Ο ΧΑΡΑΚΑΣ ..... και ένα βιολί ..
Χάρακας … καλοκαιράκι
καμμια εικοσαριά χρόνια πριν .....
Το λουλούδι της παναγιάς … η περπατησιά της θεια – Τασίας
Ο βασιλικός στην σπασμένη στάμνα … το βλέμμα της κυρα –Βικτωρίας
Η ποδιά στην καρέκλα της θεια- Αντωνιάς…
Το καντηλάκι της θεια- Βασιλικής…. Ο καντηφές της θεια – Μηλιάς
Έχει ένα παράπονο … εδώ η ζωή
Και κείνα τα σπίτια …με τις σκεπές
Με τα σφαλιστά παράθυρα .............. Αν είχαν μιλιά ………………..
ο ΧΑΡΑΚΑΣ χωρίς λόγια ......
ΦΩΤΟ - ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΡΙΦΤΑΚΗΣ
ΦΩΤΟ - ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
εν Μολάοις τη 23 -11-1966.......
Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 1966
Κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Στέφανο Στεφανόπουλο.
Σε μια Gallery στο Λονδίνο γεννιέται ένας μεγάλος έρωτας .
Η Yoko Onο και ο John Lennon ζευγάρι – σύμβολο μιας εποχής
Σε δυο εβδομάδες το ναυάγιο του επιβατικού πλοίου ΗΡΑΚΛΕΙΟ στην περιοχή της φαλκονέρας.
...............................................................................................................................
Στους Μολάους στο εργένικο δωμάτιό του αυτοπαρουσιάζεται ..........
ένα 14χρονο μειράκιο........απο τον Χάρακα.
Στην κρεμάστρα το πηλίκιο με την κουκουβάγια
κάτω από το στρώμα ο ταχυδρόμος με εξώφυλλο τη Ράκελ Γουέλς με μπικίνι
κι από το παράθυρο μια γλυκιά μελωδία σε πρώτη εκτέλεση ΄΄θα ρθει άσπρη μέρα και για μας.΄΄ Γκάτσος –Ξαρχάκος και σινιόρ Μπιθι........
......................................................................................................................................
αχ και ρε νιότη πούλεγες - πως θα γινόμουν άλλος ........
ΧΑΡΑΚΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ - Μάρτιος 2014
Συνήθως τις ημέρες του Χειμώνα επικρατεί άκρα ησυχία και ερημιά στο Χάρακα,εφέτος όμως –αν και όχι στην καρδιά του Χειμώνα –ένα σημαντικό γεγονός ,που κράτησε δυο μέρες έσπασε τη μονοτονία και θύμισε Καλοκαίρι.
Συγκεκριμένα ο Σύλλογος είχε μια αξιέπαινη πρωτοβουλία για την οποία αξίζουν συγχαρητήρια και ιδίως στην πρόεδρο κα Χρυσάνθη Ροβάτσου Γραμμένου ,που είχε αναλάβει την όλη οργάνωση του εγχειρήματος.
Δηλαδή στις 15 και 16 Μαρτίου έγινε μεγάλη κινητοποίηση τόσο από κατοίκους της πρωτεύουσας όσο και του Χάρακα για τη φύτευση στο χωριό πεντακοσίων περίπου δενδρυλίων διαφόρων ειδών (Πικροδάφνες ,χαλέπιος , πεύκη ,χαρουπιά, δρυς , Μουριά ,σφενδάμι, αριά).
Τα ανωτέρω είδη είχαν υποδειχθεί από δασολόγο και κατόπιν επανειλημμένων αιτήσεων του Συλλόγου εγκρίθηκαν απο Δασαρχείο Πάτρας .
Τριάντα άτομα εθελοντές μεγάλοι και μκροί αγκάλιασαν με ενθουσιασμό την προσπάθεια και έφεραν εις πέρας με επιτυχία όλο το έργο ,μετατρέποντάς το σε ένα χαρούμενο μικρό πανηγύρι.
