Πασχαλιά 2009 - Τα ποιήματα της Αγγελικούλας...


"Αν δεν την βρεις την άνοιξη
να την φτιάξεις..."

Οδυσσέας Ελύτης


Νέο ΔΣ Συλλόγου Χαρακιωτών

Στις 2 Φεβρουαρίου, ο Σύλλογος των απανταχού Χαρακιωτών πραγματοποίησε εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας, στο κτίριο του Ιδρύματος Γ.Ν. Πετρολέκα, στον Πειραιά, παρουσία πολλών συμπατριωτών, που δημιούργησαν μια πολύ χαρούμενη ατμόσφαιρα, με τη ανταλλαγή ευχών και συζητήσεων.
Ακολούθησαν αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ., το οποίο, ύστερα και από τις επαναληπτικές αρχαιρεσίες στις 15 Μαρτίου προς συμπλήρωση των προβλεπομένων μελών, συγκροτήθηκε ως εξής:

ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΘΕΟΦ. ΡΟΒΑΤΣΟΥ πρόεδρος
ΣΤΕΛΛΑ ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ αντιπρόεδρος
ΕΥΦΗΜΙΑ ΑΝΑΣΤ. ΤΡΑΙΦΟΡΟΥ γεν. γραμματέας
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ ταμίας
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΝΙΚ. ΞΑΣΤΕΡΟΥΛΗΣ μέλος
ΜΑΤΟΥΛΑ ΑΡΓ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ μέλος
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚ. ΧΕΛΙΩΤΗΣ μέλος

Αναπληρωματικά μέλη: Διαμαντής Αναστ.Κόκκορης
Δημήτρης Μπακαούκας
Δημήτρης Καραπάνος

Εξελεγκτική Επιτροπή :Παναγιώτης Κ. Πριφτάκης
Γεώργιος Γραμμένος

Κοινωνικά (Απρίλιος 2009)

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
Στις 12-1-2009 γέννησε στην Αθήνα η ΧΑΡΟΥΛΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, κόρη του Δημήτρη Σπ. Πετρολέκα (Φρέσκος). Η Χαρούλα απέκτησε κορίτσι, ύστερα από τεσσερα αγόρια με μεγάλη διαφορά ηλικίας. Καλορίζικη η κορη. Μεγάλη η χάρη της μέσα σε τόσα αγόρια – πραγματική πριγκίπισσα.

ΓΑΜΟΙ
Στις 21-2-2009, στη Τραπεζοντή Σπάρτης, στο ναό της Αγίας Τριάδας, έγινε ο γάμος του Χαρακιώτη καταστηματάρχη ΙΩΑΝΝΗ ΘΕΟΔ. ΧΕΛΙΩΤΗ μετά της εκλεκτής και ωραίας νέας ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΗ από τη Σπάρτη. Να είναι ευτυχισμένοι.

ΘΑΝΑΤΟΙ
Στις 14-11-2008 πέθανε στον Πειραιά ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ σε ηλικία 78 ετών. Ο Γιάννης, Ζακυνθινής καταγωγής, ήταν γαμπρός του Χαρακα - είχε νυμφευθεί την ΚΟΥΛΑ ΙΩΑΝ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ (Γκόμα), με την οποία απέκτησε 2 αγόρια (το Δημήτρη και τον Άγγελο). Ήταν ένας καλός οικογενειάρχης, ήσυχος και ηπίων τόνων. Υπηρέτησε ως υπάλληλος του Ι.Κ.Α. με αφοσίωση και εντιμότητα.

Στις 2-12-2008 πέθανε στον Πειραιά ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΡΜΠΟΥΖΟΣ σε ηλικία 81 ετών, με καταγωγή από Λεωνίδιο (από πατέρα) και από το Κυπαρίσσι (από μητερα), που ήταν η αγαπημένη του ιδιαίτερη πατριδα, όπου και περνούσε όλα τα καλοκαίρια του. Ήταν γαμπρός του Χάρακα, είχε νυμφευθεί την καλή Χαρακιώτισσα ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ (Ρούμελη), με την οποια απέκτησαν μια κόρη (τη Γιούλη). Ο Δημήτρης πέρασε όλα τα χρόνια του στον Πειραιά, ασχολούμενος με το εμπόριο.

