ημερα της ΓΥΝΑΙΚΑΣ

 Εμαθετέ τι εγίνην στα μέρη της Ελλάς 

Ντύθην η Αντρονίκη ρούχα Ευρωπαϊκά 

Φορεί τα παντελόνια τσε πάει στον καφενέ

 Τον καφετζήν προστάζει καφέ και ναργελέ 

Ζητά τσε ενα τραπέζι τσε μιαν μάτσαν χαρτιά

 τσι αρκίνησεν να παίζει μ’ έναν παλλήκαραν 

 Δυο φίλοι τ’ αδερφού της που την γνωρίζασιν 

 Πάσιν εις τον Βαγγέλη, τσι του το ειπασιν 

τρεξε Βαγγελη τρεξε κατω στον καφενέ 

Να δεις την Αντρονικην που πίνει ναργελέ

 Βαγγέλης σαν τ’ ακούει πολλά θημώθηκεν

 πιάννει τσε `ναν μασιέριν τσι αναρματώθηκεν

 Κρίμας σε Αντρονικη, κρίμας στο μπόι σου 

 Εντρόπιασες κι εμένα τσι ούλλον το σόι σου

 άφες με ρε Βαγγέλη να παίξω τα χαρτιά

 με τουτο το παλληκάριν αφούς με άγαπα 

Τραβά τσε το μασιέριν απο την θήκην του 

 τσι έκοψεν τον λαιμόν της της Αντρονίκης του

 Όταν την επερνούσαν από τον καφενέ

 έσπαζαν τα φλυτζάνια που πίννασιν καφέν

τσι όταν την επαιρνούσαν απο τα σπίθκια της

 μικροί μεγάλοι κλάψαν τα μαύρα φρύδια της

 και όταν την κάτεβάσαν μεσά στο μνήμα της

 δυο φίλοι του άδελφου της είχαν το κρίμαν της

https://www.youtube.com/watch?v=sXQDu9RnShE  

ΧΑΡΑΚΑΣ Μονεμβασιας

       σκόρπιες   φωτογραφίες  και αναμνήσεις

το χωριό μου  ο ΧΑΡΑΚΑΣ...

οι μοναχικές  φιγούρες  των σπιτιών

η μουγγάρα -  η εκκλησιά -  το σχολειό

το αγνάντιο του Μυρτώου - τα κυκλάμινα

όλα μου τα παιδικά  χρόνια!!!!

με μουσική υπόκρουση  όλο νοσταλγία ....

                              σ.π

Αααα ρε παππού !!!!!

λέτε να ήταν τόσο χαζός ο γαιδαρος ;

Αυτην την περίοδο διαβάζω ένα βιβλίο του ουρουγουανού 

συγγραφέα EDUARDO GALEANO με τίτλο ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ .

 Η ιστορία γράφεται από τους νικητές όπως λέει

 η γνωστή ρήση – όμωςο Γκαλεάνο έχει θέσει στόχο

 της συγγραφικής του πορείας να γράψει

 την ιστορία που δεν πρόλαβαν να γράψουν,

 οι ηττημένοι,οι αφανείς . οι αδύναμοι …. 

Να δώσει φωνή σ’ αυτούς που δεν μπόρεσαν να μιλήσουν .

 Παραθέτω ένα μικρό – πολύ μικρό δείγμα ( σ.π )

Ζέστανε τον νεογέννητο Ιησού στην φάτνη

 γι’ αυτό τον βλέπουμε στις εικονίτσες Ποζάρει σε

 πρώτο πλάνο με τα μεγάλα αυτιά του δίπλα στο παχνί. 

Πάνω στην ράχη του σώθηκε ο Ιησούς από το σπαθί του Ηρώδη. 

Πάνω στην ράχη του ταξίδεψε μια ζωή. 

Πάνω στην ράχη του δίδαξε .

Πάνω στην ράχη του μπήκε στα Ιεροσόλυμα. 

Λέτε να ήταν τόσο χαζός ο γαιδαρος ;

Χειμωνιάτικα ΧΑΡΑΚΙΩΤΙΚΑ

Στο χωριό μας η περίοδος της απόλυτης ερημιάς συνεχίζεται.

Οι ελάχιστοι ενεργοί κάτοικοι που απέμειναν, ασχολούνται με τις ολίγες

 παραγωγικές δουλειές, κυρίως τις ελιές. Η παραγωγή ήταν αρκετά καλή. 

Ο φετεινός χειμώνας άσπρισε ελαφρώς το χωριό και το έβρεξε αρκετά.

 Αν και έχουμε αρκετό χειμωνιάτικο χρόνο ακόμα,

 η προσμονή της άνοιξης είναι έντονη. Με το καλό να έρθει. 

 Το προβλεπόμενο από τη διαθήκη του ευεργέτη Γ. Ν. Πετρολέκα, 

Χριστουγεννιάτικο βοήθημα προς τους κατοίκους του χωριού,

 δεν εδόθη λόγω πενιχρών εσόδων και αυξημένων εξόδων (ΕΝΦΙΑ, κλπ). 

