στον απόηχο της ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ.....

Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα.
Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν οπόταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε.
Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστoλή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο.
Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού. Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοι, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή.
 Ήταν στιγμές ωραίες , απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι.
 Το άγημα αποδόσεως τιμών στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας.
 Το άγημα παρουσιάζει όπλα. Ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος.
¨Ολοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, οπως και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής. Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανολευκή σημαία.
Εκείνη τη στιγμή που ο αρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, για αυτό που θα σας πώ παρακάτω.
  Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν το δρομο τους, ενώ εγώ  παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα.
 Τότε βλέπω το νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος πρός ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές ( λούστροι ) και καστανάδες που μας λείπουν τώρα.
 Και του είπε :  γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας. Δεν έχεις φιλότιμο κλπ . Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος το τι έγινε. Μετά βλέπω τον καστανά  έγινε κατακόκκινος και άρχισε να τρέμει.
 Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται, σκύβοντας το κεφάλι του άρχισε να κλαίει με λυγμούς.
 Όμως συνέρχεται γρήγορα σκουπίζει τα δάκρυα του και με πολλή δύναμη των χεριών του ( αυτά ήταν γερά ) στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο του με τα κάστανα μπροστά και φωνάζει με όλη τη ψυχη του, στο νεαρό αξιωματικό δυνατά ;
πώς να σηκωθώ κύριε Της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο.

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 30 .... ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ

                     περίπου  το  1937  στο  κτίσιμο  της  εκκλησιάς  των  τριών - Ιεραρχών .
                      Αναγνωρίζουμε  τους  ΛΕΥΤΕΡΗ  ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ
                       ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ  με την πιτσιρίκα  κόρη  του  ΧΡΥΣΑΝΘΗ.

                                                       
                                                           για  την αντιγραφή     ΧΡΥΣΑΝΘΗ   ΓΡΑΜΜΕΝΟΥ
                                                                                                            πρ. συλλόγου   χαρακιωτών

για ένα δάκρυ λιγότερο ......

 

 

                                     για  την  αντιγραφή    ΝΙΚΗ  ΠΕΤΡΑΚΟΥ 

 

ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ .....

                                                           ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΝΕΩΝ

Επέτυχαν την εισαγωγή τους στα Ανώτερα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα οι κάτωθι νέοι που έχουν καταγωγή είτε από τους δύο είτε από τον ένα γονέα , από το Χάρακα.

    Σταματίνα Ξαστερούλη του Κώστα και της Διαμάντως , στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας ,του Πανεπιστημίου Αθηνών.

  Σαράντος Δούβρης του Κωσταντίνου και της Χριστίνας - εγγονός του Κώστα Φιφλή στο ΤΕΙ Ζακύνθου ,τμήμα Τεχνολογικό Περιβάλλον και Οικολογίας .

 Νίκος Πέππας του Δημητρίου (εγγονός της Κατερίνας δισέγγονος του Π.Δημήτρη Πέππα) στο Παιδαγωγικό Φλωρίνης

  Πολυχρόνης   Φιφλής  γιος  του  γιώργου  και  της  ανδριάνας  στο  Πανεπιστήμιο  Πειραιά
   οικονομικό  τμήμα.

   Γεώργιος   Κοσυφάκης  γιος  του  βαγγέλη  και  της  κατερίνας (  εγγονός του  Μιχαλάκη )
    επέτυχε  στο Γεωπονικό  Πανεπιστήμιο  Αθηνών - αγροτική οικονομία  & ανάπτυξη 

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΖΑΡΑΚΙΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

  

