Ξεκίνησαν οι Χαιρετισμοί .....







                    -    Χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις
                                                         ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ  ΥΜΝΟΣ - στασις πρωτη 
                                      Σύρια  Προσφυγοπούλα  - στάσις  ΕΛΛΑΔΑ 

απ΄ τον Ζάρακα ως τον Καβομαλιά ...






5ο  σεμινάριο χορού Νοτιοανατολική Λακωνία 

 Η μουσικοχορευτική ταυτότητα της ΝΑ Λακωνίας | Πολλαπλές προσεγγίσεις.
 Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς καταλαμβάνει το ΝΑ άκρο του νόμου Λακωνίας.
 Στο νοτιότερο χώρο της ηπειρωτικής Ελλάδας συναντώνται πολιτισμικά σπαράγματα πληθυσμών που εποίκισαν αυτή την φιλόξενη περιοχή διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο μουσικοχορευτικό χρώμα, διαφορετικό αρκετά από το γνωστό ως «μωραΐτικο».
 Η νοτιότερη απόληξη του αρβανίτικου τόξου, το βόρειο καταφύγιο της Κρήτης και του Τσιρίγου, η όμορη μελωδική Κυνουρία, τα νησιωτικά «αδέρφια» Σπέτσες και Ύδρα συνιστούν ένα αχαρτογράφητο μουσικό ιδίωμα, τον «άγνωστο Μωριά».
ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ | Εισηγητής στο σεμινάριό μας θα είναι ο Νίκος Μπαριάμης.
Σύντομο βιογραφικό: Ο Νίκος Μπαριάμης γεννήθηκε το 1992 και μεγάλωσε στη Σκάλα Λακωνίας. Είναι φοιτητής στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η πρώτη του επαφή με τον παραδοσιακό χορό έφερε τη βιωματική σφραγίδα της εικόνας των παλιών χορευτών του Ζάρακα, περιοχή καταγωγής της μητέρας του.
 Τα τελευταία 3 χρόνια είναι εθελοντής δάσκαλος χορού σε παιδικά και ενήλικα τμήματα στο Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Πατρέων.
 Παράλληλα ασχολείται από το 2007 με την επιτόπια έρευνα μέσω της καταγραφής τραγουδιών και χορών από τους τελευταίους πληροφορητές της Πελοποννήσου. Βασικό πεδίο έρευνάς του ο νομός Λακωνίας και η γειτονική Κυνουρία καθώς και οι νόμοι Αργολίδας και Αχαΐας.
Έχει αναλάβει την επιμέλεια και την έκδοση ενός διπλού δίσκου με τραγούδια που έχει καταγράψει ο ίδιος από τα χωριά του Ζάρακα Λακωνίας στα οποία συμμετέχουν ντόπιοι κάτοικοι που τα διέσωσαν στη μνήμη τους.
|ΧΟΡΟΙ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ που θα διδαχθούν 
|• Συρτό • Γυριστό
 • Θυμαριώτικο
 • Πηδηχτό ή «Μπονάτσα»
 • «Κάτου στη μαύρη θάλασσα…»
 • «Όλες οι δάφνες…»
 • «Ο δυόσμος κι ο βασιλικός…» 
 • Πεντοζάλι Λαφονησιώτικο
 • Τσακωνοπούλα
 • Τσάμικο
 • «Πέρασα από το Βρονταμά…» (Τα κουκιά)
 • Το πιπέρι
 • Θανάση ντε |


αποκριάτικος χορός





Στις 6 τρέχοντος μηνός Μάρτη- Κυριακή μεσημέρι ο Σύλλογος πραγμτοποίησε τον ετήσιο αποκριάτικο χορό ,στην ταβέρνα «ΩΡΑΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ» στο Σχιστό Κορυδαλλού ,με ζωντανή μουσική και καλό φαγητό.
 Ως γνωστόν τα κέντρα διασκεδάσεως ,για να κλείσουν χορούς απαιτούν έναν αριθμό ατόμων,των οποίων όμως ο Σύλλογος δεν μπορεί ,υπό τις παρούσες συνθήκες να εξασφαλίσει ,για αυτό συνεργάστηκε με τον υπό ίδρυση Σύλλογο του Λαμπόκαμπου και πραγματοποίησαν κοινό χορό .
Το γεγονός αυτό είναι ευχάριστο γιατί μπορεί να αποτελέσει προοίμιο για περαιτέρω συνεργασίες και με άλλα Ζαρακίτικα χωριά.
 Εξ αφορμής αυτού του ευχάριστου γεγονότος έλαβε λόγο και ο παλιός επί 20ετίας περίπου Πρόεδρος του Συλλόγου Χαρακιωτών  ΘΕΟΔΩΡΟΣ  ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ο οποίος συνεχάρη τον πρόεδρο και τα μέλη του συλλόγου Λαμπόκαμπου για την πρωτοβουλία τους αυτή και τον πρόεδρο του Συλλόγου Χαρακιωτών Δημήτριο Ξαστερούλη για την πολυετή –περίπου 30 χρόνια- θητεία του στο Δ.Σ.του Συλλόγου επαίνεσε την πρωτοβουλία της συνεργασίας παροτρύνοντας τους Συλλόγους σε ουσιαστικές συνεργασίες ώστε ,ίσως στο μέλλον επιτευχθεί η Ζαρακίτικη ομοσπονδία όπως συνέβη παλιότερα ,τη δεκαετία του 1990 που με την προτροπή του αείμνηστου Κωσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου και τον ενθουσιασμό του πρόεδρου των Συλλόγων έγινε πραγματικότητα και ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα διοργανώνοντας τρία επίσημα συνέδρια στο Κυπαρίσσι ,στη Ρηχιά και το Γέρακα όπου προβλήθηκαν στις αρμόδιες αρχές τα προβλήματα των χωριών.
Μάλιστα έφερε στη μνήμη ορισμένους από τους παλιούς αξιέπαινους προέδρους που εργάστηκαν σοβαρά για τον σκοπό αυτό όπως αυτόν του Κυπαρισσιού ,τον αείμνηστο Γιάννη Δούκα του Λαμπόκαμπου ,τον Τάσο Πετρουτσά από Ρηχιά ,τον Δημήτρη Πραγαλό από Άγιο Δημήτριο ,τον αείμνηστο Χρύσανθο Δούνια και Βασίλη Παράσχη της Κρεμαστής ,τον Ηλία Κρητικό του Γέρακα και τον υποφαινόμενο του Χάρακα κ.α

πριτς ... ΜΑΡΤΗ






Δεκαετία του 1930.
 Μάρτη μήνα πηγαίναμε στον Αη-γιάννη ανάβαμε τα καντήλια μαζεύαμε χόρτα με την συγχωρεμένη την γιαγιά την θια –Αναστάσαινα.
Μου διηγιόταν ότι τα παλιά χρόνια τέλη Μάρτη μια γυναίκα τσοπάνα έφυγε από τα χειμαδιά με το κοπάδι και εγκαταστάθηκε στα ορεινά χωριά του Ζάρακα ,ενώ η ίδια μονολογούσε αποβραδίς ΄΄Πριτς Μάρτη –τα ξεχείμασα τα αρνιά μου …
Το ίδιο βράδυ έριξε ένα μέτρο χιόνι ενώ το κρύο ήταν πολύ τσουχτερό .
Την άλλη μέρα το πρωί στην στάνη τα πρόβατα βρέθηκαν ακίνητα παγωμένα ενώ η τσοπάνα μέσα σε ένα αναποδογυρισμένο λεβέτι που είχε μπει για προφύλαξη για το κρύο και αυτή πεθαμένη.
Επίσης μου έλεγε ότι το μοναστήρι του Αη Γιάννη του Θεολόγου ήταν πολύ πλούσιο είχε μελίσσια –γίδια –αμπέλια-ελιές-πρόβατα είχε δε εκεί και μόνιμα καλόγριες.
Τις ρωτούσε λοιπόν ο κόσμος ΄΄δεν φοβάστε εδώ μοναχές –μακριά από τον κόσμο ΄΄και αυτές απαντούσαν ΄΄τίποτα δεν φοβηθηκαμε όσο το κρύο του Μάρτη..

