...έχει κι ο Ζάρακας την Αφροδίτη του...

Εκτός από τη Μήλο, έχει κι ο Ζάρακας την Αφροδίτη του...

Η μια στο Λούβρο, και η δική μας στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Το άγαλμα, μαζί με τα 2 ειδώλια βρέθηκαν τυχαία από χωρικό σε τάφο το 1908,

στην περιοχή του Γέρακα και ανάγονται στον 2ο π.Χ. αιώνα.

κάηκαν 2.500 στρέμματα στο χωριό μας...

Ανθρώπινη αμέλεια δευτερολέπτων

καταστρέφει ό,τι η φύση "γεννά" εκατοντάδες χρόνια...

Χάρακας, 22 Ιούνη 2009

Το βάζο του γλυκού, οι δυο κούπες κι ο καφές...

Όταν τα θέματα και οι υποθέσεις της καθημερινότητας της ζωής σας γίνουν τόσα πολλά που δεν επαρκεί ο χρόνος του 24ωρου για να τα χειριστείτε, να θυμηθείτε το βάζο του γλυκού, τις δυο κούπες και τον καφέ.

Ο καθηγητής στάθηκε μπροστά στους φοιτητές της τάξης του, της φιλοσοφικής σχολής, έχοντας μπροστά του κάποια αντικείμενα. Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να πει τίποτα, πήρε ένα μεγάλο βάζο του γλυκού και άρχισε να το γεμίζει με μπαλάκια του τένις. Όταν πλέον δεν χωρούσε άλλο, κοίταξε τους μαθητές του και τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε και εκείνοι συμφώνησαν. Τότε ο καθηγητής πήρε χαλίκια και άρχισε να τα ρίχνει στο βάζο κουνώντας το και αυτά πήγαν στα κενά ανάμεσα στις μπάλες του τένις. Όταν πια δεν χωρούσαν άλλα χαλίκια ρώτησε τους μαθητές αν το βάζο ήταν γεμάτο και αυτοί κάπως σαστισμένοι είπαν πως είναι.

Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε άμμο και αφού την έριξε στο βάζο, γέμισε όλα τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια και αφού ρώτησε τους μαθητές πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο αυτοί ανταπάντησαν με ένα ομόφωνο ΝΑΙ. Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πήρε κάτω από το γραφείο δυο κούπες καφέ και τις έριξε στο βάζο ενώ οι μαθητές πλέον γελούσαν απορημένοι.

«Τώρα», λέει ο καθηγητής, «Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι μπάλες του τένις είναι τα πλέον ιερά και μεγάλα πράγματα στη ζωή σας όπως η πατρίδα, η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες, πράγματα που ακόμα και όλα τα άλλα να χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν την ζωή σας. Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά όπως τη δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ένα σπίτι. Η άμμος είναι άλλα μικρότερα πράγματα. Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τένις. Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας. Αν ξοδέψετε την ώρα σας και την ενέργειά σας για μικρά πράγματα δεν θα έχετε χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα καισημαντικότερα για σας πράγματα.Φροντίστε τα μπαλάκια του τένις πρώτα και μετά τα χαλίκια. Τα υπόλοιπα είναι άμμος».

Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι και ρώτησε, τι αντιπροσώπευε ο καφές. Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε «Ο καφές είναι για να σας δείξει πως όσο γεμάτη και να είναι η ζωή σας, πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα καφέ με κάποιο φίλο».

γράφει ο Γεράσιμος Πετρολέκας

Σχόλιο: Πατέρα Γεράσιμε, μήπως τα "πολυτιμότερα" πράγματα στη ζωή μας - που ψάχνουμε μακριά μας - βρίσκονται δίπλα μας... ίσως και ο ίδιος ο Χριστός.. (σε ένα βλέμμα, σε μια πληγή)

σπυρος

Η Φωνή του Ζάρακος - Τεύχος 14 (Μάρτιος 1936)

ΤΟ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ ΤΟΥ "ΣΤΑΥΡΟΥ" ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Αυτό το ζήτημα του εκβραχισμού της θέσεως "Σταυρός", διά το οποίον ως γνωστόν ο μακαρίτης συμπατριώτης μας Πετρολέκας αφήκεν ένα εκατομμύριον καθώς και της κατασκευής μιας ανθρωπίνης βατής οδού από το Χάρακα στο Κυπαρίσσι διά την οποία εργάσθη έως ένα μηνα ο Μηχανικός κ. Κυβέλος διά να τη χαράξει αρχίζει να προσλαμβάνει χρονίαν μορφήν. Πάνε χρόνια και χρόνια τώρα κατά τα οποία τίποτε απολύτως δε γίνεται. Τι κάμνει η Επιτροπή του κληροδοτήματος; Διατί δεν κινείται και διατί δεν εργάζεται; Μήπως διότι δεν αδειάζει; Αλλά τότε ας μην παρελάμβανεν. Αλλ’ ημείς νομίζομεν ότι αδειάζει και παραδειάζει διότι επί χρόνια τώρα βλέπομεν τα μέλη των διαφόρων Επιτροπών τα οποία επί μια επταετίαν τωρα διαδεχονται μηχανικά οι μεν τους δε να παίζουν οι περισσότεροι φάντε μπαστούνι, και άλλοι να κουβεντιάζουν με το μεροκάματο για το Βενιζέλο και τον Τσαλδάρη.
Ώστε ποίαν δικαιολογίαν μπορεί να προβάλλουν που δεν προχωρεί το ζήτημα;
Αλλά αν τα μέλη της Επιτροπής δεν συνέρχονται να συζητήσουν την υπόθεσιν (και όταν γράφομεν διά την παρούσαν εννοούμεν και όλας τας προηγουμένας επιτροπάς) διατί δεν τους μαζεύει ο μόνιμος κατά την διαθήκην Πρόεδρος της Επιτροπής όπως είναι το χρεος του και το καθήκον του; Μήπως δεν αδειάζει κι αυτός; Δεν το πολυπιστεύομεν. Διότι καθημερινώς τουλάχιστον τον βλέπομεν να τραβαει μακαρίως τον βαρύν γλυκύν του στον καφενέ του χωριού του, το οποίον σημαίνει ότι αδειάζει και παραδειάζει.
Αλλά αν δεν αδειάζουν ή δεν έχουν όρεξιν να εργασθούν τότε ας παραιτηθούν και αν δεν ευρεθούν άλλοι ικανότεροι ανθρωποι από το χωριό να τους αντικαταστήσουν, τότε να πληρώσουμε και να φέρουμε αλλους εξω από το χωριό για να τελειώσει η δουλειά. Μέσος όρος δεν υπάρχει. Το χωριό θέλει δουλειά και δεν μπορεί να περιμένει αιωνίως. Μόνον δηλαδή όταν προκειται να ζητήσουν τους ψήφους του χωριού, τότε δείχνουν ικανότητες οι κ. Επίτροποι και όταν έρχεται ο καιρός για τη δουλειά τιποτε;
Εμπρός λοιπόν, κύριοι Επίτροποι και εσείς Αιδεσιμώτατε μαζί, ή δουλέφτε ή φευγάτε.

ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΚΑΙ Η ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Με πραγματικήν ευχαρίστησιν και χαράν εδέχθη η Κοινότης τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών διά την ανάδειξιν του τελευταίου Εκκλησιαστικού Συμβουλίου. Απαντες οι εκλεγέντες είναι πρόσωπα εγνωσμένου ζήλου διά την ταχείαν αποπεράτωσιν του ηκτίστου Ναού μας και δεν έχομεν ουδεμίαν αμφιβολίαν ότι αμέσως θα τεθώσιν εις το έργον ίνα φέρωσιν συντόμως εις πέρας την αποστολήν των η οποία κατά την έννοιαν της ψήφου των εκλογέων δεν ήτο βεβαίως να εκλέξει 3-4 πρόσωπα τα οποία να ανάβουν και να σβήνουν τα κεριά πράγμα πολύ εύκολον δι’οιονδήποτε, αλλά να εκλέξει 3-4 πρόσωπα τα οποία θα αποτελειώσουν την εκκλησία του.
Το έργον άλλως τε δεν είναι και πολύ δύσκολον κατόπιν της εκ μέρους της Ερανικής Επιτροπής και εν συνεργασία μετά του κ. Λεωνίδου Α. Παπαγεωργίου εξευρεσεως των αναγκαιούντων πορων δια την αποπεράτωσιν του έργου. Το δύσκολον μέρος του έργου έφυγε από το μέσον, το υπολειπόμενον είναι απλούν παιγνίδι. Εμπρός λοιπόν κύριοι Επίτροποι και προ παντός σεις κ. Αιδεσιμότατε, τεθήτε επί το έργον. Η εργασία πρεπει να αρχίσει τώρα την Ανοιξιν και να τελειώσει.
Λοιπόν ας αναμένομεν.

ΑΠΑΓΩΓΕΣ
Τον περασμένο μήνα είχαμε και απαγωγές. Στους Μολάους η εκ Κρεμαστής Ελένη Μιχ. Λάββα τη μέρα που επρόκειτο να αρραβωνιαστεί με τον Μολαίτη κ. Βλάχον ξεκίνησε να πάει για δουλειά στη Συκιά. Στο δρόμο όμως ο κ. Παναγιώτης Κουτρουλάκος εκ Συκιάς, βοηθούμενος και από τους αδελφούς, την απήγαγε. Πήγαν στο Βλαχιώτη, όπου και ενυμφεύθησαν.
Στο Κυπαρίσσι ο Σπύρος Παυλάκης και η δις Ματίνα Ζώταλη αλληλοαπήχθησαν και μετά περιπετείας ενυμφεύθησαν τη επεμβασει του αστυνομικού Σταθμάρχου Κυπαρισσίου κ. Ι. Σιδηροκαστρίτη, διότι υπήρχε κίνδυνος σοβαρών γεγονότων.

ΖΑΡΑΚΙΤΕΣ
Φυτεύετε καρποφόρα δέντρα.
- Πλούτος για εσάς ,για τα παιδιά σας και για τα εγγόνια σας.
- Φυτεψτε φέτος λίγα δέντρα ,και προσπαθήστε κάθε χρόνο να συμπληρώνετε.

ΚΟΣΜΙΚΑ
Οι Αποκριές φέτος γιορτάσθηκαν με αρκετό με αρκετό κέφι, παρ’όλη τη φτώχεια που υπάρχει.

ΚΛΟΠΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝΣτις 10 Φεβρουαρίου δυο νεαροί Γερμανοί περιηγητές που όπως είπαν έκαναν τον γύρο του κόσμου με μια μικρή βαρκούλα, αφού πρώτα πήγαν στο Κυπαρίσσι, επήγαν και στο Μοναστήρι του Γερακος και αφού έβγαλαν τη βάρκα τους έξω στο λιμανάκι "κρυφό" αφήκαν τα λίγα πραγματάκια τους μέσα στη βάρκα και ανέβηκαν στο Μοναστήρι όπου παρέμειναν δυο τρεις μέρες λόγω της κακοκαιρίας. Όταν όμως γύρισαν στη βάρκα για να φύγουν τους είχαν κλέψει ό,τι είχαν αφήσει μέσα στη βάρκα.
Μια βαλίτσα με τα ρούχα τους, κουβέρτες και άλλα μικροπράγματα. Ειδοποίησαν αμέσως τηλεφωνικώς από τον Γέρακα την αστυνομία Κυπαρισσίου η οποία μετέβη αμέσως επί τοπου δια την ανακαλυψιν των δραστών. Μετά την επέμβασιν της Αστυνομίας, οι δράστες είτε γιατί φοβήθηκαν είτε γιατί μετενόησαν επήραν τα κλοπιμαία και τα επήγαν έξω από το σπίτι του Προέδρου της Κοινότητος Γέρακος. Ο Αστυνόμος όμως εν τω μεταξύ ενεργούσεν έρευναν στις καλύβες των υπόπτων τσοπάνηδων στο βαθύ όμως ανακάλυψαν μερικά από τα κλοπιμαία (εν σκεπάρνι, βελόνες, μουσαμάδες κλπ στο καλυβι του Ιωάννη Δρίβα ή Στάλπα προέκυψαν δε καταφανή ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του υιού του Κωσταντίνου τον οποίον συνέλαβεν και μετέφεραν δέσμιον εις Κυπαρίσσιον και από εκεί με συνοδείαν χωροφύλακος τον απέστειλεν εις Μολάους. Διανυκτερεύοντες όμως εις Κουπιά ο δράστης κατόρθωσε την νύχτα να το "σκάσει", χωρίς να συλληφθεί εκ νέου μέχρι σήμερα. Διαδίδεται ότι εις την υπόθεσιν αυτήν είναι ανακατωμένα και άλλα πρόσωπα χωρίς όμως να αποδεικνύεται επισήμως.

ΖΑΡΑΚΙΤΕΣΠροτιμήσατε όλοι το ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
ΕΥΑΓΓ. ΚΟΣΜΑ ΔΡΙΒΑ
ΕΝ ΡΗΧΕΑ
Θα βρείτε όλα τα είδη
Ακρα περιποίησις, καθαριότης και ειλικρίνεια

ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ
Το νέον βενζινόπλοιον «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ» του κ. Περικλή Μενεξή, ήρχισε την εκτέλεσιν τακτικών δρομολογίων Πειραιώς, Κυπαρισσίου, Γέρακος και Μονεμβασίας.

ΧΑΡΑΚΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
Η κ.Βικτωρία, σύζυγος κ. Φιφλή ετεκε θήλυ.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΝ ΥΠΟΔΗΜΑΤΟΠΟΙΕΙΟΝ
ΝΙΚ. Γ. ΜΠΕΛΕΣΗ
ΕΝ ΙΕΡΑΚΙ
Φθήνια, γούστο, στερεότης.

Ε ρε γλέντια...

Πολλά χρόνια πριν...

Πανηγύρι στην πλατεία του χωριού...

Η ορχήστρα στο κέντρο, πρώτο όργανο το βιολί... Ακολουθεί το λαούτο...

Οι άντρες σέρνουν πρώτοι το χορό, ή χαζεύουν τριγύρω...

Όσο για τις γυναίκες... κοκκεταρία στο μεγαλείο...

Μέση - δαχτυλίδι, μοδάτο σκουλαρίκι...

"... Νερατζούλα φουντωμένη / που 'ν' τα κάλλη σου;..."

απ' τα παλιά...

Μεταξύ άλλων διακρίνονται:

θεια-Γιώτα (η "Κουνούπω"), θεια-Αντωνιά (μητέρα π. Θεολόγου)

Φιφλή "Ντρίκαινα", θεια-Ματίνα ("Λεούτσαινα")

Ερηνιώ - Δαμιανός, "Νικοφιλιάς", Κούλα ("Μπουκάλαινα"), "Τσάμης"

και πολλοί άλλοι...

8 Μάη 2009 - Το πανηγύρι του αγιαννιού

Εφέτος η γιορτή του Αγίου ξεπέρασε κάθε προηγούμενη σε θρησκευτικές εκδηλώσεις, σε προσέλευση προσκυνητών, σε διοργάνωση και συντονισμό όλων των φορέων (εκκλησία, Ίδρυμα, Σύλλογος, Κοιν. διαμέρισμα).

Ο Εσπερινός, κατανυκτικότατος, με αρτοκλασία στον κεντρικό ναό του χωριού, με τεσσερις ιερείς (Π. Θεολόγος, Π. Αναστάσιος, Π. Νεκτάριος, Π.Νικόλαος) και τον καλλικέλαδο ιεροψάλτη Μολάων κ. Πλυμμένο.
Ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγ. Ιωάννη, μέσα σε καταπληκτικά όμορφο και ήρεμο ανοιξιάτικο τοπίο, ανέβασε ψηλά το θρησκευτικό συναίσθημα των προσκυνητών, με τη συμμετοχή πλειάδας ιερέων (Αρχιμανδρίτης π. Γεράσιμος που προίστατο, π. Αναστάσιος - εφημ. Μαρκοπούλου Ωρωπού, π. Θεολόγος Χάρακος, π. Γεώργιος Ασωπού, π. Δημήτριος Μεταμορφώσεως, π. Χαράλαμπος Κυπαρισσίου, π. Ιωάννης Λυκοβρύσεως, π. Γεώργιος Κουπιών, π. Νικόλαος Λαμπόκαμπου) και με τους εξαιρετικούς ιεροψάλτες: κ. Τζανάκο - πρωτοψάλτη καθεδρικού ναού Σπάρτης, κ. Ζαμαρία από Μολάους και κ. Λεωνίδα από Λεωνίδιο.
Μετά τη λιτάνωση της Ιεράς εικόνας πέριξ του Ναού, εκήρυξε το θείο λόγο, με κύρια αναφορά στον εορταζόμενο Άγιο και εύστοχα παραδείγματα, ο π. Γερασιμος.
Ακολούθησε η προσφορά του Συλλόγου (πρόεδρος η κ. Χρυσάνθη Ροβάτσου), με μεζεδάκι
και κρασάκι, καθώς και γλυκίσματα από τον εορτάζοντα π. Θεολόγο.

Οι Σπετσιώτες, τηρώντας την παράδοση, παρευρέθησαν κι εφέτος - περίπου τριάντα προσκυνητές. Επίσης, από το Σύλλογο Χαρακιωτών, περίπου σαράντα, που έφθασαν με το πούλμαν και άλλοι με δικά τους αυτοκίνητα.

Το βράδυ έγινε γλέντι με πολύ κέφι στα δυο μαγαζιά – στο ένα με την ορχήστρα του Ματσάκη, και στο άλλο με νεανική ορχήστρα με τον Κωστα Πριφτάκη.

Όλοι οι προσκυνητές εξέφρασαν με θερμά λόγια την ευχαρίστησή τους.

γράφει ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου

Παραδοσιακοί οι οικισμοί του Ζάρακα

Υπεγράφη το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το χαρακτηρισμό των οικισμών του Ζάρακα ως παραδοσιακών από τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Απομένει ο έλεγχος από το ΣτΕ και η υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η ολοκλήρωση της διαδικασίας θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα για το Δήμο από συστάσεως του.

σπυρος πετρολεκας

οι ομορφιές μας...

Σάββατο, 16 Μάη - μεσημεράκι...

δίπλα στον Άγιο Θόδωρο, στο Χάρακα...

Μια παπαρούνα, σκέτη απόλαυση!..

Γιάννης Κοφινάς

Σπυροτσιβίλης, Καλιούνης, μπαρμπα-Σπύρος

" Δελτίο Ταυτότητος - Βασίλειο της Ελλάδος - Ελληνική Χωροφυλακή

Πετρολέκας Σπυρίδων του Κων/νου

έτος γεννήσεως: 1893

επάγγελμα: γεωργοκτηνοτρόφος"

Βόγια, Αφιόν Καραχισάρ, Εσκί Σεχίρ...

...α ρε παππού!!.

Ο Μητροπολίτης μας είπε...

- Τί μποροῦμε νά ποῦμε σ΄αὐτούς πού ἐνδεχομένως μᾶς κατηγορήσουν ὡς τοπικιστές, γιατί προτιμᾶμε τήν ἐπιστροφή τῆς εἰκόνας-μνημεῖο τῆς θρησκευτικῆς καί καλλιτεχνικῆς μας κληρονομιᾶς, στόν τόπο της, ἀπό τήν ἀσφαλῆ φύλαξή της στό Βυζαντινό Μουσεῖο, ὅπου θά μποροῦν νά τήν θαυμάζουν καί χιλιάδες ἄνθρωποι;
Αὐτή τήν ἐρώτηση πού μοῦ κάνετε μοῦ τήν διετύπωσε καί ἕνας πολύ ἐπίσημος ἁρμόδιος τοῦ Ὑπουργείου σέ κάποια συνεργασία μαζί του. Μοῦ εἶπε: «Σεβασμιώτατε, ἐδῶ περνάει κόσμος πολύς χιλιάδες κάθε χρόνο καί τήν θαυμάζουν. Δέν εἶναι καλύτερα να΄μείνει ἐδῶ καί νά τήν βλέπουν περισσότεροι ἀπό ὅ,τι στήν Μονεμβάσια;».Τοῦ εἶπα α) Οἱ εἰκόνες δέν ἔγιναν γιά τά Μουσεῖα ἀλλά γιά τούς ἱερούς Ναούς. Αὐτή εἶναι ἡ φυσική τους θέση. β) Δέν ἁγιογραφήθηκαν, γιά νά θαυμάζει κάποιος τήν καλλιτεχνική τους ἀξία ἀλλά γιά νά προσεύχεται μπροστά τους. Ἀλήθεια πόσοι μπροστά στήν Εἰκόνα αὐτή δέν στάθηκαν εὐλαβικά καί δέν ἄνοιξαν τήν καρδιά τους γιά νά ποῦν εἴτε τήν χαρά τους γιά νά τήν κάνουν πιό μόνιμη καί πιό ἀληθινή ἤ τόν πόνο τους , γιά νά τόν κάνουν λιγότερο ἤ καί νά τόν ἐξαφανίσουν τελείως. Πόσα δάκρυα δέν χύθηκαν στό δάπεδο τοῦ Ἑλκομένου μπροστά στήν Εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου καί πόσοι δέν θά ἔφυγαν γιά τό σπίτι τους ἀνακουφισμένοι ἤ καί μέ διάθεση αὐτοκριτικῆς, σιγοψιθυρίζοντας τό ἁγιογραφικό χωρίο: « Ἡμεῖς μέν δικαίως ἄξια γάρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν, Οὗτος δέ οὐδέν ἄτοπον ἔπραξε».

Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, σε τοπική εφημερίδα, σχετικά με τη μεταφορά της εικόνας του Εσταυρωμένου από το Βυζαντινό Μουσείο Αθήνας, στον Ιερό Ναό Ελκομένου στη Μονεμβάσια.

ο μπαρμπα-Πενταλές...

Πατέρας του Λάμπρου Κατσώνη, τσοπάνος στο επάγγελμα, εκεί γύρω στην Κατοχή...

