Καλή Σαρακοστή !!!!
Προ ημερών στην τηλεόραση μιλούσε
κάποιος τραγουδοποιός …και έλεγε :
Το νόημα της ζωής μου το έδωσε
ένας καλόγερος στο Αγιον Ορος,
όταν τον ρώτησα … μου είπε :
Αν αφήσεις μια μύγα σε ένα ανθοστόλιστο λιβάδι -
αυτή κάπου ψάχνοντας θα βρεί σκατ… να καθισει.
Αν αφήσεις μια πεταλούδα σε ένα βούρκο -
αυτή κάπου θα ξετρυπώσει ένα λουλουδάκι να καθίσει.
Προσπαθώ – παλεύω στη ζωή μου να
είμαι πεταλούδα….συμπέρανε.
Παραθέτω στην συνέχεια τρεις φωτογραφίες,
ένα βιβλίο για όσους έχουν γευθεί τις γκόγκιες και το σανό
και ένα τραγούδι γιατί τις μέρες που
δεν γελάσαμε και δεν τραγουδήσαμε ..δεν τις ζήσαμε.
........................................................................................
........................................................................................
- Δυο αδελφάκια επισκέπτες σ’ένα εκκλησάκι
ασπάζονται την παναγιά.
- στην Γερμανική Κατοχή κάπου στην Αθήνα ,
δυό τρομαγμένες παιδικές ματιές. (από έκθεση
στο Μετρό «Δεν λησμονώ …μία εικόνα χίλιες λέξεις»)
- η πρωταγωνίστρια του χειμώνα για την ομορφιά
μα κυρίως για την τόλμη της σ’έναν πίνακα του Μποκώρου
- Γεύσεις Λακωνικής Γής ένα βιβλίο
της συμπατριώτισσας Μαρίας Καράμπελα
μα κυρίως για την τόλμη της σ’έναν πίνακα του Μποκώρου
- Γεύσεις Λακωνικής Γής ένα βιβλίο
της συμπατριώτισσας Μαρίας Καράμπελα
- μια μουσική νότα όλο αισιοδοξία του
Μιχάλη Κουμπιού με ποντιακή φόρμα
Μιχάλη Κουμπιού με ποντιακή φόρμα
- ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !!! σ.π
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΑΡΑΚΙΩΤΩΝ πίτα - εκλογές - χορός
Την Κυριακή 17/2/2019 ο Σύλλογος πραγματοποίησε την Τακτική
Γενική Συνέλευσητων μελών του και την κοπή της Πρωτοχρονιατικης πίττας.
Ο συμπατριώτης μας πατήρ Αναστάσιος Τραϊφόρος ευλόγησε
την πιττα, αφού προηγουμένως έψαλε με βοηθό και τον Θεοδωράκη,
τα τροπαρια των Αγίων που τιμούμε στο χωριό και γιορτάζουμε
με ευλάβεια καθε χρόνο των Τριών Ιεραρχών, του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου,
καθώς και του Αγίου Βασιλείου και ευχήθηκε ευλογημενον τον "νέον ενιαυτον".
Το τυχερό "φλουρί" που αντιστοιχεί σε επιταγή 50€, των καταστημάτων
Hondos, δεν ευρεθη μέχρι εκείνη την ώρα.
Ακολούθησε η διαδικασία της Γεν. Συνέλευσης ήτοι, μοιράστηκαν
τα ψηφοδέλτια με τους υποψηφίους, αφού προηγουμένως
ο Ταμίας του Συλλόγου, Γιάννης Ανδρ. Πετρολεκας, διάβασε τα οικονομικά
(απολογισμό κλπ) που η Γενική Συνέλευση ενέκρινε.
Εν συνεχεία, έλαβαν το λόγο οι διατελεσαντες Πρόεδροι Θεόδωρος Παπαγεωργίου
και Πίτσα Πριφτακη - Χατζηγρηγοριου, και ετόνισαν με ενθουσιασμό,
κυρίως η Πίτσα με την επιβλητική φωνή και την "έμπειρη χρήση του μικροφώνου"
ότι η συγκυρία οι υποψήφιοι να είναι κατά το πλείστον νέοι,
είναι πολύ ενθαρρυντικό στοιχείο για να "αναστηθεί" ο Σύλλογος
που είχε χάσει τη ζωντάνια του, κάτι που συμβαίνει και για
το χωριό μας και επιβάλλεται να βοηθήσουμε όλοι για να "ζήσουν "
και ο Σύλλογος αλλά και το χωριό.