Λίγα χρόνια πριν έλθη εις την Αμερικήν ο Λέκκας ,γεννηθείς το 1855 ,είχεν αναχωρήσει από το χωριό του ,διά να καταλήξει εις την νήσον Ύδρα όπου ήρχισεν εργαζόμενος ως υπάλληλος εις ένα εμπορικόν κατάστημα.
    Αλλ’ο εξάδελφός του Γεώργιος Δρίβας ,γεννηθείς το 1870, κατεχόμενος δε και αυτός από την αυτήν δίψαν προς δράσιν ,εγκατέλειψε το χωριό του,και ακολουθών τον Λέκκαν μετέβη εις την Ύδραν δια να εργασθεί ως υπάλληλος μεγάλου παντοπωλείου χονδρικής πωλήσεως .
Ο Λέκκας μετ’ου πολύ εξελείχθη εις ιδιοκτήτην καταστήματος υφασμάτων και ενώ θα μπορούσε να παραμείνει εις την Ύδραν και να επαναπαυτεί επί της επιτυχίας αυτής ,ησθάνετο ότι ο τόπος δεν ήτο ο κατάλληλος προς ευρυτέραν εκδήλωσιν της επιχειρηματικότητός του.
Ονειροπόλει μεγαλύτερα πράγματα.
Και ο εξάδελφός του Δρίβας κατείχετο από αυτά τα συναισθήματα και τους ίδιους πόθους.
  Η μετανάστευσις προς την Αμερικήν-προς τον Νέον Κόσμον –είχεν αρχίσει από παντού.
Και εις την Ελλάδα το μεταναστευτικόν ρεύμα εξεδηλώθη ζωηρόν,ιδίως εις την Λακωνίαν και ειδικώς εις την Λακεδαίμονα από την οποίαν κατήγοντο οι Λέκκας και Δρίβας.
Ο πρώτος ,ως εκ της κτηθείσης εμπορικής του πείρας και αντιληφθείς την σημασίαν της Αμερικής ,ανεχώρησεν δια τον Νέον Κόσμον.
Ύστερα από ολίγον τον ευρίσκομεν εις το Τάρπον Σπρινγκς της Φλωρίδας επιδιδόμεν εις το εμπόριον των σπόγγων και εφοδιάζοντα δια τροφίμων και άλλων χρειωδών τους στολίσκους των σπογγαλιευτικών πλοίων.
     Η Ειμαρμένη είχε συνυφάνει στενά την ζωήν των δύο εξαδέρφων ώστε και ο Δρίβας ύστερα από λίγο ηκολούθησε τον δρόμον προς την Αμερικήν.
Μόλις έφθασεν εις την Νέαν Υόρκην επεκοινώνησε με τον Λέκκα.
Αποτέλεσμα ήτο η συνάντησίς των εις αυτήν και η απόφασίς των περί ιδρύσεως εισαγωγικού οίκου. Όταν ανεχώρησαν από το χωριό των με την ευχήν των γονέων των ο Λέκκας και ο Δρίβας επήραν μαζί των δύο πολυτιμότατα εφόδια άτινα και απετέλεσαν το μυστικόν της επιτυχίας των :
 Την αγάπην προς την Ελλάδα και τας παραδόσεις της και τας περί τιμιότητος υποθήκας των οικογενειών των .
Ετσι ,όταν ίδρυσαν τον περιώνυμον καταστάντα εμπορικόν οίκον των ,έπραξαν τούτο , κινούμενοι μεν από την επιθυμίαν προς αποκόμισιν κερδών ,αλλά και από τον πόθον της διαδόσεως των ελληνικών προιόντων εις την Αμερικήν ως μέσου προς εξυπηρέτησιν της ελληνικής πατρίδος προς την οποίαν πάντοτε εστρέφετο νοσταλγικά η σκέψις των.
Η τοποθεσία που εξέλεξαν ήτο λίαν κατάλληλος,διότι ευρίσκετο δίπλα από το ονομαστόν Μάδισον Στρητ.
Εκεί που εγείρονται σήμερον πολυκατοικίαι, εκεί ιδρύοντο τότε Ελληνικά καταστήματα πληθυνόμενα ολονέν με τη διόγκωση του μεταναστευτικού ρεύματος από την Ελλάδα.
 Καφενεία , Ελληνικά πρακτορεία , εστιατόρια, κουρεία , ραφεία ,εμπορικά , βιβλιοπωλεία ,κρεοπωλεία ,εσχημάτισαν έναν ολόκληρον σφύζοντα Ελληνικόν κόσμον από τον οποίον έπρεπε να περάσει κάθε Ελλην που ήρχετο από την Ελλάδα.
     Μέσα εις αυτόν τον κόσμον εγεννήθη ο Οίκος «Λέκκας και Δρίβας.»
Μετά πάροδον ολίγων μηνών η Ελληνική αυτή επιχείρησις προσέλαβεν ευρύτερον χαρακτήρα.
Μετεβλήθη σιγά-σιγά εις κέντρον ,εις ίδρυμα εμπορο-οικονομικό –κοινωνικόν.
Οι Έλληνες μετανάσται που κατά το πλείστον ήρχισαν την σταδιοδρομίαν των με τα χειραμάξια και οι οποίοι «φρέσκοι» από την Ελλάδα δεν είχον εξοικειωθεί με το Αμερικανικόν περιβάλλον και με την Αμερικανική ζωήν ,έσπευδον προς τον Λέκκαν και προς τον Δρίβαν όχι μόνον διά να αγοράζουν τα Ελληνικά είδη ,αλλά και δια να τους συμβουλεύονται εις τα καθημερινά των προβλήματα .