Πού φυτεύτηκαν : Στο προαύλιο της Αγίας Παρασκευής και στο πλατωμα ,στο δρόμο από Αγία Παρασκευή προς το χωριό δεξιά και αριστερά ,στο προαύλιο των Αγίων Θεοδώρων ,στο χώρο προ του κοιμητηρίου ,στο δρόμο κατεβαίνοντας προς Πιστάματα (Βόγια) και στην παλιά χωματερή (Κλείσιζα) στο δρόμο δεξιά και α ριστερά απο την παλιά δεξαμενή μεχρι τη νεότερη στο στον νέο περιφερειακό δρόμο βόρεια του χωριού όπου λόγω του πετρώδους εδάφους μετέφεραν χώμα από άλλα σημεία . Αξίζει να αναφέρουμε και τους εθελοντές που εκφράστηκαν το διήμερο αυτό.
Κατ’αρχήν σημαντική ήταν η προσφορά του Δήμου ,όπου με την φροντίδα της Αντιδημάρχου Κας Πίτσας Πριφτάκη Χατζηγρηγορίου πρώτον διατέθηκε φορτηγό για την παραλαβή και μεταφορά των δεντρυλλίων από την Πάτρα και δεύτερον σκαπτικό μηχανημα για το άνοιγμα των λάκκων χωρίς να σταματήσουν οι «τσάπες»των εθελοντών.
8 μάρτη στο ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ
έτσι ζήσαμε . ... αγνοημένες και μονάχες
έρημες μέσα στην ιερότητα της μητροτητός μας ........τασος λειβαδιτης
απο εκδήλωση στο Κυπαρίσσι ( NOVELON ) - τη μέρα της ΓΥΝΑΙΚΑΣ
οι άνθρωποι πεθαίνουν δυό φορές .......
την πρώτη όταν έρχεται ο φυσικός θάνατος
και την δεύτερη όταν τους ξεχνούν ... οι άνθρωποι
Αδράχτι - τιλιγάδι - γνέμα .....
Κούρεμα προβάτου - πλύσιμο μαλλιου – στέγνωμα - ξύσιμο με τα χέρια – λαναρισμα - γνέσιμο με τη ρόκα και περασμα στο αδράχτι με το σφονδύλι.
Δυο αδράχτια – τα διπλώνεις σε νέο αδράχτι και μετά στο τιλιγάδι γίνεται γνέμα.
Το γνέμα δυο χέρια το κρατούν και γίνεται κουβάρι έτοιμο για πλέξιμο.
γράφει η παναγιωτα πετρολεκα
Τους τρεις μεγίστους φωστήρες ........
1989 - Σαν τέτοιες μέρες του Γενάρη -15 χρόνια πριν...
εκδρομή του Συλλόγου στον Χάρακα για να γιορτάζουμε τους 3 Ιεράρχες .
Ξεφυλλίζοντας το λυχνάρι θυμάμαι...
Πολλές οι ΄΄Απουσίες΄΄ - πάρα πολλές ....
΄΄Καράβης – Μακρής –Παναγιοκοσμού –Τσορού –η τραγουδίστρια θεια Χριστίνα
ο Νιόνιος – ο μπαρμπα-Λάμπρος – ο Πλατσούκας – η Φούλα – ο Μαυρομίχαλος
ο Καπουρνάρος - ο Σωτήρης ο Ροβάτσος...κ.ά.
Όσο περνούν τα χρόνια – Λιγοστεύει η αυθεντικότητα στο χωριό μου .
Φταίνε οι ΄΄Απουσίες ΄΄ ή εγώ που μεγαλώνω ... μπορεί και τα δύο...
Πατριωτάκια –χρόνια Πολλά ...
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΛΙΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ
Φυσικά ,το πρόγραμμα της εγκατάλειψης της κοινωνίας της κατανάλωσης και της οικοδόμησης μιας κοινωνίας της «λιτής αφθονίας» θα δημιουργήσει παρανοήσεις ,θα εγείρει ενστάσεις και θα συναντήσει αντιστάσεις ,όποια και αν είναι η θεωρία και η πρακτική που θα υιοθετηθεί.