 Ο Σύλλογος των απανταχού Χαρακιωτών που ευτυχώς υπάρχει, 

πραγματοποίησε την κοπή της πίτας για το Νέο Ετος 2018,
 στις 21 Ιανουαρίου.Ευλόγησε την πίτα ο πάντοτε παρών,
 αν και μακριά το σπίτι του, πατήρ Αναστάσιος Τραϊφόρος. 

Η παρουσία συγχωριανών, σχετικά καλή. 
Στο τέλος, ο Σύλλογος προσέφερε εις ένα έκαστον αναψυκτικά, 
το κομμάτι πίτας και διάφορα καναπεδάκια,

 προσφορά ορισμένων κυριών του Συλλόγου. 

Το φλουρί έτυχε στην Ελένη Παπαγεωργίου (κόρη του Θοδωράκη), 

που αντιστοιχεί σε δωροεπιταγή 50 ευρώ στα καταστήματα Χόντου.

 Για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, ο Σύλλογος δεν οργανωσε 

την προσκυνηματική εκδρομή,λόγω διαφόρων αρνητικών συνθηκών

 (οικονομική κρίση, μειωμένη προθυμία συμμετοχής).

 Αναπολούμε τις παλιότερες γιορτές. 

Το γεμάτο με εύθυμους συμπατριώτες πούλμαν, την ψυχική ανάταση

 στις θρησκευτικές εκδηλώσεις, το κεφάτο οικογενειακό γλεντάκι στο Σχολείο, κλπ

. Δυστυχώς, τώρα επικρατούν άλλα δεδομένα.

  Στις 4 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε στο κεντρο "Εννέα ογδοα"

 ο αποκριατικος χορός των Συλλόγων Λαμποκαμπου - Πισταματων - Χάρακα.

 Πολύ όμορφη διασκέδαση με τους Γεράσιμο Ανδρεάτο, Παναγιώτη Λαλεζα, Αρχοντουλα ... 

Όμορφο μενου, καλη διοργάνωση, πλούσια δώρα και συνάντηση με συντοπίτες.

 Τους περισσότερους ειχαμε να τους δούμε απο το καλοκαίρι.

 Δυστυχώς, η προσέλευση των Χαρακιωτων ηταν σχεδόν μηδαμινή.

 Μολις 30 άτομα (Χαρακιωτες 15 και φίλοι τους).

 Σίγουρα το Συλλαλητήριο, δεν ήταν ανασταλτικός παραγων για αυτο.

 Πρέπει να φροντίσουμε ολοι μας, από όποια θέση, έστω και αυτή τη στιγμή,

 να αναζωογονισουμε την αγάπη για το χωριό μας, και τις μεταξύ μας σχέσεις.

 Η ενδυνάμωση του Συλλόγου ειναι ενα πολυ καλο εργαλείο για τον σκοπό αυτό.

                                                                             

Στις 12 Φεβρουαρίου απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 92 ετών, ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΟΥΚΑΣ.
 Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Αγ. Κωνσταντίνο Γλυφάδας και η ταφή, κατά την επιθυμία του, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τον Λαμπόκαμπο στις 16/2.
 Έφυγε ένας καλός πατριώτης, ένας αγαπητός Ζαρακίτης. Το πρώτο από τα έξι (6) παιδιά Παναγιώτης, Ελένη, Τάσος, Ηλίας, Γιάννης, Κούλα της οικογένειας του Κώστα και της Κονδυλίας Δούκα, μιας οικογένειας παραδοσιακής, δημιουργικής και με κοινωνική δράση τόσο στην περιφέρειά μας, όσο και ευρύτερα.
 Η απαράμιλλη εργατικότητα αλλά και διορατικότητα όλων των μελών της οικογένειας, την καταξίωσαν να χαίρει αναγνωρίσεως και εκτιμήσεως σε όλη την περιοχή. Ι Όσο για τον μεταστάντα Παναγιώτη, αρκεί να πούμε επιγραμματικά "Καλός και αγαθός άνθρωπος", με τη σωστή σημασία των λέξεων.
 Ευγενικός, ταπεινός, μειλίχιος, ηπίων τόνων, καλοδεχτικός και αγαπητός σε όλους.
Του Λαμπόκαμπου γέννημα του Χάρακα γαμπρός. Είχε νυμφευθεί την αφοσιωμένη στην οικογένειά της Καλομοίρα Πετρολέκα (Ρούμελη) με την οποία απέκτησε δύο κόρες : την Κονδυλία και τη Σούλα , οι οποίες του χάρισαν τρία εγγόνια που τον λάτρευαν και αυτός τα υπεραγαπούσε.
 Όσον αφορά τα επαγγελματικά, ήταν και αυτός όπως και τα αδέλφια του, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας με μοντέρνο Super Market στη Γλυφάδα και αργότερα κατάστημα υποδημάτων και στη συνέχεια κατάστημα Everest. Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε μας συμπατριώτη.

                                                                         γραφει ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

στιγμές ......

  Φθινοπωρινές  στιγμές  στο χωριό μας  !!!!!!

  Αιχμάλωτες  στον φακό του συμμαθητή μου  ΧΡΗΣΤΟΥ  ΧΕΛΙΩΤΗ

  Ολα  έχουν αλλάξει - τίποτα  δεν είναι όπως  παλιά ...

  Ομως  η μουγγάρα - τα  κυκλάμινα - τα κρινάκια...