 Ακόμη και τας οικονομίας των έπαιρναν οι Έλληνες εκείνοι και με απόλυτον πεποίθησιν και εμπιστοσύνην τας παρέδιδον εις τους δύο επιχειρηματίας μας προς φύλαξιν.
Και ουδέποτε ,τόσον αυτοί όσον και οιοδήποτε μεταγενέστεροί των έσχον και τον παραμικρότερον λόγον δια να μεταμεληθούν.
΄Ετσι ,ο Οίκος «Λέκκας και Δρίβας» προσέλαβε και την όψιν τραπεζιτικού ιδρύματος εφ’όσον ευρέθη εις την ανάγκην να ιδρύσει και τμήμα εκδόσεως επιταγών δια την αποστολήν χρημάτων εις την Ελλάδα μέσω της Ιονικής Τράπεζας ,της εδρευούσης εν Λονδίνω.
Η επιχείρησις προόδευε συνεχώς και μετά εξαετίας από της ιδρύσεώς της ,ήτοι το 1898,οι ρηξικέλευθοι Λέκκας και Δρίβας ισχυροποίησαν έτι περισσότερον τους δεσμούς των με την Ελλάδα δια της ιδρύσεως γραφείου εις τον Πειραιά επί της οδού Φίλωνος,αριθμ.40.
Και έκτοτε ήρχισεν η βαθμιαία και σταθερά επέκτασις.
Ελαιοπιεστήρια και δεξαμεναί ελαιολάδου χωρητικότητος 100.000 γαλονίων ιδρύονται εις την Ήπειρον επί Τουρκοκρατίας ,εις την Τρίπολιν της Αρκαδίας και εις το Ναύπλιον της Αργολιδοκορινθίας.
 Αποθήκαι ελαιών ιδρύονται το 1912 εις τον Βόλον και αποθήκαι ελαιών,συκών και άλλων ειδών εις τας Καλάμας το 1914.
  Και ακολουθούν τυροκομεία εν Αλβανία το 1916 ,γραφεία και εργοστάσια τυροκομίας εις την Σαρδηνίαν της Ιταλίας ,το 1922 ,άτινα και εξακολουθούν να λειτουργούν ,τυροκομεία δια κασέρια εις την Νότιαν Σερβίαν παρά τα ελληνικά σύνορα και τριώροφον τυροκομείον εις το Σέλι της Μακεδονίας παρά την Νάουσαν το 1931.
Παραλλήλως προς την ίδρυσιν και την επέκτασιν των παραγωγικών εγκαταστάσεων ο οίκος
« Λέκκας και Δρίβας» ήρχισεν ιδρύων ολόκληρον δίκτυον παραρτημάτων και αντιπροσωπειών.
Ούτως εις την Ελλάδα ιδρύθη αποκλειστική αντιπροσωπεία εν Θεσσαλονίκη το 1915 πράγμα που επεξετάθη εις τα Ιωάννινα ,την Άρταν ,την Πρέβεζαν ,τον Καρβασαράν , τα Τρίκαλα και εις άλλας πόλεις.
   Παρομοία επέκτασις ήρχισε και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παράρτημα ιδρύεται εις τον Άγιον Φραγκίσκον το 1916 και άλλο παράρτημα εις το Σικάγον το 1930. Καθ’όλον αυτό το διάστημα το όνομα της εταιρείας «Λέκκας και Δρίβας» αρχίζει να γίνεται γνωστόν και εις τον ξένον εμπορικόν κόσμον χάρις εις τα βραβεία με τα οποία ετιμήθη εις διεθνείς εκθέσεις. Η μεγάλη αυτή επέκτασις είχεν επιβάλλει εις τον Δρίβαν να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1912 προς ανάληψιν της διευθύνσεως του εν Πειραιεί γραφείου και την θέσιν του εν Νέα Υόρκη ανάλαβεν ο εξάδερφός του Μιχαήλ Λέκκας ,αδελφός του συνιδρυτού.
Οι ιδρυταί της εταιρείας «Λέκκας και Δρίβας» εδοκίμασαν την χαράν της επιτυχίας πλήρως.
Είδαν το κατάστημά των να μεταβάλλεται με την πάροδο των ετών εις διεθνή εμπορικόν οργανισμόν με εργαστήρια εις την Ελλάδαν και εις ξένα κράτη και με παραρτήματα και αντιπροσωπείας εις πλείστα μεγάλα κέντρα.
Είδαν την επιχείρησίν των να καθίσταται μέσον διαδόσεως των Ελληνικών προιόντων και είδαν ,με πόσιν εμπιστοσύνην τους περιέβαλλε το κοινόν και πόσον δια της εμπιστοσύνης αυτής επιβραβεύθη η ειλικρίνεια και η τιμιότης αυτών .
 Ο Γεώργιος Λέκκας και ο Γεώργιος Δρίβας θα ημπορούσαν κάλλιστα να θέσουν εις το σήμα της εταιρείας των τας λέξεις «ισχύς μας η εμπιστοσύνη του κοινού» . Δια αυτό όταν απεβίωσαν οι δυο μετανάσται ,έφυγαν με το συναίσθημα ότι ως μετανάσται , ως Έλληνες ,ως Αμερικανοί ,αλλά και ως άνθρωποι επραγματοπόιησαν τους πόθους των σύμφωνα με τους κανόνες της φιλλαληλίας και με τας αρχάς της τιμιότητος.
Ο Γεώργιος Δρίβας απεβίωσεν την 9η Μαρτίου 1928 και μετά 41 ημέρας ακριβώς ,ήτοι την 19η Μαίου 1928 απεβίωσεν και ο Γεώργιος Λέκκας.

