάσης προελεύσεως! Εμποροι,μεταπράτται ,δικηγόροι , ιδιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι και ό,τι άλλο.
 Όλοι γενικώς οιστρηλατούμενοι από το αμείλικτον ένστικτον της αυτοσυντηρήσεως ,προς επιβίωσιν και διατήρησιν συτών εν τη ζωή.
 Πολλά λοιπόν, θα μπορούσε κανείς να γράψει γενικώς  για όλα αυτά τα πρόσωπα και ιδιαιτέρως χωριστά για τον καθένα ,(γιατί βλέπετε ,κάθε άνθρωπος και με την χάρη του) ,αλλά επειδή έτσι το πράγμα θα έπαιρνε σε μάκρος , θα ασχοληθώ μόνον με ένα εξ αυτών ,τον μακαρία τη λήξει δηλαδή Δ.Π… καθηγητήν Ιδιωτικού Λυκείου στην πρωτεύουσα ,άνθρωπον πολύ μορφωμένον όπως αντελήφθην,εντρυφώντα εις θεωρητικάς συζητήσεις και μελέτας και ο οποίος διά τούτο είχε προξενήσει εις εμέ ιδιαιτέραν εντελώς εντύπωσιν.
 Και θα ασχοληθώ ιδιαιτέρως λέγω με αυτόν,με το να παραθέσω εις τας εν συνεχεία σελίδας του παρόντος ,μια μακρά και διεξοδική συζήτησι που είχα μετ’αυτού κατά τας ολίγας ημέρας που έμεινα στον Χάρακα περιμένοντας τον αδελφόν του να γυρίσει από το Έλος ,που είχε πάει για καλαμπόκι. Συζήτησιν η οποία περιστράφη τότε,όπως ενθυμούμαι,ναι μεν γύρω από πολλά και ποικίλα θέματα ,αλλά προπάντων και κυρίως γύρω από τα κείμενα των Γραφών και του Ευαγγελίου.
 Και την οποίαν συζήτησιν δεν έκρινα άσκοπον να μεταφέρω ενταύθα όπως γράφω παραπάνω (εφόσον και καθ’όσον εννοείται ενθυμούμαι τάυτης) προσθέτων μόνον σήμερον εις αυτήν κατ’επέκτασιν και εκ των υστέρων και μερικάς προσωπικάς μου σκέψεις σχετικάς με τα θέματα αυτά.
 Είμεθα ,λοιπόν,και οι δυο μας καθισμένοι ένα πολύ ζεστό αποσήμερο του Ιουλίου της ιστορικής αυτής χρονιάς του 1941επάνω στα «τουράκια» της εκκλησιάς του Χάρακος ,και κάτω ακριβώς από το μεγάλο σφεντάμι της αυλής της,συζητούντες όπως είπα ,για πολλά και για διάφορα,ενώ συγχρόνως μια πνοή του μπάτη που «ξεμαπουκάριζε»την μέρα αυτή ,φρέσκος φρέσκος και δροσάτος ,από τη σούδα του Σταυρού μας ανακούφιζε λιγάκι από τη δυνατή τη ζέστη ,μέσα στην οποία και οι δυο μας παραδέρναμε .
 Οπότε ακούμε ξαφνικά την καμπάνα της εκκλησίας να σημαίνει.Νταγκ ….Νταγκα…νταγκ….
 Ήταν ο παπάς της ενορίας ,που προσκαλούσε τους πιστούς για προσευχή και μετάνοια. Αμέσως ,λοιπόν,και την ίδια ακριβώς στιγμή είδαμε και οι δυο μας δυο ,τρεις γέρους που ήταν ξαπλωμένοι ,ώρα τώρα ,κάτω από απ’το σφεντάμι δροσιζόμενοι ,να σηκώνονται αμέσως ,ως τρόπον τινα ηλεκτρισθέντες από τον ήχο της καμπάνας , και να κατευθύνονται προς την είσοδο της εκκλησίας.
Όπως επίσης είδαμε ακόμη και μερικούς άλλους γέρους και γερόντισσες να προβάλλουν ,πέντε,δέκα λεπτά αργότερα ,στην «ποταμιά» -ανάμεσα εκκλησιά και χωριό- με το κερί στο χέρι ο καθένας τραβώντας κι αυτοί γοργά γοργά επίσης προς την ίδια κατεύθυνση όπως και οι πρώτοι.
 Ο φίλος μου παρηκολούθησε με προσοχή όλη αυτή την κίνηση ,μεθ’ο στρεφόμενος μου λέγει: -Είναι ευχάριστον ,αγαπητέ μου ,ότι παρ’όλη την πολεμικήν την οποίαν ήσκησεν άλλοτε η επιστήμη κατά της εκκλησίας ,και ίσως να ασκεί αυτήν και σήμερον ακόμη ,εν τούτοις και παρ’όλα αυτά εξακολουθούν ακόμη να υπάρχουν άνθρωποι πιστεύοντες.
 Και βέβαια όταν λέγω τούτο ,δεν εννοώ τους απλοικούς αυτούς ανθρώπους τους οποίους τη στιγμή αυτή είδαμε κι οι δυο μας να σηκώνονται και να κατευθύνονται προς την είσοδο της εκκλησίας ,και δια τους οποίους ,επί τέλους ,θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπόκεινται ίσως εις υποβολήν ,την οποίαν ασκούνε επ’αυτών οι κατηχούντες τούτους διάφοροι λειτουργοί της εκκλησίας ,αλλά εννοώ πρωτίστως και κυρίως και πολλούς άλλους ακόμη ανθρώπους των γραμμάτων εις τας πόλεις και τας κωμοπόλεις της πατρίδας μας ,οι οποίοι παρ’όλην την παρά της επιστήμης ,όπως είπον ,ασκούμενην πολεμικήν κατά της ιδέας της θεότητος ,εξακολουθούν ακόμη και παρ’όλα ταύτα να πιστεύουν.
 Πού στηρίζονται και πόθεν άραγε αντλούν την δύναμη της πίστεως των ούτοι;