Κατ’αρχάς ,θα μας πουν ότι η έκφρση «λιτή αφθονία» είναι ένα οξύμωρο σχήμα λόγου , έτι χειρότερο και από εκείνο της «αειφόρου ανάπτυξης» την οποία εμείς καταγγέλουμε με κάθε ευκαιρία .
Θα υποστηρίξουν ότι,στην εσχάτη των περιπτώσεων ,θα μπορούσαν να φανταστούν και να αποδεχθούν «μια ευημερία χωρίς οικονομική μεγένθυση» ,όχι όμως και μια αφθονία μέσα στη λιτότητα: κατά τη γνώμη τους ,κάτι τέτοιο είναι πραγματικά υπερβολικό!
Πράγματι,όσο μένουμε εγκλωβισμένοι μέσα στο φαντασιακό της οικονομικής μεγένθυσης ,το μόνο που μπορούμε να διακρίνουμε στην αποανάπτυξη είναι μια ανυπόφορη πρόκληση.
Αντίθετα ,αν κατορθώσουμε και απελευθερωθούμε έστω και ελάχιστα από την καταναλωτική και παραγωγίστικη προπαγάνδα ,γίνεται προφανές ότι η λιτή ζωή είναι μια από τις πρυποθέσεις για οποιαδήποτε μορφή αφθονίας.
Λιγοστεύει η Ζαρακίτικη Λεβεντιά ......
ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ Π.ΚΟΚΚΟΡΗΣ Έφυγε για την άλλη την αιώνια ζωή στις 10-1-2014 αφού έζησε σε αυτή την πρόσκαιρη επί 97 ολόκληρα χρόνια ,ο μπαρμπα-Μιχαλάκης ,μόνιμος κάτοικος μέχρι τον θάνατό του ,των Πισταμάτων ,συνάμα και στυλοβάτης και παράγων του χωριού.
Ο μπαρμπα-Μιχαλάκης ήταν γέννημα θρέμμα του χωριού που δεν το εγκατέλειψε ποτέ.
Ένα από τα τέσσερα παιδιά του Παναγιώτη Κόκκορη (Φούρκα)-Τάσος,Μιχαλάκης , Γιάννης ,Γιώργος ,Μηλιά –δηλαδή αδερφός της κοινωνικότατης Μηλιάς ,νύφης του Χάρακα –είχε παντρευτεί τον επίσης καλοκάγαθο και αγαπητό Χαρακιώτη Δημήτριο Χελιώτη (Μητσολαζαράκη) . Ο ίδιος ήταν γαμπρός του Χάρακα ,νυμφευμένος με την Διαμάντω Φιφλή , με την οποία απέκτησε δύο πραγματικά εξαίρετα παιδιά,τον Παναγιώτη και τη Ματίνα ,που ζουν επαγγελματικά αποκατεστημένα στον Πειραιά.
Πολλά θα μπορούσε να γράψει κανείς για τον γνήσιο ,τον απλό ,τον λεβέντη και αξιαγάπητο αυτό Ζαρακίτη. Τούτο μόνο να πούμε,ότι δηλαδή ο εκλιπών είχε κάτι που σε αιχμαλωτιζε θετικώς ,απέπνεε θετική αύρα.
Είχε πολλά χαρίσματα ο μπαρμπα – Μιχαλάκης είχε την απλότητα ,την εγκαρδιότητα ,την εύχαρη διάθεση ,την γελαστή όψη ,γεμάτη αγάπη για τον συνάνθρωπο ,το φίλο,το συγγενή ,τον πατριώτη.Χαρακτήρας άκακος ,χαμηλών τόνων ,αγαπούσε όλους κι ήταν αγαπητός σε όλους.
Εκτός από τα παραπάνω χαρίσματα ,ένα γεγονός ,για το οποίο αξίζει έπαινος και τον καταξιώνει σαν άνθρωπο και σωστό οικογενειάρχη ήταν η υπομονή ,η αφοσίωση και η αυταπάρνηση με την οποία αντιμετώπισε την επί πολλά χρόνια ασθενή σύζυγό του.