Η ψηφοφορία τελείωσε ομαλά και ανέδειξε τα μέλη του Δ. Σ., ως κατωτέρω :
Τακτικά μέλη :
1. Γραμμένος Γ. Θεοφάνης
2. Δουκα Ν. Μαρινα
3. Ξαστερουλη Δ. Ματίνα
4. Ξαστερουλη Κ. Κωνσταντίνα
5. Ξαστερουλη Κ. Σταματίνα
6. Παπαγεωργίου Θ. Σοφία
7. Ροβατσου - Γραμμενου Χρυσάνθη
Αναπληρωματικα μέλη :
8. Εμμανουήλ Αναστάσιος
9. Ξαστερουλης Ν. Δημήτρης
10. Πετρολεκας Ανδρέας. Ιωάννης
11. Πριφτακη Ιωαν. Αντωνια (Τονια)
12. Πριφτακης Λ. Παντελής
Την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου, τα μέλη του Δ. Σ. του Συλλόγου
συνεδρίασαν, και συστάθηκαν σε Σώμα, ως εξής :
Πρόεδρος Χρυσάνθη Ροβάτσου-Γραμμένου
συνεδρίασαν, και συστάθηκαν σε Σώμα, ως εξής :
Πρόεδρος Χρυσάνθη Ροβάτσου-Γραμμένου
Αντιπρόεδρος.Σοφία Θεόδ. Παπαγεωργίου
Γραμματέας. Ματίνα Δ. Ξαστερούλη
Ταμίας. Φάνης Γ. Γραμμένος
Μέλη. Μαρινα Ν. Δούκα
Κωνσταντίνα Κ. Ξαστερούλη
Σταματίνα Κ. Ξαστερούλη
Αναπληρωματικα μέλη :
Τάσος Εμμανουήλ
Δημήτρης Ν. Ξαστερουλης
Γιάννης Ανδρ. Πετρολέκας
Αντωνία (Τονια) Ιωαν. Πριφτακη
Παντελής Λ. Πριφτακης
Θεόδωρος Δημ. Παπαγεωργίου
γράφει ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
γράφει ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
 |
| Η ΩΚΕΑΝΙΔΑ έπληξε και το χωριό μας |
 |
| ένα όμορφο στιγμιότυπο απο την εκδήλωση |
Η ΡΗΧΙΑ του Θοδωρή Κόκκορη
Κυκλοφόρησε απο τις εκδόσεις Παπαζήση το βιβλίο του Θοδωρή Κόκκορη Η ΡΗΧΙΑ.
Μιά καταγραφή - κυρίως φωτογραφική - των ηθών και εθίμων του ΖΑΡΑΚΑ.
Ενα λιθαράκι , η Ζαρακίτικη κουλτούρα να μην εξαφανισθεί να μην αφομοιωθεί
να μην περιθωριοποιηθεί απο την ηγέτιδα χιλιοδοξασμένη ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ !!!
Δεν πρέπει να λείπει απο καμιά βιβλιοθήκη Ζαρακίτη.
καλοτάξιδο να είναι .... σ.π
Φωτόραμα 2018
Στιγμές - Εικόνες απο το χωριό μας, την χρονιά που πέρασε
με τον φακό συγχωριανών μου - αλιευμένες στο διαδίκτυο....σ.π
στο χωριό μας ..... Ανθη μουρτζιάς κάπου στην ''βόγια΄΄
και λίγους μήνες μετά .... ο καρπός ( ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΑΚΗΣ)
Μαγιάτικα τριαντάφυλλα ..στης θια-Μπότας την αυλή
της ΄΄Μαστέχενας'' (ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ)
Να νοσταλγείς τον τόπο σου - ζώντας στον τόπο σου
τίποτα δεν είναι πιο πικρό.. Γιώργος Σεφέρης
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΝΔΡΟΜΙΔΑ)
Πίστη - Ευλάβεια - Προσευχή και ένα κεράκι
κουράγιο για δέκα ζωές κι' όχι μιά
8 Μάη 2018 στο εκκλησάκι του Αγιαννιού..
(ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΡΟΒΑΤΣΟΥ)
Αγναντεύοντας την ΄΄πίλιζα΄΄ και το Μυρτώο...
(ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ)
Η Καστροπολιτεία του Χάρακα κοιμάται .....
(ΚΩΣΤΑΣ ΦΙΦΛΗΣ)
Αποψη του χωριού μας με ΄΄μουγγάρα''
(ΧΕΛΙΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ)
Αγώνες τράγων επιβητόρων...για τον ''ανθό''
και λίγους μήνες μετά.... μια νέα ζωή
(ΗΛΙΑΣ ΡΟΒΑΤΣΟΣ)
Καλοκαίρι 1926 - στο χωριό μας !!!!!!!!
(ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΕΡΜΙΟΝΗΣ)
29 Ιούλη 2018 ...στην πλατεία του χωριού μας !!!!!!
(ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΡΟΒΑΤΣΟΥ)
(σπυρος πετρολεκας)
ΖΑΡΑΚΙΤΙΚΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ
Ζαρακίτικες σκόρπιες εικόνες !!!!
- Υποβρύχιος καθαρισμός στο Λιμάνι του Γέρακα στις 26/07/2018
απο ομάδα MONEMVASIA MYRTOO SEA PROTECTION .
- Ενα μανιταρόσπιτο βιοκλιματικό κάπου στην ''Μαδάρα''
στο Κυπαρίσσι με τον φακό του Γιάννη Πουλάκη.
- Ομορφιές του Κυπαρισσιού στον ιστότοπο dinfo.gr
ΧΑΡΑΚΑΣ - Χειμώνας 2018
Ο φετεινός χειμώνας μας ήρθε κάπως άγριος και απειλητικός.
Δυο φορές έκανε την εμφάνισή του με τη στολή του τη "λευκή"
και πάρα πολλές μας κουβάλησε αμέτρητα "τουλούμια" νερό.
Ευπρόσδεκτο μεν, αλλά και ανεπιθύμητον το υπερβολικό.
Έτσι έκανε χειρότερη τη μοναξιά του χωριού.
Δυστυχώς, η ερημιά από ανθρώπους δεν είναι φαινόμενο
του χωριού μας μόνο, εκτείνεται σχεδόν σε όλα τα χωριά της χώρας.
Να ιδούμε τι θα μας κάνει στο υπόλοιπο της "θητείας" του,
αλλά "ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει".
Πάντως, για να είμαστε και λίγο αισιόδοξοι, μπορεί να βρεις
και ευχάριστες στιγμές στις μέρες του χειμώνα π. χ.
μία παρέα μπροστά στο τζάκι με χοντρά κούτσουρα
και στη σχαρα τα μπριζολάκια, κατά προτίμηση χοιρινά
με λίγο λιπακι να ξεροψηνονται και να ρέει το κρασάκι....
Αυτά, σαν πρόλογος των κοινωνικων νεων του χωριού που είναι πολύ λίγα :
- Με την αρχή του χειμώνα, έφυγαν για τα χειμαδια
οι κτηνοτρόφοι που έδιναν κάποια ζωή στο χωριό.
- Το Ίδρυμα Γ. Ν. Πετρολεκα έκανε διανομή μικροποσων στους
κατοίκους εφαρμόζοντας την επιθυμία του Ευεργέτη.
- Το μαγαζί του Νικου μένει ανοιχτό έστω και τα Σαββατοκύριακα,
που δείχνει ότι υπάρχει ζωή ακόμη στο χωριό.
- Ενα άλλο ευχάριστο, ήταν η βράβευση μιας Χαρακιωτοπουλας.
Πρόκειται για την Μαργαρίτα Π. Πριφτάκη, η οποία συμμετεχοντας
στο τηλεοπτικό παιχνίδι - διαγωνισμό κατέλαβε
την πρώτη θέση, και το χρηματικό έπαθλο των 50.000€.
Συγχαρητήρια και καλοφάγωτα!
- Ο Σύλλογος Χαρακιωτών ανακοίνωσε ότι η Τακτική Γενική
Συνέλευση των μελών, για την ανάδειξη Δ. Σ. καθώς και η κοπή
της πρωτοχρονιατικης πίτας, θα γίνει την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου, στις 12.00.