   ίδια ...κατα ίδια ...  και απαράλαχτα   σ.π

Χαρακιώτικα πένθη....

Αρχές Δεκεμβρίου απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών

 η πατριώτισά μας Ευφροσύνη Πετρολέκα-Καψάλη .

Ήταν κόρη του Παναγιώτη Πετρολέκα (Φαφούτη)

 και της Μαργαρώς(το γένος Κόκκορη) 

Η Φρόσω όπως την φώναζαν έζησε τα νεανικά της χρόνια στο χωριό.

Στη συνέχεια όπως όλοι οι νέοι έφυγε και αυτή για τον Πειραιά 

όπου τα ξαδέλφια της ασκούσαν επιτυχώς το εμπόριο τροφίμων.

 Αργότερα παντρεύτηκε το Δημήτρη Καψάλη ναυτικό το επάγγελμα .

Παιδιά δεν απέκτησαν.Τα τελευταία χρόνια λόγω προβλημάτων

 υγείας έμενε στις Βελιές στους συγγενείς της αδελφή της.

 Υπήρξε μια αξιοπρεπής γυναίκα με ευχάριστο χαρακτήρα ,

ντροπαλή και πάντα γελαστή και πολύ αγαπητή. 

Αιωνία σου η μνήμη αγαπητή Φρόσω.

---------------------------------------

 Στις 6 Δεκεμβρίου, ανήμερα του Αγιου Νικολάου, απεβίωσε στην Πάτρα

 της οποίας ήταν γέννημα θρέμμα, ο Παναγιώτης Οικονομόπουλος

 και κηδεύτηκε την επομένη εκεί, όπου της νεκρώσιμης ακολουθίας προεστη

 ο Μητροπολίτης Μονεμβασιας & Σπάρτης, κκ Ευστάθιος τον οποίον,

 ως οικογένεια ευχαριστούμε θερμά για την παρουσία του

 και τους παρηγορητικους του λόγους.

 Ο Τάκης (έτσι τον φώναζαν) εγνωρισε τον Χάρακα τη δεκαετία του 1970,

 οταν η ΜΟΜΑ στην οποία εργαζόταν, διανοιγε τον δρόμο προς το Κυπαρίσσι. 

Εκεί, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τη Χαρακιωτοπουλα Κούλα Πετρολέκα, 

την κόρη του Δημήτρη Πετρολέκα (Καπουρναρου),

 με την οποία απέκτησε ενα παιδί, τον Σπύρο. 

Έκτοτε, έμεινε πραγματικός λάτρης του Χάρακα, που τον θεωρούσε δεύτερη πατρίδα του. 

Ήταν άνθρωπος με ήπιο χαρακτήρα, ευχάριστος, ευπροσηγορος, κοινωνικός

 κι έτσι δέθηκε γρήγορα με τους Χαρακιωτες,

 όπου και αυτοί τον έβλεπαν σαν γηγενή Χαρακιωτη, πολυ αγαπητό.

 Υπήρξε καλός οικογενειάρχης με υπερβολική αγάπη στον μονακριβο γιό του Σπύρο,

 καθώς και στη γυναίκα του, την Κούλα. 

Δυστυχώς, ο Θεός τον κάλεσε νωρίς κοντά Του και ευχόμαστε

 να τον έχει στα δεξιά Του και να δίνει παρηγοριά στους δικούς του. 

Αιωνία σου η μνήμη, αγαπημένε ανηψιε !  

Η οικογένεια ευχαριστεί τους κ.κ. Πρύτανη και Πρόεδρο των ΤΕΙ Πατρών

 για την παρουσία τους και τους συγκηνιτικους τους λόγους,

 καθώς και τους καθηγητέςτων ΤΕΙ. 

Ευχαριστεί την πλειάδα των ιερέων που έλαβαν μέρος στην νεκρώσιμη ακολουθία,

 καθώς και τις εκατοντάδες φίλους και γνωστούς που παρευρέθησαν,

 για να τιμήσουν και να κατευοδωσουν τον νεκρό στο μεγάλο ταξίδι. 

-----------------------------------------------------------

 Στις 24 Νοεμβρίου 2017 απεβίωσε στο Μοσχάτο, σε ηλικία 87 ετών,

 και κηδεύτηκε στον Χάρακα η Αγγελική Δούκα (Τζέλη). 

Στην εξόδιο ακολουθία παραυρέθηκαν πολλοι συγγενείς, γνωστοί και φίλοι,

 από Αθήνα, Πειραιά καθώς και τα γύρω χωριά.

 Η Τζέλη ήταν η δεύτερη κόρη του μακαρίτη καλού και γελαστού ανθρώπου

 Γρηγόρη Κομπόγιωργα και της Σμαράγδης από το Κυπαρίσσι, το γένος Λαύκα.

 Η ίδια, καθως και η μεγαλύτερη αδελφή της η Χριστίνα,

 είχε γεννηθεί στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, όπου ήταν εγκατεστημένη όλη η οικογένεια.

 Σε ηλικία 7 ή 8 ετών, επέστρεψαν οικογενειακώς στο χωριό , που δεν το εγκατέλειψε ποτέ. 