Στις 27-12-2008 πέθανε στο Μόντρεαλ του Καναδά σε ηλικία 69 ετών, ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ. Ηταν το πρώτο από τα 6 παιδιά του Γιωργου Πετρολέκα (Σολωμού). Έφυγε σε νεαρή ηλικία για τον Καναδά, όπου εργάστηκε σκληρά και δημιουργησε μια αξιόλογη επιχείρηση – είχε στο κέντρο του Μόντρεαλ το εστιατόριο "ΜΑΡΚΟ ΠΟΛΟ". Ήταν καλός οικογενειάρχης (με 2 κόρες) και αγαπητός σε όλους.

Στις 17-1-2009 πέθανε στον Πειραιά και κηδεύτηκε την επομένη στο χωριό ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚ. ΧΕΛΙΩΤΗΣ (ΓΙΑΝΛΑΖΑΡΟΣ) ΣΕ ΗΛΙΚΊΑ 93 ετών. Ένας γνήσιος Χαρακιώτης που έζησε σχεδόν όλα τα χρόνια της ζωής του στο χωριό, είτε εν δράσει (κτηνοτρόφος), είτε ως απόμαχος. Είχε νυμφευθεί την ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΝΤ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ (Παπαλέκα), με την οποία απέκτησαν 6 εξαίρετα παιδιά (5 αγόρια και 1 κορίτσι), που ζουν όλα καλά αποκατεστημένα στον Πειραιά. Διακρινόταν για τον ήπιο χαρακτήρα του, σοβαρός, ήσυχος, καλός οικογενειάρχης. Δυστυχώς, επί πολλά χρόνια έμεινε χωρίς την καλή γυναίκα του, αλλά και μόνος του κατόρθωνε να αυτοεξυπηρετειται, μένοντας στο χωριό και κάνοντας μαλιστα τακτικό περπάτημα. Έφυγε πλήρης ημερών μέσα στη φροντίδα και την αγαπη των παιδιών του.
Αιωνία η μνήμη τους

Γράφει ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου

Ήρθε ο βουλευτής στο χωριό μας...

Διακρίνονται (μεταξύ άλλων):
ο βουλευτής Δαβάκης και οι συνοδοί του,
ο Λευτέρης Παπαγεωργίου, ο Κώστας Χελιώτης,
ο Σωτήρης Ροβάτσος, ο "γιατρουλάκος",
ο μπαρμπα-Τάσος Γκιουζέλης
και η θεια-Θοδώρα Παπαγεωργίου
δεκαετία του '60...

Λίγο πριν το '60...

ο "Μαστέχας", ο "Κουτσολευτέρης",
ο "Μίχος" και κάποιος διερχόμενος κυνηγός
στου Καρανάσου μπροστά...

Ο Ταντάο Άντο (αυτοδίδακτος αρχιτέκτων) είπε...

"Σήμερα οι άνθρωποι ονειρεύονται την άνεση και όχι την ομορφιά...
Ονειρεύονται την άνεση σε υλικά αγαθά και όχι την άνεση σε χρόνο...
Σήμερα φτιάχνουμε σπίτια για να κοιμόμαστε κι όχι για να ζούμε..."

25η Μαρτίου 2009 - Στην παρέλαση...

Η ελληνικότητα δεν ορίζεται από φυλές - γονίδια - χρώματα...
"Έλληνες είναι οι της κοινής παιδείας μετέχοντες" (Ισοκράτης)

8 Μάρτη 2009 - Μέρα της γυναίκας

Ίσοι ΝΑΙ, ίδιοι ΟΧΙ...
Χρόνια πολλά...









Τι είναι ελευθερία;

"...Και η στέρηση, Σπύρο, είναι, καμιά φορά, αίσθηση λευτεριάς. Ο Οδυσσέας, π.χ., απαρνήθηκε τη μάγισσα Κίρκη, που είχε τα καλά του Θεού (ηδονή, ευδαιμονία...), και μπήκε σε μια σαπιοβάρκα με κακουχίες, για μια Πηνελόπη... Ή μάλλον για το ταξίδι... Οι άλλοι πάλι, οι πολιορκημένοι στο Μεσολόγγι, δίπλα τους τα θέλγητρα της φύσης χωρίς τελειωμό... Οι ευωδιές της άνοιξης... Κι όμως επιλογή τους ο θάνατος... Γιατί άραγε;.... Άντε στην υγειά μας!"

Παρασκευή, 27 Φλεβάρη, 23.15, στο Κάστρο της Μονεμβασιάς, στην κυρα-Βενετία... Κρασάτο σαγανάκι, ροζέ κρασί και φιλοσοφικές ανησυχίες...