Μπροστά στους 3 Ιεράρχες.

Με τσαρούχια από δέρμα χοιρινού - μαγκούρα από μέλεο...

Μπονοβράκι, στραβογέλεκο, όλα υφαντά στον αργαλειό...

10 Μάη, ημέρα της μητέρας...

ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ

Ήταν μια μέρα ανοιξιάτικη.
Του Μάη και των λουλουδιών.
Η φύση σκόρπιζε νέκταρ και ευω-
διές και ο ήλιος με τις αγκαλιές του
ολάνοιχτες, καθρέφτιζε στο φως του
την ομορφιά του κόσμου.
Ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό.

Μόνον χελιδόνια και πεταλούδες και οι φτερωτοί εργάτες της γης που τρυγούσαν των λουλουδιών τους γλυκούς χυμούς.

Τέτοια μέρα ήθελε να ξημερώσει ο Θεός για να δημιουργήσει το γλυκύτερο πλάσμα. Τέτοια μέρα του Μαγιού έπλασε ο Θεός τη μάνα.

Κι αφού δε γνώρισε δική του, την έπλασε έτσι όπως θα την ήθελε για ΄κείνον, αλλά τη χάρισε στους ανθρώπους.

Φώναξε λοιπόν τους αγγέλους του.
Εκείνα τα σγουρομάλλικα ξανθά αγ-
γελούδια με τα αφράτα χέρια και τα
ρόδινα μάγουλα. Σ’ αυτά πάντα εμπι-
στευόταν ο Θεός τα πιο όμορφα δημι-
ουργήματα του.

Κι έφτασαν πρόθυμα οι άγγελοι στην ώρα τους και στις προσταγές του Θεού.

- Να της δώσουμε, είπε τέσσερα χέρια. Η μάνα η πολύτεκνη με τα πολλά της τα παιδιά χρειάζεται ίσως και πέντε κι έξι χέρια.

- Και τέσσερα πόδια, συμπλήρωσε σε λίγο .Πώς να στηρίζει το βάρος που κρύβεται στην αγκαλιά της; Πώς να τρέχει παντού όπου την καλούν φωνές του έξω και του κόσμου μέσα της;

Όμως για σκέψου, μήπως τη στρογγυλή της αγκαλιά πρέπει άγρυπνα να τη φρουρούν και τέσσερα ζευγάρια μάτια;

- Πώς ν’ αγρυπνούν μόνον τα δυο; Ας ξεκουράζονται τα άλλα δύο, ύπνο να φέρνουνε γλυκό και κάτω από τα βλέφαρα όσα συμβαίνουν γύρω της όλα να τα προφταίνουν.

Άπλωσε τότε ο Θεός όλα
τα σχέδια μπροστά του. Πιάσαν
οι άγγελοι και φέρανε υλικά και
χρώματα, χαρτιά και αρώματα
και στη στιγμή ξεκίνησαν να σκα-
ρώνουν σύμφωνα με τα προστάγ-
ματα του Θεού- πατέρα τους.

Το υλικό του κορμιού της μάνας το έφτιαξαν από βαμβάκι για να είναι απαλό και να ζεσταίνει. Θες κι από λάστιχο να τεντώνεται και να φτάνει ως την άλλη άκρη…

Θες κι από πέτρα για να σπάνε απάνω του όλες οι δυσκολίες, όπως τα κύματα του γιαλού που αφρίζουνε στο βράχο…

Μα ίσως κι από χαρτί που
γράφει και ξεγράφει που ρουφά-
ει και που συγχωρεί … Όμως δια-
λέξανε χαρτί αδιάβροχο να μην
το λερώνουν οι βρομιές και να μην
καταπίνει ό,τι δεν ξεπλένεται…

Ήταν αυτό το υλικό μυρωδάτο. Μύριζε Άνοιξη και γιασεμί το πρωί. Το μεσημέρι μάζευε απ’ τον ήλιο φως κι έφτιαχνε το άρωμα του βασιλικού – της μάνας μου το άρωμα, βγαλμένο μέσα από τα χρόνια και τα χτυπήματα της ζωής…

Ένα από τα αγγελούδια –
το πιο μικρό , ίσως και το
πιο χαϊδεμένο στην παρέα,
έκανε τότε μια πονηριά!
Έπιασε τη μάνα και την
έβγαλε στον ήλιο. Τότε το
υλικό έγινε πολύχρωμο κι
όσο ζεσταινόταν τόσο άλλα-
ζε χρώματα και ευωδιές…

Ύστερα το γύρισε προς το σκοτάδι γυρνώντας αδιάφορα την πλάτη κατά τον ήλιο. Κι αυτό άρχισε να φεγγοβολάει και να ζεσταίνει.

Σιγά – σιγά, το ένα μετά το άλλο, όλα τα αγγελούδια μπήκαν στο παιχνίδι κι άρχισαν να πασπατεύουν το υλικό της μάνας.

Το ένα το πετούσε στο
χώμα κι εκείνο βλάσταινε.
Ύστερα ένα άλλο το ξερίζωνε
και το ‘ χωνε μέσα σ’ ένα πιθάρι.
Μα κι από ‘κει πάλι μοσχοβολού-
σε η μάνα!

-Στον αέρα να το αφήσουμε ! είπαν δυο – τρία με μια φωνή, το πέταξαν ψηλά και το άφησαν μόνο του να πέσει. Αγέρωχα τα κοίταζε η μάνα με τα μάτια στυλωμένα απάνω τους, τα χείλια ανάλαφρα σφιγμένα και την καρδιά να χτυπά στους δικούς της παλμούς.

Όπου κι αν την έβαζαν,
αυτή με χίλια μάτια κι αυτιά
ορθάνοιχτα και με χίλια χέρια
απλωμένα για βοήθεια ,όλα
έτρεχε να τα προφτάσει για
να μη γίνει το κακό…

- Ρίχτο από ‘δω ! Φώναζε το ένα.
- Άστο σ’ εμένα έλεγε το άλλο.

Λάστιχο η μάνα, μπάλα που αλλάζει χέρια και ρόδα που γυρνά. Μα τσιμουδιά… κι ο πόνος να μη την φτάνει…

Και ξαφνικά σπρώχτηκαν τόσο δυνατά, στριμώχτηκαν το ένα πάνω στο άλλο, φώναζαν, τσίριζαν τα αγγελούδια και κάποιο έμπηξε τα κλάματα.
- Μη, με πονάς !

- Εγώ θα σε φροντίσω ! Έπεσε
ο λόγος της μάνας πάνω του μέσα
στη φασαρία κι όλα ξαφνιάστηκαν
από το βάλσαμο της φωνής της.
Και βγήκε η φωνή της από τα δυο
τα χείλια τα σφιγμένα και απ’ τη
ζεστή την αγκαλιά με τα δυο μόνο
χέρια…

-Ίδια με όλους στη μορφή, είπε τότε αποφασιστικά ο Θεός. Μα την ψυχή της θα τη φορτώσω με στολίδια, όπως αυτά που έχουν τα λουλούδια πάνω στη γη.

Να την ποτίζουν και να τη δροσίζουν οι χαρές, μα και στις λύπες το ίδιο να αντέχει, η μάνα.

Να τη γιατρεύει ο ήλιος με τη ζεστασιά, μα και την παγωνιά με δύναμη να αντέχει, η μάνα.

Κι αν την προσβάλλουν οι αρρώστιες να αντιστέκεται, να μη φοβάται να πολεμάει και τις παγίδες να αποφεύγει , η μάνα…

Έτσι τη θέλω τη μάνα του ανθρώπου:
« Φύλλο να πέφτει και φύλλο ν’ ανθίζει.
Κι αστείρευτη η φυλλωσιά να φτάνει ως την καρδιά της»

Ν.Σμύρνη, Μάιος 2009
Άννα-Βιολέττα Σέμπρου

Μεγάλη Εβδομάδα στο Παρίσι

η "εξόριστη" Αφροδίτη στο Λούβρο...

Μεγάλη Τετάρτη, 12.34 μ.μ.

στην Παναγία των Παρισίων, ο σύγχρονος "Γαλλικός Μάης"...

Μεγάλη Τρίτη, 1.14 μ.μ.

Παναγιώτης Νικολαϊδης

Λες κι ήταν σήμερα..

- Ίδρυμα ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ

Οπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος η Επιτροπή διαχειρίσεως του κληροδοτήματος του αειμνηστου Γ. Λέκκα διένειμεν εις τους κατοίκους το τακτικό Χριστουγεννιάτικο επίδομα, με όλη τη δυνατή ακριβοδίκαια εκτίμηση της απορίας εκαστης οικογενειας.

Όπως όμως πάντοτε έτσι και εφέτος ακούσαμε «τα απαραίτητα» στις περιστάσεις αυτές παράπονα και διαμαρτυρίες, τα οποία όμως δεν είναι δυνατόν να βαρύνουν ή οπωσδήποτε να θέσουν την Επιτροπή, ως δήθεν μεροληπτή χρηματων. Διότι αναγνωρίζεται από όλους τους λογικούς σκεπτόμενους ότι εις τις περιπτώσεις αυτές είναι φυσει αδύνατο να ικανοποιηθούν όλες οι αξιώσεις, όταν μάλιστα πολλές από αυτές είναι παράλογες και υπερβολικές.

- Το χαρούπι του ΖΑΡΑΚΟΣ

Προ τριών εβδομάδων επωλήθη προς την εμπορικήν εταιρία "Αρών – Κοέν και Σία¨ το χαρούπι της περισυνής εσοδείας και εφορτώθη εις βενζινόπλοιον της άνω εταιρίας από λιμάνι Κυπαρισσίου περί τους 300 τόννους, από δε το λιμάνι του Γερακος περί τους 250 τόνους. Απομένει ακόμα μικρή ποσότης εις Λιμάνι Γέρακος, η οποία πρόκειται να πωληθεί κατ’αυτάς.
Παρ’ όλην όμως την ύψωσιν των τιμών των άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, η τιμή του χαρουπιού είναι πολύ ξεπεσμένη εφέτος.

- Φιλανθρωπικός χορός

Με πρωτοβουλίαν της εφημερίδος μας και μεγάλης επιτροπής Λακώνων, θα δοθεί εις την αίθουσαν «Βερτίζ» (Ακαδημίας 49, Αθήναι) την 4ην Μαρτίου 1937 φιλανθρωπικός χορός υπερ των φυματικών Λακώνων της «Σωτηρίας».

- Κοινωνικά Χαρακος
Η Διαμάντω Σταμ. Ροβάτσου έκανε θήλυ.
Αφίχθη προ μηνός εκ Ρουμανίας ο κ. Γεώργιος Στ. Ροβάτσος.

- Ανέκδοτες ιστορίες Χάρακος

Οι πρώτοι δάσκαλοι:

Ως πρώτοι δάσκαλοι του χωριού χρησίμευσαν οι λιγοστοί ευτυχείς Χαρακιώτες που γνώρισαν γραφήν κι ανάγνωσιν. Στην αρχή οι αυτοχειροτόνιτοι αυτοί δάσκαλοι μετέδιδαν τα φώτα τους δωρεάν, αργότερα όμως άρχισε η εκμετάλλευσις των γνώσεών τους! Έτσι, επληρώνοντο ως δίδακτρα από τον κάθε μαθητή μια δραχμή το μήνα κι ένα καρβέλι ψωμί, το οποίο αντικατέστησαν αργότερα με την αξία του.