κοιμήσου Περσεφόνη ......



Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
 κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
 τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα 
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
 Κοιμήσου Περσεφόνη - στην αγκαλιά της γης
 στου κόσμου το μπαλκόνι - ποτέ μην ξαναβγείς.

 ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ – ο εφιάλτης της Περσεφόνης – 20ος μχ





Τις ιερές πράξεις ……που δεν μπορεί κανείς
 Να ξέρει πως έγιναν , ούτε να παραβαίνει 
Ούτε να κοινολογεί. Γιατι ο μεγάλος σεβασμός 
Προς τους θεούς κρατά κλειστό το στόμα
 ………………………………………………..
 Αλλά ελάτε εσεις που κυβερνάτε το λαό 
Της ευωδιαστής Ελευσίνας 
Σεπτή, λαμπρόδωρη,καρποφόρα βασίλισσα Δηώ
 Μαζί με την περικαλλή σου κόρη Περσεφόνη
 Ευνοικές, χάρη του ύμνου αυτού δώστε
 Ευχάριστο βίο

 ΟΜΗΡΟΣ- ύμνος στην Δήμητρα – 7ος π.χ



απο  πρόσφατη  επίσκεψη  στον αρχαιολογικό χώρο   Ελευσίνας
ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ  ΜΥΣΤΗΡΙΑ   ( ζωή - θάνατος - ανάσταση ...... ) 
Διαχρονικά υπαρξιακά προβλήματα