Εκεί πέρασε τα νεανικά της χρόνια, εκεί παντρεύτηκε τον Αντώνη Αν. Δούκα,

 με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά : την Ματίνα και τον Τάσο, 

καλώς εγκατεστημένα στον Πειραιά.

 Ευτύχησε να χαρεί και 4 εγγόνια και ένα δισέγγονο.

 Υπήρξε μία αξιοπρεπής και σεβαστή Χαρακιώτισα, αφοσιωμένη στην οικογένειά της,

 με ηθικές και χριστιανικές αρχές, με αγάπη για όλους τους συμπατριώτες και όχι μόνο.

 Ο Θεός να την αναπαύει και να την έχει στα δεξιά του. 

Αιωνία η μνήμη αυτής.

γράφει ο Θεόδωρος Δημ. Παπαγεωργίου

Τίποτα δεν είναι πιο πικρό ......

Να νοσταλγείς τον τόπο σου

 ζώντας στον τόπο σου,

 τίποτα δεν είναι πιο πικρό. 

Γιώργος Σεφέρης

( αλιευμένο  απο fb  χαρακιωτοπούλας )

χριστούγεννα 2017.....

Η εκκλησία θα μείνει πιστή σε αυτό που είναι,να είναι εκκλησία. 

Δεν πρόκειτα να γίνει ΜΚΟ,ένας κοινωνικός θεσμός απλώς.

 Αν χάσει τον μυστηριακό, σωτηριολογικό της χαρακτήρα,αν πάψει να μιλαει για τα ουσιαστικά προβλήματα της ζωής,του θανατου και της ελπίδας ,δεν είναι πια εκκλησία. ……………………………………………………………………………………………………………….. Επαναλαμβάνω αυτόν τον στίχο που είναι στην Παλαιά Διαθήκη ,στις παροιμίες. 

 ΄΄αληθευει και ποιειν δικαια αρεστα τω Θεω μαλλον η θυσιων αιμα΄.΄΄ 

το να είναι κανεις αληθινος και δικαιος ,αυτό αρεσει στον Θεο

 πολύ περισσοτερο από τα αιματα των θυσιων΄΄. 

Το να εισαι ορθοδοξος δεν σημαινει απλως ότι κανεις τον σταυρο σου ετσι,

ενώ οι αλλοι τον κανουν αλλιως η οι αλλοι δεν τον κανουν καθολου ,

αλλα ότι με τη ζωη σου προσπαθεις να εισαι 

ανθρωπος της αληθειας, ανθρωπος της Δικαιοσυνης.

17 Νοέμβρη 2017 .....

Χαρακιώτικα ...φθινοπωρινά .....

Ο χειμώνας προ των πυλών. 

Το φθινόπωρο πλησιάζει στο τέλος του αφού μας ταλαιπώρησε λίγο, 

αρχές με τις υψηλές θερμοκρασίες και με την ξηρασια,

 που αν παρατεινόταν ακόμη, η μικρή παραγωγή 

του χωριου (ελιές και αμπέλια) θα ήταν μηδενική.

 Ευτυχώς, έστω και αργά, ήρθαν οι βροχές και έσωσαν την κατάσταση.

 Αλλά, τις τελευταίες ημέρες πήγαμε στο άλλο άκρο, το πολύ κρύο.

 Ενα άλλο γεγονός που επηρέσασε αρνητικά το χωριό μας

 (ως προς την παραγωγή), ήταν η "εισβολή" αγέλης αγριογούρουνων, 

που κατέστρεψαν πολλά αμπέλια πριν από τον τρύγο, 

με πρώτο "γουρουνόπληκτο" τον Γιάννη Πετρολέκα (Καπουρνάρο). 

.

Είχαμε όμως μέσα στους μήνες του φθινοπώρου,

 και ευχάριστα γεγονότα : δύο γάμους και μία γέννηση.

 1) Ο ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΑΙΦΟΡΟΣ, γιος του ΠαπαΤάσου και της

 πρεσβυτέρας Κατερίνας, Ηλεκτρολόγος, νυμφεύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου

 στον Ι. Ν. της Αγίας Παρασκευής Καπανδριτίου,

 την εκλεκτή νέα ΧΑΡΑ ΔΕΔΕ, δασκάλα πιάνου, με καταγωγή από το Καπανδρίτι. 

2) Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΙΑΜ. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ, κόρη του Διαμαντή

 και της Σοφίας Πετρολέκα, παντρεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου 

στην εκκλησία των Ταξιαρχών Κορυδαλλού,

 τον εκλεκτό νέο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ, 

Πολ. Μηχανικό, κάτοικο Αγίων Αναργύρων Αττικής,

 με καταγωγή από την Λαμία, περιοχή Δομοκού. 

Ευχόμαστε σε όλα τα νέα ζευγάρια, κάθε ευτυχία !

 Γεννήσεις : Η ΕΥΦΗΜΙΑ ΤΡΑΙΦΟΡΟΥ - ΛΕΜΠΟΥΣΗ,

 κόρη τιου παπα Τάσου και της πρεσβυτέρας Κατερίνας, 

γέννησε στις 27 Οκτωβρίου το πρώτο τους παιδι (αγόρι) .

 Να τους ζήσει ! Γερό και ευλογημένο !