Τέτοιοι δάσκαλοι εχρησίμευσαν με τη σειρά η Κυριάκα Δημ. Πετρολέκα, ο Παπαγιάννης, ο Αναγνώστης Δ. Παπαγεωργίου, ο Ιάκωβος Παπαγεωργίου, ο Πέτρος Παπαγεωργίου κι ο Γεώργιος Ι. Κομπόγιωργας. Για σχολικά κτίρια χρησιμοποιούσαν τις σκάλες ή τα υπόγεια κανενός σπιτιού. Τα σχολικά βιβλία αποτελούσαν το Οκτάηχον, το Ψαλτήρι και οι Απόστολοι. Όταν τελείωναν το βιβλίο των Αποστόλων, τελείωνε και η σπουδή κι οι μαθηταί περνούσαν στον κύκλο των …τελειοφοίτων. Ο πρώτος διορισθείς από το κράτος γραμματοδιδάσκαλος ήταν ο παπα-Ηλίας, κατόπιν ο Κων. Δημ. Πετρολέκας και τέλος ο Χαράλαμπος Παπαγεωργίου. Κατόπιν, ήλθαν επί τέλους διπλωματούχοι δημοδιδάσκαλοι.

H πρώτη καμπάναΗ πρώτη καμπάνα του χωριού ήταν ένα παλιό λοστάρι, το οποίο εκτυπούσε ο παπάς με ένα σφυρί.

Οι πρώτοι μετανάστες

Οι πρώτοι κατοικοι του χωριού ήταν τσοπάνηδες που δύσκολα ξεκολλούσαν από τις ράχες του χωριού. Βρέθηκε όμως κάποιος, που δεν γνωρίζουμε το όνομά του, ο οποίος ετόλμησε να ταξιδέψει ως τις Σπέτσες. Το πράγμα αναστάτωσε το χωριό και τον θεώρησαν ως απολεσμένον, γι' αυτό του έβρασαν και τα κόλλυβα. Εν τω μεταξύ όμως ξαναγύρισε σώος κι αβλαβής ο απωλεσθείς, ο οποίος έφαγε και το περισσότερο στάρι από τα κόλλυβά του.
Δεύτερος ταξιδιώτης ήταν ο Ιωάννης Δ. Πετρολέκας, ο οποίος από τις Σπέτσες έφτασε ως τη Σύρο, πράγμα που του έδωσε τον τιμητικό τίτλο του κυρ-Γιάννη.
Αργότερα, αρχισε η μετανάστευσις προς την Κωσταντινούπολιν, στη Ρουμανία, και τέλος στην Αμερική. Η πρώτη γυναίκα που πήγε στην Πόλιν ήταν η Μαρούλα Κοσμά Πετρολέκα. Ο πρώτος που πήγε στην Αμερική και ξαναγύρισε πρώτος ήταν ο Θεόδωρος Ι. Πριφτάκης, ο οποίος απεκλήθη και Αμερικάνος.

- Ζαρακίτικη ποίηση

Στην κρυφή αγάπη
Έμαθα κρυφή μου αγάπη
πως φεύγεις μακριά στα ξένα
σ’ αγκαλιά τετράγκωνη εργάτη
π’ αγάπησες καλύτερ’ από μένα

Τη φωλιά σας νύφες να πλέξουν
δεν έχω κάκητα καμιά
στους λογισμούς μου πλάι σου θα τρέχουν
δώσε μια άκρη απ’ την καρδιά

Στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο
θ’ αγρυπνάει του ερημίτη η ψυχή
με τους παλμούς του θα μετράει το χρόνο
που θα λείπεις στα ξένα, αγαπη κρυφή.

"Φωνή του Ζάρακος" - αρ. φύλλου 24 - Φεβρουάριος 1937

Επιτέλους!!!!

...Εναπόκεινται στο Ίδρυμα, στο Δήμο, στο Σύλλογο,

....σε όλους τους Χαρακιώτες τα περαιτέρω...

Τ' όνομά σου...

Το όνομά σου ψωμί στο τραπέζι
το όνομά σου νερό στην πηγή
το όνομά σου αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων
το όνομά σου παράθυρο ανοιγμένο την νύχτα
στην πρώτη του Μάη

Το όνομά σου ρινίσματα ήλιου
το όνομα σου στροφή από φλάουτο τη νύχτα
το όνομά σου στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο
το όνομά σου κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν
την Ανοιξη πίσω τους.

Το όνομά σου βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο
το όνομά σου περίσσευμα στου φτωχού την καλύβα
το όνομά σου τοπίο χωρισμένο με χρώματα
το όνομά σου δυο δρυς που το ουράνιο τόξο
στηρίζει τις ακρες του.

Το όνομά σου ένας ψίθυρος απ’αστερι σ’ αστερι
το όνομά σου ομιλία δυο ρυακιών μεταξύ τους
το όνομά σου μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο
το όνομά σου ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο
σε μιαν άμπωτη ήλιου

Το όνομα σου ροδόφυλλο σε ενός βρέφους το
μάγουλο
το όνομά σου πεντάγραμμο στις κεραίες των
γρύλλων
το όνομά σου ο ηνίοχος στην αμαξα του ήλιου
το όνομά σου πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν
τη πούλια μεσούρανα

Το όνομά σου Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους
το όνομά σου Ειρήνη στους δρόμους των
πόλεων
το όνομά σου Ειρήνη στις ρότες των πλοίων
το όνομά σου ένας άρτος ,βαλμένος στην άκρη
της γης που περίσσεψε

το όνομά σου αέτωμα περιστεριών στον
Ορίζοντα.
το όνομά σου Αλληλούια πάνω στο Εβερεστ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ
αφιερωμένο εξαιρετικά
στους βαθύτατα θρησκευόμενους
στους τυφλά ερωτευμένους
και σε όσους νιώθουν λεύτεροι...

Λυχνάρι - Τεύχος 6-7 - Οκτώβριος 1988-Μάρτιος 1989 (Χρονογράφημα)

ΚΑΜΠΑΝΙΤΣΕΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

Ανοιξη! Στο χωριό χαρά Θεού!
Φευγάτες από την καρδιά η μοναξιά κι η χειμωνιάτικη κλεισούρα.
Στους δρόμους, στις αυλές, κρινάκια - ζουμπούλια. Μεγάλη Παρασκευή!
Οι κοπελιές δυο-δυο για την εκκλησία.
Ένα μπουκέτο αγριολούλουδα για το στόλισμα του Επιταφίου.
Εγώ σκαρφαλωμένος στα βράχια λίγες καμπανίτσες να βρω.
Ήθελα τα δικά μου λουλούδια να 'ταν απάτητα, αμύριστα...
Αυτά που βγαίνουν σε μια σχισμάδα βραχου χωρίς νερό,

δίχως χώμα δίπλα σε χελιδονοφωλιές

και γω με κίνδυνο να γκρεμοτσακιστώ.
Μόλις γέμιζε η χούφτα μου,

με καταματωμένα πόδια από τα κοφτερά βράχια

αναρριχόμουν, έτρεχα αστραπή για την εκκλησιά.
Κι ήταν το δικό μου δωράκι κατάθεση ζωής!
Μέσα μου φόβος –ευγνωμοσύνη για μια χαρά που ‘ρχοταν.
Κι ήταν κάτι πιο μεγαλο κι από την Ανασταση του Χριστού.

Ηταν η ζωή που μοσχοβολούσε κάθε χρόνο, μαζί με την Ανοιξη.
Ήταν η γλύκα πριν γευτείς, κάτι που πολύ αποθύμησες.

Βιαζόμουν να γίνω παλικάρι.
Αμύριστες ροζ καμπανίτσες πήγαινα κάθε χρόνο στον Επιτάφιο.
Καθε Μεγάλη Παρασκευή μεγαλωνα κι ένα χρόνο - από την Ανοιξη.
Αμύριστες ροζ καμπανίτσες δεν πάω πλέον στο Χριστούλη,

όμως κάθε Μεγαλη Παρασκευή μικραίνω κάμποσα χρόνια από νοσταλγία.
Σε 3-4 χρόνια πιανω τα σαράντα.

Είναι πιο όμορφο τελικά να αποθυμάς παρά να γεύεσαι!
τη ζωή! μια γυναίκα! ένα όνειρο!
Σαν τις ροζ καμπανίτσες εκεί ψηλά στα βράχια

δίχως χώμα – δίχως νερό, δίπλα στις χελιδονοφωλιές.

γεναρης 1989
σπυρος πετρολεκας

Πασχαλιά 2009 - Τα ποιήματα της Αγγελικούλας...

"Αν δεν την βρεις την άνοιξη

να την φτιάξεις..."

Οδυσσέας Ελύτης

Νέο ΔΣ Συλλόγου Χαρακιωτών

Στις 2 Φεβρουαρίου, ο Σύλλογος των απανταχού Χαρακιωτών πραγματοποίησε εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας, στο κτίριο του Ιδρύματος Γ.Ν. Πετρολέκα, στον Πειραιά, παρουσία πολλών συμπατριωτών, που δημιούργησαν μια πολύ χαρούμενη ατμόσφαιρα, με τη ανταλλαγή ευχών και συζητήσεων.
Ακολούθησαν αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ., το οποίο, ύστερα και από τις επαναληπτικές αρχαιρεσίες στις 15 Μαρτίου προς συμπλήρωση των προβλεπομένων μελών, συγκροτήθηκε ως εξής:

ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΘΕΟΦ. ΡΟΒΑΤΣΟΥ πρόεδρος
ΣΤΕΛΛΑ ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ αντιπρόεδρος
ΕΥΦΗΜΙΑ ΑΝΑΣΤ. ΤΡΑΙΦΟΡΟΥ γεν. γραμματέας
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ ταμίας
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΝΙΚ. ΞΑΣΤΕΡΟΥΛΗΣ μέλος
ΜΑΤΟΥΛΑ ΑΡΓ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ μέλος
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚ. ΧΕΛΙΩΤΗΣ μέλος

Αναπληρωματικά μέλη: Διαμαντής Αναστ.Κόκκορης
Δημήτρης Μπακαούκας
Δημήτρης Καραπάνος

Εξελεγκτική Επιτροπή :Παναγιώτης Κ. Πριφτάκης
Γεώργιος Γραμμένος

Κοινωνικά (Απρίλιος 2009)

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
Στις 12-1-2009 γέννησε στην Αθήνα η ΧΑΡΟΥΛΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, κόρη του Δημήτρη Σπ. Πετρολέκα (Φρέσκος). Η Χαρούλα απέκτησε κορίτσι, ύστερα από τεσσερα αγόρια με μεγάλη διαφορά ηλικίας. Καλορίζικη η κορη. Μεγάλη η χάρη της μέσα σε τόσα αγόρια – πραγματική πριγκίπισσα.