- Οι Τρεις Ιεράρχες οι οποίοι τιμώνται στο χωριό μας με τον
αφιερωμένο αυτούς Ιερό Ναό, γιορτάστηκαν και εφέτος
ιεροπρεπως με την παρουσία ολίγων μεν προσκυνητων (σαράντα τρεις)
αλλά με πολλή κατάνυξη απο τον Αρχιμανδριτη Π" Γεράσιμο
και τον Εφημέριο Κυπαρισσιου - Χαρακος, π. Γρηγοριο.
Κάτι το κοσμικό πιυ γινόταν άλλοτε, δεν έγινε αφού
και οι άνθρωποι και γενικά οι συνθήκες έχουν αλλάξει.
- Είχαμε και ένα δυσάρεστο, με την αρχή του νέου έτους :
Την 1η Ιανουαρίου, απεβίωσε στο Καρπενήσι η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ,
σύζυγος του Λεωνίδα Θεοδωροπουλου (γιος του Χρήστου και της
Παναγιώτας - Νοτας Παπαγεωργίου), σε ηλικία 55 ετών.
"Άφησε" 2 εκλεκτές κόρες, την Παναγιώτα και την Νικολέτα!
Θερμά συλλυπητήρια!
γράφει ο Θεόδωρος Δημ Παπαγεωργίου
Ο ΖΑΡΑΚΑΣ στο Κοινό των Ελευθερολακώνων
Παραθέτουμε στην συνέχεια αναφορά της συμπατριώτισσας
ΕΛΕΝΗΣ ΣΑΡΑΝΤΙΤΗ στην ηλεκτρονική εφημερίδα
NOTOSPRESS.GR
Η πρώτη ιστορική αναφορά για την πόλη του Ζάρακα γίνεται στην αρχαία πόλη Ζάραξ
(το σημερινό λιμάνι του Γέρακα)· κτίσθηκε από τον ήρωα Ζάρακα, γιο του Καρύστου,
ο οποίος έφθασε στην περιοχή από την αρχαία πόλη της Καρύστου Ευβοίας.
Δεν άργησε να γίνει μια πόλη προοδευμένη, με εξαιρετική δραστηριότητα- ιδίως εμπορική-
και συμμετείχε, όπως μας παραδίδει ο Παυσανίας, με άλλες, σημαντικές τότε
λακωνικές πόλεις, στο Κοινόν των Ελευθερολακώνων (195 π. Χ. – 297 μ. Χ)
που έφερε ουσιαστική ανάπτυξη και ανεξαρτησία στον τόπο· ανάμεσα τους
ήταν το Γύθειο, ο Ασωπός, η Επίδαυρος Λιμηρά, ο Ζάραξ, οι Γερόνθαι,
το Οίτυλο, οι Βοιές (σημερινή Νεάπολη) κ. ά.
Ακόμη, στα «Λακωνικά» του Παυσανία, 1ος-2ος αιώνας μ. Χ. γίνεται λόγος,
για πρώτη φορά, και για άλλη πολύ ζωντανή και σεβαστή πόλη,
τα Κύφαντα, το σημερινό Κυπαρίσσι.
Για πέντε αιώνες ευημερούν 24 πόλεις. Με την πάροδο του χρόνου οι 6 από
αυτές αποσκίρτησαν και μάλλον παρέμειναν χωρίς αυτονομία, υπό την Σπάρτη,
όπως η Καρδαμύλη· είναι πιθανόν να συγχωνεύτηκαν και με άλλες
πόλεις (όπως η Λας και η Ασίνη).
Οι πόλεις του Κοινού διατηρούσαν την αυτονομία τους αλλά και επωφελή
και άψογη συνεργασία. Σαν πρότυπο είχαν το σπαρτιατικό πολίτευμα.
Λειτουργούσαν, τρόπον τινά, σαν ομοσπονδιακή συμπολιτεία ενώ
οι άρχοντες εκλέγονταν από τον λαό.
Είχε αναγνωρισθεί επίσημα από τους Ρωμαίους σαν φίλιο έθνος.
Ιδρύθηκε επί Νάβιδος, τυράννου και βασιλιά της Σπάρτης (207- 192 π. Χ.)