                                                                                                                         παναγιώτα  πετρολέκα




1937...Οδοιπορικό στον ΖΑΡΑΚΑ



Εξακολουθούμε και σήμερα την δημοσίευση των εντυπώσεων από τον Ζάρακα,παρόλο που κάποιοι αμφισβήτησαν ότι η περιοδεία μας εκείνη δεν έγινε για λογαριασμό της εφημερίδας .
Τους ατιπαρερχόμεθα αυτούς γιατί δεν αξίζουν απαντήσεως αι κουταμάρες των.
 Στην Ρηχιά εφθάσαμε Κυριακής απόγευμα.Άλλες φορές επικρατούσε ησυχία και όλη η συζήτησιν για την φτώχεια και τις οικογενειακές ανάγκες.
Αυτή τη φορά όμως παντού τραγούδια από γλέντια που εγίνοντο εις τα διάφορα μαγαζιά.
Σ’όποιο μαγαζί επήγε η παρέα μας ηύρε παρέες που ήταν στουπί στο μεθύσι και οι παρέες αυτές δεν αποτελούντο από νέους μονάχα,που μπορούσαν  να δικαιολογηθούν λόγω της ζωηρότητος και της αφρονεσιάς ,της ηλικίας των αλλά αποτελούντο και από μεσόκοπους και γέρους.
Τα γλέντια αυτά κατά το βραδάκι συνοδεύοντο με χορούς και έτσι η διασκέδασις αυτές εγίνοντο ζωηρότατες.
Ιδίως στα μαγαζιά του Ιωάννου Παπαγεωργίου ,του Ελευθερίου Λαζαράκη ,του Ευάγγελου Δρίβα του Δημ.Παπαγεωργίου εγένοντο τα καλύτερα γλέντια.
 Πώς μπορούν όμως τα γλέντια αυτά να συμβιβασθούν με την φτώχεια που επικρατεί στην Ρηχιά ,όπως μας παρέστησαν με απελπιστικά λόγια και όπως αντιληφθήκαμε και μόνοι μας .
Να πει κανείς ότι ήταν επίσημη μέρα η τοπική τους εορτή ,δεν ήταν ώστε δικαιολογημένα τα γλέντια.
Αλλά αποδεικνύεται ότι πίνουν για να ξεχνούν τον πόνο της δυστυχίας και της φτώχειας των.
Σε λίγο έφθασε ο ταχυδρόμος από τους Μολάους .Εστάθμευε στου Δημ.Παπαγεωργίου (Τζουμέλα) γιατί έχει το τηλέφωνο.Να βλέπατε πόσοι μαζευτήκανε στη στιγμή.
Κι όλοι με αγωνία περίμεναν να πάρουν γράμμα από την Αμερική.Κι όταν πάρουν (κείνη τη μέρα πήραν πάρα πολλά) αρχίζουν τα χιλιοχρονίσματα και «χίλια καλά να έχουν» προς εκείνους τους δικούς των που τους έστειλαν το σχετικό τσεκάκι με τα δολλάρια .
Πριν φύγουμε απαραιτήτως πήγαμε εις την Κοινοτική βιβλιοθήκη ,για να ιδούμε εάν της έστειλαν από πέρυσι κι άλλα βιβλία.
Και είδαμε πάμπολλα νέα.Πρέπει όμως κάθε ξενιτεμένος Ζααρακίτης ,προπάντων Ρηχιώτης,να στείλει ότι ποσόν δύναται ,για να αγορασθούν πολλά ακόμη βιβλία ,που με αυτά θα μπορέσει να μορφωθει η νεολαία.
Η βιβλιοθήκη είναι έργο από εκείνα που πρέπει να τύχουν της γενικής και  γενναίας ενισχύσεως.
Για τον καλόν , ευγενικόν,και μορφωμένο παπά τους Αναστάσιο Δρίβα μας δόθηκε η ευκαιρία και μιλήσαμε άλλοτε ότι είναι πρότυπο κληρικού.
 Από τη Ρηχιά ως αγωγιάτη πήραμε τον Παναγ.Κουλούρη - έχει μουλάρι γερό ,νέο σβέλτο και προπαντός προσεκτικό στους πανάθλιους δρόμους του Ζάρακος.
Τον συνιστούμε τον αγωγιάτη αυτόν. Περάσαμε από τον Αχλαδόκαμπο.Πέντε- έξι καλύβες σκόρπιες που ανήκουν σε κτηνοτρόφους.
Η μικρή εκκλησία τους μένει αγκαινίαστη χρόνια τώρα.Φέτος όμως θα πάει ο δεσπότης Σπάρτης να την εγκαινιάσει.


Στην είσοδο του χωριού Πιστάματα είδαμε το σχολικό κτίριο που κτίζεται και παραμένει ημιτελές.
Σαν νέοι Αβδηρίται που έφτιαξαν τις βρύσες χωρίς να βρουν νερό πρώτα ,χωρίς να έχουν αποκτήσει το σχολείο.
Αλλά σε αυτό δεν φταίνε αυτοί ,γιατί κάνουν όπως τους υποσχέθηκαν να φτιάξουν το κτίριο και τότε να ιδρυθεί το σχολείο τους.
Στο χωριό μας περίμενε ο Διαμαντής Ν.Κόκκορης ,γιατί αυτός να πούμε είναι επί της υποδοχής.
Και του αξίζει,γιατί είναι άνθρωπος ευγενικός,καλόκαρδος,φιλόξενος και χιουμορίστας ακόμη.
 Στον Χάρακα σταθμεύσαμε στου Δ.Ξαστερούλη ,στο Προξενείο να πούμε.Γιατί αδύνατο να πάς ή να έρχεσαι από το Κυπαρίσσι προς οιοδήποτε χωριό του Ζάρακος ,χωρίς να γνωρίσεις την διέλευσήν σου εις τον φιλόξενον και ανοιχτόκαρδον Δ.Ξαστερούλην.
Εν τω μεταξύ ήρθε και ο Πρόεδρος της Κοινότητος Δαμιανός Πετρολέκας.
Ένας μορφωμένος και κοινωνικά ανώτερος άνθρωπος.Μας μίλησε για τα κτήματα του χωριου του και μιλούσε με τέτοιο ενδιαφέρον σαν να μιλούσε για οικογενειακά του ζητήματα.
Εγκάρδια ειλικρινή συγχαρητήρια. (Για τα ζητήματα αυτά έγραψαν και θα γράψουν οι «Μολάοι».
Κατόπιν συναντήσαμε τον καλοκάγαθο ιεροδιδάσκαλο Δημήτρη Πέππα .Πρότυπον λευίτου ευτύχημα δια το χωριό.
Τους άλλους καλούς φίλους μας Δημήτρη Θ.Παπαγεωργίου Ελευθέριο Παπαγεωργίου κ.λ.π.δεν τους συναντήσαμε ,γιατί απουσίαζαν εις τας εργασίας.
 Στο Κυπαρίσσι φτάσαμε μετά εξάωρο συνεχή πορεία ,κατάκοποι πια.Εκεί μείναμε 5 μέρες για να δούμε τους συγγενείς μας ,φίλουςκαι συγχωρίους μας.
Χαρήκαμε μαζί τους και αναπτυχθήκαμε ψυχικώς μες στην αγάπη ,εκτίμησιν και φιλοξενία τους.
Αυτά τα αισθήματα των Ζαρακιτών τα σπάνια σήμερα ,είναι που τον οδηγούν κανένα πολύ συχνά να πηγαίνει στα χωριά των.

Ίσοι ΝΑΙ ....... ίδιοι ΟΧΙ





                                                      https://www.youtube.com/watch?v=sKduJgYzFBM


ο ΧΑΡΑΚΑΣ τον χειμώνα..






Η ζωή στο χωριό μας τις Χειμωνιάτικες μέρες είναι πολύ δύσκολη
 και όποιος τον έχει βιώσει ,το καταλαβαίνει.
Η απόλυτη ερημιά και μοναξιά ,για όσους έχουν ζήσει στις πόλεις.
 Να προσθέσουμε ακόμη και τα στοιχειά της φύσης :
 βροχές,υγρασία ,ομίχλη,λάσπες (μέχρι τωρα ο εφετεινός χειμώνας πάει καλά) 
πράγματι κάνουν δύσκολη τη ζωή.
 Κατά τις ημέρες των φετινών εορτών οι επισκέπτες ήταν
 λιγότεροι από κάθε προηγούμενη χρονιά .
Χαρακτηριστικά ,την ημέρα των Χριστουγέννων κατά την θεία λειτουργία ,
η οποία μάλιστα έγινε την επομένη της εορτής ,λόγω ελλείψεως ιερέων,
το εκκλησίασμα αποτελείτο από 8 μεγάλους και 4 παιδιά .
 Αξίζουν λοιπόν τον έπαινον και την ευγνωμοσύνη σε αυτούς 
τους λίγους που μενουν φύλακες και φρουροί του χωριού μας.



 Παρατηρούμε όμως και ένα πολύ ευχάριστο γεγονός ,
που είναι η παρουσία πέντε παιδιών,που με τις φωνούλες τους
 σπάνε λίγο την μονότονη ατμόσφαιρα.
 Το να ακούγονται τα Κάλαντα στο χωριό αλλά και στα γειτονικά χωριά
 είναι ευχάριστο και αισιόδοξο.
Τα παιδιά αυτά είναι : Τρία του Νίκου Παπαγεωργίου (Τάσος ,Θοδωρής, Ευαγγελία) 
και δύο του Γιάννη Πετρολέκα (Κωσταντίνος,Μαρία) .
 Άλλα νέα ενδιαφέροντα δεν υπάρχουν εκτός του ότι



 -  Τα πρώτα χιόνια έπεσαν τις μέρες της Πρωτοχρονιάς
 -  Οι ελιές έχουν καρπό και ήδη μαζεύονται 
από τους λιγοστούς ελαιοκαλλιεργητές .
 -  Ο Νίκος ανοίγει το μαγαζί τα Σαββατοκύριακα 
κι έτσι φαίνεται ότι υπάρχει ζωή στο χωριό.
 -  Τελευταίως ,μαθαίνω ότι κάποια σπείρα διαρρηκτών
ανοίγει σπίτια στα γειτονικά χωριά ,
στο Χάρακα δεν έχει «χτυπήσει» ακόμα ,
αλλά οι κάτοικοι βρίσκονται σε διαρκή αγωνία.