ΓΑΜΟΙ
Στις 21-2-2009, στη Τραπεζοντή Σπάρτης, στο ναό της Αγίας Τριάδας, έγινε ο γάμος του Χαρακιώτη καταστηματάρχη ΙΩΑΝΝΗ ΘΕΟΔ. ΧΕΛΙΩΤΗ μετά της εκλεκτής και ωραίας νέας ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΗ από τη Σπάρτη. Να είναι ευτυχισμένοι.

ΘΑΝΑΤΟΙ
Στις 14-11-2008 πέθανε στον Πειραιά ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ σε ηλικία 78 ετών. Ο Γιάννης, Ζακυνθινής καταγωγής, ήταν γαμπρός του Χαρακα - είχε νυμφευθεί την ΚΟΥΛΑ ΙΩΑΝ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ (Γκόμα), με την οποία απέκτησε 2 αγόρια (το Δημήτρη και τον Άγγελο). Ήταν ένας καλός οικογενειάρχης, ήσυχος και ηπίων τόνων. Υπηρέτησε ως υπάλληλος του Ι.Κ.Α. με αφοσίωση και εντιμότητα.

Στις 2-12-2008 πέθανε στον Πειραιά ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΡΜΠΟΥΖΟΣ σε ηλικία 81 ετών, με καταγωγή από Λεωνίδιο (από πατέρα) και από το Κυπαρίσσι (από μητερα), που ήταν η αγαπημένη του ιδιαίτερη πατριδα, όπου και περνούσε όλα τα καλοκαίρια του. Ήταν γαμπρός του Χάρακα, είχε νυμφευθεί την καλή Χαρακιώτισσα ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ (Ρούμελη), με την οποια απέκτησαν μια κόρη (τη Γιούλη). Ο Δημήτρης πέρασε όλα τα χρόνια του στον Πειραιά, ασχολούμενος με το εμπόριο.

Στις 27-12-2008 πέθανε στο Μόντρεαλ του Καναδά σε ηλικία 69 ετών, ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ. Ηταν το πρώτο από τα 6 παιδιά του Γιωργου Πετρολέκα (Σολωμού). Έφυγε σε νεαρή ηλικία για τον Καναδά, όπου εργάστηκε σκληρά και δημιουργησε μια αξιόλογη επιχείρηση – είχε στο κέντρο του Μόντρεαλ το εστιατόριο "ΜΑΡΚΟ ΠΟΛΟ". Ήταν καλός οικογενειάρχης (με 2 κόρες) και αγαπητός σε όλους.

Στις 17-1-2009 πέθανε στον Πειραιά και κηδεύτηκε την επομένη στο χωριό ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚ. ΧΕΛΙΩΤΗΣ (ΓΙΑΝΛΑΖΑΡΟΣ) ΣΕ ΗΛΙΚΊΑ 93 ετών. Ένας γνήσιος Χαρακιώτης που έζησε σχεδόν όλα τα χρόνια της ζωής του στο χωριό, είτε εν δράσει (κτηνοτρόφος), είτε ως απόμαχος. Είχε νυμφευθεί την ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΝΤ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ (Παπαλέκα), με την οποία απέκτησαν 6 εξαίρετα παιδιά (5 αγόρια και 1 κορίτσι), που ζουν όλα καλά αποκατεστημένα στον Πειραιά. Διακρινόταν για τον ήπιο χαρακτήρα του, σοβαρός, ήσυχος, καλός οικογενειάρχης. Δυστυχώς, επί πολλά χρόνια έμεινε χωρίς την καλή γυναίκα του, αλλά και μόνος του κατόρθωνε να αυτοεξυπηρετειται, μένοντας στο χωριό και κάνοντας μαλιστα τακτικό περπάτημα. Έφυγε πλήρης ημερών μέσα στη φροντίδα και την αγαπη των παιδιών του.
Αιωνία η μνήμη τους

Γράφει ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου

Ήρθε ο βουλευτής στο χωριό μας...

Διακρίνονται (μεταξύ άλλων):

ο βουλευτής Δαβάκης και οι συνοδοί του,

ο Λευτέρης Παπαγεωργίου, ο Κώστας Χελιώτης,

ο Σωτήρης Ροβάτσος, ο "γιατρουλάκος",

ο μπαρμπα-Τάσος Γκιουζέλης

και η θεια-Θοδώρα Παπαγεωργίου

δεκαετία του '60...

Λίγο πριν το '60...

ο "Μαστέχας", ο "Κουτσολευτέρης",

ο "Μίχος" και κάποιος διερχόμενος κυνηγός

στου Καρανάσου μπροστά...

Ο Ταντάο Άντο (αυτοδίδακτος αρχιτέκτων) είπε...

"Σήμερα οι άνθρωποι ονειρεύονται την άνεση και όχι την ομορφιά...

Ονειρεύονται την άνεση σε υλικά αγαθά και όχι την άνεση σε χρόνο...

Σήμερα φτιάχνουμε σπίτια για να κοιμόμαστε κι όχι για να ζούμε..."

25η Μαρτίου 2009 - Στην παρέλαση...

Η ελληνικότητα δεν ορίζεται από φυλές - γονίδια - χρώματα...

"Έλληνες είναι οι της κοινής παιδείας μετέχοντες" (Ισοκράτης)

8 Μάρτη 2009 - Μέρα της γυναίκας

Ίσοι ΝΑΙ, ίδιοι ΟΧΙ...

Χρόνια πολλά...

Τι είναι ελευθερία;

"...Και η στέρηση, Σπύρο, είναι, καμιά φορά, αίσθηση λευτεριάς. Ο Οδυσσέας, π.χ., απαρνήθηκε τη μάγισσα Κίρκη, που είχε τα καλά του Θεού (ηδονή, ευδαιμονία...), και μπήκε σε μια σαπιοβάρκα με κακουχίες, για μια Πηνελόπη... Ή μάλλον για το ταξίδι... Οι άλλοι πάλι, οι πολιορκημένοι στο Μεσολόγγι, δίπλα τους τα θέλγητρα της φύσης χωρίς τελειωμό... Οι ευωδιές της άνοιξης... Κι όμως επιλογή τους ο θάνατος... Γιατί άραγε;.... Άντε στην υγειά μας!"

Παρασκευή, 27 Φλεβάρη, 23.15, στο Κάστρο της Μονεμβασιάς, στην κυρα-Βενετία... Κρασάτο σαγανάκι, ροζέ κρασί και φιλοσοφικές ανησυχίες...

Φίλε Νεκτάριε, τη σημερινή εποχή, οι περισσότεροι έχουμε ανάγκη ένα "ελικόπτερο" για να αποδράσουμε...

Το σκαρλάφτι

Σάββατο πρωί, 28 Φλεβάρη...

09.43, στο δρόμο για τα Βάτικα, έξω από τη Δαιμονιά...

Λίγο πριν σκάσει μύτη η άνοιξη...

Ένα ανθισμένο σκαρλάφτι, κατακίτρινο...

Αιχμαλωτίζεις την εικόνα - την παγώνεις...

Η στιγμή όμως μένει λεύτερη, σε προσπερνά, γίνεται ανάμνηση...

...και μπαίνει στο σεντούκι σου...

14 Φλεβάρη 2009... Να γιορτάζετε όλο το χρόνο...

- Θάνατος είναι η μοναξιά των ανθρώπων που αγαπήθηκαν,

η καταχνιά που τους τυλίγει

και που καμιά τρυφερή λέξη δεν μπορεί να διαπεράσει

- Θάνατος είναι ο πόνος και η απόγνωση

μέσα στις ίδιες εκείνες λέξεις

που ήταν η μέθη της ευτυχίας

- Θάνατος είναι τα δάκρυα που αναβλύζουν

στο άκουσμα μιας λέξης που σήμαινε αγάπη

Joe Bousquet

Σκόρπια λόγια...

"...Στο Χάρακα φέτος μουγγάρα, υγρασία - μια μουχλάτσα. Οι μυγδαλιές κάργα αυτόν τον καιρό. Όταν φυσά ο καράγιαλης, τα πέταλα φτάνουν μέχρι τα κρεβάτια μας."

Φλεβάρη 15, 21.30, ο μπαρμπα-Σταμάτης στο τηλέφωνο


"...Τελικά έμαθα ότι είναι όμορφο να καθαρίζεις τον κόσμο."

Φλεβάρη 9, 00.30, καθαρίστρια στο μετρό - συνάδελφος Κούνεβα, σε εκπομπή του MEGA

Πού πήγαν πού χαθήκανε

σε ποιες φωλιές κρυφτήκανε

αυτοί που περπατούσανε

μονάχοι και μιλούσανε

του δρόμου οι φωνές.

Ποιοι κλείσανε με χώματα

τα άγια τα στόματα της βάτου τις φωτιές.

Φλέγονταν και δεν καίγονταν

τα λόγια που δεν λέγονταν

ποιοι και γιατί τους διώξανε

σαν κλέφτες τους στριμώξανε

σε βράχους κι ερημιές.

Ξέρω το πώς, ξέρω το ποιοι

μα πώς να βάλεις μουσική

στην άχαρη τη συλλαβή

τους έχουν διώξει όλοι αυτοί

που αντί γαρύφαλλο στ' αυτί

έχουν σφηνώσει ένα hands free.

Φλεβάρη 8, 23.30, Γιώτα Νέγκα (στίχοι: Θοδωρής Γκόνης, μουσική: Κώστας Λειβαδάς, πιάνο: Γιώργος Ανδρέου), στο πατάρι του ΙΑΝΟΥ

http://www.youtube.com/watch?v=pZh2CxiJzJU

Αν δεν μπορείς...

Αν δεν μπορείς να είσαι λεωφόρος, γίνε μονοπάτι...

Αν δεν μπορείς να είσαι ήλιος, γίνει αστέρι...

Από το μέγεθος ούτε κερδίζεις, ούτε χάνεις...

Να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι...

Δώρα Καρβούνη

Ρηχιά, 5-2-2009, 10.30 π.μ.

Ερωτοτροπώντας από το παράθυρο του Δήμου...

Δίχως τον ήλιο δεν ανθίζω

δίχως το φως δε χρωματίζω

και τ' όμορφο το καλοκαίρι

με βρήκε μόνο, δίχως ταίρι

Δίχως αγέρι δε χορεύω

δίχως βροχή δε ζωντανεύω

μες στο χειμώνα εγώ γεννιέμαι

και σαν τη μυγδαλιά γελιέμαι

Αντώνης Παπαγεωργίου

Κυπαρίσσι, 18-1-2009

Ανηφορίζοντας για τη "Μαδάρα"...

Υψόμετρο 1.200 m... Στη "γρούσπα του λύκου"...

Η φύση, ένας αργοπορημένος αγιοβασίλης...

Κι εγώ ένα μικρό παιδί, ονειρεύομαι...

Γιάννης Πουλάκης

"γούλι", "τέστα", "κορύτα"

¨

"Δεν έχουμε ποτάμια,

δεν έχουμε πηγές

μονάχα λίγες στέρνες,

άδειες κι αυτές..."