ο γερο - Νικόλας






Σήμερα επεριμέναμε να δροσίσει λίγο,αλλά δεν βαριέσαι τα ίδια και τα ίδια ,όταν βλέπεις αυτά τα λιανιοσύννεφα στην Κουλοχέρα να κολλάνε κατά το Αμπελάκι ,να κατηφορίζουν κατά το Σκίθι και να ξαπλώνονται στα Μαντριά ,στο Μπέρο και στο Βράχο,να περιμένεις μεγάλη ζέστη,καύσωνα όπως τονε λένε οι γραμματιζούμενοι .
Θα περάσει όμως και αυτό.Πρωί-πρωί εμείς οι δυο τρεις γέροι που κυκλοφορούσαμε πιάνουμε τις πολυθρόνες κάτου από τον ίσκιο της Μουριάς.
 Ο Νικόλας πρώτος και καλύτερος.Περνάνε τα αγροτικά το ένα πίσω από το άλλο ,φορτωμένα με σακιά χαρούπια ,είναι η εποχή τους,για φέτο ακούστηκε καλή τιμή ,40 δραχμές το κιλό.
Ο Νικόλας έχει λίγες χαρουπιές ,στα αρκουδοπρόβατα και στα ξάλαφτα ,θέλουνε μπράτσα και μακριές φουρτσάρες.
Κανένας σεμπρος δεν αναλαβαίνει, τι λένε για 40 δραχμές το κιλό θα κινδυνεύσω στις κουρουλίμες και στα βραχάκια ; Τι είναι 40 δραχμές; Οι μανάβηδες γυρεύουν 200 δραχμές για τις παλιοντομάτες ,ο ψαράς 700 δραχμές ακατέβατες για τους γίλιους και ο καφετζής 60 δραχμές και δεν ντρέπεται ο αθεόφοβος .
Γυρεύουμε λέει ο Νικόλας από τον έμπορο να κάνει την τιμή 50 δραχμές το κιλό ,αλλά δεν παίρνει από κουβέντες ,40 δραχμές και όποιος θέλει ,το χαρούπι μας είναι αζήτητο στην αγορά ,είναι δεύτερης και τρίτης ποιότητας λέει και εμείς τονε πιστεύουμε και του γεμίζουμε την αποθήκη με το «αζήτητο»πράγμα ,που για να βγάλουμε τον καημό μας τα χαρούπια τα παρανομάζουμε μπανάνες.
 Ο Νικόλας ,κούτσα-κούτσα έχει ρευματικά στα γόνατα ο δύσμοιρος –εμάζεψε χίλια κιλά χαμολόι ,αν ζούσε η γριά μου ,λέει θα μαζεύαμε πάνω από τρεις χιλιάδες κιλά ,ήτανε η μακαρίτισσα προκομμένη ,δεν εσήκωνε που λέμε μέση ,περίσσια στις ελιές και στα χαρούπια ,τώρα καταλαβαίνω πόσο μου λείπει και για αυτό της ανάβω κανένα παραπανίσιο κεράκι.
Ανημπόρεψε που λες Μακαντάση η συχωρεμένη την έστειλα με το ταξί στην Αθήνα ,τηνε βάλανε στο νοσοκομείο ,μέσα στην Επιστήμη ,αλλά είχε σωθεί το λάδι της ,μου τηνε γυρίσανε στο κουτί .Δεν έβγαλα κουβέντα,έκανα το σταυρό μου και είπα από μέσα μου.Γριά αφόσον υπάρχει ο θάνατος μια δυο θα έρθω και εγώ ,μόνο πιάσε καμιά καλή γωνιά ,γιατί η άλλη ζωή είναι αναιώνια,να ζήσουμε μπάρες μου εκεί καλά.
Και πού να σταματήσει ο Νικόλας ,αυτό πάει να πει γέρος,κατήφορος, γκρεμίλα, μαύρα και σκοτεινά ,όλα θλιβερά ,καθώς λέει και το τροπάρι της εκκλησίας μας.Κλαίω και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατο.
 Πού και πού ,όμως ,κάποια αστραψιά φέγγει στο μυαλό του .Μου γράφουνε ,που λες Μακαντάση τα παιδιά μου να πάω στην Αθήνα,είναι βολεμένα με καλές δουλειές ,με σπίτια ,με εγγόνια .
Καμιά φορά το αποφασίζω, εβαρέθηκα τη μοναξιά ,εβαρέθηκα να ταίζω τη Μαλτέζα και τις κότες.Εβαρέθηκα να συγυρίζω το καλύβι,να βγάζω νερό,να πλένομαι και να βράζω τις πατάτες και ένα αρμάθι σανό.