 -  Το Ίδρυμα Γ.Ν.Πετρολέκα παρά τις δύσκολες συνθήκες της κρίσης 
,πραγματοποίησε την καθιερωμένη για τις ημέρες των Χριστουγέννων ,
διανομή χρηματικού βοηθήματος στους κατοίκους. 
-  Ο Σύλλογος  πραγματοποίησε την Γενική Συνέλευση
 και την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας  στις 24 του μηνός Γενάρη.
-  Γιορτάστηκε  και φέτος  η εορτή των  τριών Ιεραρχών ,
 πολιούχος του χωριού μας.



 ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ Έχουμε όμως και ένα δυσάρεστο γεγονός 
το θάνατο του Συμπατριώτη μας Σωτήρη Σ.Πετρολέκα.
 Ο Σωτήρης Πετρολέκας ,απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου στον Κορυδαλλό
 και ετάφη στο κοιμητήριο του Σχιστού σε ηλικία 92 ετών.


Μάλα δ' εξαλέασθαι ....





Μηδέ ποτ’εν προχοής ποταμών άλαδε προρεόντων 
 Μηδ’επί κρηνάων ουρείν , Μάλα δ’εξαλέασθαι.
 Μηδ’εναποψύχειν .Το γαρ ου ούτοι λωιόν εστίν
 Μηδέ ποτ’αενάων ποταμών καλλίρροον ύδωρ
 ποσσί περάν πριν γ' εύξη ιδών ες καλά ρέεθρα
 χείρας νιψάμενος πολυηράτω υδατι λευκώ.
ός ποταμόν διαβεί κακότητ’ιδε χείρας άνιπτος ,
τω δε θεοί νεμεσώσι και άλγεα δώκαν οπίσσω.
--------------


Λόγια  κάποιου  τσοπάνου !!!
  φυλάγοντας  πρόβατα  στους  πρόποδες  του Ελικώνα !!!!!!
περίπου  700 χρόνια  πριν την γέννηση  του Χριστού !!!!!!!
(απο τα έργα  και τις  ημέρες  του ΗΣΙΟΔΟΥ)

Προμηνύματα ... Ανοιξης !!!!




     Αλσος   Νέας  Σμύρνης  - Πρωινό  23  Φλεβάρη ...
     αργόσυρτη  πορεία - στα ριζά  ενός  πεύκου
     παρεξηγημένες  και  αποκρουστικές
     σέρνοντας  η μία  πίσω  απο την άλλη
      σκοπός  τους  - να γίνουν κάποτε  πεταλούδες
      προμηνύματα   ΑΝΟΙΞΗΣ



     

ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΟΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΖΑΡΑΚΑ



Εκλογές στην Ελλάδα 20 Φλεβάρη 1905.
Τρία κόμματα διεκδικούν την εξουσία.ΕΘΝΙΚΟΝ ( Θεόδωρος Δηληγιάννης) -ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΙΚΟΝ 
( Γεώργιος Θεοτόκης ) –ΤΡΙΤΟΝ ΚΟΜΜΑ (Αλέξανδρος Ζαίμης) .
Νικητής ο Δεληγιάννης από τα Λαγκάδια Αρκαδίας –ο οποίος λίγο αργότερα στις 31 Μαίου δολοφονήθηκε στις σκάλες της Βουλής .
 Με την Διοικητική Μεταρρύθμιση του 1899 ο νομός Λακεδαίμονος (νυν ΛΑΚΩΝΙΑΣ) είχε δύο επαρχίες -  Λακεδαίμονος & ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ ΛΙΜΗΡΑΣ με έδρα τους Μολάους .
 Ο Δήμος Ζάρακα με Βασιλικό Διάταγμα (ΓΕΩΡΓΙΟΣ) του 1880 και Υπουργό Εσωτερικών τον συμπατριώτη Ν.ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟ είχε δύο πρωτεύουσες την Κρεμαστή το Καλοκαίρι και το Κυπαρίσσι το Χειμώνα.




 Παρουσιάζουμε στη συνέχεια ένσταση προς την Βουλή των Ελλήνων –κατά του κύρους τη εκλογής βουλευτών της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς από τον υποψήφιο βουλευτή Γεώργιο Καπιτσίνη. 
 Για την ιστορία ο Γ.Καπιτσίνης καταγόταν από την περιοχή Μονεμβασίας ήταν στρατιωτικός –βουλευτής κατά την περίοδο 1902-1904 στην συνέχεια μετανάστευσε στην Αμερική και επέστρεψε να πάρει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913 όπου έπεσε ηρωικά μαχόμενος,
Γράφει μεταξύ των άλλων στην ένστασή του.


Ένστασις Γ.Π. Καπιτσίνη υποψήφιου βουλευτού Επιδαύρου Λιμηράς ,αποτυχόντος και Θ.Χ.Καπιτσίνη εκλογέων αμφοτέρων κατοίκων Αθηνών. 
 Κατά του κύρους της κατά την 20ην Φεβρουαρίου ε.ε. ενεργηθείσης εκλογής βουλευτών της επαρχίας Επιδάυρου Λιμηράς διά τους εξής λόγους:




Η αξίνη & το υπόδημα




Ολοι ασφαλώς θα γνωρίζουν την Αριάνα του Γέρακος ,και όσοι δεν την γνωρίζουν θα τους διαφωτίσουμε .
Η Αριάνα λοιπόν δεν είναι πόλις είτε χωριό ,είναι μια περιφέρεια περιβαλλόμενη προς ανατολάς από την θάλασσα του Αιγαίου, και προς Δυσμάς από τον Πάρνωνα .
 Τα παλιά τα χρόνια ζούσαν εκεί τρεις Ζαρακίτες ιθαγενείς ,οι οποίοι είχαν όλη την περιοχή κατακτήσει,είχαν δε αποκτήσει στάνες γαιών εις την καλλιέργεια των οποίων και επιδίδοντο. Μακριά από κάθε κίνηση και συναναστροφή –ζούσαν μια ζωή απομονωμένη,με ενδυμασία το ρασοβράκι και ποδεμήν την ξυπολησιά και μόνον όταν θέλανε να πανε στον Γέρακα ή στην Ρηχιά φορούσαν τα τσαρούχια ,ζούσαν δηλαδή μια ζωή ασκητού,με μόνη την φροντίδα την αξίνα και το τσαφάρι.
 Μια ημέρα αφού εγευμάτισαν με ελιές από τον σωρολόκο ,και λίγο παραμελημένο ξεροτύρι, έκαναν μεταξύ των μια συμφωνία.Η συμφωνία περιστρέφετο εις την εξασφάλιση του βραδινού δείπνου.
Δηλαδή υποχρεώθη ο ένας να πάει με γιδοπρόβατα προς το βουνό,οι δε άλλοι δύο να κατεβούν στη θάλασσα ,και να ψαρέψουν κανενα πετρόψαρο για να φαν το βράδυ.
Έπειτα από λίγα λεπτά ξεκίνησαν ο ένας για την πλαγιά του βουνού ,οι δε άλλοι δύο οπλισμένοι με τα πρόχειρα εργαλεία του αλιέως για τη θάλασσα.
 Η κοντινή όμως απόσταση που χωρίζει την σπηλιά που είχαν το νοικοκυριό τους ,με την ακτήν ,τους διευκόλυνε και εις την γρήγοριν μετάβαση των εκεί.
Η τεμπελιά όμως ,η ζέστη του μεσημεριού ,τους ώθησε να καθίσουν στο ακρωτήρι απολαμβάνοντας την θέα που απλώνετο γύρω τους. Έτσι ρεμβάζοντας εκάθησαν πολλή ώρα ,όταν άξαφνα αντίκρυσαν ένα μισοφθαρμένο παπούτσι ,που το είχε σπρώξει ως εκεί η προ ολίγον αγριεμένη θάλασσα.
Στο αντίκρυσμά σου απόρησαν οι δυο και διερωτωνται τι είδους αντικείμενο ήτο αυτό.
Εις μάτην όμως ,κανεις δεν ήξερε να δώσει την απάντηση.

ο Βατικιώτης ΒΟ(ι)ΩΝ






                  6-1-2016 ..  Ο  αγιασμός  των  "μολυσμένων "   υδάτων   στην Νεάπολη



Ζαρακίτικη ομορφιά και ο ΧΡΟΝΟΣ




Λένε  πως  ο χρόνος  είναι εχθρός  της  αθωότητας  και της  ομορφιάς
οι  φωτογραφίες  του συμπατριώτη  μου  ΧΡΗΣΤΟΥ   ΧΕΛΙΩΤΗ   μαρτυρούν  το αντίθετο
τις  παραθέτω   με επτά λέξεις  στην  σειρά ...... όσες  και οι εικόνες
γιατί  πιστεύω  ότι  το τοπίο  ενός  τόπου  εμπεριέχει  και την προβολή  της ψυχής των  κατοίκων  του
ταξίδι  -  πείσμα  - επιβίωση  - αγώνας  - ψήλωμα  -  λευτεριά  -  ρίζες

                                           

























άμα τ' αγαπάς ...