 Είχαμε και δυσάρεστα νέα : Θάνατοι :

Ενας φέρελπις ΧΑΡΑΚΙΩΤΗΣ

Συναντήθηκα μαζί του ένα Σαββατιάτικο πρωινό σε καφετέρια στην πλατεία Κοραή στον Πειραιά. Δημήτρης Πετρολέκας εγγονάκι του Θόδωρου Κοκοσίνη και της Βασιλικής του Γκόμα.
 Με τον πατέρα τον Γιάννη – καλοκαιρινά φιλαράκια - όταν ερχόταν στον Χάρακα για διακοπές.
Δεκαετία ΄60 – εγώ χωριατόπουλο ρούφαγα Μικρό Ήρωα και Μικρό Σερίφη που με δάνειζε και σε αντάλλαγμα τα μεσημέρια τον ξεναγούσα στη μουριά της θεια-Ρηνιώς μιλώντας και τρώγοντας μούρα εκείνα τα αξέχαστα χρόνια της εφηβείας.
 Τον Δημήτρη τον γνώρισα τυχαία στο fb της κόρης μου – ζωγραφική σε σπιρτόκουτα η σειρά των έργων του που είχε αναρτήσει - αιφνιδιάστηκα – και ζήτησα να βρεθούμε . 
Μιλήσαμε αρκετά – τα παραθέτω συμπυκνωμένα στη συνέχεια - όμως το καλύτερο μου το άφησε στο τέλος.
 Ρε Δημήτρη -τον ρώτησα - ποιο είναι το επαγγελματικό σου όνειρο ; 
- Κύριε Σπύρο – να κάνω μια έκθεση με έργα μου στον Χάρακα ένα Καλοκαίρι-στο Δημοτικό Σχολείο . 
Δώσαμε τα χέρια για δυο λόγους – ο τυπικός του τέλους της συνάντησης και ο άλλος ….. ένα στοίχημα να πραγματοποιηθεί το όνειρό του. 

  Ενα  μικρό βιογραφικό ....
 Γεννήθηκα ένα πρωινό του Μαρτίου του έτους 1983.
 Μεγάλωσα στον Κορυδαλλό (όχι μέσα στις φυλακές του,έξω στις γειτονιές του)! 
Εκεί πήγα Δημοτικό,Γυμνάσιο και Λύκειο όπου τελείωσα την χρονιά 1999-2000..
Τα Καλοκαίρια μου τα περνούσα στον Χάρακα Λακωνίας (απ’τον οποίο κατάγεται ο πατέρας μου)και μεγαλώνοντας επισκέπτομαι τον Χάρακα όλες τις εποχές του χρόνου(άλλωστε είναι ένα μέρος που μου δίνει ΄΄υλικό΄΄ για την δουλειά μου).
Την χρονιά 1999-2000 αποφασίζω να ασχοληθώ (σοβαρά πια) με την ζωγραφική και παρακολουθώ μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής στο εργαστήριο του Φερνάντο  στον Πειραιά .
Το 2002 διακόπτω για να υπηρετήσω την μαμά πατρίδα!
 Το 2005 (με δυο χρόνια αποχή από την τέχνη) συνεχίζω στο ίδιο εργαστήριο για έξι μήνες και αργότερα στην σχολή EYECON (επίσης στον Πειραιά) για δυο χρόνια ! 
Το 2013 -14 αποφασίζω να δώσω εξετάσεις στην ΑΣΚΤ (Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) και αποτυγχάνω .
Δοκιμάζω την επόμενη χρονιά και πετυχαίνω την εισαγωγή μου τη σχολή .
Τώρα φοιτώ στο 4ο έτος της σχολής!Λίγο ακόμα και τέλος. 

   Μια  αγαπημένη  φωτογραφία  και  τι θυμίζει  σε σένα ....
  Σε μια φωτογραφία ,΄΄εγκλωβίζεται΄΄ μια στιγμή ,μια κατάσταση ,μια ανάμνηση 
.Μια φωτογραφία απεικονίζει πρόσωπα που δεν υπάρχουν πια ,μέρη που έχουν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου.
Διάλεξα μια φωτογραφία που απεικονίζει ένα τοπίο (ανεπηρέαστο ευτυχώς από τον χρόνο) και μιαν ανάμνηση.
 Μια βόλτα με τον παππού κάποιο καλοκαιρινό απόγευμα (μετά το παιχνίδι) στην θέση του Χάρακα.(Σταυρός!
 Θυμάμαι τις ιστορίες που μου ΄λεγε για το σπίτι και τον ελαιώνα που υπάρχουν στην θέση Πίλιζα για τα μεροκάματα που έκανε αυτός και άλλοι συγχωιανοί του στα παλιά τα χρόνια ,για τον άνθρωπο που έχτισε κάτω εκείνο το μεγάλο σπίτι.
 Θυμάμαι ερωτήσεις που του έκανα εγώ ,καθώς θυμάμαι και εκείνη την υπέροχη θέα ,η οποία έχει χαραχτεί στην μνήμη μου !
 Όποτε επισκέπτομαι τον Χάρακα όποια εποχή του χρόνου ,πάντα θα επισκεπτώ και τον Σταυρό για να απολαύσω αυτή την υπέροχη θέα του τοπίου ,καθώς και την ησυχία και την γαλήνη που κατοικεί εκεί,γεννώντας αναμνήσεις! 