Πιστεύουμε ότι ο Κύριος θα τον ανταμείψει με μια θέση κοντά του.
Αιωνία σου η μνήμη Καλέ και αξιαγάπητε Μπαρμπα-Μιχαλάκη
Θεόδωρος Δ.Παπαγεωργίου
Ιερές απώλειες μιας πληγωμένης μνήμης ........
18-22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013 Το πολυπόθητο ταξίδι στην Κωσταντινούπολη.
Στην Πόλη των πόλεων ! Στην Πόλη με την χιλιόχρονη ιστορία !
Στην πόλη των θρήνων και των θρύλων!
Σπίτια , σχολεία,εκκλησίες,νεκροταφεία ,γεμάτα σκιές
από αυτούς που χάθηκαν και που κάπου τριγυρίζουν από ψηλά...
΄΄Ιερές απώλειες μιας πληγωμένης μνήμης ΄΄ αλυσίδες στο χώρο και το χρόνο.
Η Αγια –Σοφιά ,λαμπρή , αρχοντική ,βασιλική, τυλιγμένη σε ένα πέπλο θλίψης
γεμίζει ρίγος και συγκίνηση.
Και ένα αναπάντητο γιατί αιώνων τώρα.
Ευχάριστη έκπληξη οι σημερινοί κάτοικοι απλοί, ευγενικοί, εξυπηρετικοί, φυσιογνωμίες οικείες, Δρόμοι,σοκάκια ,γεμάτα ήχους,γεύσεις,μυρωδιές ανατολής νοσταλγικής!
Η νυχτερινή βαρκάδα στο Κεράτειο την πρώτη μέρα και το ψαράκι στη Γέφυρα του Γαλατά την τελευταία βροχερή μέρα εμπειρίες ανείπωτης χαράς.
Ένα υπέροχο ταξίδι στο χώρο και το χρόνο.
Ένα ταξίδι ζωής. Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εξαίρετη παρέα.
Στην ψυχή της παρέας το Φώτη,τη Μαρία ,Θέμη ,Βαρβάρα, Αρτεμη ,Αννίτα,Λεωνίδα, Κώστα,Ελένη,και ειδικά στον ευγενέστατο ΄΄φίλο΄΄ Μπουλέν για το αλησμόνητο κέρασμα στην Ασία απέναντι.!!
Α ναι την επόμενη φορά θα μπω σε ένα τέμενος!
Αγγελική Βασιλείου - Πετρολέκα
χριστούγεννα στον ΧΑΡΑΚΑ ....
Ο γεννηθείς Χριστός , έφτασε και στο Χάρακα αλλά εφέτος βρήκε πολύ λίγους να τον υποδεχθούν.
Δυστυχώς κάθε χρόνο και λιγότεροι οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού που μένουν εκεί αυτές τις χειμωνιάτικες ημέρες .
Συγκεκριμένα εφέτος ευρίσκονταν οι εξής «ακρίτες» ,στους οποίους αξίζουν έπαινος και ευχαριστίες ,γιατί κρατάνε ζωντανή τη σπίθα της χειμωνιάτικης ζωής του χωριού.
Αρχίζοντας από την απάνω γειτονιά : Παναγιώτης Τραιφόρος 1 - Τάσος Μιχ.Κόκκορης 1 - Κωστας Φιφλής - Γιάννης Δ.Πετρολέκας 4 - Ματίνα Μ.Κόκκορη 2 - Μιχάλης Χελιώτης - Ελένη Π.Γκιουζέλη 1 - Δημήτρης Ανδρ.Παπαγεωργίου 1 - Θοδωρούλα Ανδρ.Παπαγεωργίου 1 - Νίκος Αν.Παπαγεωργίου 5 - Παναγιώτης Ξαστερούλης 1 - Βασιλική Γκιουζέλη 4 - Μαργαρίτα Κ.Πριφτάκη 1 - Πίτσα Πριφτάκη Χατζηγρηγορίου 2 - Κώστας Ξαστερούλης 1 .