΄΄ Κουφάλες ... νεκροθάφτες ..΄΄




                           
                                                 Η ΖΩΗ  ΕΙΝΑΙ   ΩΡΑΙΑ 

                                           ΄΄Κουφάλες  νεκροθάφτες ''  -  δεν  θα  πεθάνουμε ..




                                                         

με την ματιά ...του χρήστου






       φθινόπωρο  στο  χωριό  μας  ....
       μουγγάρα - καμπανίτσες - αφάνες - σιρμιντέλια ...
       Μόνη  προίκα  στην  ζωή  μας  -  η  ΜΝΗΜΗ
       ( φωτο - με την ματιά  του  ΧΡΗΣΤΟΥ  ΧΕΛΙΩΤΗ )
       
     

Κυκλάμινο....



                              .........στου  βράχου   την σχισμάδα
                              όπως  κάθε  χρόνο - τέτοια  εποχή
                              ένα  χαμόγελο   φθινοπωρινό
                              η ρόζ  αθωότητα  -  των παιδικών  χρόνων...





Χάρακας .. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015





Το Καλοκαίρι στο χωριό είναι κάτι το πολύ ευχάριστο και προσκαλεί έντονα να είσαι εκεί και αν δεν είσαι αναπολείς προηγούμενα Καλοκαίρια.
 Ομιλώ βέβαια για τους δυο μήνες Ιούλιο και κυρίως Αύγουστο ,και λίγο τον Σεπτέμβριο.
 Η πλατεία και Ο Νίκος ,με το μαγαζί του ,είναι οι πρωταγωνιστές στην ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Το βραδάκι με την απαράμιλλη δροσούλα και τα και τα νοστιμότατα σουβλάκια και τα λοιπά τερψιλαρύγγια φαγητά καθώς και οι παιδικές φωνές που κατακλύζουν την πλατεία –ένα καλό σημάδι για μέλλον ,τα πάρα πολλά παιδιά που υπήρχαν φέτος σου ανεβάζουν την διάθεση.
 Μετά οι θρησκευτικές γιορτές και τα πανηγύρια προσθέτουν αναμφισβήτητα ψυχική ευχαρίστηση .Φέτος για διαφόρους λόγους ,δεν πραγματοποιήθηκαν τα «ΠΕΤΡΟΛΕΚΕΙΑ» ,όπως τα προηγούμενα χρόνια ,τα οποία περιλαμβάνουν τοπικούς χορούς ,τραγούδια ,παιδικά παιχνίδια ,Καραγκιόζη ,αθλητικά ,θεατρικές παραστάσεις κ.λ.π.
 Τα Καλοκαιρινά πανηγύρια του χωριού καλά επήγαν .Τόσο της Αγίας Παρασκευής ,όσο και της μεταμορφώσεως του Σωτήρος ,το γλέντι κράτησε μέχρι τις πρωινές ώρες
Επίσης και οι θρησκευτικές γιορτές προσέφεραν στους πιστούς ψυχική ευφορία και αγαλλίαση .
Οι προσκυνητές από τα γύρω χωριά ήσαν αρκετοί και απόλαυσαν τις θείες λειτουργίες από τους καλούς ιερείς και τους καλικέλαδους ψάλτες.
 Αργότερα σε κάποιες ημερομηνίες έγιναν και ιδιωτικές λειτουργίες στα εκκλησάκια της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Ιωάννου. Αξίζει να σημειωθεί ο πλουτισμός της Αγίας Παρασκευής με πλειάδα ωραίων βυζαντινών εικόνων φιλοτεχνημένες από την δόκιμο αγιογράφο Χρυσάνθη Ροβάτσου- Γραμμένου εις μνήμην των κτητόρων του Ναού ,Δημητρίου Ροβάτσου και των γιων του . Τέλος είχαμε και κοινωνικά ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα όπως :
 ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ : .Η Κατερίνα ,σύζυγος του Γιάννη Τραιφόρου του Παπα-Τάσου εγέννησε στην Αθήνα στις 17 ,Μαιου το δεύτερο παιδί τους ,αγόρι.Να τους ζήσει.