ο οποίος είχε προσπαθήσει να επιβάλει μια μεταρρύθμιση στρεφόμενη
κατά της αριστοκρατίας. Δολοφονήθηκε από άνδρα που εκτελούσε
εντολές των Αιτωλών.Πάντως οι συνθήκες στην Λακωνία κατά τους
χρόνους εκείνους ήταν ιδανικές για την δημιουργία του Κοινού.
Στις παραθαλάσσιες πόλεις είχαν εγκατασταθεί περίοικοι,
το εμπόριο ήταν σε άνθιση, η ευμάρεια ήταν ολοφάνερη.
Ο πλούτος αυτός τους έφερε σε αντίθεση με τον τύραννο Νάβη
για τούτο και οι διωκόμενοι Σπαρτιάτες, αντίπαλοι του Νάβιδος
κατέφευγαν στις πόλεις του Κοινού.
Στον μαρασμό οδηγήθηκε από την επιδρομή των Γότθων του Αλάριχου
(395 μ. Χ.) οπότε και αφανίστηκε η Σπάρτη και το Γύθειο.
Σεισμοί κατόπιν, η καταβύθιση της Λας, ο Γιζέριχος και οι Βάνδαλοι…
«Γιζέριχος γαρ, επισκήψας ποτέ τοις εν Πελοποννήσω χωρίοις,
Ταίναρον προσβάλλειν επιχείρησεν, ενθένδε τε κατά τάχος αποκρουσθείς
και πολλούς των επομένων αποβαλών, ανεχώρησεν ουδενί κόσμω»
γράφει ο ιστορικός Προκόπιος ο οποίος συνόδευε τον στρατηγό
του Ιουστινιανού Βελισάριο στην εκστρατεία του κατά των Βανδάλων.
Είχαν αποβιβασθεί στο Ταίναρο και του δόθηκε η ευκαιρία
να συνομιλήσει με κατοίκους και να πληροφορηθεί όλα όσα προηγήθηκαν.
Ακολούθησαν χρόνια παρακμής…
Με αυτοκρατορικό διάταγμα (881 μ. Χ.)
του βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου του Μακεδώνος (812- 886),
ιδρυτή της Μακεδονικής Δυναστείας, ιδρύονται στην περιοχή
του Μυρτώου πελάγους στρατιωτικοί σταθμοί παρατήρησης
για τον έλεγχο των Σαρακηνών πειρατών που λυμαίνονταν
το Αιγαίο και τα παράλια της ηπειρωτικής χώρας.
Τα χωριά του δήμου Ζάρακα αποτελούσαν ανεξάρτητη ζώνη
λόγω του ορεινού και δυσπρόσιτου της φύσης τους και,
επομένως, ήταν δύσκολο να πλησιάσει τουρκική εξουσία.
Στους αιώνες 19ο και 20ο, ο τόπος γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη,
για να εγκαταλειφθεί εμφανώς μεταπολεμικά, και ιδιαίτερα,δυστυχώς,
μετά τον εμφύλιο.
Σήμερα τα χωριά γνωρίζουν μια απρόσμενη εξέλιξη.
Τον δήμο αποτελούν τα χωριά Κυπαρίσσι, Ιέρακας, Λαμπόκαμπος,
Χάρακας και Ρειχιά. Στη Ρειχιά υπάρχει εξαιρετικά ενδιαφέρον
λαογραφικό μουσείο, το οποίο ιδρύθηκε και λειτουργεί χάρη
στην ιδιωτική πρωτοβουλία -προσπάθειες και μόχθος ντόπιων·
στεγάζεται σε κτίριο του 1875, εκεί όπου λειτουργούσε το πρώτο σχολείο του χωριού.
Υ. Γ. Το έτος 1447 ο γνωστός Ιταλός έμπορος, ταξιδευτής και ουμανιστής
Κυριακός από την Ανκόνα ή Κυριακός Πιτσικόλι (1391- 1452)
ο οποίος περιόδευσε την περιοχή του Ταινάρου έγραψε
στο έργο του «Later Travels» ότι υπάρχουν ακόμη αξιοσημείωτα
απομεινάρια στα ήθη και στις συνήθειες των κατοίκων της περιοχής
που παραπέμπουν άμεσα στο Κοινό των Ελευθερολακώνων.