 Αγαπημένο σου χρώμα: Όλη η γκάμα του κίτρινου 
Αγαπημένοι ζωγράφοι : Ελληνες : Γιώργος Βακιρτζής  Ξενοι: Β.Β.Γκόγκ -  Κλ. Μονέ - Κ.Πισαρο  Νεότεροι : Κ.Μπολτάνσκι 
 Αγαπημένοι συγγραφείς ,ποιητές Δ.Σολωμός, Κ.Καρυωτάκης Θεοτοκάς,Τερζάκης ,Α.Παπαδιαμάντης,Π.Κουτρουμπούσης και κυρίως οι Σοφοκλής ,Ευριπίδης , Αριστοφάνης ,Αισχύλος ,Μένανδρος) Ξένοι: Τ.Μπουκόφσκι,Ο.Ουάιλντ , Ι.Καλβίνο ,Ζ.Σαραμαγκον κ.α.

παραθέτουμε στην συνέχεια μια  σειρά έργων του ΔΗΜΗΤΡΗ εκ των οποίων η πρώτη  έχει έντονα  αποτυπωμένες  εικόνες  του χωριού μας

ΧΑΡΑΚΑΣ ... καλοκαίρι 2017

 Το όμορφο καλοκαιράκι μας πνέει τα λοισθια, και μπήκαμε κατα το ημερολόγιο, στο Φθινόπωρο που κρατάει όμως και από το καλοκαίρι, τον τρύγο, τις ήσυχες θάλασσες κλπ.
 Εχει και τις στιγμές τις μελαγχολικές, βλέποντας τα δέντρα να ρίχνουν τα φύλλα τους, τους επισκέπτες του χωριού να ετοιμάζουν τις βαλίτσες της επιστροφής.
 Μένει ακόμα μία καλοκαιρινή "μαγιά" απο τους κτηνοτρόφους που σε λιγο θα φύγουν και αυτοί καθώς και πολύ λίγοι από τους παραθεριστές, επί το πλείστον, συνταξιούχοι.
Λέγαμε παλιά "θέρος, τρύγος, πόλεμος" με την έννοια ότι το θέρος και ο τρύγος μοιάζουν με πόλεμο. Τέτοιος πόλεμος όμως δεν γίνεται τα τελευταία χρόνια γιατί, δεν υπάρχουν "πολεμοφόδια", δηλαδή οι ευλογημένοι καρποί της μάνας γης που για διαφόρους λόγους έχουν μείνει μόνο για "δείγμα".
 Να αναφέρουμε ολιγα από τα συμβάντα του καλοκαιριού :
 Κατ' αρχήν, δεν έγιναν τα "Πετρολέκεια" που είχαν καθιερωθεί από χρόνια (μουσικές, χορευτικές, αθλητικές, πολιτιστικές εκδηλώσεις) και έδιναν έναν τόνο ευχάριστης ατμόσφαιρας στο χωριό. Εγιναν όμως, όπως παλιότερα οι θρησκευτικές εκδηλώσεις : όπως της Αγίας Παρασκευής, το πανηγύρι έγινε μόνο ανήμερα της γιορτής. Του Σωτήρος, όπου μετά την πρωινή θεία λειτουργία, ακολουθησε το βράδι η μουσικοχορευτική, μεχρι τις πρωϊνές ώρες.

.

 Στις θρησκευτικές εκδηλώσεις, μπορούμε να περιλάβουμε την ιδιωτική λειτουργία που έγινε στις 17 Αυγούστου στην Αγία Παρασκευή από την οικογένεια Θεόδωρου - Αναστασίας Παπαγεωργίου.
Επίσης, στις 13 Αυγούστου έγινε το μνημόσυνο εις μνήμην του μεγάλου Ευεργέτη του Χάρακα ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ν. ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ στον Ναό των Τριών Ιεραρχών, ενώπιον μεγάλου αριθμού πιστών, που δεν ξεχνάει την μεγάλη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη, καθώς και των συγχωριανών που εργάσθηκαν για την εκ βάθρων ανέγερση του νέου κτιρίου.
Το ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τον ευεργέτη, πολύ ωραία εκφράζεται σε μία αρχαία ρήση - μου άρεσε και την έχω συγκρατήσει : "Χάριν λαβών μέμνησο, δους δε επιλαθου", δηλαδή όταν σου κάνουν κάποια χάρη να το θυμάσαι και όταν κάνεις εσύ, να το ξεχνάς.
Ακόμη, έγινε ένα ωραίο μουσικό ποιοτικό πρόγραμμα, προσφορά του Δήμου Μονεμβάσιας, μέ ένα πιάνο και μία τραγουδίστρια , με πολύ επιτυχημένη επιλογή παλιών και νεων ελληνικών τραγουδιών. Πάντως, παρόλο που δεν είχαμε πολλά πανηγύρια στο χωριό, οι παραθεριστές γλέντισαν στα πανηγύρια των γειτονικών χωριών, στα οποία η πρόσβαση είναι εύκολη τώρα με τα αυτοκίνητα. Ευχάριστα γεγονότα : Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ σύζυγος του Ανδρέα Νικολόπουλου, κόρη του Γιάννη Παπαγεωργίου (μπαρμπα Λιά) και της Μάγδας, εγέννησε στην Αθήνα, το δεύτερο αγοράκι της στις 5 Αυγούστου.
Η ΒΙΒΗ ΞΑΣΤΕΡΟΥΛΗ σύζυγος του Βασίλη Κορομηλα, κόρη του Δημήτρη και της Ντίνας Ξαστερουλη, εγεννησε στην Αθήνα το πρώτο τους παιδι, κορίτσι στις 12 Αυγούστου.
 Να τους ζήσει !
 Ακόμη ένα ευχάριστο γεγονός, ήταν ο γάμος του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΚΟΚΚΟΡΗ, γιού του Τάσου και της Σοφίας, μηχανολόγου - μεταλειολόγου, που έγινε στις 2 Σεπτεμβρίου στην Αγία Φωτεινή Νέας Σμύρνης, μετά της ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΝΤΟΥ, οικονομολόγου με καταγωγή από την Πάρο.
 Τους ευχόμαστε κάθε ευτυχία !