Γιάννης Ρίτσος

θρανίο - καναπές - θάνατος

To κτίριο - κληροδότημα του Ιδρύματος στο στάδιο κατασκευής

Λυχνάρι - Τεύχος 17 - Δεκέμβριος 1995 & Ελεύθερος Τύπος - 12/12/08

Αγριολούλουδο

"...κι αν χιονίζει και αν βρέχει,

τ' αγριολούλουδο αντέχει"

Εκεί, δίπλα στο μαγαζί του "Αμερικάνου" – χρόνια πριν…

Αριστερά: ο μπαρμπα-Αντώνης ο "Παπαλέκας" με το ζωνάρι του
Δεξιά: ο Γεωργάκης του "Τσιντάνη" - αγωγιάτης με τη θρυλική μούλα
Στη μέση: ο μπαρμπα-Παναγιώτης ο "Αμερικάνος" -

γειτονάκι μου με τη θεια-Τασία - ο "μάπας" (τι ειρωνία!) -

με απίστευτες ευαισθησίες άγνωστες σ’ όλους σχεδόν τους Χαρακιώτες.
Τυφλός με τη μαγκούρα γύριζε και πότιζε τις πικροδάφνες που είχε φυτέψει σ’ όλο το χωριό - σήμερα ομορφαίνουν το άνυδρο περιβάλλον του -

και ρωτούσε την αδερφή μου τη Μαρία που τον συνόδευε:

"ρε Μαρία ανθίσανε; Γιατί εμένα παιδιά δε μου ‘δωσε ο Θεός...

Αυτά είναι τα παιδιά που έχω..."

Μεγάλες κουβέντες από απλούς ανθρώπους...

Κοινή Υπουργική Απόφαση Ειδικού Πλαισίου ΑΠΕ και Ανατολική Λακωνία

Πρόσφατα, θεσμοθετήθηκε το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού (ΦΕΚ 2464/Β/3-12-08).
Βασικός σκοπός του η καθιέρωση κανόνων και κριτηρίων χωροθέτησης που θα επιτρέπουν αφενός τη δημιουργία βιώσιμων εγκαταστάσεων ΑΠΕ και αφετέρου την αρμονική ένταξή τους στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον.

Σχετικά με τη χωροθέτηση των αιολικών εγκαταστάσεων ανά τη χώρα (άρθρο 5), η ανατολική Λακωνία υπάγεται στις Περιοχές Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΕΡΙΟΧΗ 3 – Δήμοι Βοιών, Γερονθρών, Ζάρακα, Μολάων, Μονεμβάσιας και Νιάτων).

Στο άρθρο 6 της εν λόγω ΚΥΑ, καθορίζονται οι περιοχές αποκλεισμού χωροθέτησης αιολικών εγκαταστάσεων, ενώ στους Πίνακες του Παραρτήματος ΙΙ ορίζονται οι ελάχιστες αποστάσεις αυτών από περιοχές περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος (μνημεία της φύσης, αισθητικά δάση κλπ.), πολιτιστικής κληρονομιάς (μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, ζώνες αρχαιολογικών χώρων κλπ.) και οικιστικών δραστηριοτήτων (ζώνες Α’ και Β’ κατοικίας, Π.Ε.Ρ.ΠΟ. κλπ.).

Καταθέτω στη συνέχεια τους προβληματισμούς μου για την εφαρμογή της συγκεκριμένης Κ.Υ.Α. σε ό,τι αφορά 3 Δήμους του Νομού (Ζάρακα, Μονεμβάσιας και Βοιών), οι οποίοι συνθέτουν μια ενιαία χωρική ενότητα με ομοειδή περιβαλλοντικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Οι Δήμοι αυτοί υπάγονται (όπως προαναφέρθηκε) στις Περιοχές Αιολικής Προτεραιότητας, ενώ παρατηρείται σε αυτούς εντονότατο ενδιαφέρον για χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων. Παράλληλα, συντάσσονται σε επίπεδο Δήμου οι αντίστοιχες Χωροταξικές Μελέτες, που βρίσκονται αυτήν την περίοδο σε στάδιο διαβούλευσης.

Οι μελέτες αυτές, μεταξύ άλλων, προτείνουν:

- Για την προστασία του Φυσικού Περιβάλλοντος:
• Δημιουργία Περιοχών Ειδικής Προστασίας (ΠΕΠ), με κατάργηση της δόμησης και θεσμοθέτηση χρήσεων συμβατών με την περιβαλλοντική προστασία.
Αυτές οι περιοχές είναι 8 ορεινοί όγκοι κατά μήκος της οροσειράς του Πάρνωνα, Ζώνες Περιαστικού Πρασίνου, Φυσικά Μνημεία, Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους κ.ά.
• Δημιουργία 2 Πάρκων Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης περιφερειακής εμβέλειας – ένα πλησίον του υγρότοπου της Στρογγύλης (Δήμος Βοιών) και ένα στο Γέρακα (Δήμος Ζάρακα).
• Κήρυξη 3 Περιοχών Οικοανάπτυξης (μία σε κάθε Δήμο), καθότι αποτελεί αναπτυξιακό μονόδρομο η αναδυόμενη προοπτική τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής μέσω εναλλακτικών μορφών τουρισμού (πολιτιστικός, οικολογικός, αγροτουρισμός κ.ά.).
• Σύσταση Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Λακωνίας, μετά τη σύνταξη των απαιτούμενων Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών, με ιδιαίτερη βαρύτητα στις 3 περιοχές του δικτύου «NATURA 2000» (2 Τόποι Κοινοτικής Σημασίας - GR2540001, GR2540002 και 1 Ζώνη Ειδικής Προστασίας - GR2540007) που απαντώνται εντός των διοικητικών ορίων των ανωτέρω Δήμων.
• Χαρακτηρισμός συγκεκριμένης έκτασης ως Περιοχή Ελέγχου και Περιορισμού της Δόμησης (ΠΕΠΔ), με απόλυτη προστασία της γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας.

- Για την προστασία – ανάδειξη του Πολιτιστικού Περιβάλλοντος:
• Ένταξη του Κάστρου της Μονεμβάσιας και της ευρύτερης περιοχής του στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
• Θεσμοθέτηση μεγάλου αριθμού Αρχαιολογικών Χώρων (αρχαία οχυρά, βυζαντινοί ναοί, πύργοι, σπήλαια, γεωλογικοί γεώτοποι, ιστορικοί τόποι), είτε με καθορισμό Ζωνών Προστασίας (Α και Β), είτε με καθορισμό Περιμετρικής Ζώνης (50 – 100 m), επί τη βάσει του Αρχαιολογικού Νόμου 3028/2002.
• Καταγραφή, προστασία και ανάδειξη Αρχαιολογικών Χώρων, στη χάραξη της πολιτιστικής διαδρομής «Παυσανίας», που ξεκινά από τις θέσεις «Όνου Γνάθος» (Κοινότητα Ελαφονήσου) - «Βοιαί» - «Νυμφαίο» (Δήμος Βοιών), συνεχίζει στις θέσεις «Επιδήλιο» - «Μινώα» - «Επίδαυρος Λιμηρά» (Δήμος Μονεμβάσιας) και καταλήγει στις θέσεις «Ακρόπολη Ζάρακα» - «Ιερό Ασκληπιού - Κύφαντα» (Δήμος Ζάρακα), και ένταξή της σε διαδημοτικό, τουριστικό δίκτυο.
• Χαρακτηρισμός ενός μεγάλου αριθμού οικισμών ως παραδοσιακών και οργάνωση στον εξωαστικό χώρο δικτύου πεζοπορικών διαδρομών, δεδομένου ότι κατά μήκος της περιοχής διέρχεται το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος διεξάγει αυτήν την περίοδο συστηματική έρευνα στη χερσόνησο του Μαλέα και μέχρι στιγμής έχει έλθει στο φως μεγάλος αριθμός σπηλαίων, πολλά από τα οποία παρουσιάζουν αρχαιολογικό ενδιαφέρον, διασώζοντας αρχαιολογικά κατάλοιπα που χρονολογούνται από τα παλαιολιθικά, μέχρι τα μεταβυζαντινά χρόνια.

Όλες οι περιοχές που προαναφέρθηκαν, με σημαντικότατα περιβαλλοντικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, αποτελούν εν δυνάμει (απομένει η θεσμοθέτησή τους) περιοχές αποκλεισμού – ζώνες ασυμβατότητας χωροθέτησης αιολικών εγκαταστάσεων (όπως αυτές περιγράφονται στο άρθρο 6 της σχετικής ΚΥΑ), ενώ παράλληλα κινδυνεύουν να αλλοιωθούν ανεπανόρθωτα στην περίπτωση που η χωροθέτηση των ΑΠΕ προηγηθεί της θεσμοθέτησης των τοπικών χωροταξικών μελετών (άρθρο 21, παρ. 3 σχετικής ΚΥΑ).

Έτσι, η εφαρμογή του Ειδικού Πλαισίου των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας ακυρώνει στην πράξη τη δημιουργία βιώσιμων αιολικών εγκαταστάσεων, την αρμονική ένταξή τους στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και, εν τέλει, την αποφυγή συγκρουσιακών σχέσεων μεταξύ χρήσεων γης, που αποτελεί άλλωστε και τον πρωτεύοντα σκοπό θεσμοθέτησης του Πλαισίου.

Προς επιβεβαίωση των παραπάνω ισχυρισμών, παραθέτω δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις έντονης ασυμβατότητας μεταξύ χρήσεων γης:

- Εντός περιοχής Γεωργικής Γης Υψηλής Παραγωγικότητας, όπου από την τοπική Χωροταξική Μελέτη προτείνεται αυστηρός περιορισμός της δόμησης (ΠΕΠΔ με απαγόρευση κατοικίας), ήδη σημειώνονται εξαγορές πολλών εκτάσεων, προς τοποθέτηση φωτοβολταϊκών μονάδων.
- Σε ορεινό όγκο που ανήκει σε περιοχή του δικτύου «NATURA 2000», όπου η τοπική Χωροταξική Μελέτη προτείνει καθεστώς απόλυτης προστασίας με κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης (ΠΕΠ) και η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος ερευνά την ύπαρξη πολυάριθμών σπηλαίων με μεγάλη αρχαιολογική σημασία, παρατηρείται έντονο ενδιαφέρον για εγκατάσταση αιολικών πάρκων.

Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, με την παρούσα ΚΥΑ επιτρέπεται η χωροθέτηση εγκαταστάσεων ΑΠΕ, λόγω έλλειψης, εισέτι, θεσμικού πλαισίου προστασίας των περιοχών αυτών.