                                      5  ΔΕΚΈΜΒΡΗ  2015  ....  Θέα  απο τον  " Σταυρό "
                                                         Πίλιζα - Κοτρώνη - Μυρτώο  Πέλαγος  

                                                         όλα  είναι  ωραία  - άμα τ' αγαπάς

                                                                                                 Φωτο ( ΚΩΣΤΑΣ  ΦΙΦΛΗΣ )
         



ΙΟΥΛΗΣ 1941 - Ντάγκα..ντάγκ..





Κατά τας αποφράδας και ζοφεράς αυτάς ημέρας τους έτους 1941, του έτους δηλαδή εκείνου της δυστυχίας και της πείνης (λόγω της τότε κρατούσης γνωστής Γερμανοιταλικής Κατοχής) ,
πολλοί ξένοι προερχόμενοι από την Ύδρα τις Σπέτσες τον Πειραιά και τας Αθήνας ,περνούσαν από τον τόπο μου ,τον Χάρακα.
Το ορεινό ,δηλαδή και ωραίο αυτό χωριό της περιφερείας Ζάρακος , επί της ανατολικής πλευράς της Λακωνίας ,όπου και η έδρα μου ως ιατρού κατά την εποχήν εκείνην εις την άνω περιφέρειαν.
 Πολλοί ξένοι περνούσαν ,λέγω από τον Χάρακα ,για να πάνε ναύρουν λίγο στάρι ,λάδι ,καλαμπόκι ή ό,τι άλλο στα παρακάτω χωριά του Έλους και του Ασωπού ,με σκοπό να θρέψουν τους δικούς τους ,που πεινούσαν πίσω,λόγω του κρατούντος φοβερού αποκλεισμού της εποχής εκείνης.
 Και ήσαν άνθρωποι αυτοί παντός είδους και πάσης προελεύσεως! Εμποροι,μεταπράτται ,δικηγόροι , ιδιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι και ό,τι άλλο.
 Όλοι γενικώς οιστρηλατούμενοι από το αμείλικτον ένστικτον της αυτοσυντηρήσεως ,προς επιβίωσιν και διατήρησιν συτών εν τη ζωή.
 Πολλά λοιπόν, θα μπορούσε κανείς να γράψει γενικώς  για όλα αυτά τα πρόσωπα και ιδιαιτέρως χωριστά για τον καθένα ,(γιατί βλέπετε ,κάθε άνθρωπος και με την χάρη του) ,αλλά επειδή έτσι το πράγμα θα έπαιρνε σε μάκρος , θα ασχοληθώ μόνον με ένα εξ αυτών ,τον μακαρία τη λήξει δηλαδή Δ.Π… καθηγητήν Ιδιωτικού Λυκείου στην πρωτεύουσα ,άνθρωπον πολύ μορφωμένον όπως αντελήφθην,εντρυφώντα εις θεωρητικάς συζητήσεις και μελέτας και ο οποίος διά τούτο είχε προξενήσει εις εμέ ιδιαιτέραν εντελώς εντύπωσιν.
 Και θα ασχοληθώ ιδιαιτέρως λέγω με αυτόν,με το να παραθέσω εις τας εν συνεχεία σελίδας του παρόντος ,μια μακρά και διεξοδική συζήτησι που είχα μετ’αυτού κατά τας ολίγας ημέρας που έμεινα στον Χάρακα περιμένοντας τον αδελφόν του να γυρίσει από το Έλος ,που είχε πάει για καλαμπόκι. Συζήτησιν η οποία περιστράφη τότε,όπως ενθυμούμαι,ναι μεν γύρω από πολλά και ποικίλα θέματα ,αλλά προπάντων και κυρίως γύρω από τα κείμενα των Γραφών και του Ευαγγελίου.
 Και την οποίαν συζήτησιν δεν έκρινα άσκοπον να μεταφέρω ενταύθα όπως γράφω παραπάνω (εφόσον και καθ’όσον εννοείται ενθυμούμαι τάυτης) προσθέτων μόνον σήμερον εις αυτήν κατ’επέκτασιν και εκ των υστέρων και μερικάς προσωπικάς μου σκέψεις σχετικάς με τα θέματα αυτά.
 Είμεθα ,λοιπόν,και οι δυο μας καθισμένοι ένα πολύ ζεστό αποσήμερο του Ιουλίου της ιστορικής αυτής χρονιάς του 1941επάνω στα «τουράκια» της εκκλησιάς του Χάρακος ,και κάτω ακριβώς από το μεγάλο σφεντάμι της αυλής της,συζητούντες όπως είπα ,για πολλά και για διάφορα,ενώ συγχρόνως μια πνοή του μπάτη που «ξεμαπουκάριζε»την μέρα αυτή ,φρέσκος φρέσκος και δροσάτος ,από τη σούδα του Σταυρού μας ανακούφιζε λιγάκι από τη δυνατή τη ζέστη ,μέσα στην οποία και οι δυο μας παραδέρναμε .
 Οπότε ακούμε ξαφνικά την καμπάνα της εκκλησίας να σημαίνει.Νταγκ ….Νταγκα…νταγκ….
 Ήταν ο παπάς της ενορίας ,που προσκαλούσε τους πιστούς για προσευχή και μετάνοια. Αμέσως ,λοιπόν,και την ίδια ακριβώς στιγμή είδαμε και οι δυο μας δυο ,τρεις γέρους που ήταν ξαπλωμένοι ,ώρα τώρα ,κάτω από απ’το σφεντάμι δροσιζόμενοι ,να σηκώνονται αμέσως ,ως τρόπον τινα ηλεκτρισθέντες από τον ήχο της καμπάνας , και να κατευθύνονται προς την είσοδο της εκκλησίας.
Όπως επίσης είδαμε ακόμη και μερικούς άλλους γέρους και γερόντισσες να προβάλλουν ,πέντε,δέκα λεπτά αργότερα ,στην «ποταμιά» -ανάμεσα εκκλησιά και χωριό- με το κερί στο χέρι ο καθένας τραβώντας κι αυτοί γοργά γοργά επίσης προς την ίδια κατεύθυνση όπως και οι πρώτοι.
 Ο φίλος μου παρηκολούθησε με προσοχή όλη αυτή την κίνηση ,μεθ’ο στρεφόμενος μου λέγει: -Είναι ευχάριστον ,αγαπητέ μου ,ότι παρ’όλη την πολεμικήν την οποίαν ήσκησεν άλλοτε η επιστήμη κατά της εκκλησίας ,και ίσως να ασκεί αυτήν και σήμερον ακόμη ,εν τούτοις και παρ’όλα αυτά εξακολουθούν ακόμη να υπάρχουν άνθρωποι πιστεύοντες.
 Και βέβαια όταν λέγω τούτο ,δεν εννοώ τους απλοικούς αυτούς ανθρώπους τους οποίους τη στιγμή αυτή είδαμε κι οι δυο μας να σηκώνονται και να κατευθύνονται προς την είσοδο της εκκλησίας ,και δια τους οποίους ,επί τέλους ,θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπόκεινται ίσως εις υποβολήν ,την οποίαν ασκούνε επ’αυτών οι κατηχούντες τούτους διάφοροι λειτουργοί της εκκλησίας ,αλλά εννοώ πρωτίστως και κυρίως και πολλούς άλλους ακόμη ανθρώπους των γραμμάτων εις τας πόλεις και τας κωμοπόλεις της πατρίδας μας ,οι οποίοι παρ’όλην την παρά της επιστήμης ,όπως είπον ,ασκούμενην πολεμικήν κατά της ιδέας της θεότητος ,εξακολουθούν ακόμη και παρ’όλα ταύτα να πιστεύουν.
 Πού στηρίζονται και πόθεν άραγε αντλούν την δύναμη της πίστεως των ούτοι;


κοιμήσου Περσεφόνη ......



Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
 κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
 τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα 
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
 Κοιμήσου Περσεφόνη - στην αγκαλιά της γης
 στου κόσμου το μπαλκόνι - ποτέ μην ξαναβγείς.

 ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ – ο εφιάλτης της Περσεφόνης – 20ος μχ





Τις ιερές πράξεις ……που δεν μπορεί κανείς
 Να ξέρει πως έγιναν , ούτε να παραβαίνει 
Ούτε να κοινολογεί. Γιατι ο μεγάλος σεβασμός 
Προς τους θεούς κρατά κλειστό το στόμα
 ………………………………………………..
 Αλλά ελάτε εσεις που κυβερνάτε το λαό 
Της ευωδιαστής Ελευσίνας 
Σεπτή, λαμπρόδωρη,καρποφόρα βασίλισσα Δηώ
 Μαζί με την περικαλλή σου κόρη Περσεφόνη
 Ευνοικές, χάρη του ύμνου αυτού δώστε
 Ευχάριστο βίο

 ΟΜΗΡΟΣ- ύμνος στην Δήμητρα – 7ος π.χ



απο  πρόσφατη  επίσκεψη  στον αρχαιολογικό χώρο   Ελευσίνας
ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ  ΜΥΣΤΗΡΙΑ   ( ζωή - θάνατος - ανάσταση ...... ) 
Διαχρονικά υπαρξιακά προβλήματα





ο γερο - Νικόλας






Σήμερα επεριμέναμε να δροσίσει λίγο,αλλά δεν βαριέσαι τα ίδια και τα ίδια ,όταν βλέπεις αυτά τα λιανιοσύννεφα στην Κουλοχέρα να κολλάνε κατά το Αμπελάκι ,να κατηφορίζουν κατά το Σκίθι και να ξαπλώνονται στα Μαντριά ,στο Μπέρο και στο Βράχο,να περιμένεις μεγάλη ζέστη,καύσωνα όπως τονε λένε οι γραμματιζούμενοι .
Θα περάσει όμως και αυτό.Πρωί-πρωί εμείς οι δυο τρεις γέροι που κυκλοφορούσαμε πιάνουμε τις πολυθρόνες κάτου από τον ίσκιο της Μουριάς.
 Ο Νικόλας πρώτος και καλύτερος.Περνάνε τα αγροτικά το ένα πίσω από το άλλο ,φορτωμένα με σακιά χαρούπια ,είναι η εποχή τους,για φέτο ακούστηκε καλή τιμή ,40 δραχμές το κιλό.
Ο Νικόλας έχει λίγες χαρουπιές ,στα αρκουδοπρόβατα και στα ξάλαφτα ,θέλουνε μπράτσα και μακριές φουρτσάρες.
Κανένας σεμπρος δεν αναλαβαίνει, τι λένε για 40 δραχμές το κιλό θα κινδυνεύσω στις κουρουλίμες και στα βραχάκια ; Τι είναι 40 δραχμές; Οι μανάβηδες γυρεύουν 200 δραχμές για τις παλιοντομάτες ,ο ψαράς 700 δραχμές ακατέβατες για τους γίλιους και ο καφετζής 60 δραχμές και δεν ντρέπεται ο αθεόφοβος .
Γυρεύουμε λέει ο Νικόλας από τον έμπορο να κάνει την τιμή 50 δραχμές το κιλό ,αλλά δεν παίρνει από κουβέντες ,40 δραχμές και όποιος θέλει ,το χαρούπι μας είναι αζήτητο στην αγορά ,είναι δεύτερης και τρίτης ποιότητας λέει και εμείς τονε πιστεύουμε και του γεμίζουμε την αποθήκη με το «αζήτητο»πράγμα ,που για να βγάλουμε τον καημό μας τα χαρούπια τα παρανομάζουμε μπανάνες.
 Ο Νικόλας ,κούτσα-κούτσα έχει ρευματικά στα γόνατα ο δύσμοιρος –εμάζεψε χίλια κιλά χαμολόι ,αν ζούσε η γριά μου ,λέει θα μαζεύαμε πάνω από τρεις χιλιάδες κιλά ,ήτανε η μακαρίτισσα προκομμένη ,δεν εσήκωνε που λέμε μέση ,περίσσια στις ελιές και στα χαρούπια ,τώρα καταλαβαίνω πόσο μου λείπει και για αυτό της ανάβω κανένα παραπανίσιο κεράκι.
Ανημπόρεψε που λες Μακαντάση η συχωρεμένη την έστειλα με το ταξί στην Αθήνα ,τηνε βάλανε στο νοσοκομείο ,μέσα στην Επιστήμη ,αλλά είχε σωθεί το λάδι της ,μου τηνε γυρίσανε στο κουτί .Δεν έβγαλα κουβέντα,έκανα το σταυρό μου και είπα από μέσα μου.Γριά αφόσον υπάρχει ο θάνατος μια δυο θα έρθω και εγώ ,μόνο πιάσε καμιά καλή γωνιά ,γιατί η άλλη ζωή είναι αναιώνια,να ζήσουμε μπάρες μου εκεί καλά.
Και πού να σταματήσει ο Νικόλας ,αυτό πάει να πει γέρος,κατήφορος, γκρεμίλα, μαύρα και σκοτεινά ,όλα θλιβερά ,καθώς λέει και το τροπάρι της εκκλησίας μας.Κλαίω και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατο.
 Πού και πού ,όμως ,κάποια αστραψιά φέγγει στο μυαλό του .Μου γράφουνε ,που λες Μακαντάση τα παιδιά μου να πάω στην Αθήνα,είναι βολεμένα με καλές δουλειές ,με σπίτια ,με εγγόνια .
Καμιά φορά το αποφασίζω, εβαρέθηκα τη μοναξιά ,εβαρέθηκα να ταίζω τη Μαλτέζα και τις κότες.Εβαρέθηκα να συγυρίζω το καλύβι,να βγάζω νερό,να πλένομαι και να βράζω τις πατάτες και ένα αρμάθι σανό.



΄΄ Κουφάλες ... νεκροθάφτες ..΄΄




                           
                                                 Η ΖΩΗ  ΕΙΝΑΙ   ΩΡΑΙΑ 

                                           ΄΄Κουφάλες  νεκροθάφτες ''  -  δεν  θα  πεθάνουμε ..




                                                         

με την ματιά ...του χρήστου






       φθινόπωρο  στο  χωριό  μας  ....
       μουγγάρα - καμπανίτσες - αφάνες - σιρμιντέλια ...
       Μόνη  προίκα  στην  ζωή  μας  -  η  ΜΝΗΜΗ
       ( φωτο - με την ματιά  του  ΧΡΗΣΤΟΥ  ΧΕΛΙΩΤΗ )
       
     

Κυκλάμινο....



                              .........στου  βράχου   την σχισμάδα
                              όπως  κάθε  χρόνο - τέτοια  εποχή
                              ένα  χαμόγελο   φθινοπωρινό
                              η ρόζ  αθωότητα  -  των παιδικών  χρόνων...