 Ακόμη είχαμε και επιτυχίες παιδιών του Χάρακα στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα :
1. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ του Τάσου Πετρολέκα και της Ελένης Αρβανιτάκη, εγγονή του αειμνηστου Μήτσου (Καπουρνάρου) και της Μαρίκας του Τζίμη, εισάγεται στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
2. Ο ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ του Γιώργου και της Χρυσάνθης Ροβάτσου, εγγονός του Φάνη Ροβάτσου και της Ματίνας του μπαρμπα Θεμιστοκλή, εισάγεται στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών.
 3.Η ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΕΤΡΟΛΕΚΑ, του Γιαννη και της Γιώτας, εγγονή του Ανδρέα Πετρολέκα (Ρούμελη), εισάγεται στο Τμήμα Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), και παράλληλα, επέτυχε στην Εθνική Λυρική Σκηνή -στον επαγγελματικό κλάδο χορού ..
Τους ευχόμαστε ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ !

1925...φίλωνος 46

Την φετεινή άνοιξη βρέθηκα στην έκθεση του
 ιστορικού αρχείου του εμπορικού συλλόγου 
πειραιά , που διοργανώθηκε από εμπορικό 

 και βιομηχανικό επιμελητήριο Πειραιά. 

Παρουσιάζω στην συνέχεια δύο εκθέματα

 εκ των οποίων στο ένα γίνεται αναφορά στο 

κατάστημα ΛΕΚΚΑΣ & ΔΡΙΒΑΣ στον Πειραιά.

Αυγουστιάτικα

               

                                           Αντάμα  περιβάλλον  και πολιτισμός  (Μονεμβασια)

               Το μεγαλείο   της   απλότητος  (Αιγαίο )

Στα ξωκκλήσια  αφουγκράζεσαι  πιότερο  τον χριστό ( Χάρακας)

Στις ακρογιαλιές  αφήνουμε μόνο τις πατημασιές μας ( Ελαφόνησος )

Η  ομορφιά  είναι στα μάτια  εκείνου που την βλέπει ( Νισυρος)

που να σταθώ που να ανεβώ  - στο πιο ψηλό  κοντάρι
και πριν να πέσω στο κενό - να δώσω μια να τιναχτώ - να φτάσω το φεγγάρι
(Κύπρος .. κατεχόμενα)

..........................................................................................................................................

1666 οκτωβρίου 1 .......

Φθινόπωρο 1666 – τουρκοκρατία. 

350 χρόνια πριν – στον οικισμό ΣΥΚΙΑΣ του Δήμου μας. 

Ο Στάθης Αργυρός με την συμβίαν του Κατίγκω συμπεθεριάζουν 

 με τον Δήμο Πέτρο και στον γιό του Δήμο δίνουν την θυγατέρα τους Ευριδίκη. 

Προς τούτο 1 Οκτώβρη συντάσεται το παρακάτω προικοσύμφωνο.

 Ένα χρόνο μετά ο γαμπρός με νέο συμφωνητικό

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1935 ............

Ξεφυλλίζοντας την εφημερίδα ΜΟΛΑΟΙ

 στις 15 Αυγούστου 1935 – σταχυολογώ & παραθέτω…. 

 -  στο χωριό μας ημιτελής ο ναός των τριών Ιεραρχών 

 και κακόβατος ο δρόμος του ‘ Σταυρού’.

 -  Εκδρομή των εν Αθήναις Ζαρακιτών στο μεγάλο πεύκο Αθηνών. 

 - Από την ζωή των ξενητεμένων της Αμερικής

 γάμος στην Καλλιφόρνια της – απείρων αρετών    

 και θελγήτρων – εκ Κυπαρισσίου χαριτωμένης διδος.

 - Άνοιξε νέο κομμωτήριο στους Μολάους με περμανάντ

 ανευ μηχανήματος (γλώσες φαρδιές διάρκειας 6 μηνών )

 - Από την Επιδαυρολιμηριακή Λογοτεχνία ποίημα καθηγητή 

που υπηρέτησε στους Μολάους με τον τίτλο ΕΙΔΥΛΛΙΟ.