Μετά ταύτα, προτείνω τα εξής:

1. Άμεση σύνταξη των απαιτούμενων Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών για τους 2 ΤΚΣ και τη ΖΕΠ της συγκεκριμένης περιοχής των 3 προαναφερθέντων Δήμων.
Με τον τρόπο αυτό, θα συγκεντρωθούν – αξιολογηθούν τα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος και θα προταθούν τα αναγκαία μέτρα προστασίας του (θεσμοθέτηση Διατηρητέων Μνημείων Φύσης, Τοπίων Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, Εθνικών Πάρκων κλπ., καθορισμός αντίστοιχων συμβατών χρήσεων κ.ά.)
2. Ολοκλήρωση των ερευνών της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος για καταγραφή των σπηλαίων της περιοχής, αξιολόγησή τους, αντίστοιχη θεσμοθέτηση ζωνών προστασίας και διερεύνηση πιθανότητας δημιουργίας Σπηλαιολογικού Πάρκου Λακωνίας.
3. Θεσμοθέτηση από τις αρμόδιες Εφορείες Προϊστορικών – Κλασικών Αρχαιοτήτων, Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και Νεότερων Μνημείων των σημαντικότερων θέσεων πολιτιστικού ενδιαφέροντος (Αρχαιολογικοί Χώροι, Νεότερα Μνημεία κλπ.).
4. Αναστολή των διαδικασιών αδειοδότησης εγκατάστασης αιολικών σταθμών, μέχρι την ολοκλήρωση των προαναφερόμενων ενεργειών, καθόσον η περιοχή της Ανατολικής Λακωνίας είναι Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΑΠ), όμως παράλληλα διαθέτει σημαντικότατο φυσικό περιβάλλον και εξαιρετικά πλούσιο πολιτιστικό απόθεμα – στοιχεία που, ενώ αποτελούν την καθοριστικότερη αναπτυξιακή της παράμετρο, δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουν μελετηθεί – αξιολογηθεί – αναδειχθεί.
Έτσι, δικαιολογείται η έντονη ανησυχία των τοπικών κοινωνιών αυτήν την περίοδο, χωρίς τη συναίνεση των οποίων, κανένα αναπτυξιακό μοντέλο δεν είναι βιώσιμο.
5. Τέλος, μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω ενεργειών, αφού πλέον θα έχουν οριοθετηθεί οι περιοχές αποκλεισμού και ζώνες ασυμβατότητας χωροθέτησης αιολικών εγκαταστάσεων, μπορούμε να εξετάσουμε εφαρμογή του Πλαισίου για βιώσιμες εγκαταστάσεις ΑΠΕ και αρμονική ένταξή τους στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον. Αντίστροφη διαδικασία δεν αρμόζει σε ευρωπαϊκή χώρα.


Νέα Σμύρνη, 12-01-2009

σπυρος πετρολεκας
χωροτάκτης

Λυχνάρι - Τεύχος 6ο-7ο (1988-1989) - Χρονογράφημα

Το πρώτο ερωτικό σκίρτημα

Χριστούγεννα γύρω στο '60 θα 'τανε, κι εγώ μαθητούδι δεύτερη-τρίτη τάξη - δεν θυμάμαι καλά... Στο σχολειό γιορτή! Σκηνικό μια φάτνη από κούτες γάλακτος μαυρισμένες με φούμο από καμινάδα τζακιού.

Εγώ Ιωσήφ με μια κάπα εκατό οκάδες και δίπλα μου η Παναγιά Μαρία, μια συμμαθητριούλα μου - καλή της ώρα όπου και να 'ναι...

Κοντά - κοντά είμαστε ξαπλωμένοι θυμάμαι και σήκωνα την κάπα να τη ζεστάνω!

Ο Ιωσήφ, η Μαρία, εκεί γεννιόταν ο Χριστούλης και μέσα μου το πρώτο ερωτικό σκίρτημα...

Πατριωτάκια,

Χρόνια πολλά και Καλή χρονιά

σπυρος πετρολεκας

"Οι γιορτές των Χριστουγέννων"

"...Από τις παραμονές επικρατούσε οργασμός για καθαριότητα στο χωριό. Οι γυναίκες έφτιαχναν το συνηθισμένο "χριστόψωμο", ένα μεγάλο, ειδικά ζυμωμένο για τη μερα των Χριστουγέννων, γιορτιάτικο ψωμί. Ηταν φτιαγμένο από μια ποικιλία υλικών, που εκτός από την ψιλοκοσκινισμένη ζουλίτσα και σουσάμι, περιλάμβανε μέλι, γλυκάνισο, ζάχαρη, κανέλλα, ροδόνερο, σταφίδες, γαρύφαλλο κλπ. Η επιφάνεια ηταν στολισμένη, τοποθετούσαν δε κι άσπαστα καρύδια ή αμύγδαλα. Έπαιρνες μια φετούλα και τριβόταν στο στόμα σου.
Τα κρέατα κρεμόντουσαν στα τσιγκέλια. Πολλοί έσφαζαν τα χοιρινά. Άλλοι τις Απόκριες. Πανηγύρι το σφάξιμο. Ζεστό νερό στο χαρανί για το ζεμάτισμα. Γέμισμα τα μεγάλα αντερα με πλιγούρι ή τραχανά. Οι κρεατομηχανές, μα και τα κοφτερά μαχαίρια, δούλευαν για να παρασκευασθούν τα νοστιμότατα λουκάνικα, τα οποία κρεμούσαν στο εσωτερικό του τζακιού και γινόντουσαν καπνιστά. Μεζές για το κοκκινέλι. Ενα μερος γινόταν πηχτή στα πιάτα. Τα θυμάμαι απλωμένα στο τραπέζι στη σάλα, που δεν θερμαινόταν. Αλλο κομματι γινόταν γλίνα στα κιούπια. Το υπόλοιπο θα μαγειρευτεί τα Χριστούγεννα για το πλούσιο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, με κρασάκι βέβαια χωρίς περιορισμό.

Τις ημέρες αυτές είχαμε και ένα χαρακτηριστικό γεγονός, που δεν βρίσκεις σε άλλα μέρη. Ειδικά σταλμένος ανθρωπος στον Πειραιά έφερνε τα ενοίκια του κληροδοτήματος του Πετρολέκα, για να γίνει η διανομή στο χωριό. Η δεύτερη δόση δινόταν το Πάσχα. Χαρη στα χρήματα του Πετρολέκα δεν υπήρχε οικογένεια να στερείται των αγαθών της ζωής τις άγιες μέρες. Όλοι μακάριζαν το χωριό για την ευτυχία αυτή, γιατί, πώς να το κάνουμε, υπήρχε φτώχεια στο Ζάρακα.
Ολόκληρη βραδυά η επιτροπή από δυο εκλεγμένα μέλη, με πρόεδρο τον εκαστοτε παπά κατά το κληροδότημα, συσκεπτόταν, μετρούσε, ξαναμετρούσε τα εισοδήματα κάθε σπιτικού. Τις ελιές, τα χαρούπια, τα μεροκάματα αμπέλια, τα γίδια, τους τόκους από τον ιδρώτα στην ξενιτειά. Ανθρώπινο το μέτρημα. Θα έπεφτε βέβαια η επιτροπή και σε λάθος, ας πούμε, εκτίμηση. Τι λάθος όμως; Κάπου κοντά. Και έτσι άρχιζαν διαμαρτυρίες, φωνές, αναστάτωση.
Όχι γκρίνια όμως. Κλείνει η παρένθεση. Στη χαρά τώρα, στην επί γης Ειρήνη.

Πρωί πρωί στην εκκλησία με τα γιορτινά. Δόξα εν υψίστοις Θεω και επί γης Ειρήνη – Χριστός γεννάται δοξασατε, Χριστός εξ ουρανού απαντήσατε - Δι ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον νεον ο προ αιώνων Θεός. Και μετά το αντίδωρο. Από την καρδιά τα χρόνια πολλά ο ένας στον άλλο (ακούγεται τωρα το μοτο σουμ;) - και αρχίζει η εβδομάδα για την Πρωτοχρονιά.
Βραδυάζει. Στη γωνιά καίει το καντηλάκι, στο τζάκι κρεμεται το λυχναράκι. Το τζάκι ανάβει. Τριζοβολάει το μπρετι. Ησυχία, γαλήνη, ηρεμία. Περπατάς με το φαναράκι στο δρόμο και μέσα στην σιγαλιά της νύχτας ακούς από όλα τα σπίτια να εκπέμπονται ήχοι τικ τακ. Να διαπερνούν την ατμόσφαιρα, να συνθέτουν αρμονία. Τι ήταν; Τα χτυπήματα με το χαβανόνερο για το σπάσιμο των αμυγδάλων, καρυδιών, το κοπάνισμα της ζάχαρης. Αυτό γινόταν παντού. Προετοιμασία για να γίνουν τα γλυκά για την Πρωτοχρονιά. Κάθε σπίτι άναβε φούρνο για να ψήσει τα μελομακάρονα, τους κουραμπιέδες, τα ραφιόλια - σαμουσαδες. Με κέρασε πριν λίγα χρόνια σαμουσά η Μαρίνα του Γιώργου του Κοσμά και με έφερε σε εκείνα τα χρόνια. Φτιάχνουμε κι εμείς αλλά άλλο ήταν αυτό. Θέλουν να είναι Χαρακιώτικα.
Και τελευταία εφτιαχναν το στολίδι για τα γλυκά, τις δίπλες, τα καλαμάρια. Όταν ρώτησα την αξέχαστη μητέρα μου τι τέχνη θέλουν τα καλαμάρια, μου είπε "να είσαι μαιζεβελος και να δουλεύεις καλά τα δυο πιρούνια όταν ρίχνεις τα κομμάτια από το φύλλο στο μπόλικο βραστό λάδι για να ψηθούν"
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς τη νύχτα, τα μεγαλα παλικάρια εγύριζαν στα σπίτια με καλάθια στο χερι. Έλεγαν το

Αφέντη μου πεντάφεντε, πέντε φορές αφέντη
καβαλικεύεις χαίρεσαι, πεζεύεις καμαρώνεις
κι όπου πατεί το μαύρο σου πηγαδια φανερώνεις
πηγάδια, πετροπήγαδα κι αυλές μαρμαρωμένες

Πολλά είπαμε του αφέντη μας ας πούμε της κυράς μας.
Κυρά λιγνή, κυρά ψηλή, κυρά καμαροφρύδα
κυρά μου όταν στολίζεσαι και πας στην εκκλησία
βάζεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι χρώμα
και του κοράκου το φτερό βάζεις καμαροφρύδι.

Πολλά ειπαμε και της κυράς ας πούμε και του γιου μας
Αν έχεις γιο στα γράμματα και γιο εις το ψαλιτήρι
να δώσει ο Θεός κι η Παναγιά να βάλει πετραχήλι.

Πολλά είπαμε του γιοκα μας ας πούμε και της κόρης.
Αν εχεις κόρη όμορφη βάλτην να μας κεράσει.
Πραγματευτής τη γυρευε γυναίκα να την παρει
γυρεύει αμπέλια ατρυγητα, χωράφια με τα στάχυα
γυρεύει και τη Βενετιά μ’ όλα της τα παλάτια.

Σ’αυτό το σπίτι που’ρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει.
...Επαιρναν τα γλυκά τους, αλλά ετρωγαν και κανένα μεζέ από το στρωμένο τραπέζι και βέβαια το ποτηράκι με το κοκκινέλι.