Αξίζει να μνημονευθεί ότι ο Κυριακός Αγκωνίτης
(όπως ήταν ευρύτατα γνωστός), κατέλειπε εξάτομο έργο
με τον τίτλο Commentaria στο οποίο περιέχονται οι παρατηρήσεις
και οι καταγραφές του των μνημείων της αρχαιότητας
που ερεύνησε και μελέτησε σχεδόν επιστημονικά.
Στο έργο αυτό βασίστηκαν νεότεροι ερευνητές.
 |
| ελιά στον ΖΑΡΑΚΑ |
ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ
Πριν ένα χρόνο από αυτό εδώ το ηλεκτρονικό περιοδικό παρουσιάσαμε
τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ έναν φέρελπι χαρακιώτη- τελειόφοιτο
πλέον της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών με μεγάλο ταλέντο.
Την Τρίτη 8 Ιανουαρίου στον Χώρο Τέχνης «ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ»,
έγιναν τα εγκαίνια έκθεσης έργων 25 τελειόφοιτων σπουδαστών
της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, στο πλαίσιο της συνεργασίας
που έχει οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια η Εθνική Ασφαλιστική με την Α.Σ.Κ.Τ.
Η επιλογή των έργων που εκτίθενται στο κοινό έγινε από Επιτροπή Καθηγητών
της Α.Σ.Κ.Τ., κατόπιν διαγωνισμού που διενεργήθηκε και στον
οποίο έλαβαν μέρος, όσοι τελειόφοιτοι σπουδαστές επιθυμούσαν,
μετά από σχετικές αιτήσεις. Παράλληλα, η Καλλιτεχνική Επιτροπή
του Χώρου Τέχνης «ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ» σε ειδική συνεδρίαση της
ξεχώρισε τρία, από τα συνολικά 25 έργα που φιλοξενεί η έκθεση,
και το 1ο ΒΡΑΒΕΙΟ απενεμήθη στον ΔΗΜΗΤΡΗ για το έργο του
"ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ" το οποίο παραθέτουμε στην συνέχεια.
Σημειώνεται ότι η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 31 Ιανουαρίου 2019.
Δημήτρη θερμά συγχαρητήρια και μην ξεχνάς ότι δώσαμε
τα χέρια για μια έκθεσή σου στο Σχολείο του ΧΑΡΑΚΑ .
Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΖΑΡΑΚΑ
Είκοσι Χρόνια Πριν .... Οκτώβρης 1999
Παρεμβασή μου τότε στην Διημερίδα
του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
Το θέμα εντελώς άγνωστο και
οι απόψεις μου αιρετικές- αφασικές.
Είκοσι Χρόνια μετά..........
πλούσιος ο ΖΑΡΑΚΑΣ στα δώρα του θεού
φτωχός στα δώρα όσων τον αγαπάμε. σ.π
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΥΧΝΑΡΙ τ.21
Δεκαετιες 50...60
 |
| Σήμερον γάμος γίνεται ο ΝΙΚΟΣ του Μπακαλούμη παντρεύεται την ΦΟΥΛΑ του Γιιωρτσιβίλη. Εξ αριστερών η ΦΡΟΣΩ του Φαφούτη η ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑ του Μπακαλούμη η ΜΑΡΙΑ του Γιωρτσιβίλη η ΓΕΩΡΓΙΑ του Τζίμη η ΑΝΝΑ του Γιιωρτσιβίλη και τα παιδιά της ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ & ΜΑΚΡΙΝΑ. |
 |
| Του Αγιαννιού ανήμερα - ιερουργούντος του παπα-Γιώργη Γιαννιώτη. Τα σκυθρωπά "παπαδοπαίδια" Χρήστος Χελιώτης & η αφεντιά μου. |
ΣΚΟΡΠΙΑ της χρονιάς ....
Σκόρπιες εικόνες αγαπημένες μου
κι ένα τραγούδι που τέτοιες μέρες
πάντα θυμάμαι .... αφιερωμένο
σε όσους αγαπούν την ζωή
και σε όσους μοιράζονται
τις σκέψεις μου. σ.π
 |
| 1946. Ενα ζευγάρι παπούτσια από τον Ερυθρό Σταυρό. χαρά ανείπωτη .. δεν κρύβεται |
 |
| Το ντροπαλό βλέμμα της δεσποινίδος και η στάση του νεαρού μην λερώσει τα παπούτσια.....όλα τα λεφτά !!!! |
 |
| χωρίς λόγια !!!! |
Αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η αγάπη τους είναι η δυναμή τους.