Έχουμε όμως και ένα ευχάριστο και παρήγορο γεγονός : Τέσσερις παιδικές φωνές έψαλαν τα κάλαντα στα χωριά Κυπαρίσσι ,Χάρακα ,Πιστάματα ,Λαμπόκαμπο ,όπου οι λίγοι κάτοικοί τους τα υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά και ευχαρίστως άνοιξαν τις πόρτες τους και τις τσέπες τους γιατί δυστυχώς παιδικές φωνές ακούγονται πολύ σπάνια τώρα το Χειμώνα .
Τα παιδάκια που θύμισαν λίγο τις παλιές εποχές ήταν: Ο Κωσταντίνος και η Μαρία του Γιάννη και της Γιώτας Πετρολέκα ,ο Τάσος και ο Θοδωρής του Νίκου και της Μαρίας Παπαγεωργίου .
Ας είναι καλά αυτά και οι γονείς τους και του χρόνου καλύτερα.
στην επόμενη ΖΩΗ ...............
Την επόμενη ζωή μου θέλω να τη ζήσω ανάποδα.
Ξεκινάς από νεκρός κι έτσι το γλιτώνεις αυτό.
Μετά ξυπνάς σε ένα γηροκομείο
κι αισθάνεσαι κάθε μέρα και καλύτερα.
Σε πετάνε έξω από το γηροκομείο,
γιατί δεν είσαι πλέον τόσο γέρος.
Πηγαίνεις και εισπράττεις τη σύνταξή σου
και μετά όταν αρχίζεις να δουλεύεις
σου δίνουν δώρο ένα χρυσό ρολόι και κάνουν πάρτι για σένα
την πρώτη μέρα στη δουλειά.
Δουλεύεις τα επόμενα 40 χρόνια μέχρι να γίνεις αρκετά νέος
για να χαρείς την ζωή.
Κάνεις πάρτι, πίνεις αλκοόλ και γενικά είσαι ‘ατακτούλης’.
Μετά είσαι έτοιμος για το γυμνάσιο.
Στη συνέχεια πας στο δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παίζεις.
Δεν έχεις ευθύνες, γίνεσαι βρέφος μέχρι την στιγμή που γεννιέσαι.
Μετά περνάς 9 μήνες κολυμπώντας σε ένα πολυτελές σπα
με όλα τα κομφόρ, κεντρική θέρμανση και πλήρη εξυπηρέτηση,
κάθε μέρα και μεγαλύτερο χώρο και νάτο…
Τελειώνεις σαν…ένας οργασμός…”
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ευχές από φίλαράκι ( ΜΕΛΕΤΗ ΛΟΥΚΟ )
ΤΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ ... και ο Σιρόκος
1 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2013 ... στην προβλήτα της ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΦΩΤΟ - VIDEO Γιάννης Πουλάκης
οι ΄΄κουτόφραγκοι '' .....και ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ
''Κουτόφραγκοι '' ......... μετανάστες στην χώρα σας
ο ΔΙΑΣ ... ο ΑΡΗΣ ... ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ η ΑΘΗΝΑ....
Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ποτέ ...............
οι τσοπαναραίοι του ΧΑΡΑΚΑ
Δεκαετία 50 στον χαρακα.
(από δεξιά) Μπαλές με την τέστα - Βασωγκραγκανός - Μαστέχας - Βότσης -
Αγγελικώ με ρόκα και ο σωτηροβουζέλας (μόνος επιζών ) με το βετούλι.
πρωταγωνίστρια βέβαια η μαγκούρα .
ωδή των παιδιών μας .... ....
Προσευχη
Φέγγε μου άστρο του ουρανού - το δρόμο
πιάσε μου χέρι του θεού - τον ώμο
κάθε που χάνομαι κι' αδύνατος αισθάνομαι
Φύσα αγέρα την ανημποριά μου
να πάρει ανάσα μια βαθιά - η καρδιά μου
φύσα αγέρα μου - πατέρα και μητέρα μου
Πείτε τραγούδια της χαράς αηδόνια
να ζωντανέψουν τα καλά τα χρόνια
από την άβυσσο ωδή για τον παράδεισο.
https://www.youtube.com/watch?v=ygoJeIYOFkc
ο ταύρος ... και ο γελαδάρης
αλήθεια ποιός θα μπορούσε να είναι ο ταύρος ;;;;
και ποιός κρατάει το σχοινί ::::::::
ο λαικός ποιητης ... φριτζηλάκος
ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
Όποια καρδιά πληγώθηκε και σήμερα πονάει,
μόνο οι καρδιές που πόνεσαν , ξέρουνε τι ζητάει.