Ανήμερα την Πρωτοχρονιά τα παιδιά του Σχολείου πήγαιναν γλυκά στους θείους, στο νονό, όλα στον παπά - δασκαλο. Τι θέαμα! Τοποθετημένα τα γλυκα σε πιατέλα, με το στολίδι πάνω τα καλαμάρια και τυλιγμένη η πιατέλα με άσπρη κολλαριστή πετσέτα. Και το κρασί που πήγαινε σε σπιτι για προσφορά, η μποτίλια ήταν τυλιγμένη με κολλαριστή πετσέτα. Επίσης το πρόσφορο στην εκκλησία.
Το πρωί της Πρωτοχρονιάς δεν παρέλειπα να επισκεφτώ τη θεια-Τάσω και θεια –Μάρω για να πάρω την καλλιχέρα με το μέλι. Να μη ξεχάσουμε αυτή στη σειρά των γλυκισμάτων.

Με τα Θεοφάνεια εκλειναν οι μεγάλες γιορτές. Βεβαια στις παραμονές μεγάλη η χαρά των παιδιών που λέγαμε τα καλαντα. Κάλαντα τα γνωστά. Μόνο τη παραμονή της Πρωτοχρονιάς έσπαγε το συνηθισμένο. Είχαμε στα κάλαντα μια άλλη τόσο ευχαριστη νότα. Πρωί πρωί τα παιδιά από τη Φρέγκρα με τη δυνατή φωνή συνέπαιρναν με το:

Ταχια ταχιά ταχιά ειν’η Αρχιμηνιά
ταχιά είναι και του χρόνου
ταχιά είναι που περπάτησε
ο Κύριος στον κόσμο
(κάποιος πρέπει να το έχει διαφυλάξει αυτό)

Θα ήταν παράλειψη αν δεν σημείωνα εδώ τις δεκάρες και τα πενηνταράκια που παίζαμε, τοποθετώντας τα στο στρογγυλεμένο τόκα από κουβαρίστρα, και δεν μνημόνευα εδώ το φίλο μου το Μίχο,το μεγάλο μου συμπαίχτη.
Δεν αφήναμε γωνιά για γωνιά, υπόστεγα, καμάρες και να με φωνάζει μαυραγάνη-μαυραγάνη..."

από το βιβλίο του Κυριάκου Πέππα
"Χάρακας - απ' όσα θυμάμαι"

Της γενιάς τους το Πολυτεχνείο...

Μη σκοτώνετε τα όνειρά μας... Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς...

Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη βιτρίνα...

Παχύνετε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε...

Μόνο πουλάτε και αγοράζετε...

Αγάπη πουθενά, αλήθεια πουθενα...

Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα, εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας...

Επιστολή φίλων του Αλέξη

Προσοχή, ΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!

Φωτογραφίες που λάβαμε από το σπηλαιολογικό όμιλο "Ποσειδών"

και παρουσιάζουν σημαντική βλάβη στην επαρχιακή οδό Μολάοι - Κυπαρίσσι,

στη θέση "Σταυρός", λίγο μετά το Χάρακα...

Κύριε Νομάρχα, σπεύδε ταχέως!

Σταχυολογήματα

• Μου αρέσει να έχω θέα - αλλά περισσότερο απολαμβάνω να κάθομαι με την πλάτη γυρισμένη σ' αυτή...
• Εάν αδυνατείς να εξηγήσεις τις ιδέες σου στη γιαγιά σου με τρόπο που να μπορεί να τις καταλάβει, τότε δεν γνωρίζεις αρκετά καλά το θέμα σου...
• Η ομορφιά οφείλεται περισσότερο στην αρμονική σχέση ανάμεσα στα στοιχεία μιας σύνθεσης, παρά στα ίδια τα στοιχεία...
• Πάντα να σχεδιάζεις κάτι μελετώντας το στο άμεσα ευρύτερο πλαίσιό του.. Μια καρέκλα, μέσα σ' ένα δωμάτιο.. Ένα δωμάτιο, μέσα σε μια κατοικία.. Μια κατοικία μέσα σ' ενα περιβάλλον.. Ένα περιβάλλον μέσα σ' ένα σχέδιο πόλης..
• Το καλοκαίρι οι άνθρωποι έχουν πλάτος 56 εκατοστά.. Το χειμώνα οι άνθρωποι έχουν πλάτος 61 εκατοστά...

Από το βιβλίο "101 πράγματα που έμαθα στη σχολή Αρχιτεκτονικής"

του Matthew Frederick

16 Ιουλίου 1992

Στο ταβενάκι του "Μπο"-τη

λίγος μεζές, δυο ποτηράκια κρασί και κουβεντολόι...

Μιχάλης "Μαλάτος" και Μήτσος "Καπουρνάρος"

Κώστας "ο Σκίμπης"

"Ασ' τον τρελό στην τρέλα του και μην τον συνεφέρνεις

τι κρύβει μέσα το μυαλό ενός τρελού δεν ξέρεις"

Αθάνατε Κώστα των παιδικών μου αναμνήσεων...

Φίλε μου - γειτονάκι μου, με τη ρίγανη,

το μόνιμο γουργουρητό στο στομάχι και τα γελάδια σου...

Χαμένοι...

Λάκης Σάντας

"Εμείς αγόρι μου είμαστε δρακογενιά. Κοιμηθήκαμε πάνω στο χιόνι κι ανάμεσα στα σκίνα, δεχτήκαμε ιατρικές επεμβάσεις χωρίς αναισθητικό, ζήσαμε στα ξερονήσια και τις φυλακές, μάθαμε ν' αντέχουμε. Δεν προλάβαμε να βγούμε στην κοινωνία και βγήκαμε στην Αντίσταση. Τα οράματα ερχόντουσαν από μόνα τους να σε συναντήσουν..."

"Σου εύχομαι να ζήσεις σε ενδιαφέρουσες εποχές, αυτήν την ευχή δίνουν οι κινέζοι γέροντες προς ένα νεογέννητο"

Ο Λάκης Σάντας, ετών 86 σήμερα, το 1941,

μαζί με το Μανώλη Γλέζο, κατέβασαν τη χιτλερική σημαία

από το βράχο της Ακρόπολης.

Από πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό Ε

της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.

Επιστολογράφος

Όταν ήμουν μαθητής του Δημοτικού, κυρίως όμως του Γυμνασίου στις δεκαετίες 1950 και 1960 είχα αναλάβει μια σοβαρή δουλειά, πολύ συνηθισμένη όμως τότε στα χωριά, αυτή του επιστολογράφου. Ο μπάρμπας μου είχε κάμποσα αγόρια (παιδιά τα λέγανε στο χωριό), που φυσικά στρατεύτηκαν και αργότερα δύο μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Η γραπτή επικοινωνία ήταν η μόνη δυνατή τότε. Οι γραμματικές γνώσεις του μπάρμπα μου ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Με καλούσε λοιπόν να γράψω και να διαβάσω την αλληλογραφία του, πράγμα τιμητικό και υπεύθυνο.

Αφού προμηθευόταν επιστολόχαρτο και φακέλους (στυλό διέθετα εγώ) αποσυρόμασταν στη σάλα (έτσι έλεγαν το νότιο μεγάλο δωμάτιο), όπου υπήρχε το μεγάλο τραπέζι. Ο μπάρμπας άναβε ένα τσιμπούκι, ενώ εγώ ξεκίναγα τα εισαγωγικά που ήταν ένα σταθερό μοτίβο: "Πρώτον ερχομαι για να ρωτήσω για την καλή σας υγεία, μάθετε δε ότι εμείς χαίρομε άκρας υγείας." Συνήθως συνεχίζαμε "έλαβα το γράμμα σας και πολύ συγκινηθήκαμε από τα γραφόμενά σας." Ακολουθούσαν, όπως απαιτούσαν οι κανόνες, ερωτήσεις για το πώς περνάνε, πώς πάνε οι δουλειές, η οικογένεια και άλλα τυπικά. Φυσικά υπήρχαν και προσωπικά θέματα που αναπτύσσονταν. Ακολουθούσε η αναφορά των νέων του αποστολέα (εννοείται όλης της οικογενειας), αλλά και των συγγενών, καθώς και της μικρής μας γειτονιάς. Ο μπάρμπας έδινε συνοπτικά τα θέματα κι εγώ έβαζα την γραφική μου τεχνη να διατυπωθουν σωστά. Προπάντων δε με το κατάλληλο γλωσσικό ύφος για να αποδοθούν όχι μόνο οι πληροφορίες, αλλά και οι σκέψεις και τα συναισθήματα. Συχνά ο μπάρμπας υπαγόρευε με το δικό του τρόπο κάποια σημεία του κειμένου κι εγώ τα μετέφερα στο χαρτί. "Η μάνα σας επεσε από τη σκάλα και παραλίγο να τσακιστεί. Πρέπει να την φτιάξουμε, δεν πάει άλλο." Εδώ υπήρχε υποννοούμενο, να σταλεί έμβασμα για να φτιαχτεί η σκάλα. Το γράμμα ξεχείλιζε από νοσταλγία, συναίσθημα, ευχές και αναφορές ονομαστικά στα πρόσωπα του αποδεκτη. Εκλεινε πάλι με τις τυπικές, τα χαιρετίσματα και το "θα περιμένω με λαχτάρα γράμμα σας." Η γραφή του γράμματος ήταν μια ιεροτελεστία που εξελισσόταν σε μια ατμόσφαιρα συγκίνησης και σοβαρότητας. Αφού τελειώναμε διάβαζα δυνατά το γράμμα κι ο μπάρμπας έλεγε "Πολύ καλά το γράψαμε..."

Ανάλογη, αλλά συντομότερη ηταν η ανάγνωση των επιστολών που λάβαινε. Την παρακολουθούσε η θεία μου. Διάβαζα το γράμμα και με τις κατάλληλες παύσεις και επιτονισμούς. Τα μάτια δάκρυζαν, αλλά και γελούσαν. Ειδικά όταν το γράμμα συνοδευόταν από καποιο χαρτονόμισμα ή και φωτογραφία που την ασπάζονταν με συγκίνηση. Το διάβαζα 2 φορές για να το ευχαριστηθούν.

Τα χρόνια πέρασαν κι όλα αυτά είναι μια μακρινή νοσταλγική ανάμνηση. Γράμματα οικογενειακά δε γράφονται πια αφού υπάρχει και το τηλέφωνο. Εξάλλου οι παλιοί αγράμματοι άνθρωποι δεν υπάρχουν πια, οπότε καταργήθηκαν οι επιστολογράφοι. Ακόμη όμως ηχούν στα αυτιά μου τα λογια που υπαγόρευε ο μπάρμπας μου και ζωντανεύει μπροστά μου η όψη του αυθεντική, με τα θολά του μάτια και το εκφραστικό πρόσωπο. Ζούσε δυνατά τις στιγμές κι εμένα μου άρεσε που συνεργούσα σε μια πράξη σοβαρή και ανθρώπινη, αυτή της επικοινωνίας με το γράμμα, όπου τα αγαπημένα πρόσωπα συνομιλούσαν από μακριά.

Γράφει ο Κώστας Μπατσάκης

(από την εφημερίδα "Τα νέα του Αγίου Δημητρίου")