Χάρακας .. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015





Το Καλοκαίρι στο χωριό είναι κάτι το πολύ ευχάριστο και προσκαλεί έντονα να είσαι εκεί και αν δεν είσαι αναπολείς προηγούμενα Καλοκαίρια.
 Ομιλώ βέβαια για τους δυο μήνες Ιούλιο και κυρίως Αύγουστο ,και λίγο τον Σεπτέμβριο.
 Η πλατεία και Ο Νίκος ,με το μαγαζί του ,είναι οι πρωταγωνιστές στην ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Το βραδάκι με την απαράμιλλη δροσούλα και τα και τα νοστιμότατα σουβλάκια και τα λοιπά τερψιλαρύγγια φαγητά καθώς και οι παιδικές φωνές που κατακλύζουν την πλατεία –ένα καλό σημάδι για μέλλον ,τα πάρα πολλά παιδιά που υπήρχαν φέτος σου ανεβάζουν την διάθεση.
 Μετά οι θρησκευτικές γιορτές και τα πανηγύρια προσθέτουν αναμφισβήτητα ψυχική ευχαρίστηση .Φέτος για διαφόρους λόγους ,δεν πραγματοποιήθηκαν τα «ΠΕΤΡΟΛΕΚΕΙΑ» ,όπως τα προηγούμενα χρόνια ,τα οποία περιλαμβάνουν τοπικούς χορούς ,τραγούδια ,παιδικά παιχνίδια ,Καραγκιόζη ,αθλητικά ,θεατρικές παραστάσεις κ.λ.π.
 Τα Καλοκαιρινά πανηγύρια του χωριού καλά επήγαν .Τόσο της Αγίας Παρασκευής ,όσο και της μεταμορφώσεως του Σωτήρος ,το γλέντι κράτησε μέχρι τις πρωινές ώρες
Επίσης και οι θρησκευτικές γιορτές προσέφεραν στους πιστούς ψυχική ευφορία και αγαλλίαση .
Οι προσκυνητές από τα γύρω χωριά ήσαν αρκετοί και απόλαυσαν τις θείες λειτουργίες από τους καλούς ιερείς και τους καλικέλαδους ψάλτες.
 Αργότερα σε κάποιες ημερομηνίες έγιναν και ιδιωτικές λειτουργίες στα εκκλησάκια της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Ιωάννου. Αξίζει να σημειωθεί ο πλουτισμός της Αγίας Παρασκευής με πλειάδα ωραίων βυζαντινών εικόνων φιλοτεχνημένες από την δόκιμο αγιογράφο Χρυσάνθη Ροβάτσου- Γραμμένου εις μνήμην των κτητόρων του Ναού ,Δημητρίου Ροβάτσου και των γιων του . Τέλος είχαμε και κοινωνικά ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα όπως :
 ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ : .Η Κατερίνα ,σύζυγος του Γιάννη Τραιφόρου του Παπα-Τάσου εγέννησε στην Αθήνα στις 17 ,Μαιου το δεύτερο παιδί τους ,αγόρι.Να τους ζήσει.
  Η Έλλη Κωνσταντοπούλου (εγγονή της Φούλας του Τζίμη )εγέννησε στην Πάτρα το δεύτερο κορίτσι .
 Η Κατερίνα σύζυγος του Ανδρέα Νικολόπουλου ,κόρη του Γιάννη Παπαγεωργίου (Μπαρμπαλιά) ,και της Μαγδαληνής εγέννησε στις 16 Ιουνίου στην Αθήνα το πρώτο τους παιδί –αγόρι .Να τους ζήσει.
ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ : .Η Μαρίνα Χατζηγρηγορίου ,κόρη του Κώστα Χατζηγρηγορίου και της Πίτσας Πριφτάκη ,πρώην δημάρχου και ο Ανδρέας Παπαγεωργίου του Δημήτρη και της Βάσως εβάπτισαν το πρώτο τους παιδί –αγόρι στο Χάρακα στις 30 Σεπτεμβρίου και το όνομα του νεοφώτιστου Δημήτρης .Το μυστήριο έγινε με κατάνυξη στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής παρουσία πολλών συγγενών και φίλων. Ακολούθησε δεξίωση στο κέντρο ΝΟVELON του Κυπαρισσιού ,όπου επικράτησε κέφι μέχρι τις πρωινές ώρες.
 .Η Βασιλική ,σύζυγος του Αναστασίου Εμμανουήλ ,εβάπτισαν το τρίτο τους αγόρι στις 23-8- 2015 ,στον Πειραιά. Νονός ο πατήρ Θεολόγος,και το όνομα του νεοφώτιστου ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.                                                                     ΓΑΜΟΙ Στις 5 του Σεπτέμβρη στον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης έγιναν οι γάμοι του Κώστα Νικολαίδη του Φώτη και της Μαρίας (Μαστέχα) Μηχανολόγου ,μετά της εκλεκτής νέας Ειρήνης Αναστασιάδη ,ιδιωτικής υπαλλήλου ,κατοίκου Αθηνών .Ευχόμεθα Βίον Ανθόσπαρτον ,
  Στις 5 του Σεπτέμβρη στο παρεκκλήσιον του Αγίου Νικολάου στα Ισθμια Κορινθίας έγιναν οι γάμοι του Ηλία Παπαγεωργίου του Ιωάννου (Μπαρμπα Λια) και της Μαγδαληνής ,επιχειρηματία,μετά της εκλεκτής νέας από την Αθήνα Δήμητρας Λίτσα καθηγήτριας φιλολογίας. Ε υχόμεθα Βίον Ανθόσπαρτον.
 ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΣΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Και κατά την φετινή εκπαιδευτική χρονιά τα κατωτέρω Χαρακιωτόπουλα «παρεβίασαν»τις πόρτες των Α.Ε.Ι. Η.Παρακευή Ανδρομιδά ,εγγονή του Τάσου και της Καλλιόπης Μανίκη επέτυχε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης. Ο.Μιχάλης Κόκκορης του Τάσου Κόκκορη (εγγονός του Μιχάλη Μαυρομίχαλου) επέτυχε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα)τμήμα Πληροφορικής. Ο.Σπύρος Βέζος,γιος του Πατέρα-Χαράλαμπου επέτυχε στο ΤΕΙ Πάτρας Τμήμα Δικοίκησης Επιχειρήσεων  Ευχόμεθα σε όλους Καλή Πρόοδο.
 ΑΦΙΞΕΙΣ ΟΜΟΓΕΝΩΝ Εφέτος το Καλοκαίρι επισκέπτηκαν το χωριό οι κατωτέρω ομογενείς. 1) Ο Λούης Πετρολέκας (του Σολωμού) μετά της συζύγου του από Καναδά. 2) Ο Νίκος Πετρολέκας (του Σολωμού) από Καναδά. 3) Ο Μίμης Παπαγεωργίου από Αμερική (Γκιόζης) μετά της συζύγου του 4) Η Γιώτα κόρη του Νίκου Πετρολέκα(Σπυροτσιβίλη) και της Πετρούλας από Αυστραλία 5) Η Κούλα του Σταμάτη Ροβάτσου από Καναδά. Δυστυχώς είχαμε και δυσάρεστα:


9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1900 ... για τους αποδημούντες εν Ρουμανία ΧΑΡΑΚΙΩΤΕΣ


                                                     
  •  Προχθές η Α.Β.Υ. Πρίγκιπας Νικόλαος –μεταβαίνων με ατμόπλοιο στην Ρωσία –διερχόμενος από την Κωσταντινούπολη με άκραν μυστικότητα και με το ψευδώνυμο Λεβίδης με φαιάν ενδυμασίαν και μαύρον πηλόν επισκέφθηκε την Αγια –Σοφιά.
  • Στην Αλβανία θρησκευτικά πάθη Χριστιανών –μουσουλμάνων δημιούργησαν δεινότατη κρίσην.Ο προσηλυτισμός υπέρ της αυτονομίας της Αλβανίας επιτείνεται σε όλη την Ήπειρο.
  •  Το Σεπτέμβρη ξεκινούν τα έργα διάνοιξης της Λεωφόρου Συγγρού – η άγουσα στην παραλία του Φαλήρου.Εργο που θα εξωραίσει την πόλη και θα προσδώσει σε αυτήν όψη ευρωπαικής μεγαλουπόλεως.
  •  Και στην Κρεμαστή ο Δήμαρχος Ζάρακα συγκαλεί Δημοτικό Συμβούλιο.
 Το Δημοτικον Συμβούλιον Ζάρακας Συγκείμενον από τον πρόεδρον αυτού Ιωάννην Γραμματικάκη και τα κάτωθε παρόντα μέλη. Συνελθόν σήμερον την ενάτην Ιουλίου του έτους 1900 εν Κρεμαστή και εν τω Δημαρχικώ καταστήματι παρουσία και του Δημάρχου Ζάρακα κ.Γεωργίου Γραμματικάκη,αναγγείλοντος εις το Σώμα ,ότι οι εν Βουκουρεστίω της Ρουμανίας αποδημούντες συνδημόται ημών και κάτοικοι του χωρίου Χάρακας απέστειλαν τα εξής αφιερώματα εις τον ιερόν ναόν «Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» της περιφέρειας Χάρακος ,ήτοι ο Δημήτριος Θ.Ροβάτσος δύο πολυελαίους αξίας δραχμ.550 ο Παύλος Π.Χελιώτης ένα κώδωνα αξίας δραχμ.525 ,ο Γεώργιος Αγγ.Γαβρίλης ,κατεσκεύασε τα στασίδια του ναού αυτού εν αναλογείον (Κανοναρχον)και εν μανουαλιον άπαντα αξίας δραχμών 300 και ο Θεόδωρος Π.Χελιώτης τέσσερας κανδήλας αξιας δραχμών 80. 
 Και επειδή η πράξις των ανωτέρω δωρητών είναι υπερτέρα παντός επαίνου ,δείγμα φιλοπατρίας και διακαούς πόθου προς επάνοδον εις αυτήν ,προτείνει ,όπως το Συμβούλιον εκφράσει τα συγχαρητήρια αυτού προς τους ανωτέρω κυρίους δια τα ευγενή,πατριωτικά και φιλόθρησκα αισθήματα αυτών. 
 Το Σώμα ακουσαν την ευχάριστον ταύτην αγγελίαν αποφαίνεται ομοφώνως. 
 Να εκφρασθώσι προς τους κυρίους κ.Δημήτριον Θεοδ.Ροβάτσον , Παύλον Π.Χελιώτην, Γεώργιον Αγγελ.Γαβρίλη και Θεόδωρον Π.Χελιώτην κατοίκους Χάρακα και ήδη διαμένοντες εν Βουκουρεστίου της Ρουμανίας τα συγχαρητήρια αυτού δια την ένθερμον φιλοπατρίαν των και την παντός επαίνου ,υπερτέραν φιλόθρησκον πράξιν των ,ευχόμενον αυτοίς την εκπλήρωσιν του διαπιστούμενου διακαούς προς επάνοδον εις την γενέτειράν αυτών γην πόθου των.
 Να δημοσιευθεί το παρόν ψήφισμα εις μίαν των εν Αθήναις εφημερίδων να αποσταλεί αντίγραφον του παρόντος προς ένα εκαστον των ανωτέρω κ.κ. δωρητών.
 Εγένετο εν Κρεμαστή αυθημερόν.
 Ο Πρόεδρος Ι.Γραμματικάκης 
 Τα μέλη Π.Μπίρας ,Ιωάννης Κομπόγιωργας,Ιωάννης Λάβας,Θεόδωρος Ιωάννου Σοφός ,Θεόδωρος Γραμματικάκης ,Γεώργιος Μ.Γραμματικάκης ,Αναστάσιος Παπαγεωργίου , Γεώργ.Γεωργαντώνης ,Παν.Κ.Καμαρινός


τι μας απέμεινε ... να μοιραστούμε ;






       το  βαρκάκι  -  τόφτιαχνα  στα  παιδικά  μου  χρόνια
       με  τσιγαρόχαρτο  απο το πακέτο  του  παππού...
       τόβανα  σε  μια  '' κορύτα ''  ...... και  ταξίδευα   κι' εγώ  
        Σήμερα  σπάνια  βέβαια -  αλλά  στα   Ζόρια
        ξαναμπαίνω..................