Δεν ξέρεις πως πληγώθηκα ,για σένανε μικρό μου
και δεν υπάρχει φάρμακο , να γιάνει τον καημό μου.
Όμορφη είσαι το πρωί και άσχημη το βράδυ
τα μάτια μου σε κάνουνε για η γνώμη μου αλλάζει ;
Να μ’αγαπάς με την καρδιά και όχι με τα χείλη
το να μου λένε σ’αγαπώ μου το ΄χουν πει βρε χίλιοι.
Χωρίς εσένα δεν μπορώ , κούκλα μου για να ζήσω ,
σκέψου λοιπόν το λάθος σου , προτού καώ και σβήσω.
Σα λουλουδάκι της αυγής , κάθε πρωί μπροστά μου
μου έχεις κρύψεις την καρδιά, και όλα τα σωθικά μου.
Αν ήταν με το βάψιμο να κρατηθούν τα νιάτα
ποτέ δε θα γερνάγαμε μικρή μου μαυρομάτα
Ψάχνω να βρω μια καρδιά να τη συρματοπλέξω
να της κρατάω τα κλειδιά , πάντα να την ελέγχω.
ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Όταν γεράσει ο άνθρωπος δεν έχει πια αξία
είναι σαν το γραμμάτιο που λήγει η προθεσμία.
Όλα τα καταφέρανε οι άνθρωποι μέσα στη φύση
Αυτό που δεν καταφέρανε να γίνουν όλοι ίσοι.
Πρέπει να ζήσεις μοναχός, πρέπει να ζήσεις μόνος
για να μπορέσεις για να δεις τα σφάλματα του κόσμου.
Κανείς δεν είναι τέλειος εδώ σ’αυτή την πλάση
μόνο οι συνθήκες της ζωής το έχουνε διδάξει.
Με βασανίζει ο καημός και θα με φάει το ντέρτι
γιατί ο ψεύτικος ντουνιάς να καταντήσει έτσι.
Μια αλήθεια ψάχνω για να βρω μου λεν πως είν’κρυμμένη
εκείνοι που την ξέρανε λεν είναι βαθιά θαμμένη.
Στον κόσμο το σημερινό δε θέλω πια να ζήσω
γιατί ό,τι σου παίρνουνε δε στο γυρίζουν πίσω.
Τι να την κάνω τη ζωή που πέρασε και πάει.
Τώρα που έμαθα να ζω και δε μ’ακολουθάει.
ΑΝΘΡΩΠΕ ΠΑΡΑΨΗΛΩΣΕΣ
Άνθρωπε παραψήλωσες και πας να καταχτήσεις
μα είναι άλλος πιο ψηλά δεν ξέρω αν θα σ’αφήσει.
Συγκέντρωσε τη σκέψη σου, στη γη που σου ανήκει,
κι άσε του σύμπαν το κενό , που πας να κατακτήσεις
Μην ξεπερνάς τα όρια που σου έχουν υποβάλλει,
τα αστέρια και τον ουρανό τον κουμαντάρουν άλλοι.
Ο ΦΤΩΧΟΣ
Για δεν μπορεί και ο φτωχός ποτέ του να γλεντήσει;
Να βγάλει εισιτήριο, να πάει στο Παρίσι;
Μέρα και νύχτα στη δουλειά , ποτές δεν σταματάει ,
αν δε δουλέψει ο φτωχός , πλούσιος δεν γλεντάει.
Μια αδικία στη ζωή Ποιος όμως θα τη φτιάξει;
Να μην μπορεί και ο φτωχός Τίποτα να απολαύσει.