Που κοιτάζουν με άδολα μάτια και αθώα,
ακόμα κι αν πέρασε
ο χρόνος ο αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα,
γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν
Την ομορφιά στην κάθε μέρα.
Στα χαμόγελα των ανθρώπων.
Στα χάδια των ζώων,
Σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία,
Σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Οδυσσέας Ελύτης
στ' αμπέλια ...
Τον συνομήλικο και συμπατριώτη Σταύρο Ζουμπουλάκη
τυχαία τον γνώρισα από μια συνεντευξή του στο LIFO
με την ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου του ¨ στ’ αμπέλια ¨.
Με συγκίνησε το βιβλίο του με γύρισε πολλά χρόνια πίσω…
¨ στ’ αμπέλια ¨ έξω από την ΣΥΚΙΑ που έκανε τις καλοκαιρινές
του διακοπές – στην παιδική του ηλικία την 10-ετία του 60 …
Η αφεντιά μου κάπου εκεί σε ένα καλύβι δίπλα σε ένα μαντρί
Στο ¨μπέτσι ¨ και στον ¨αγιο θόδωρο ¨ πέρασα τα νηπιακά μου
χρόνια τους χειμώνες στην 10-ετία του 50…..
Ίδιοι τόποι – ίδιοι άνθρωποι – ίδια βιώματα
και κυρίως μια κοινή διαπίστωση ………….
Εκείνο που τους χρωστάω κυρίως είναι ότι εκεί
έχει τη ρίζα της μια ηθική επιλογή , που κάποτε
πήρε και πολιτικά χαρακτηριστικά,..............
έχει τη ρίζα της μια ηθική επιλογή , που κάποτε
πήρε και πολιτικά χαρακτηριστικά,..............
Ο φτωχός και φιλόπονος αυτός κόσμος είχε αντοχή στα βάσανα και καρτερία.
Και μπορώ να βεβαιώσω ότι η φτώχεια και ο μόχθος δεν τουε έκαναν δυστυχισμένους.
Τουλάχιστον τους κατοίκους της Συκιάς ,που είχε εύφορο κάμπο ,και οι άνθρωποι ,
άλλος καλύτερα και άλλος χειρότερα ,πορεύονταν.Δεν είχαν άλλωστε
να ζηλέψουν τίποτε ο ένας από τον άλλο,όλοι στα ίδια πάνω κάτω βρίσκονταν.
Οι μανάδες κι οι γιαγιάδες ξέρανε τη μεγάλη τέχνη να
σκεπάζουν την φτώχεια,να μην γίνεται αισθητή.
Δεν ήταν όμως το ίδιο στα γύρω ορεινά χωριά.
Εκεί οι άνθρωποι υποφέρανε.Θυμάμαι τις γυναίκες που κατέβαιναν
κάθε Καλοκαίρι από τα χωριά αυτά ,τη Ρηχιά και τον Ζάρακα ,
πουλώντας τσάι που είχαν μαζέψει οι ίδιες από τα βουνά τους.
Έκαναν με τα πόδια χιλιόμετρα και χιλιόμετρα ,ζαλωμένες ,
μέσα στο κάμα του ήλιου για να ανταλλάξουν τσάι με λίγο λάδι ή
μερικές χούφτες ξερά σύκα για τον Χειμώνα.
Πού κοιμούνταν αυτές οι γυναίκες; Τι τρώγανε;
Πόσες μέρες τους έπαιρνε μέχρι να γυρίσουν στο σπίτι τους;
Δεν αναρωτιόμουν για αυτά τότε.Ήταν μέσα στην κανονικότητα.περιμέναμε
να περάσουν οι Ρηχιώτισσες και οι Ζαρακίτισσες για να προμηθευτούμε τσάι.
..................................................................................
Για τα χρόνια που γράφω,το σημάδι ήταν αυτό : οι άνθρωποι δεν είχαν δόντια.
Ο μπαρμπα-Γιώργης κι η θεια –Αρχόντω δεν είχαν ούτε ένα.
Στα σπίτια δεν υπήρχε καν θερμόμετρο.Στα αμπέλια πάντως δεν είχαμε.