στην  εξουσία  των  κήπων - αντιπροτείνω..
τα  πεσμένα  φύλλα του φθινοπώρου

στην  εξουσία  των ήχων - ψιθυρίζω
τις  δυνατότητες  της  σιωπής

στην  εξουσία  του θανάτου - μιλώ
για την αέναη  ανανέωση της  ζωής

η καμπύλη  μέρα
με νουθετεί κάθε  πρωί
με το εφήμερο  του  σκότους

Δημήτρης  Δασκαλόπουλος


       

Μνημόνιο για τον Μαλέα







ΘΕΜΑ: «Αξιολόγηση – Αναθεώρηση – Εξειδίκευση ΠΠΧΣΑΑ Περιφέρειας Πελοποννήσου»

 Κύριοι, όπως γνωρίζετε, πρόσφατα τέθηκε προς διαβούλευση η εν θέματι Μελέτη, η οποία αφορά την αξιολόγηση της εφαρμογής του Περιφερειακού Πλαισίου Πελοποννήσου, που θεσμοθετήθηκε το 2003 (ΦΕΚ 1485/Β/2003).
 Στη συγκεκριμένη Μελέτη καθορίζονται στρατηγικές επιλογές προτεραιότητας για την εξωστρεφή ανάπτυξη της Περιφέρειας Πελοποννήσου, ενώ, παράλληλα, εξειδικεύονται οι κατευθύνσεις για κάθε Περιφερειακή Ενότητα.
Μετά από μια κατ’ αρχήν προσέγγιση του αναπτυξιακού μοντέλου που προτείνεται για την Π.Ε. Λακωνίας, και κυρίως για τη χερσόνησο του Μαλέα (Δημοτικές Ενότητες Ζάρακα, Μονεμβάσιας, Βοιών), καταθέτω συνοπτικά τις απόψεις μου, στο πλαίσιο μιας παρέμβασης με γνώμονα τη βιώσιμη ανάπτυξη της ευαίσθητης αυτής περιοχής, θεωρώντας την εν θέματι Μελέτη, κυριολεκτικά, την τελευταία ευκαιρία της.
 Η παρούσα παρέμβαση μπορεί να αναλυθεί σε 3 θεματικούς άξονες: Συγκοινωνιακές Υποδομές, Ενέργεια και Τοπίο, προσδοκώντας να αποτελέσει αρχή διαλόγου απόψεων, προτάσεων και, κυρίως, επιλογών και αποφάσεων της τοπικής κοινωνίας και των φορέων.

 Α. Συγκοινωνιακές Υποδομές 

 Στη Μελέτη προτείνεται ως βασικός χερσαίος άξονας εθνικής εμβέλειας η οδός Τρίπολη – Σπάρτη – Μολάοι – Νεάπολη (μέσω Παπαδιανίκων – Δαιμονιάς – Ελίκας), τροποποιώντας το υφιστάμενο Περιφερειακό Πλαίσιο που, αντίστοιχα, προτείνει Σπάρτη – Μολάοι – Μονεμβάσια – Νεάπολη. Άποψή μου είναι ότι η αφαίρεση της Μονεμβάσιας από τον ανωτέρω άξονα μπορεί να είναι μια θετική, στρατηγική επιλογή, με την απαραίτητη προϋπόθεση όμως της κήρυξης της Καστροπολιτείας της Μονεμβάσιας ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και της θεσμοθέτησης της Χερσονήσου Μαλέα (Ζάρακας έως Καβομαλιάς) ως Εθνικό Πάρκο και Τοπίο Εθνικής Αξίας.

  Σε συνέχεια της παραπάνω παρατήρησης, κατ’ αρχήν προς θετική κατεύθυνση εκτιμώ ότι κινείται η πρόταση της Μελέτης περί δημιουργίας του Ανατολικού Άξονα Πελοποννήσου (ο οποίος μεταξύ άλλων συνδέει Λεωνίδιο – Κυπαρίσσι – Χάρακα – Γέρακα – Μονεμβάσια).
Επισημαίνω, ωστόσο, ότι στη χάραξη αυτής της οδού θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν η διάσταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, κυρίως στην περιοχή του Ζάρακα, καθότι, ειδικά εκεί, η σχεδιαζόμενη οδός θα διασχίζει 13 Παραδοσιακούς Οικισμούς, δύο περιοχές του δικτύου Natura 2000 (μία Ε.Ζ.Δ. και μία Ζ.Ε.Π.) και ένα (προτεινόμενο) Τοπίο Εθνικής Αξίας.
Τέλος, εκτιμώ ότι ο άξονας αυτός θα πρέπει να επεκταθεί έως τη Νεάπολη.

  Αρνητική εντύπωση μου προξένησε η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς για το λιμάνι της Νεάπολης.
 Εκτιμώ ότι είναι η απαραίτητη η μεταφορά του λιμανιού από τη Νεάπολη στην περιοχή του Παλαιοκάστρου, με παράλληλη χάραξη Περιφερειακής Οδού που θα παρακάμπτει τη Νεάπολη, καθώς και μετατροπή του υφιστάμενου λιμένα σε χώρο υποδοχής σκαφών αναψυχής – υδατοδρόμιο. Επισημαίνω ότι αν τα παραπάνω δε συμβούν, είναι αδύνατος ο σχεδιασμός της Νεάπολης ως μία σύγχρονη και βιώσιμη πόλη, φιλική σε κατοίκους και επισκέπτες, ειδικά της παραλιακής της ζώνης.

 Σε ορθή κατεύθυνση εκτιμώ ότι κινείται η προώθηση της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της Νεάπολης με τις Κυκλάδες, ως ένα αναπτυξιακό άστρο ιδιαίτερα ελπιδοφόρο.

 Β. Ενέργεια 

Εισαγωγικά, αναφέρω ότι, σύμφωνα με την εν θέματι Μελέτη, στην Π.Ε. Λακωνίας έχει εγκριθεί η χωροθέτηση 20 αιολικών πάρκων, συνολικής ισχύος 430 MW (στοιχεία 2010), η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων τοποθετείται στη χερσόνησο του Μαλέα (υπενθυμίζω Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας σύμφωνα με το ισχύον ΕΠΧΣΑΑ για τις ΑΠΕ).
 Στις Προτάσεις Ανάδρασης προς το υπερκείμενο ΕΠΧΣΑΑ για τις ΑΠΕ, η εν θέματι Μελέτη περιλαμβάνει:
 - Tη μείωση της έντασης των ανεμογεννητριών σε Ο.Τ.Α. με σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές
 - Την εξειδίκευση, μετά από μελέτη, των κανόνων χωροθέτησης ανεμογεννητριών σε ζώνες τοπίων διεθνούς σημασίας
 - Τη διερεύνηση επέκτασης εφαρμογής του χαμηλού ποσοστού (4%) κάλυψης από αιολικά πάρκα σε όλες τις περιοχές με ιδιαίτερο πολιτιστικό και περιβαλλοντικό απόθεμα που έχουν ή μπορεί να αποκτήσουν υψηλό δείκτη τουριστικής ανάπτυξης. (Αυτή τη στιγμή το χαμηλό ποσοστό ισχύει μόνο για τη Δ.Ε. Μονεμβάσιας.)
- Τον υπολογισμό του ποσοστού κάλυψης ενός Ο.Τ.Α. από αιολικά πάρκα, κατόπιν αφαίρεσης των περιοχών αποκλεισμού και ασυμβατότητας από τη συνολική του επιφάνεια.
 Εκτιμώ ότι, ενώ οι ανωτέρω προτάσεις είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, στην πράξη ακυρώνονται. Κι αυτό γιατί η χερσόνησος του Μαλέα, παρότι διαθέτει 4 περιοχές του δικτύου Natura 2000 (2 Ε.Ζ.Δ. και 2 Ζ.Ε.Π.), 3 Καταφύγια Αγριας Ζωής (Κ.Α.Ζ). 1 προτεινόμενο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, 13 θεσμοθετημένους Παραδοσιακούς Οικισμούς (και πολλούς περισσότερους με προϋποθέσεις να χαρακτηριστούν Παραδοσιακοί), 1 Προτεινόμενο Εθνικό Πάρκο και 1 Προτεινόμενο Τοπίο Εθνικής Εμβέλειας (εν τμήματι Διεθνούς), οι σχετικές ζώνες αποκλεισμού και ασυμβατότητας δεν έχουν ακόμα καθορισθεί.
Και προφανώς, αν αυτό γίνει μετά την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων, η περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα είναι μη αναστρέψιμες.
Κατά συνέπεια, προτείνω: Για τις περιοχές με υψηλό αιολικό δυναμικό και, ταυτόχρονα, σημαντικό πολιτιστικό και περιβαλλοντικό απόθεμα, να αποτελεί αυστηρή προϋπόθεση για την οποιαδήποτε εγκατάσταση αιολικών πάρκων, η σύνταξη Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης, η οποία θα καθορίζει τεκμηριωμένα τις ζώνες αποκλεισμού και ασυμβατότητας.