 - Ταραχώδης η πολιτική κατάσταση στην ελλάδα αυτήν την περίοδο.

Κίνημα Βενιζελικών υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας

 τον Μάρτη που κατεστάλη.

Κίνημα των Βασιλικών τον Οκτώβρη που επικράτησε 

και ορίστηκε δημοψήφισμα που έγινε στις 3 Νοέμβρη,

με 98% υπέρ της Βασιλείας.

Παραθέτουμε τα αποτελέσματα στην ευρύτερη περιοχή μας 

με το συγκριτικό σχόλιο ότι στον ΧΑΡΑΚΑ 

 πρέπει να υπήρχε Βενιζελικός θύλακας ενώ στην Μονεμβάσια ………

Αρσενικό - Θηλυκό .....

 Κλείσε τα μάτια και φαντάσου σινεμα-σκόπ τη μεγαλειώδη εικόνα αγέλες από προιστορικούς τροφοσυλλέκτες περιφέρονται ανέμελα σε απέραντα λιβάδια ,από το Αιγαίο ως το Ιράν και πιο πέρα.
Άντρες,γυναίκες και ένα τσουρμο παιδιά σε έναν παραδείσιο κήπο της Εδέμ όπου όλα είναι δικά τους και τίποτα δεν τους ανήκει.
 Οι ανθρώπινες ομάδες τρέφονται κατευθείαν από την φύση με καρπούς,σπόρους,ρίζες ,χορτάρια ,ποντίκια ,χελώνες,σαύρες,φίδια.
Οι τροφές δεν αποτελούν ατομικό αγαθό,διανέμονται εξίσου σε ανήμπορους,γέρους και παιδιά είναι ας πούμε ,το θρυλούμενο είδος πρωτόγονου κομμουνισμού. 
Ο βασικός πυρήνας της αγέλης είναι τα θηλυκά με τα παιδιά τους.
Τα αρσενικά απλώς ακολουθούν ως προστάτες και ερωτιδείς. 
Μεταξύ αντρών και γυναικών δεν τίθεται θέμα ισοτητας.
Ο άντρας δεν εξουσιάζει την γυναίκα ,ούτε η γυναικα εξουσιάζει τον άντρα.
 Τα δίποδα οχεύονται όπως αναπνέουν. Απολύτως φυσικά και ελεύθερα.
 Καμιά αδυσώπτη θρησκεία, κανένας άτεγκτος νόμος , καμιά κοινωνική κατακραυγή δεν τους έχει σημαδεύσει ακόμα την ψυχή και το σώμα.
 Επιλέγουν ακηδεμόνευτα το ταίρι τους και το χαίρονται για όσο τους κάνει ευχαριστηση μια νύχτα ,έναν χρόνο, μια ζωή.

............................................................................................................................................................

 Γυναίκα ισον ον μαγικό.
 Όμως κάπου στο βάθος,στα θεμέλια οποιουδήποτε πολιτικο-κοινωνικο-θρησκευτικού εποικοδομήτατος υπάρχει ζώσα και ακατάβλητη η ανθρώπινη φύση.
Ικανή πάντα να ανατρέψει κάθε είδους αφύσικες επιταγές και ψυχαναγκασμούς.
 Όλα τα Chanel,Gucci,vew Saint Laurent ,Van Cleef,Armani,Louis Vuitton,Calvin Klein ,Donna Karan να βάλεις πάνω σου,η φύση μέσα σου δεν αλλάζει.
Παραμένει ισχυρή και αναλλοίωτη .
Τα δυο φύλα θα αγωνίζονται κατά βάθος για την αθανασία των γονιδίων τους. 
Με τον ίδιο πανάρχαιο τρόπο.
 Το θηλυκό θα επιζητά τη θέωση φέρνοντας τη νέα ζωή και το αρσενικό θα επιδιώκει να διασπείρει το σπέρμα του ως συλλέκτης ερωτικών ενάρξεων. 
Το αίσθημα μητρότητας των γυναικών είναι τόσο επιτακτικό, όσο η σεξουαλική επιθυμία των ανδρών.

................................................................................................................................................................

 Στη γυναικεία ομορφιά προσκυνάς.
 Τη θαυμάζεις,τη σέβεσαι,κι αν είσαι τυχερός τη χαίρεσαι.

γεννηθηκα για να 'χω τόσα .

Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. 

Σ' ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα,

 με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του.

 Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας.

 Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια.

Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα: 

δυο παντελόνια, τέσσερα πουκάμισα, κάτι ασπρόρουχα.

 Δίπλα, η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. 

Xάμου, στ” άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δυο μουσάνταλα. 

Έχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο.

 Γεννήθηκα για να 'χω τόσα. 

Δεν μου λέει τίποτε να παραδοξολογώ. 

 Aπό το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε.

 Mόνο που 'ναι πιο δύσκολο.

 Kι από το κορίτσι που αγαπάς επίσης φτάνεις, 

αλλά θέλει να ξέρεις να τ' αγγίξεις οπόταν η φύση σού υπακούει.

 Kι από τη φύση – αλλά θέλει να ξέρεις να της αφαιρέσεις την αγκίδα της...

  Οδυσσέας Ελύτης