Μια απολιθωμένη ... αγκαλιά
απο άλλη εποχή ..... ίσως και απο άλλον πλανήτη
ένα ζευγάρι αγκαλιά .....απολιθωμένο..
το συναντάς στο ΧΑΡΑΚΑ
όι.. όι.. όι.. όι.. όι........
Χειμώνας του 1965 .. Δεκέμβρης μήνας .
Το καλύβι πέτρινο … 10 μέτρα γης.
Το κρεβάτι από σκίντα ξεραμένα - ένα σάισμα – ένα χιράμι ....
Το φαναράκι –ένα λυχνάρι και στη γωνιά μια πιροστιά...
Για στέγη 2-3 φύλλα τσίγκος
στο στανοτόπι του Μαστέχα –στις ΄΄σπηλίτσες΄΄ .
………………………………………………………………
Δυό αδέρφια αμίλητα ... όρθια
ο μικρότερος τ’αποφάσισε …… Μα η ξενιτειά – ζωντανός χωρισμός
έξω η σπηλιά – το μαντρί – η στέρνα και μια ΄΄παλιβίτσα΄΄ έτοιμη για γέννα...\
…………………………………………………………..
Στον αποχωρισμό δεν αλλάζουν ματιές ……
ο ένας αγναντεύει το ’’ σκαρδάκι’’……. ο άλλος τον ελαιώνα της θεια-Ρηνιώς…
κι ύστερα μια δρασκελιά προς τη συρμή...
Γύρω η απόλυτη σιωπή ... Ζωντανός χωρισμός
οι άντρες δεν λυγίζουν ...το κλάμα βουβό
στο βάθος η Παραπόλα –η Φαλκονέρα ... και ένα αγιάζι τρύπαγε κόκκαλα.
………………………………………………………..
Ξάφνου απ’τα ΄΄ντουφεκάκια΄ ΄ όι όι όι όι όι........
κραυγή – λυγμός ...... ένα τραγούδι
η ξενιτειά – ο ζωντανός χωρισμός……. ένα σινιάλο λύτρωση ……ο αποχαιρετισμός
κι ύστερα η απάντηση ......
όι όι όι όι όι όι ... απ’ το στανοτόπι …..
το κατευόδιο στο μικρότερο αδερφό.
Τούτο συνεχίστηκε ώρα…….. σπηλιά Κοτρώνη – χούνη ...
στις βόλτες του Σταυρού έγινε αντίλαλος στο φαράγγι…..
όι όι όι όι……. όι όι όι όι….. όι όι όι όι……. όι όι όι όι
σαν ουρλιαχτό λύκων –για τη ζωή –την τύχη-την Αυστραλία .
Στην Αγία Παρασκευή ο ήχος χανόταν σιγά - σιγά ... ύστερα σιωπή ……. απόλυτη σιωπή……
……………………………………………………………………………….
στο στανοτόπι ο Κώστας χάιδεψε την παλιβίτσα ...
έριξε στην κορύτα μπαμπακόσπορο – αγνάντεψε το Μυρτώο ...
΄΄Α! Ρε Νίκο ...θα ξαναβρεθούμε; ΄΄
( Μετά από 4 χρόνια ο πατέρας μου πέθανε ... Ο μπαρμπα-Νίκος πέθανε προχθές στην
Αυστραλία -...δεν ξαναβρέθηκαν.) σ.π
Στις 13 Οκτωβρίου τρέχοντος έτους απεβίωσε στη μακρινή Αυστραλία σε ηλικία 93 ετών ο αγαπητός μας συμπατριώτης ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΠ.ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ.
Ο Νίκος ήταν ένα από τα έξι παιδιά (4 αγόρια και 2 κορίτσια) του μπαρμπα- Σπυροτσιβίλη.
Είχε παντρευτεί την Πετρούλα Μανίκη από το Λαμπόκαμπο και απέκτησαν τρεις κόρες αποκατεστημένες οι δυο στην Αυστραλία και η Τρίτη στην Αθήνα.
το φθινόπωρο ......
Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη - όταν κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι
Καμύ Αλμπέρ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