 Γ. Τοπίο

 Σε ό,τι αφορά την παράμετρο του Τοπίου, η εν θέματι Μελέτη διαιρεί τη χερσόνησο του Μαλέα σε δύο Ενότητες: Ζώνη Τοπίου 8 (Μονεμβάσια – Ελαφόνησος – Ακρωτήριο Μαλέα) και Ζώνη Τοπίου 14 (Νότια Κυνουρία – Ζάρακας).
 Κατ’ αρχάς, η ένταξη του τοπίου του Ζάρακα στην Κυνουρία με βρίσκει κάθετα αντίθετο.
 Κι αυτό γιατί, θεωρώ ότι το σύνολο της χερσονήσου του Μαλέα, από το Ζάρακα ως το Καβομαλιά, παρουσιάζει ενιαία και ομοειδή χαρακτηριστικά, τόσο τοπιολογικά, όσο και περιβαλλοντικά, ιστορικά, κοινωνικά, οικονομικά και διοικητικά.
 Επί τούτου, καλώ το Δήμο σε άμεση, τεκμηριωμένη παρέμβαση.
Κατά τα υπόλοιπα, η Μελέτη, υιοθετώντας την πρότασή μου για το χαρακτηρισμό της χερσονήσου του Μαλέα ως Περιφερειακό Πάρκο, καθώς και πρόταση Διεθνούς Συμποσίου για ανάδειξη του ακρωτηρίου Μαλέα ως Τοπίο Διεθνούς Αξίας, προτείνει τη θεσμοθέτηση όλου του ορεινού όγκου της χερσονήσου του Μαλέα ως Προστατευόμενο Τοπίο Εθνικής Αξίας (με πρόσθετη διερεύνηση για Διεθνή Αξία).
 Επ’ αυτού, θέτω υπ’ όψιν σας δύο Σενάρια:
 - 1ο Σενάριο (Ήπιο): Η Καστροπολιτεία της Μονεμβάσιας κηρύσσεται ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και ο ορεινός όγκος της χερσονήσου του Μαλέα χαρακτηρίζεται ως Προστατευόμενο Τοπίο Εθνικής Αξίας.
 - 2ο Σενάριο (Δυναμικό): H χερσόνησος του Μαλέα κηρύσσεται εν συνόλω ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

ΝΕΑ .... Χαρακιώτικα






 Επιτέλους πέρασαν οι σκοτεινές και δύσκολες μέρες του φετινού Χειμώνα ,που η ερημιά και η μοναξιά των ελάχιστων κατοίκων δεν είχε μέχρι τώρα προηγούμενο για το χωριό και τους «ακρίτες»του Χειμώνα .
 Ολιγα διαλείμματα της μονοτονιας οι θρησκευτικές γιορτές ,όπως των Χριστουγέννων ,όπου ενώπιον ολίγων Χαρακιωτών εγινε η θεία Λειτουργία από τον άξιο εφημέριο Κυπαρισσιού πατερ Χαράλαμπο.
 Μετά ήλθε η γιορτή των Τριών Ιεραρχών όπου η θεία Λειτουργία τελέστηκε ιερουργόντος του πατρός Γερασίμου και του πατρός Πατερ Χαραλαμπου .
Ο Σύλλογος λόγω καιρικών αλλά και δυσμενων ειδικών συνθηκών δεν μπόρεσε να οργανώσει την προσκυνηματική εκδρομή όπως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια.
Πάντως ανήμερα το βράδυ έγινε γλεντάκι στο μαγαζί του Νίκου (Καρανάσου) παρά τον λιγοστό κόσμο.
 Άλλο διάλειμμα στην μονοτονία ήταν το Άγιον Πάσχα ,όπου οι προσκυνητές ήταν περισσότεροι και παρακολούθησαν με κατάνυξη όλες τις ακολουθίες της μεγάλης εβδομάδας (Νυμφίο,ιερό ευχέλαιο,Δώδεκα Ευαγγέλια ,Επιτάφιο,και φυσικά την Αγία Ανάσταση) και μετά τους συνήθεις αλληλοασπασμούς έτρεξαν για την μαγειρίτσα ,την συκωταριά κ.λ.π. Πασχαλιάτικα.
 Ώσπου εφθάσαμε στην γιορτή του Πολιούχου του χωριού Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Καιρός Ανοιξιάτικος ,φυσικό περιβάλλον πανέμορφο ,θρησκευτική κατάνυξη μεγάλη από την θεία Λειτουργία που τελέστηκε με μεγαλοπρέπεια Ιερουργούντος του πατρός Γερασίμου μαζί με τους εφημέριους Νιάτων και Κυπαρισσιού Πατερ Κυριάκο και Πατερ Χαράλαμπο αντίστοιχα.
 Η αρτοκλασία και η περιφορά της εικόνας του Αγίου γύρω από τον Ναό μέσα στην πρασινάδα και τα αγριολούλουδα ,προκαλεί ιδιαίτερη κατάνυξη και ευχάριστη συγκίνηση.


 Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας το καθιερωμένο μεζεδάκι από τον Σύλλογο (ψωμάκι,τυράκι,κρασί) και ποικιλία γλυκισμάτων από διάφορους ιδιώτες και κυρίως από τους Σπετσιώτες προσκυνητές , οι οποίοι εφέτος ήταν αρκετοί με πρώτο το Δήμαρχο Σπετσιωτών κ.Παναγιώτη Λυράκη καθώς και τον Πρόεδρο Ένωσης Σπετσιωτών κ.Κωσταντίνο Κουλαλόγλου. Ανήμερα το βράδυ έγινε ωραίο γλέντι στην Πλατεία του χωριού με πολύ κέφι και χορό.
 Να αναφερθούμε και στον Σύλλογο Χαρακιωτών.
 Κατά τις τελευταίες Αρχαιρεσίες εξελέγη νέο Δ.Σ. (η μέχρι τότε ικανότατη πρόεδρος κα Χρυσάνθη Ροβάτσου Γραμμένου παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους) το οποίο Δ.Σ. συγκροτήθηκε ως κατωτέρω: Δημήτριος Ν.Ξαστερούλης Πρόεδρος Παντελής Α.Πριφτάκης Αντιπρόεδρος Ιωάννης Θ.Πετρολέκας Γεν.Γραμματέας Ιωάννης Ανδρ.Πετρολέκας Ταμίας Αναστάσιος Εμμανουήλ Μέλος Δημήτριος Μπακαούκας Μέλος Στέλλα Γ.Παπαγεωργίου Μέλος


Χαρακιώτικη μαγκιά !!!!!




     1951 . ΠΑΛΙΑ  ΚΟΚΚΙΝΙΑ .. στην  υπόγεια  ταβέρνα  του Μεθενίτη
     παληκαρόπουλα   20-χρονα   μπακαλόγατοι  όλοι..
     τσιγαρλίκι - γραβάτα - μουστακάκι - και  πολλή  μαγκιά ....
     όσο  για την ρετσίνα  απο τα Μεσόγαια - επουλώνει  πληγές ..
               ..............................................
      ΚΟΣΜΑΣ του καράβη - ΣΠΥΡΟΣ  του μπλέτα - ΣΩΤΗΡΗΣ  του κουτσογιώργη -
      ΓΙΩΡΓΟΣ  του κοτσιφιφλή - ΘΟΔΩΡΟΣ  του καράβη - ΓΙΑΝΝΗΣ  του μπλέτα
                                            



  

18 Μάη .. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΕΙΩΝ




ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΜΟΥΣΕΙΟ  ΖΑΡΑΚΑ   στην  Ρειχιά




στο '' Καλογέρι'' και στην '' Πλατιαλεκάνα''




     στον   Αγιάννη - στο  Καλογέρι  -  Πρωτομαγιά  2015
     οι  Λάκκες  ... χορταριασμένες - λίγα  τετραγωνικά  η κάθε  μιά
     Απομεινάρια  Λαικών  ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ   ΜΝΗΜΕΙΩΝ
     μόχθου  και αγώνα  επιβίωσης  των  αγροτών.
     Τότε  που η φύση  ήταν  απολύτως  ταξική....
     όργωμα - σκάλισμα - βοτάνισμα - θέρισμα - αλώνισμα  ....
     στο  τέλος  η ανταμοιβή ..  1 οκά  στάρι  ανα  μεροκάματο..
     για  τους  πρωτευουσιάνους  διευκρινίζουμε  ότι,....
     τούτες  οι  πεζούλες  ανήκαν  σε  6-7 τσιφλικάδες  Χαρακιώτες  !!!
     οι  κολήγοι  είχαν  κάτι  πεζουλάκια - εκει διπλα  στην πλαγιά  στα  '' Πηγάδια΄΄




      απο  την '' πλατιαλεκάνα''  αγνάντιο  το Μυρτώο  η παραπόλα  το  σπίτι  του Jerome
      απο αυτο  το μέρος  και φτερά  να μην  έχεις  ..... '' πετάς ''
      (απο  παρακείμενο στανοτόπι του πατέρα  μου - ο ορίζοντας των παδικών μου χρόνων )


                                                                                                            φωτο - ΚΩΣΤΑΣ  ΦΙΦΛΗΣ