Φίλε Νεκτάριε, τη σημερινή εποχή, οι περισσότεροι έχουμε ανάγκη ένα "ελικόπτερο" για να αποδράσουμε...

Το σκαρλάφτι

Σάββατο πρωί, 28 Φλεβάρη...
09.43, στο δρόμο για τα Βάτικα, έξω από τη Δαιμονιά...
Λίγο πριν σκάσει μύτη η άνοιξη...
Ένα ανθισμένο σκαρλάφτι, κατακίτρινο...
Αιχμαλωτίζεις την εικόνα - την παγώνεις...
Η στιγμή όμως μένει λεύτερη, σε προσπερνά, γίνεται ανάμνηση...
...και μπαίνει στο σεντούκι σου...

14 Φλεβάρη 2009... Να γιορτάζετε όλο το χρόνο...



- Θάνατος είναι η μοναξιά των ανθρώπων που αγαπήθηκαν,
η καταχνιά που τους τυλίγει
και που καμιά τρυφερή λέξη δεν μπορεί να διαπεράσει

- Θάνατος είναι ο πόνος και η απόγνωση
μέσα στις ίδιες εκείνες λέξεις
που ήταν η μέθη της ευτυχίας

- Θάνατος είναι τα δάκρυα που αναβλύζουν
στο άκουσμα μιας λέξης που σήμαινε αγάπη

Joe Bousquet

Σκόρπια λόγια...

"...Στο Χάρακα φέτος μουγγάρα, υγρασία - μια μουχλάτσα. Οι μυγδαλιές κάργα αυτόν τον καιρό. Όταν φυσά ο καράγιαλης, τα πέταλα φτάνουν μέχρι τα κρεβάτια μας."

Φλεβάρη 15, 21.30, ο μπαρμπα-Σταμάτης στο τηλέφωνο


"...Τελικά έμαθα ότι είναι όμορφο να καθαρίζεις τον κόσμο."

Φλεβάρη 9, 00.30, καθαρίστρια στο μετρό - συνάδελφος Κούνεβα, σε εκπομπή του MEGA



Πού πήγαν πού χαθήκανε
σε ποιες φωλιές κρυφτήκανε
αυτοί που περπατούσανε
μονάχοι και μιλούσανε
του δρόμου οι φωνές.
Ποιοι κλείσανε με χώματα
τα άγια τα στόματα της βάτου τις φωτιές.
Φλέγονταν και δεν καίγονταν
τα λόγια που δεν λέγονταν
ποιοι και γιατί τους διώξανε
σαν κλέφτες τους στριμώξανε
σε βράχους κι ερημιές.
Ξέρω το πώς, ξέρω το ποιοι
μα πώς να βάλεις μουσική
στην άχαρη τη συλλαβή
τους έχουν διώξει όλοι αυτοί
που αντί γαρύφαλλο στ' αυτί
έχουν σφηνώσει ένα hands free.

Φλεβάρη 8, 23.30, Γιώτα Νέγκα (στίχοι: Θοδωρής Γκόνης, μουσική: Κώστας Λειβαδάς, πιάνο: Γιώργος Ανδρέου), στο πατάρι του ΙΑΝΟΥ

http://www.youtube.com/watch?v=pZh2CxiJzJU

Αν δεν μπορείς...

Αν δεν μπορείς να είσαι λεωφόρος, γίνε μονοπάτι...

Αν δεν μπορείς να είσαι ήλιος, γίνει αστέρι...

Από το μέγεθος ούτε κερδίζεις, ούτε χάνεις...

Να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι...



Δώρα Καρβούνη

Ρηχιά, 5-2-2009, 10.30 π.μ.

Ερωτοτροπώντας από το παράθυρο του Δήμου...

Δίχως τον ήλιο δεν ανθίζω
δίχως το φως δε χρωματίζω
και τ' όμορφο το καλοκαίρι
με βρήκε μόνο, δίχως ταίρι

Δίχως αγέρι δε χορεύω
δίχως βροχή δε ζωντανεύω
μες στο χειμώνα εγώ γεννιέμαι
και σαν τη μυγδαλιά γελιέμαι

Αντώνης Παπαγεωργίου

Κυπαρίσσι, 18-1-2009

Ανηφορίζοντας για τη "Μαδάρα"...
Υψόμετρο 1.200 m... Στη "γρούσπα του λύκου"...
Η φύση, ένας αργοπορημένος αγιοβασίλης...
Κι εγώ ένα μικρό παιδί, ονειρεύομαι...

Γιάννης Πουλάκης