ΕΠΟΧΙΑΚΑ....

 

 

ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ  -  εφημ.  ΝΕΑ

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΜΑΤΙΕΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  14  του  Οκτώβρη  -  Η  ΠΛΑΤΕΊΑ    ΤΟΥ  ΧΑΡΑΚΑ
απουσία ......μοναξιά  και  η  μελαγχολία   για  τον  χειμώνα   που  έρχεται. 

στην  υπέροχη  παραλία  της  αγίας  κυριακής   στο  ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ
αύρα  φθινοπωρινής  σονάτας  -  ένας  ο  ΄΄ τυχερός ΄΄


                                                       φωτο - ΚΩΣΤΑΣ  ΦΙΦΛΗΣ 

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΣΤΟΝ ΧΑΡΑΚΑ.....

  Ο Σεπτέμβρης εφέτος πέρασε με μεγάλες ζέστες ,οι οποίες μαζί με την αυξημένη υγρασία προκαλούσε αφόρητη δυσφορία ακόμη και στο «δροσερό»Χάρακα .
   Τα λίγα υπάρχοντα ακόμα σταφύλια είχαν στεγνώσει από την ανομβρία αλλά ευτυχώς μια καλή βροχή τα πρόλαβε και έτσι έγινε ο τρύγος με σχετικά καλή απόδοση.
Βέβαια πολύ λίγοι είναι αυτοί που καλλιεργούν λίγα αμπέλια κυρίως τον εαυτό τους .
Εκτός από τον Γιάννη Δ.Πετρολέκα (Καπουρνάρο) και το Σωτήρη Παπαγεωργίου (Μαμαλούκα)
ο οποίος δραστηριοποιείται κυρίως ως επιχειρηματίας.

     Ο Σεπτέμβρης σημαδεύτηκε και από δύο θανάτους: της θεια-Φιλιάς και του Μήτσου Τραιφόρου. 1) Στις 20 /9/2012 απεβίωσε η Φιλιά Φιφλή σε ηλικία 100 ετών (Το Μάρτιο της έκαναν  τα παιδιά και τα εγγόνια τα εκατοστά γενέθλια)
Η θεια Φιλιά το γένος Νικολάου Χελιώτη είχε παντρευτεί το Νικόλαο Φιφλή ,ο οποίος υπήρξε θύμα της διάνοιξης του δρόμου στη Βόγια.
   Είχαν αποκτήσει τέσσερις κόρες Ελένη,Σοφία, Φανή και Γεωργία η οποία έφυγε από τη ζωή πολύ νέα γεμίζοντας πόνο τη μητέρα της και της αδελφές της.
    Η θεια Φιλιά υπήρξε γυναίκα πολύ κοινωνική και αγαπητή σε όλους.
  Στα νιάτα της εξυπηρετούσε τις Χαρακιώτισσες με τη μοδιστρική της τέχνη.
    Αξιοθαύμαστη η διαύγεια του πνεύματος και γενικά το ανοιχτό μυαλό της.

  2) Στις   21/9/2012 απεβίωσε ο Δημήτριος Τραιφόρος σε ηλικία 77 ετών .
Ένα από τα 7 παιδιά του Ηλία και της Ελένης Τραιφόρου (Μήτσος ,Σωτήρης , Κώστας ,Παναγιώτης ,Ματίνα , Παναγιώτα , Άννα).
Νέος άφησε το χωριό και την κτηνοτροφία και έγινε ναυτικός στα εμπορικά καράβια.
Όταν πριν από μερικά χρόνια πήρε τη σύνταξη εγκαταστάθηκε στο Χάρακα.
 Δυστυχώς η ασθένεια του σακχάρου είχε σαν συνέπεια να του κοπεί το πόδι, γεγονός που δεν το άντεξε και υπέκυψε πολύ ταλαιπωρημένος.
   Είχε παντρευτεί χωρίς να αποκτήσει παιδιά .
 Ήταν ένας ήσυχος και καλοκάγαθος ηπίων τόνων άνθρωπος ,και αγαπητός από τους συγχωριανούς του.     
                                                                         γράφει  ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ   ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ ..................

 Με  προσπέρασαν  πετώντας  ζευγαρωμένες  και προσγειώθηκαν
σε  μικρή  απόσταση  στο  κλαδί  μιας   ελιάς .
το  φώς  στο  βάθος  έμπαινε  δειλά- δειλά  ανάμεσα  
 απο τα φυλλώματα  τω πεύκων  και  φάνταζε  ιδανικό  να  πλαισιώσει
αυτή  την  μοναδική  στιγμή  της  σύλληψης  της  ζωής

ΤΑΚΗΣ  ΦΩΤΗΣ  περιοδικό   ΦΩΤΟ-ΓΡΑΦΟΣ

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΗΛ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ 1888 - 1953

ΣΤΟ  ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ  ΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ  ΣΤΗΝ  ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Ο JEROME  και  η συζυγός  του  ΝΤΑΙΖΗ

Πρόσωπον πεπροικισμένον με εξαιρετικήν δυναμικότητα ο οποίος λίαν μικρός αναχωρήσας εκ Χάρακος ένθα εγεννήθη , δι Αμερικήν –εις ηλικίαν δηλαδή μόλις δεκαέξι ετών –και εγκατασταθείς εις Άγιον Φραγκίσκον της Καλιφορνίας ,κατόρθωσε δια της εξαιρετικής τόλμης και του θάρρους ,τα οποία επεδείξατο κατά τας λίαν ριψοκινδύνους αυτού επιχειρήσεις εις τας οποίας απεδύθη εν αρχή ,δηλαδή προ τριακονταπενταετίας και πλέον , ως της αεροπορικής συγκοινωνίας Οκλαν-Σαν Φραγκίσκο με πιλότον αυτόν τον ίδιον, ιπποδρομιών ,κυνοδρομιών και άλλων παρομοίων ,να συγκεντρώνσει τελικώς όσα ποσά ακριβώς τω εχρειάζοντο δια να αφοσιωθεί εν τέλει εις μεγάλας αγοραπωλησίας ακινήτων εις τας οποίας όντως διεκρίθη!
Διότι δεν επρόκειτο πλέον περί αγορών και πωλήσεων οικοδομών και εκτάσεων υπολογιζομένων με δεκάδας ,αλλά με εκατοντάδες χιλιάδων δολλαρίων!
Με αποτέλεσμα όλων αυτών να καταλέγηται ούτος μεταξύ των ολίγων Ελλήνων της Αμερικής των οποίων η εν γένει ακίνητος και κινητή περιουσία να αριθμήται με εκατομμύρια δολλαρίων !.
Και είναι τω όντι λυπηρόν ότι ο διακριθείς ιδιαιτέρως δια την τόλμην και το θάρρος του συμπατριώτης μας ούτος ,όπως είπομεν ,καθώς και δια την λοιπήν πρόοδον αυτού απέθανεν αιφνιδίως εν τη ακμή της δράσεώς του ,άλλως θα είχε ωφεληθεί εξ αυτού ο τόπος μας και ειδικώτερον η γενέτειρα αυτού ο Χάραξ ,προς τον οποίον δείγματα αγάπης είχε δείξει κατά την ζωήν του ,όπως έξαφνα δια της επί μιαν διετίαν ειδικής χρηματοδοτήσεως ιατρού δια την παραμονήν αυτού εν τη κοινότητι ,καθώς επίσης και δια της χρηματικής βοηθείας προς τους κατοίκους του χωρίου κατά τις αγίας μέρας των Χριστουγέννων και του νέου έτους.

Ο  αδελφός  του JEROME  ΔΑΜΙΑΝΟΣ   με την  συζυγό  του  ΡΗΝΙΩ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ

    την κυριακή  30  Σεπτέμβρη  στον ΧΑΡΑΚΑ Πραγματοποιήθηκαν   οι  εκλογές
    για  την  ανάδειξη  των  2  μελών  της  διοικούσας  επιτροπής  του  Ιδρύματος.
    τα αποτελέσματα  έχουν  ως  εξής :
Επί συνόλου εγγεγραμμένων στον εκλογικό κατάλογο 387, προσήλθαν 148, εκ των οποίων Άκυρα ψηφοδέλτια: 2 και Έγκυρα: 146.
Υποψήφιοι:
 1) Κόκκορης Δημήτριος του Μιχαήλ: 28
 2) Ξαστερούλης Κων/νος του Νικολάου: 98
 3) Ροβάτσος Ιωάννης του Μιχαήλ: 35
 4) Ροβάτσος Μιχαήλ του Κυριάκου: 83
 5) Χελιώτης Μιχαήλ του Ιωάννη: 42

ΧΑΡΑΚΑΣ .... ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ



ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ  ΟΔΗΓΟΣ   1912

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ  ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ  19-11-1937

 

ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ... ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΕΙ

 

 

•   Όχι... τα τρυπημένα μάτια στις αγιογραφίες των Αγίων Θεοδώρων στο Χάρακα δεν είναι από τα ξίφη των Αγαρηνών του Ιμπραήμ .. μα για τους   Χριστιανούς υλικό στα φυλαχτά τους.          (Νεκτάριος Σκάγκος αρχαιολόγος)

          • Α ρε φίλε μου κατέρειψες έναν εθνικό μύθο ζωής. (σπύρος Πετρολέκας)

• Δεν ξέρω τι….λέει ο φίλος σου ...... εμένα μου το ΄πε η μάνα μου - που της το΄πε η γιαγιά μου - που της το΄λεγε η προγιαγιά μου ……
 Πες στο φίλο σου αποκλείεται τόσες γενιές να λένε ψέματα ( Παναγιώτα Πετρολέκα ετών 84)

 • Α ρε Ελλάδα ......

φθινοπωρινό οδοιπορικό στον ΧΑΡΑΚΑ

Προφήτης Ηλίας - ο ορίζοντας των παιδικών μου χρόνων.

                                      
             Κυριακή του Σεπτέμβρη 15 στο χωριό μετά του Σταυρού .
             Η Θεια-Φιλιά –παλεύει….
             Ένας αιώνας ζωής είναι βαρύς –για τούτο του Χειμώνα που έρχεται .
             Η Φανιώ δίπλα της ….

             Η θεια-Ματίνα πάντα μ’ένα χαμόγελο σε αποχαιρετά …στον κήπο της αυλής ….
             (λένε ότι χαμογελούν πάντα οι αυθεντικοί άνθρωποι) .

              Στο μνήμα η θεια – Μιχαλού ανάβει το καντηλάκι …  μονολογώντας.
  

 Στον Προφήτη Ηλία ο ΄΄Βουζέλας΄΄ μ’ένα κομμάτι γυαλί –τρίβει το μέλεο.

                      Λαική τέχνη η ξυλογλυπτική –για μια μαγγούρα .......
                      δίπλα πανδαισία ήχου –από το κοπάδι . Τροκάνια –τσοκανάκια ό,τι θες.
                      Ολοκαίνουρια από τα Γιάννενα .

               Στα πεζούλια σουλάτσο τα μπομπόλια –μετά τη βροχή .

               Στην κάμαρα ο μπαρμπα-Σταμάτης
               Διγενής στα μαρμαρένια αλώνια . Δεν το βάζει κάτω.

               Η Μαρία με θωριά Αρχόντισσας - η θεια -Βασιλική με την μαγγουρίτσα
               και το απίστευτο χιούμορ της .
               Η κυρα –Λένη μαυροφορούσα ..............αεικίνητη.

              Κι όταν σουρούπωσε για τα  καλά
              το καντηλάκι – εκεί στον τοίχο  δίπλα στο  εκκλησάκι του Σωτήρος ......
              μια σπίθα στην αιωνιότητα .
              Εκεί η γιαγιά Χρυσούλα γεννήθηκε εκεί  μεγάλωσε παιδιά .
              Εκεί ΄΄αποκοιμήθηκε΄΄ .

  τέλος το σπίτι – η ΄΄Εστία΄΄
  με το δυόσμο - την ροδάφνη – τα δειλινά και την γερασμένη  κληματαριά .
  Μα πάνω απ’όλα η μάνα ................

                                                    Αυτόν τον Χάρακα βρήκα –αυτόν αγαπώ.
             
                                                                                               Καλό Χειμώνα.

 με τις πρώτες σταγόνες της βροχής -  σκοτώθηκε το Καλοκαίρι
.............  αλλά εμφανίσθησαν τα κυκλάμινα

ο προφήτης Ηλίας στην ΠΑΛΙΟΧΩΡΑ ..... αργοπεθαίνει

 

 

 

 

            
                                          ΑΛΟΙΜΟΝΟ   στην  Γενιά  που .........
                                          τους  θησαυρούς εκατοντάδων χρόνων  που  βρήκε .......  
                                          δεν  τους   παραδίδει  στους  επιγόνους  της ..........

 

χαρακας - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2012

Όπως κάθε Καλοκαίρι έτσι και εφέτος ,αλλά με λιγότερους Χαρακιώτες ,το χωριό μας παίρνει πιο χαρούμενη όψη  -  αυτό συμβαίνει σχεδόν σε όλα τα χωριά.
Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι μήνες της χαρούμενης αλλαγής,μέσα σ’αυτούς πραγματοποιούνται εκτός από τις θρησκευτικές και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις ,που δίνουν ένα διαφορετικό τόνο στην μονοτονία των προηγούμενων μηνών.
 Θρησκευτικές εκδηλώσεις αρχίζουν από την εορτή των Αγίων Αποστόλων (30/6) και της Αγίας Μαρίνας (17/7) στα όμορφα Πιστάματα και οι Χαρακιώτες τιμούν ιδιαιτέρως συμμετέχοντας και στα γλέντια.
Στη συνέχεια έρχεται η εορτή της Αγίας Παρασκευής στο γραφικό εκκλησάκι στο «Σταυρό» -κτήτορας ο μπαρμπα-Δημητράκης Ροβάτσος επί τη διάσωσή του στον πόλεμο το 1912-18 – οι προσκυνητές αρκετοί όχι μόνο από τον Χάρακα αλλά και από γειτονικά χωριά κυρίως το Κυπαρίσσι.
Το γλέντι έγινε ανήμερα το βράδυ αλλά χωρίς μεγάλο κέφι.
Από την επομένη αρχίζουν εκδηλώσεις που οργανώνει ο Σύλλογος Χαρακιωτών –παιχνίδια παιδικά ,χορευτικά ,Καραγκιόζη κ.λ.π.
Εκείνο που εφέτος ήταν διαφορετικό και πρωτότυπο και για το οποίο αξίζει έπαινος στο Σύλλογο και ιδιαιτέρως στην Πρόεδρο Χρυσάνθη Ροβάτσου ,που είχε την πρωτοβουλία να καλέσει ιατρική μονάδα για εξετάσεις ελέγχου χοληστερίνης ,ζακχάρου,οστεοπόρωσης κ.λ.π. ,όπου με προθυμία προσκλήθηκαν αρκετοί Χαρακιώτες μόνιμοι κάτοικοι και μη.
Επίσης πρωτότυπη ήταν και η ιδέα του Συλλόγου να πραγματοποιήσει εκδρομή και πικ-νικ στα έλατα ,συγκεκριμένα στον «Τουρναβιώτη» όπου ευρίσκεται και το καλύβι του Κωτσιτραιφόρου και όπου ο υιός Παναγιώτης τους υποδέχτηκε με πολύ χαρά και με βραστή γίδα.

απο  την  βάπτιση  του  γιού του θοδωρή και της  ελένης ( κόρη του Γιώργου και ουρανίας Φιφλή )
 το όνομα  δε   αυτού  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - 21  Ιούλη  στον  Χάρακα   

Η σκυτάλη στα πανηγύρια εδόθηκε στις 6/8 της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος όπου στο γραφικό εκκλησάκι του κτήτορα Γεωργίου Φιφλή έγινε ο κατανυκτικός εσπερινός και η θεία Λειτουργία από τον εφημέριο Π.Χαράλαμπο,παρουσία πολυάριθμων πιστών.

Το δε πανηγύρι ανήμερα το βράδυ εσημείωσε μεγάλη επιτυχία τόσο και από πλευράς κόσμου όσο και από πλευράς κεφιού, κράτησε μέχρι το πρωί.

καλοκαίρι 2012 - ΣΙΦΝΟΣ

 

 

 

Απέριτη   ομορφιά

ΣΚΙΤΣΟ  δια  χειρός  της  θυγατρός  μου

 

ο  Μαξ  Φρις  περιγράφει  τον  πολύπλοκο  σύγχρονο  άνθρωπο

που όλα  τα ξέρει  κι  όλα  τα εξηγεί  που  όλα  τα προγραματίζει

σχεδόν  όλα  - εκτός  απο  τον  ΕΡΩΤΑ  και  απ'  τον ΘΑΝΑΤΟ

 

 

 

μα το δικό σου αμάρτημα ...του κόσμου όλα τα βάσανα

Όπερ δηλαδή και μην έρθετε να μου πείτε ότι δεν ήταν πολύ ευχάριστος άνθρωπος ο Αδάμ.Διότι ,κύριε, βρήκες δουλειά και σε έβαλε ο Θεός περιβολάρη και τσιρίμπαση στον Παράδεισο.Πολύ ωραία!
Κάνε κουμάντο και φάε ό,τι γουστάρεις και παίξε με το λουρί της μάνας με τις νεροφίδες.
Σου κάνει την εξήγηση το αφεντικό. «Αδαμάκο μόρτη μου ,όλα δικά σου και να τα χαίρεσαι,περικαλώ όμως δεόντως ,να πούμε ,κείνο κει το δεντράκι έχει κάτι μηλαράκια που πολύ τα γουστάρω για πάρτυ μου ,και λόγω του ότι να πούμε ,έχω και λίγο ζάχαρο .άστα μου για μένα και μην τα πειράζεις.»
Ωραία κουβέντα και καθαρή ,ματσακονιασμένη. Σηκώνεσαι τώρα εσύ ,και σε βάζει σε πειρασμό η γκόμενα,η Εύα ,να πα να του φας τα μήλα.
Είσαι δηλαδή ή δεν είσαι κορόιδο;Και σε πιάνει ο Θεός στο εν τάξει «δεν σου ξηγήθηκα ρε βύσσινο; Κι εφ’όσον τάπαμε δεν έπρεπε να σαι μπεσαλής άντρας και να τα ακούσεις;
 Εύκολα βρίσκουνται τέτοιες θέσεις την σήμερον;
Κι αφού είσαι πλεονέκτης και χωρίς λόγο ,άμε τράβα κάτου στη γη ,να δεις πώς βγαίνει το καρβέλι».
Και κλαίει ο Αδάμ: «Η Εύα με απάτησε.»
Την άρπαξε λοιπόν από την αλογοουρά την Εύα. «Έλα δω μωρή. Δε σου ΄φτανε που μου τρωγες τέσσερις ντορβάδες σκύβαλο στην καθισιά σου ,ήτανε ανάγκη να του πειράξεις τα μήλα του ανθρώπου;»
Κατέβασε τα μάτια η μαντάμ «με συγχωρείς πολύ δεν το΄θελα ,ο όφις με παρακίνησε» .
Και τι δουλειά έχεις εσύ με τους όφιδες; Χαθήκανε τα λαφάκια και τα κουνελάκια να παίζετε το αθώο;»
Και της ντρεσάρησε και μια καρπαζιά ,αλλά τη θέση τη χάσανε.Και με το που μπουκάρανε κάτου στη γη τους έπιασε το ταρακούνημα.
Να δρώνεις για να βγάζεις το μεροκάματο.Δηλαδή δε μας άρεσε το δροσερό ,έπρεπε να πέσουμε στα χοντρά δρωτάρια για να καταλάβουμε τη γλύκα του πεπονιού.

ΚΙΒΩΤΟΣ .....2012

ΧΑΡΑΚΙΩΤΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ



γεννήθηκε  στο  χάρακα  το  1879 - εδώ εικονίζεται  με την γυναίκα  του  και τους  4 γιούς

                         ΛΕΩΝΙΔΑΣ  ΑΝΔΡ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

  Ένας εκ των πιο προοδευτικών Ελλήνων Επιχειρηματιών των Νοτίων Πολιτειών.
’Ενας ικανότατος και έξυπνος έμπορος.Με τον αδελφό του Γεώργιον και τον Νικόλαο Νέζη ίδρυσαν την Ελληνοαμερικανική Εταιρεία στη Λεωφόρο Μόρρις την οποία διηύθηνε με αξιοσημείωτον ικανότητα και αξιοπρόσεκτον εμπορική τακτική.
Ο κ.Παπαγεωργίου κατάγεται εκ του ΄΄ονειρώδους΄΄ χωρίου Χάραξ της Επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς και είναι 33 ετών.
Ήλθε εις την πόλη μας αρκετά νέος ,προ δεκαεπτά ετών και συνεπώς απέκτησε αρκετή μόρφωση και Αμερικανική πείρα.Θεωρείται και αναγνωρίζεται ως ο μόνος Έλλην που ομιλεί, διαβάζει και γράφει ικανοποιητικά τα Αγγλικά στο Βίρμπιχαμ.
Είναι γραμματέας της Ελληνικής Κοινότητας και τις Κυριακές τον βλέπουμε στο ψαλτήρι της εκκλησίας.Είναι επίσης μέλος του Εμπορικού Επιμελητηρίου ,Αμερικανός πολίτης και ευτυχής σύζυγος .
Εχομε δι αυτόν μεγάλη εκτίμησιν και τον συνιστούμε εις τους αναγνώστας μας ως έναν ανερχόμενο Έλληνα Ευπατρίδην της Αlabama.
΄΄ Είχε νυμφευθεί (1910) την Ελένη Χείλαρη από το Λεωνίδιο και απέκτησε 5 γιους:τον Ανδρέα ,το Δημήτρη ,το Γεώργιο, τον Αριστοτέλη (πέθανε μικρός) και τον Παναγιώτη.
 Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα (1921)απέκτησε και το 6ο παιδί ,τη μονάκριβη κόρη Σταματούλα που δεν ευτύχησε να δει γιατί πέθανε μικρή.
Στην Ελλάδα ασχολήθηκε με επιχειρήσεις ,το 1933 εδημιούργησε το γνωστό ξενοδοχείον ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ στο Λουτράκι και το 1936 τον μεγάλο κινηματογράφο ΄΄ΟΡΦΕΥΣ΄΄ στην οδό Σταδίου των Αθηνών.
Επίσης υπήρξε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Συνδέσμου με έδρα την Αθήνα.
 Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ δεν υπήρξε μόνο ένας από τους αξιόλογους επιχειρηματίες της εποχής του ,ήταν άνθρωπος με μεγάλη εγκυκλοπαιδική μόρφωση και έχαιρε εκτιμήσεως στους υψηλούς κύκλους της Αθηναικής κοινωνίας (πολλάκις συναναστρέφετο και συνέτρωγε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο).
Ακόμα αγαπούσε πολύ το χωριό μας και μια σημαντική εκδήλωση της αγάπης ήταν ότι έφερε στο χωριό τον ονομαστό αρχιτέκτονα Ορλάνδο ,ο οποίος ανέλαβε τα σχέδια της περίφημης εκκλησίας των Τριών Ιεραρχών.