Αν σε τσιμπούσε σκορπιός -σκροπίδι στα συκιώτικα-το μόνο φάρμακο ήταν το κατούρημα.
Με είχε τσιμπήσει δυο φορές και το αντιμετώπισα με αυτόν τον τρόπο ,
και κυρίως περιμένοντας να περάσουν εικοσι τέσσερις ώρες για να καταλαγιάσει ο πόνος.
...................................................................................................................
Τα εννέα Καλοκαίρια στα αμπέλια έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ζωή μου,
όπως αναγνώρισα πολύ αργότερα.
Εκείνο που τους χρωστάω κυρίως είναι ότι εκεί έχει τη ρίζα της
μια ηθική επιλογή ,που κάποτε πηρε και πολιτικά χαρακτηριστικά,
ότι θα είμαι πάντα με τη μεριά των φτωχών και των αδικημένων.
Γνώρισα στη ζωή μου και συνδέθηκα φιλικά και με πλούσιους ανθρωπους.
Ευγενείς ,καλλιεργημένους ,με παιδεία και ενδιαφέροντα,ευαίσθητοι ,
ενίοτε και φιλάνθρωποι.Όσο στενά και αν συνδέθηκα,υπήρχε πάντα κάτι,
με μια δυο εξαιρέσεις,που εμπόδιζε την πλήρη ψυχική επικοινωνία.
Ήμουν με τους άλλους ,ακόμη κι όταν ήταν αφόρητοι.
Οι μια δυο εξαιρέσεις αφορούν ανθρώπους που άλλα χαρίσματά τους
μείωναν κατά πολύ την αμαρτία του πλούτου.
Το χρήμα ,είναι τρόπος θεώρησης του κόσμου και της ζωής που
χωρίζει τους ανθρώπους με πολύ ισχυρότερο από ότι άλλες
διαφορές-εθνικές,θρησκευτικές-γλωσσικες,φυλετικές ,πολιτιστικές –
μπορούν να γεφυρωθούν ,όχι εύκολα αλλά πάντως μπορούν.
Η ταξική διαφορά δεν γεφυρώνεται ποτέ!
Νομίζουν συχνά τα ζευγάρια ,κοροιδεύοντας ο ένας τον άλλον,
και κυρίως ο καθένας τον εαυτό του,ότι η ταξική διαφορά δεν τους χωρίζει,
ότι η αγαπη τους κατάφερε να ξεπεράσει τη δύναμη του χρήματος.
Δεν γνωρίζω καμία παρόμοια περίπτωση και είμαι πεπεισμένος ότι δεν υπάρχει .
Επιπλέον θεωρώ μεγάλη παράλειψη που στις εισόδους των ναών
της εκκλησίας των του Χριστού πενήτων δεν υπάρχει επιγραφή που να ορίζει
από ποιο εισοδηματικό όριο και πάνω απαγορεύεται να διαβείς το κατώφλι τους.
Προσωπικά δεν γνώρισα στα παιδικά μου χρόνια την φτώχεια.
Γνώρισα τη μικροαστική στέρηση,το μέτρημα των πραγμάτων
για να βγει ο μήνας και να μείνει και κάτι για αποταμίευση ,
όχι όμως την φτώχεια.Δόξα τω Θεώ.Τούτη η κατάσταση της στέρησης
πάντως στάθηκε κι αυτή πολύτιμη για την ζωη μου αργότερα.
μου έδωσε ένα αίσθημα υπερηφάνιας και υπεροχής για όσα –ελάχιστα-κατάφερα
μόνος μου,απέναντι σε κάτι βουτυρόκωλους ,που τα βρηκαν όλα στρωμένα.
...................................................................................................
Απομεινάρια του καλοκαιριού .....
Απομεινάρια από το φετεινό καλοκαίρι
Η μεγάλη φυγή…
Των μεταναστών – των εκδρομέων – των πυρόκλητων
Και η καταφυγή….
Η παναγιά η κεριώτισα του Μποκώρου
Ο ανθός & ο καρπός ...
στο χωριό μας
Ανθη μουρτζιάς κάπου στην "βόγια"
και λίγους μήνες μετά .... ο καρπός
Αγώνες τράγων επιβητόρων..... για τον "ανθό"
και λίγους μήνες μετά ... ο καρπός - μια νέα ζωή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