  Η Έλλη Κωνσταντοπούλου (εγγονή της Φούλας του Τζίμη )εγέννησε στην Πάτρα το δεύτερο κορίτσι .
 Η Κατερίνα σύζυγος του Ανδρέα Νικολόπουλου ,κόρη του Γιάννη Παπαγεωργίου (Μπαρμπαλιά) ,και της Μαγδαληνής εγέννησε στις 16 Ιουνίου στην Αθήνα το πρώτο τους παιδί –αγόρι .Να τους ζήσει.
ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ : .Η Μαρίνα Χατζηγρηγορίου ,κόρη του Κώστα Χατζηγρηγορίου και της Πίτσας Πριφτάκη ,πρώην δημάρχου και ο Ανδρέας Παπαγεωργίου του Δημήτρη και της Βάσως εβάπτισαν το πρώτο τους παιδί –αγόρι στο Χάρακα στις 30 Σεπτεμβρίου και το όνομα του νεοφώτιστου Δημήτρης .Το μυστήριο έγινε με κατάνυξη στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής παρουσία πολλών συγγενών και φίλων. Ακολούθησε δεξίωση στο κέντρο ΝΟVELON του Κυπαρισσιού ,όπου επικράτησε κέφι μέχρι τις πρωινές ώρες.
 .Η Βασιλική ,σύζυγος του Αναστασίου Εμμανουήλ ,εβάπτισαν το τρίτο τους αγόρι στις 23-8- 2015 ,στον Πειραιά. Νονός ο πατήρ Θεολόγος,και το όνομα του νεοφώτιστου ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.                                                                     ΓΑΜΟΙ Στις 5 του Σεπτέμβρη στον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης έγιναν οι γάμοι του Κώστα Νικολαίδη του Φώτη και της Μαρίας (Μαστέχα) Μηχανολόγου ,μετά της εκλεκτής νέας Ειρήνης Αναστασιάδη ,ιδιωτικής υπαλλήλου ,κατοίκου Αθηνών .Ευχόμεθα Βίον Ανθόσπαρτον ,
  Στις 5 του Σεπτέμβρη στο παρεκκλήσιον του Αγίου Νικολάου στα Ισθμια Κορινθίας έγιναν οι γάμοι του Ηλία Παπαγεωργίου του Ιωάννου (Μπαρμπα Λια) και της Μαγδαληνής ,επιχειρηματία,μετά της εκλεκτής νέας από την Αθήνα Δήμητρας Λίτσα καθηγήτριας φιλολογίας. Ε υχόμεθα Βίον Ανθόσπαρτον.
 ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΣΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Και κατά την φετινή εκπαιδευτική χρονιά τα κατωτέρω Χαρακιωτόπουλα «παρεβίασαν»τις πόρτες των Α.Ε.Ι. Η.Παρακευή Ανδρομιδά ,εγγονή του Τάσου και της Καλλιόπης Μανίκη επέτυχε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης. Ο.Μιχάλης Κόκκορης του Τάσου Κόκκορη (εγγονός του Μιχάλη Μαυρομίχαλου) επέτυχε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα)τμήμα Πληροφορικής. Ο.Σπύρος Βέζος,γιος του Πατέρα-Χαράλαμπου επέτυχε στο ΤΕΙ Πάτρας Τμήμα Δικοίκησης Επιχειρήσεων  Ευχόμεθα σε όλους Καλή Πρόοδο.
 ΑΦΙΞΕΙΣ ΟΜΟΓΕΝΩΝ Εφέτος το Καλοκαίρι επισκέπτηκαν το χωριό οι κατωτέρω ομογενείς. 1) Ο Λούης Πετρολέκας (του Σολωμού) μετά της συζύγου του από Καναδά. 2) Ο Νίκος Πετρολέκας (του Σολωμού) από Καναδά. 3) Ο Μίμης Παπαγεωργίου από Αμερική (Γκιόζης) μετά της συζύγου του 4) Η Γιώτα κόρη του Νίκου Πετρολέκα(Σπυροτσιβίλη) και της Πετρούλας από Αυστραλία 5) Η Κούλα του Σταμάτη Ροβάτσου από Καναδά. Δυστυχώς είχαμε και δυσάρεστα: